အခန်း (၉၃)  မှောင်မိုက်သောအင်အားစု

အမတ်ကြီး ဖန်ထုံသည် မြေပုံပေါ်ရှိ အင်အားစုအသီးသီးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ရှင်းပြနေသည်။

တစ်လောကလုံးရှိ ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မင်းဆက်များသည် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသို့ အာရုံရောက်နေချိန်မှာ မဟာချင်အတွက် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်း သူက တင်ပြလိုက်သည်။

အရှင်... လောကကြီးမှာ အင်အားကြီးသူကပဲ အနိုင်ရစမြဲပါ။ အခြားအင်အားစုတွေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အာရုံများနေချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က နယ်မြေတွေကို သိမ်းပိုက်ပြီး အရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းသင့်ပါတယ် ဟု ဖန်ထုံက အကြံပြုသည်။

ယခုအခါ မဟာချင်တွင် ဧကရာဇ်၁၀ ပါး၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၃၀၀၀ နှင့် မြောက်မြားစွာသော ပညာရှင်များ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နယ်မြေကို အဆပေါင်းရာချီ ချဲ့ထွင်လျှင်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ယင်ချီသည် နဂါးပလ္လင်မှ ထလာပြီး မြေပုံပေါ်ရှိ သံမဏိဝံပုလွေမင်းဆက် တည်ရှိရာနေရာသို့ ဓားတစ်ချောင်းကို စိုက်ချလိုက်သည်။

ဒါဆိုရင်... အရင်ဆုံး သံမဏိဝံပုလွေမင်းဆက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြတာပေါ့။

အမတ်အချို့က သံမဏိဝံပုလွေမင်းဆက်သည် နှစ်ပေါင်းသန်းချီ သက်တမ်းရှိပြီး ဝှက်ဖဲများ ရှိနိုင်သဖြင့် စိုးရိမ်ကြသော်လည်း ယင်ချီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ပြတ်သားလှသည်။

 မင်းဆက်တစ်ခု ထွန်းကားဖို့ဆိုရင် ယဇ်ကောင်တစ်ခုတော့ လိုအပ်တာပဲ။ သံမဏိဝံပုလွေမင်းဆက်က အစပဲရှိသေးတယ်ဟု သူက မိန့်ကြားလိုက်သည်။

ယင်ချီသည် သူဆင့်ခေါ်ထားသော ဧကရာဇ် ၁၀ ပါးထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် ဇိုရှဲ့ကို ခေါ်ယူကာ နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို အပ်နှင်းလိုက်သည်။

၎င်းမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာသုံးထောင်၏ စွမ်းအားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဇိုရှဲ့က "အရှင် စိတ်ချပါ... နေမဝင်ခင်မှာ ဒီလောကမှာ မဟာချင်ပဲရှိတော့မယ် သံမဏိဝံပုလွေမင်းဆက်ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ကတိပြုကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဟုန်နယ်မြေနှင့် အပြာရောင်နယ်မြေအစပ်တွင် ဗိုင်ဟုန်သည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်နန်းတော်ကို လျှို့ဝှက်တည်ထောင်နေသည်။

ဗိုင်ဟုန်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ မသွားရခြင်းအပေါ် သံသယဖြစ်နေစဉ် မိစ္ဆာဧကရာဇ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

မိုက်မဲလိုက်တာ... အဲဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုတာ သတ်ဖြတ်ကွင်းတစ်ခုပဲ။ မင်းအထဲကို ဝင်သွားရင် သေဖို့ပဲရှိတယ်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ယခင်က ဝိညာဉ်ခွဲပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း အားလုံးမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဗိုင်ဟုန်တစ်ယောက်သာ သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ကျန်ရှိတော့သည်။