အခန်း (၁၉)  မဟာချင်မင်းဆက်

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခြောက်လပင် ရှိသွားခဲ့ပြီ အခန်း (၁၈)  အင်အားစုထောင်ခြင်း

အသက်တစ်ထောင်ကျော် ရှင်သန်ခဲ့ပြီး ဆုန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးအစဉ်အဆက် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အမွေအနှစ်များကြောင့် ဆုန့်ဂေါ့ဒ် ထံတွင် အစွမ်းထက်သော အသက်ကယ်ရတနာ တစ်ခုနှစ်ခုတော့ ရှိနေသည်မှာ မဆန်းပေ။

သို့သော် ရတနာရှိသည့်တိုင် သူသည် ယုံကြည်ချက် ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယင်ချီက သူ့ကို အသေသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက သူလွတ်မြောက်နိုင်လျှင်ပင် အလွန်ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ယန်ဝူးမြို့အတွင်း၌ ယင်ချီသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဆုန့်ဂေါ့ဒ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဆုန့်ဂေါ့ဒ်၏ လက်ထဲရှိ အသက်ကယ်ရတနာများကို မြင်သောအခါ သူသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မျိုးသိပ်လိုက်သည်။

ထိုရတနာများထံမှ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရား အလယ်အဆင့်သာ ရှိသေးသော သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ထိုရတနာများ၏ ကာကွယ်မှုကိုရယူထားသော ဆုန့်ဂေါ့ဒ်ကို လုံးဝ အမိဖမ်းနိုင်ရန် မသေချာပေ။

ယင်ချီသည် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ဆုန့်ဂေါ့ဒ်ကို ခေတ္တ အလျော့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဆုန့်ဝူး၊ ဆုန့်ဝမ် နှင့် ဆုန့်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူ သိန်းနှင့်ချီကိုမူ လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ဝူးမြစ်တောင်ဘက်ရှိ မိုင်ပေါင်းငါးသောင်း ပတ်လည်ကို အမှန်တကယ် စိုးမိုးလိုလျှင် ဆုန့်မျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ် ခြေမှုန်းရမည်ကို သူ သိသည်။

ဆုန့်မျိုးနွယ်စုက မိတ်ဆွေ ငါ့ရဲ့ ကတိက အမြဲတမ်း တည်ပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါဖမ်းဆီးထားတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ တပ်သားတွေကို ဒီနေ့ပဲ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ မင်းတို့ရဲ့ သင်္ဘောတွေနဲ့ တပ်သားတွေဟာ ငါ့ရဲ့ယန်ဝူးမြို့ပိုင်နက်ထဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျူးကျော်လာပြန်ပြီ။

ယန်ဝူးမြို့ရဲ့ ဥပဒေအရ ကျူးကျော်လာတဲ့ တပ်သားတွေကို သုံးနှစ်ကြာ ဖမ်းဆီး ထိန်းသိမ်းထားရမယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလူတွေကိုတော့ ငါခေတ္တသိမ်းထားလိုက်ဦးမယ်။

ယင်ချီစကားပြောပြီးသည်နှင့် ယခင်က ဖမ်းဆီးခံထားရသော တပ်သားအချို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ လွတ်မြောက်လာသူများမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ စစ်သူကြီးဖြစ်သော ဆုန့်ဝူးကိုယ်တိုင် အချုပ်ခန်းထဲသို့ အပို့ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဆုန့်ဂေါ့ဒ်သည် ယင်ချီ၏ စကားကို ပြန်လည် ချေပလိုသော်လည်း အခြေအနေအရ မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ သန်းနှင့် နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဆေးပင် ၅၀၀ အစရှိသည့် ရင်းမြစ်များကို ယင်ချီထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးနောက် သက်တံရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ အမြန်ဆုံး ပျံသန်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ရင်းမြစ်များစွာ ရရှိပြီးနောက် ယင်ချီသည် မြို့စားနန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကုချန်ဟယ်နှင့် ကုရှင်းဟန်တို့ကို ခေါ်ယူကာ အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အနီးနားရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ကျင့်ကြံသူများကို တပ်သားသစ်များအဖြစ် စုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။

မိုင်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီသော နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်ရန် မှောင်မိုက်ရိပ်တပ်မတော် တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။

ထို့နောက် ယင်ချီသည် ယန်ဝူးမြို့ရှိ ကျန်း၊ ဟန်၊ ရဲ့၊ လင်း နှင့် ဂျီဟူသော မျိုးနွယ်စုကြီး ငါးစုမှ ခေါင်းဆောင်များကို ခေါ်ယူတွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယင်ချီ၏ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ယင်ချီသည် ယန်ဝူးမြို့ရှိ ဤမျိုးနွယ်စု ခြောက်စုကို မြှင့်တင်ပေးရန် အစောကတည်းက စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆုန့်မျိုးနွယ်စုထံမှ ရရှိထားသော ရင်းမြစ်အချို့ကို ၎င်းတို့အား ခွဲဝေပေးအပ်လိုက်သည်။

ယင်ချီက ဤမျိုးနွယ်စု ခြောက်စုကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိမှုကြောင့်သာမက သူတို့၏ သမိုင်းကြောင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဆုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဒေါင်လျိုမျိုးနွယ်စုတို့မှာ သက်တမ်းတစ်သောင်းခန့်သာ ရှိသော်လည်း ဤမျိုးနွယ်စု ခြောက်စု၏ ဘိုးဘေးများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ဆယ်သန်းကျော်က သူတော်စင်အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

အလားအလာအရဆိုလျှင် ဤခြောက်စုမှာ သူတော်စင်များ၏ သွေးမျိုးဆက်များပင် 

ယန်ဝူးမြို့ တွင် ယင်ချီသည် တိမ်တိုက်များအထိ မြင့်မားသော မျှော်စင်ထက်၌ ရပ်လျက် အဝေးတစ်နေရာသို့ ငေးကြည့်နေသည်။

ဘာရန်ပြည်နယ်၏ ဆောင်းရာသီမှာ အလွန်ပင် အေးစက်လှသည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော နှင်းပွင့်များမှာ ဤကမ္ဘာ၏ နိယာမများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ထိုနှင်းပွင့်များကို လက်ဖဝါးဖြင့် ထိမိပါက အအေးဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

ချင်နယ်စားမင်း လက်ဖက်ရည် အသင့်ဖြစ်ပါပြီ။

ယင်ချီ၏နောက်ကွယ်မှ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ အလှမှာ နှိုင်းယှဉ်ဖွယ်မရှိပေ။ သူမမှာ ဒေါင်လျိုမျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိခေါင်းဆောင် ဒေါင်လျိုယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

သူမကို သွေးရိပ်က ယန်ဝူးမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် ယင်ချီ၏ ဘေးနားတွင် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ပေးရသော အစေခံမလေးတစ်ဦးအဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ယင်ချီသည် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်း မရှိသော်လည်း သူမအနေဖြင့် ထွက်ပြေးရန် သို့မဟုတ် ယင်ချီကို လုပ်ကြံရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲပေ။ အကယ်၍ သူမ တစ်ခုခု မှားယွင်းခဲ့ပါက ဒေါင်လျိုမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရမည်ကို သူမသိသည်။

ခြောက်လတာ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှုများအပြီးတွင် ယင်ချီ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရား ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်မှာ ဘာရန်ပြည်နယ်၏ အပြင်ပန်း အင်အားအရ အစွမ်းထက်ဆုံး တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။

"လက်ဖက်ရည်ကို အဲဒီမှာပဲ ထားလိုက်တော့"

ယင်ချေသည် လှည့်မကြည့်ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလှအပထက် နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဆေးပင်များက ပို၍ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အဓိက လိုလားချက်မှာ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းနှင့် လွတ်လပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ချင်နယ်စားမင်း ခြောက်လတာ အုပ်ချုပ်ပြီးနောက်မှာ ဝူးမြစ်မြောက်ဘက်က မိုင်ပေါင်း ၅ သိန်း ပတ်လည် နယ်မြေကို အရှင်ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း စီရင်စု ၅၄ ခုနဲ့ မြို့နယ် ၃၇၀၀ အဖြစ် ခွဲဝေပြီးပါပြီ။

ဒါ့အပြင် လူဦးရေ တစ်သိန်းကျော်တဲ့ မြို့တိုင်းမှာလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို အခြေစိုက်ထားပြီးပါပြီ။ မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပ်တွေကိုလည်း အကုန် ဖျက်သိမ်းပြီးပါပြီ။ ဒီနယ်မြေမှာ ချင်နယ်စားမင်းရဲ့ တပ်မတော်ပဲ ရှိပါတော့မယ်။

ယင်ချီငေးမောနေစဉ် သွေးရိပ် ရောက်ရှိလာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း ယင်ချီ၏အုပ်ချုပ်မှုမှာ ဝူးမြစ်မြောက်ဘက်တွင် အခိုင်အမာ အမြစ်တွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးရိပ်သည် ယင်ချီအတွက် ကျင့်ကြံသူ လေးသန်း ပါဝင်သော ကြက်သွေးရောင် အရိပ်တပ်မတော်'ကိုလည်း ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် ယင်ချီ၏လက်အောက်၌ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါး (သွေးရိပ်)၊ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ၇ ဦး၊ အလယ်အဆင့် ၃၀ နှင့် အစောပိုင်းအဆင့် ၂၀ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ သုံးသောင်းနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်ချီနယ်မြေချဲ့ထွင်နေစဉ် ဆုန့်မျိုးနွယ်စုမှာလည်း ဝူးမြစ်တောင်ဘက် နယ်မြေအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ကာ မဟာဆုန့်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

ချင်နယ်စားမင်း ဝူးမြစ်မြောက်ဘက်က မျိုးနွယ်စုတွေ အားလုံးက အရှင့်ကို တိုင်းပြည်တစ်ခု တည်ထောင်ပြီး မင်းဆက်တစ်ခု ထူထောင်ဖို့ အားလုံး စုပေါင်း တောင်းဆိုနေကြပါတယ်။

သွေးရိပ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယင်ချီက ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

သွေးရိပ် နောက် ၃ ရက်နေရင် ယန်ဝူးမြို့ရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်မှာ ငါ မဟာချင်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်မယ်လို့ မျိုးနွယ်စုတွေကို အကြောင်းကြားလိုက်။

နိုင်ငံတော်အမည်ကို ချင်လို့ သတ်မှတ်မယ်။ ဒါဟာ တစ်လောကလုံးကို ငြိမ်းချမ်းစေဖို့ပဲ။ တိုင်းပြည် ထူထောင်တဲ့နေ့ဟာ အတုအယောင်ဆုန့်မင်းဆက်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်မယ့်နေ့ပဲ။

ယင်ချီ၏အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ထိုစကားကြောင့် ယန်ဝူးမြို့၏ နိယာမများ တုန်ခါသွားကာ နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြို့ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် နွေဦးရာသီကဲ့သို့ နွေးထွေးသွားတော့သည်။

သတင်းစကား ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့် ယန်ဝူးမြို့ရှိ မျိုးနွယ်စုကြီး ခြောက်စု (ကု၊ ကျန်း၊ ဟန်၊ ရဲ့၊ လင်း၊ ဂျီ) တို့မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ခြောက်လအတွင်းယန်ဝူးမြို့မှာလူဦးရေတစ်သန်းအောက်မှသန်းတစ်ရာနီးပါးရှိသောမြို့ကြီးပြကြီးအဖြစ်တိုးတက်လာခဲ့သည်။ဤမျိုးနွယ်စုခြောက်စုမှာလည်းယင်ချီ၏မြှင့်တင်ပေးမှုကြောင့်မဟာချင်၏အထက်တန်းလွှာသစ်များဖြစ်လာကြတော့သည်။