နည်းနည်းလေးတော့လွဲနေတယ် လွဲလွဲလေးပဲကောင်းပါတယ်

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း - ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သူရဲ့ ကိုယ်ထဲကို ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာပြီးနောက်မှာ လျှိုချွမ်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ အတွေးတစ်မျိုးတည်းသာ ရှိနေပါတော့တယ်။ အဲဒါကတော့ သူ့နာမည်ကို အစွမ်းကုန် ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး လူတိုင်းက နှာခေါင်းရှုံ့ မုန်းတီးကြမယ့် အပျက်အစီး လူမိုက်တစ်ယောက်အဖြစ် ရပ်တည်ဖို့ပါပဲ။ အဲဒီလိုမှ မလုပ်ရင် ဘုရင်မင်းမြတ်က သံသယဝင်ပြီး သူ့တစ်မိသားစုလုံးကို ကွပ်မျက်ပစ်မှာကို သူက ကြောက်နေခဲ့တာလေ။ ဒါကြောင့် သူက လမ်းပေါ်ထွက်ပြီး လူတွေကို လိုက်ရိုက်တယ်၊ ဈေးဆိုင်တွေက စားပွဲတွေကို လှန်ပစ်တယ်၊ မာန်တက်နေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စော်ကားဖို့ ဟန်ပြင်ပြတယ်ပေါ့။ ဘယ်ကြည့်ကြည့် တကယ့်ကို အလွန်အမင်း ရွံစရာကောင်းတဲ့ လူမိုက်ယုတ်မာကြီး တစ်ယောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်လက်တွေ့ ရလဒ်ကတော့ သူ့ကို ရူးချင်စိတ်တောင် ပေါက်သွားစေပါတယ်။ သူက လူတစ်ယောက်ကို ဝင်ရိုက်လိုက်တယ်ပေါ့။ တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒါက ရန်သူနိုင်ငံက တိတ်တဆိတ် ဝင်လာတဲ့ သူလျှိုနှစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး။ အဲဒီအခါကျတော့ လူတွေက သူ့ကို ဘယ်လိုမြင်လဲဆိုတော့လေ... "သြော်... လူငယ်လေးက ရန်သူကို ထောက်လှမ်းနိုင်တဲ့ ထက်မြက်မှုနဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိလိုက်တာ" တဲ့လေ။ သူ့ကို ပြည်သူ့သူရဲကောင်း တစ်ယောက်လို ဝိုင်းပြီး ချီးကျူးကြတော့တာပါပဲ။ သူက ပေါ့ပျက်ပျက်နဲ့ ဂျီကျပြန်တော့လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ နန်းတွင်းက မင်းသမီးလေးကို သွားပြီး ကယ်တင်မိပြန်ရော။ အဲဒီတော့ လူတွေက သူ့ကို "ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ပြီး အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်တတ်တဲ့ လူငယ်ကောင်း" ဆိုပြီး တကျော့ပြန် ချီးကျူးကြပြန်တယ်။ သူ့လုပ်ရပ်တွေကို သူကိုယ်တိုင် ပြန်ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားကြည့်သေးတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ သူ့စကားကို မယုံကြဘူး။ လူတိုင်းက သူ့ကို စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုပုံဖော်ထားကြလဲဆိုတော့ "နှိမ့်ချတတ်ပြီး ရိုးသားကာ နာမည်နဲ့ စည်းစိမ်ကို လုံးဝ မမက်မောတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း လူရိုးလူကောင်းကြီး" တစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ တကယ့်ကို မြတ်မြတ်နိုးနိုး ထင်မြင်ပေးနေကြပါတယ်။ သူဟာ မျက်ရည်ကျချင်စရာကောင်းလောက်အောင် နာမည်ကောင်းတွေက အတင်းအကျပ် ဝင်လာနေတာပါ။ မင်းသမီးလေး တစ်ယောက် မြို့တော်ထဲကို ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ လျှိုချွမ်းလည်း ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသွားပါတော့တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်သူ့မျက်နှာမှ ထောက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူ ဟန်ဆောင်ချင်ယောင် ဆောင်ပြနေတာတွေကို အဆုံးသတ်ရတော့မယ်ပေါ့။ သူ့ခြေလှမ်းတွေက မြို့တော်မှာ နံပါတ်တစ် နာမည်ကြီးတဲ့ နင်ဖန်းပေါင် ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဆီကို တန်းပြီး ဦးတည်သွားလိုက်ပါတော့တယ်။ အဲဒီနေရာမှာ သူက ငွေကြေးအာဏာနဲ့ တစ်နေရာလုံးကို တစ်ယောက်တည်း အပြည့်အစုံ ငှားရမ်းမယ်၊ ပြဿနာတွေ အကြီးအကျယ် ရှာမယ်၊ ရောင့်ရဲကြောင်တောင်နဲ့ တစ်ညလုံး သောက်စားပျော်ပါးပြမယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ ကြုံးဝါးလာခဲ့ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်လိုမှ လူကောင်းဇာတ် ကပ်လို့မရတော့ဘူး။ ဘယ်သူ့မှာမှ သူ့အတွက် သန့်စင်ပေးစရာ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူက အောက်ထပ် ရင်ပြင်ကျယ်ထဲမှာ ရဲတင်းပြင်းထန်တဲ့ အသံနဲ့ "တစ်နေရာလုံးကို ငါ့အတွက် ငှားမယ်။ ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်ထွက်သွားကြစမ်း" လို့ ဟိန်းထွက်အောင် အော်ဟစ်နေချိန်မှာတော့... သူ လုံးဝ မသိလိုက်တာ တစ်ခု ရှိနေပါတယ်။ အဲဒါကတော့ နင်ဖန်းပေါင်ရဲ့ တတိယထပ်က လျှို့ဝခန်းထဲမှာ ရန်သူနိုင်ငံက နန်ချန်လုပ်ကြံသူ အဖွဲ့သားတွေဟာ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အစအဆုံး အလွတ်ပေးလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားတာကြောင့် အံ့သြတုန်လှုပ်ပြီး ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေကြပြီဆိုတာပါပဲ။ "သောက်ကျိုးနည်း... အဲဒီကောင်က ငါတို့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေတာတွေကို အစအဆုံး အကုန်ကြားသွားပြီဟေ့"