အခန်း (၃၀) ရိတ်သိမ်းသူနှင့် ဆုန့်မျိုးနွယ်စု ပျောက်ကွယ်ခြင်း

ယန်ဝူးဧကရာဇ်နန်းတော် အသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် ယင်ချီသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ထူးခြားသော သတင်းတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဆုန့်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချီဦးဆောင်သော စစ်တပ်မှာ တိုက်ခိုက်ရန် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဆုန့်မျိုးနွယ်စုမှ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများမှာ မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှမကျန် ပျောက်ဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။

ဤဖြစ်ရပ်သည် ဆုန့်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ အခြားသော မင်းဆက်များတွင်လည်း အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများ တစ်ညအတွင်း ပျောက်ဆုံးကုန်သည့် သတင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရှန့်မင်းဆက်မှ ရိတ်သိမ်းသူများ စတင်လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်ကြောင်း လူအများက ရိပ်မိလာကြသည်။

ဤရိတ်သိမ်းသူများသည် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာအစွမ်းထက်ပြီး ရတနာအမြောက်အမြား ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် ဒေသတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများမှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် ယင်ချီ၏မဟာချင်မင်းဆက်ထံသို့ ခိုလှုံလာကြသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ချုံလန်မင်းဆက်မှ ဘိုးဘေးကြီး ချုံဝူယာ ရောက်ရှိလာပြီး ရိတ်သိမ်းသူများကို ပူးပေါင်းနှိမ်နင်းရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။

ရိတ်သိမ်းသူများသည် ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သဖြင့် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ငါးစာအသုံးပြု၍ ဆွဲထုတ်ရန် လိုအပ်ကြောင်းနှင့် ထိုသူကို အမှန်တကယ် နှိမ်နင်းရန်အတွက် ယင်ချီ၏ လက်အောက်မှ နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသူ (ပိုင်ချီ) ၏ အကူအညီ လိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ယင်ချီသည်ဤအစီအစဉ်ကိုသဘောတူလိုက်ပြီးနှစ်ရက်အတွင်းလှုပ်ရှားရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ထိုစဉ်မှာပင်ကုချန်းဟဲကအရေးကြီးသောသတင်းတစ်ခုရှိသေးကြောင်းယင်ချီကိုတင်ပြခဲ့ပြန်သည်။