ငါကဆရာတစ်ယောက်,ဒါပေမဲ့စနစ်ကငါကိုနာရူတိုရဲ့အတန်းဖော်ထင်နေတယ်!!

ကီတာဇာဝါသည် အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်သော‌ရွှေလက်ချောင်းမရှိ၊ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားလည်း မပိုင်ဆိုင်သလို ထောက်ခံအားပေးမည့် နောက်ခံအင်အားတစ်စုံတစ်ရာလည်း မရှိသော သာမန်အချိန်ခရီးသွားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုနိုဟာနင်ဂျာအကယ်ဒမီတွင် ဆရာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်ခဲ့ကာ သာမန်ချူနင်တစ်ယောက်အဖြစ် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကိုလည်း အေးအေးချမ်းချမ်း၊ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဖြတ်သန်းသွားနိုင်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့် အချိန်တွင်— စနစ် တစ်ခု ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။ [ဂုဏ်ယူပါသည်။ လက်ခံသူသည် အသက် ၆ နှစ်ပြည့်မြောက်သွားပါပြီ။ အသန်မာဆုံး ဟိုကာဂဲ လေ့ကျင့်ရေးစနစ်နဲ့ ယခုပဲ ချိတ်ဆက်လိုက်ပါပြီ။] "...ခဏနေဦး! အသက် ၆ နှစ် ဟုတ်လား? ငါ့ကို ပြောနေတာလား? မင်း လူမှားနေပြီထင်တယ်။ ငါက ၂၁ နှစ်ရှိနေပြီကွ!" သို့သော် ပို၍ အခက်တွေ့စေသည်မှာ စနစ်က ပေးအပ်သော တာဝန်များသည် သာမန်လုံးဝ မဟုတ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ [တာဝန် ၁ — အတန်းဖော် ဟီနာတာ၏ လည်စည်းပဝါကို ပြန်ရအောင် ကူညီပေးပါ။] [တာဝန် ၂ — အူဇုမာကီ နာရူတို နှင့်အတူ ဟိုကာဂဲကျောက်တောင်ပေါ်တွင် ဆေးသွားသုတ်ပါ။] [တာဝန် ၃ — အုူချီဟာ ဆာစကေးကို အနိုင်ယူပြီး နင်ဂျာကျောင်း၏ ကြီးစိုးသူ ဖြစ်လာပါ။] [တာဝန် ၄ — နာရူတိုနှင့် ဆာစကေးတို့အပြင် တတိယမြောက် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော နင်ဂျာတစ်ဦး ဖြစ်လာပါ။ ဆူနာဒဲကို ဆရာအဖြစ် ဆည်းကပ်ပါ။] "ပြောကြည့်စမ်းပါဦး! အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်က ဒီလိုကလေးဆန်တဲ့ တာဝန်တွေကို မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ဘယ်လိုသွားလုပ်ရမှာလဲ? ဟိုကာဂဲကျောက်တောင်ပေါ်ကနေ ခုန်ချလိုက်ချင်တဲ့စိတ်တောင် ပေါက်လာပြီ!" [တာဝန်ဆုလာဘ် — အုူဇုမာကီ သွေးမျိုးဆက်၊ ဆန်ဂျူး သွေးမျိုးဆက်၊ ယင်တံဆိပ် ၊ ကိုနိုဟာ မဟာလေဆင်နှာမောင်းကန်ချက်...] ... "အင်း... အဲ့လိုဆိုတော့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ အတိအကျ ပြောလို့မရဘူးပြန်ပေါ့။"