လယ်သမားလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စနစ်လမ်းစဥ်

"ငါ လင်းယီက... ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် မင်းတို့ကို ရှင်းပြနေစရာ လိုလို့လား” ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာဆီ ကူးပြောင်း ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လင်းယီ သည် အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းလှသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်အမြစ် ဖြင့် စတင်ခဲ့ရလေသည်။ သူသည် ရွှမ်လင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ဆေးဝါးတောင်ကြား၌ အဆင့်နိမ့် အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရသည့် အစေခံတပည့်လေး သက်သက်သာဖြစ်ရာ... သူ၏ဘဝသည် ကျင့်ကြံသူ လယ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ကိုင်ရင်းသာ ကုန်ဆုံးသွားတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ သူသည် "ရိတ်သိမ်းမှုနှင့် သရုပ်ဖော်မှုစနစ်" ကို ရရှိသွားခဲ့တော့သည်။ ဝိညာဉ်သီးနှံများ ရင့်မှည့်၍ ရိတ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ့အတွက် "ရိတ်သိမ်းမှတ်"များ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှတ်များကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် ကျင့်စဉ်များကို အချိန်တိုအတွင်း သရုပ်ဖော်လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး... ရရှိလာသည့် ရလဒ်များအားလုံးသည် လင်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ [သင်သည် ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်စပါးတစ်ပင်ကို ရိတ်သိမ်းလိုက်သဖြင့် စိုက်ပျိုးမှတ် ၁ မှတ် ရရှိသည်] [သင်သည် ရွှမ်လင်းမြက်တစ်ပင်ကို ရိတ်သိမ်းလိုက်သဖြင့် စိုက်ပျိုးမှတ် ၁၀ မှတ် ရရှိသည်] [သင်သည် ဗောဓိသီးတစ်လုံးကို ရိတ်သိမ်းလိုက်သဖြင့် စိုက်ပျိုးမှတ် ၁,၀၀၀ ရရှိသည်] လင်းယီတစ်ယောက် သူ၏ကျင့်ကြံရေး အဆင့်ကို အမြင့်ဆုံးဆီ သရုပ်ဖော်မြှင့်တင်၍ အတုမရှိ အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်လာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ အခြေအနေများက စတင် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ စနစ်၏ အကူအညီကြောင့် သူသည် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲမှ အကြံအစည်များကို ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုနိုင်သည့် အစွမ်းထက် ရွှေလက်ချောင်းကိုပါ ရရှိသွားခဲ့သည်။ နတ်သမီးလေးများ၏ စိတ်ရင်းမှန်ကို နားလည်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် လင်းယီသည် မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့၏ သဘောကျမြတ်နိုးမှုကို ရရှိသွားလေသည်။ ပါရမီရှင် စီနီယာမလေးက လင်းယီတစ်ယောက်တည်းသာ သူမကို နားလည်ပေးနိုင်သည်ဟုဆိုကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပုံအပ်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြီးအကဲ တောင်ထိပ်သခင်မကလည်း လင်းယီကို အလိုလိုက်ထားသည်။ အိမ်နီးချင်း ဂိုဏ်းမှ ချစ်စရာကောင်းသော ဒုတိယမျိုးဆက် မသေမျိုးမလေးကမူ လင်းယီသည် သူမ၏ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်ဟုဆိုကာ သူမအဘိုး၏ မှော်ရတနာများကိုပင် ယူဆောင်ကာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းယီသည် အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူများ၏ မနာလိုမှုကို ခံခဲ့ရပြီး... မိန်းမလှများ၏ အရှိန်အဝါကို မှီခိုနေသည့် "ကပ်ပါးကောင်" ဟုပင် စွပ်စွဲခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လင်းယီကတော့ ငြင်းဆန်ခြင်းလည်း မပြု... ထောက်ခံခြင်းလည်း မလုပ်ဘဲ ရှင်းပြရန်ပင် ပျင်းရိနေခဲ့သည်။ အချိန်များကုန်လွန်ခဲ့ပြီး မသေမျိုး နန်းတော်ကြီးသည် လောကဆီသို့ သက်ဆင်းလာပြီး... ထိုနန်းတော်၏ အရှင်သခင်က လောကတစ်ခုလုံးကို မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ရန် ကြံစည်လာခဲ့သည်။ ထိုအရေးပေါ် အချိန်အခါ၌ အထီးကျန် ဆန်သော ကျောပြင်တစ်ခုသည် မသေမျိုးများနှင့် သာမန်လူများ၏ ကြား၌ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး မသေမျိုး နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ကာ... ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မသေမျိုး ပေါင်းသန်းပေါင်းများစွာကို ကွပ်မျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။ ကျင့်ကြံသူ အားလုံး အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ "ဒါ... ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ကပ်ပါးကောင် မဟုတ်ဘူးလား..." သူတို့၏ သံသယများကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်းယီက ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ.. "ငါ လင်းယီက... ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် မင်းတို့ကို ရှင်းပြနေစရာ လိုလို့လား..."