အခန်း (၁၄၆) အမှောင်ထု ကျူးကျော်ခြင်း
တားမြစ်ချက်၏ အဆုံးမဲ့ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မဟာဘိုးဘေး ထော့နန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာပြီး နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူသည် အထက်တန်းကျသော ဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အတိတ်က တားမြစ်ချက် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ကြိမ်ထက်မက အသတ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။
သူသည်လည်း တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားလောက၏ တားမြစ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အမှောင်ထုအတွင်း ကျဆင်းသွားပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ မာန်မာနများနှင့် အောင်နိုင်သူစိတ်ဓာတ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ရှီသည် တားမြစ်ချက်များထဲတွင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် ချန်းအာတုထဲသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်ရောက်ကာ အမှောင်ထု၏ အရင်းအမြစ်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
"ရှီဟွမ်ဓား မင်းက ဓားကျိုးတစ်လက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်"
"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကျော်ကြားခဲ့ပါစေ နောက်ဆုံးတော့ ပျက်စီးသွားတာပဲ။ ငါကတော့ ထာဝရမသေနိုင်တဲ့သူပဲ"
ထော့နန်သည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ရှုပ်ထွေးလှသော ဆေးဝါးများကို စားသုံးရင်း သူ၏တားမြစ်ပညာရပ် ကောင်းကင်ကို ခိုးယူခြင်း မြေကြီးကို လဲလှယ်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ ရှီဟွမ်ဓား၏ ထက်ရှမှုကို ခုခံရန် ကြိုးစားသည်။
နတ်ဘုရားလောက၏ ပညာရှင်များမှာလည်း ငြိမ်မနေဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း အမှောင်မျိုးနွယ်စုမှ အိုဗာလော့များ၊ တာအိုဘိုးဘေးများ၊ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်များနှင့် စစ်တပ်ကြီးမှာ ကျိုင်းကောင်အုပ်သဖွယ် နယ်ခြားပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်လာကြသည်။
နတ်ဘုရားလောက နယ်ခြားတံတိုင်းကြီးပေါ်မှ ရှေးဟောင်း ဟွန်းတံပိုးသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။ ဤအသံမှာ အမှောင်ထု ကျူးကျော်လာပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုအတွင်းမှ ဒဏ်ရာအနာရများနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပျက်စီးနေသော စစ်တပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့မှာ ရှေးဟောင်း ဘေရှန်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ လက်ကျန်စစ်သည်များ ဖြစ်သည်။
"အမှောင်ထု ပြန်လာပြီ ဘေရှန်နန်းတော် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာရမယ်"
"ဧကရာဇ်ဘေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငါတို့ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး သက်သေပြမယ်"
ဧကရာဇ်ဘေသည် အတိတ်က အလွန် ထက်မြက်သော တားမြစ်ချက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏လက်ထက်တွင် ချန်းအာတုအတွင်း၌ အမှောင်သတ္တဝါ တစ်ကောင်မှ မရှိတော့သည့်အထိ အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူအိုမင်းလာချိန်တွင် ဘိုးဘေး ၄၀ နှင့် တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရင်း သူ၏နန်းတော်မှ ပညာရှင်များအားလုံး ကျဆုံးခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ သူ၏ လက်ကျန်စစ်သည်များ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက နတ်ဘုရားလောကသားများအတွက် မျက်ရည်ကျလောက်စရာ မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ဘေရှန်နန်းတော်သာမက အခြားသော ပုန်းအောင်းနေသည့် အင်အားစုများလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ခုနစ်ရောင်ခြယ် ကြာပန်းကြီးပေါ်မှ သန်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များနှင့် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများလည်း တိုက်ပွဲအတွင်း ပါဝင်လာသည်။
နယ်ခြားပင်လယ် တံတိုင်းကြီးပေါ်မှ နတ်ဘုရားပညာရှင်အားလုံးမှာ အမှောင်သတ္တဝါများကို ခြေမှုန်းရန် ရှေ့သို့ ချီတက်ကြတော့သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ချန်းအာတုအတွင်း၌ ရန်ကျန့် နှင့် နာမည်မဲ့ဧကရာဇ် တို့၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသော ဘိုးဘေးယွမ်ဟဲမှာ အကြီးအကျယ် အကြပ်ရိုက်နေသည်။ သူသည် ထော့နန်၏ အကူအညီတောင်းမှုကိုပင် မတုံ့ပြန်နိုင်ပေ။
သူသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို မြန်မြန်ကုသနိုင်ရန်နှင့် ထွက်ပြေးရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုပင် ပြန်လည် သတ်ဖြတ်စားသုံးတော့သည်။
"ဘိုးဘေးကြီး ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်နေတာလဲ"
သူတို့ အလွန် လေးစားရသော မဟာဘိုးဘေးကြီးက သူတို့ကို အစာအဖြစ် သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အမှောင်သတ္တဝါများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ရင်း သေဆုံးသွားကြရသည်။