အခန်း (၁၈)  အင်အားစုထောင်ခြင်း

အသက်တစ်ထောင်ကျော် ရှင်သန်ခဲ့ပြီး ဆုန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးအစဉ်အဆက် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အမွေအနှစ်များကြောင့် ဆုန့်ဂေါ့ဒ် ထံတွင် အစွမ်းထက်သော အသက်ကယ်ရတနာ တစ်ခုနှစ်ခုတော့ ရှိနေသည်မှာ မဆန်းပေ။

သို့သော် ရတနာရှိသည့်တိုင် သူသည် ယုံကြည်ချက် ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယင်ချီက သူ့ကို အသေသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက သူလွတ်မြောက်နိုင်လျှင်ပင် အလွန်ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ယန်ဝူးမြို့အတွင်း၌ ယင်ချီသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဆုန့်ဂေါ့ဒ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဆုန့်ဂေါ့ဒ်၏ လက်ထဲရှိ အသက်ကယ်ရတနာများကို မြင်သောအခါ သူသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မျိုးသိပ်လိုက်သည်။

ထိုရတနာများထံမှ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရား အလယ်အဆင့်သာ ရှိသေးသော သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ထိုရတနာများ၏ ကာကွယ်မှုကိုရယူထားသော ဆုန့်ဂေါ့ဒ်ကို လုံးဝ အမိဖမ်းနိုင်ရန် မသေချာပေ။

ယင်ချီသည် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ဆုန့်ဂေါ့ဒ်ကို ခေတ္တ အလျော့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဆုန့်ဝူး၊ ဆုန့်ဝမ် နှင့် ဆုန့်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူ သိန်းနှင့်ချီကိုမူ လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ဝူးမြစ်တောင်ဘက်ရှိ မိုင်ပေါင်းငါးသောင်း ပတ်လည်ကို အမှန်တကယ် စိုးမိုးလိုလျှင် ဆုန့်မျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ် ခြေမှုန်းရမည်ကို သူ သိသည်။

ဆုန့်မျိုးနွယ်စုက မိတ်ဆွေ ငါ့ရဲ့ ကတိက အမြဲတမ်း တည်ပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါဖမ်းဆီးထားတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ တပ်သားတွေကို ဒီနေ့ပဲ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာ မင်းတို့ရဲ့ သင်္ဘောတွေနဲ့ တပ်သားတွေဟာ ငါ့ရဲ့ယန်ဝူးမြို့ပိုင်နက်ထဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျူးကျော်လာပြန်ပြီ။

ယန်ဝူးမြို့ရဲ့ ဥပဒေအရ ကျူးကျော်လာတဲ့ တပ်သားတွေကို သုံးနှစ်ကြာ ဖမ်းဆီး ထိန်းသိမ်းထားရမယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလူတွေကိုတော့ ငါခေတ္တသိမ်းထားလိုက်ဦးမယ်။

ယင်ချီစကားပြောပြီးသည်နှင့် ယခင်က ဖမ်းဆီးခံထားရသော တပ်သားအချို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ လွတ်မြောက်လာသူများမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ စစ်သူကြီးဖြစ်သော ဆုန့်ဝူးကိုယ်တိုင် အချုပ်ခန်းထဲသို့ အပို့ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဆုန့်ဂေါ့ဒ်သည် ယင်ချီ၏ စကားကို ပြန်လည် ချေပလိုသော်လည်း အခြေအနေအရ မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅ သန်းနှင့် နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိ ဆေးပင် ၅၀၀ အစရှိသည့် ရင်းမြစ်များကို ယင်ချီထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးနောက် သက်တံရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ အမြန်ဆုံး ပျံသန်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ရင်းမြစ်များစွာ ရရှိပြီးနောက် ယင်ချီသည် မြို့စားနန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကုချန်ဟယ်နှင့် ကုရှင်းဟန်တို့ကို ခေါ်ယူကာ အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အနီးနားရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ကျင့်ကြံသူများကို တပ်သားသစ်များအဖြစ် စုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။

မိုင်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီသော နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်ရန် မှောင်မိုက်ရိပ်တပ်မတော် တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။

ထို့နောက် ယင်ချီသည် ယန်ဝူးမြို့ရှိ ကျန်း၊ ဟန်၊ ရဲ့၊ လင်း နှင့် ဂျီဟူသော မျိုးနွယ်စုကြီး ငါးစုမှ ခေါင်းဆောင်များကို ခေါ်ယူတွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယင်ချီ၏ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ယင်ချီသည် ယန်ဝူးမြို့ရှိ ဤမျိုးနွယ်စု ခြောက်စုကို မြှင့်တင်ပေးရန် အစောကတည်းက စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆုန့်မျိုးနွယ်စုထံမှ ရရှိထားသော ရင်းမြစ်အချို့ကို ၎င်းတို့အား ခွဲဝေပေးအပ်လိုက်သည်။

ယင်ချီက ဤမျိုးနွယ်စု ခြောက်စုကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိမှုကြောင့်သာမက သူတို့၏ သမိုင်းကြောင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဆုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဒေါင်လျိုမျိုးနွယ်စုတို့မှာ သက်တမ်းတစ်သောင်းခန့်သာ ရှိသော်လည်း ဤမျိုးနွယ်စု ခြောက်စု၏ ဘိုးဘေးများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ဆယ်သန်းကျော်က သူတော်စင်အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

အလားအလာအရဆိုလျှင်ဤခြောက်စုမှာသူတော်စင်များ၏သွေးမျိုးဆက်များပင်ဖြစ်ကြတော့သည်။