အခန်း (၁၃၂) ပူဇော်ခံဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း
"ဒီနေ့ကိစ္စက ဒီမှာတင် မပြီးသေးဘူး"
သတိထားနေစမ်း ထာဝရအန်မိသားစု ကို ဘယ်သူမှ အနိုင်ကျင့်လို့မရဘူး ဘယ်သူမှလည်း စော်ကားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။
အန်မိသားစုမှ တာအိုဘိုးဘေးနှစ်ဦးသည် နာမည်မဲ့ဧကရာဇ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခြိမ်းခြောက်စကားများ တရစပ် ပြောဆိုနေကြသည်။
သို့သော် နာမည်မဲ့ဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
နာမည်မဲ့ဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်မှသည် တာအိုဘိုးဘေးအဆင့်အထိ တရှိန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။
သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရုံဖြင့် အနည်းငယ် နှေးကွေးသော ဘိုးဘေးတစ်ဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အတူ လိပ်ခေါက်ခံလိုက်ရပြီး အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
၎င်းသည် မာစတာအဆင့်ရှိသူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသော ဘိုးဘေးတစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ သိက္ခာကိုပင် မငဲ့တော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး"
ထိုခေါ်သံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်နက်ရှိုင်းရာမှ လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် အလင်းတန်းကြီး ပေါ်လာပြီး ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ထမ်းထားသော လူသဏ္ဌာန် ဘီလူးကြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူသည် အန်မိသားစု၏ ပူဇော်ခံ အစောင့်အရှောက်ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ပြောင်းပြန်ကံကြမ္မာကနေ ပြန်လာတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တည်ရှိမှုကြီးရယ် ကျွန်တော့်မျိုးနွယ်စုဝင်က ခင်ဗျားကို ပြစ်မှားမိတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါဟု ထိုဘီလူးကြီးက ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။
သူသည် နာမည်မဲ့ဧကရာဇ်မှာ အတိတ်က အလွန်အမင်း အင်အားကြီးခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသဖြင့် ရန်မစဘဲ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။
နာမည်မဲ့ဧကရာဇ်၏ မလျှော့သောတင်းမာမှု
အန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး (ဘီလူးကြီး) မှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တားမြစ်သွေးတစ်စက်ပင် ရှိနေသည်။
သို့သော် နာမည်မဲ့ဧကရာဇ်ကမူ ထိုဘီလူးကြီးကို မျက်နှာသာမပေးခဲ့ပေ။
"မင်းရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ သူ့ကို ကယ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"
နာမည်မဲ့ဧကရာဇ်၏ အမေးကြောင့် ဘီလူးကြီးမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ရသည်။ သူသည် ခေတ်အဆက်ဆက်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် အင်အားသုံးတိုက်ခိုက်ခြင်းထက် စေ့စပ်ဆွေးနွေးခြင်းက ပို၍ ထိရောက်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
အန်မိသားစု၏ကျန်ရှိနေသောဘိုးဘေးမှာမူသူ၏အသက်မှာထိုအစောင့်အရှောက်ဝိညာဉ်၏လက်ထဲတွင်သာရှိတော့ကြောင်းသိသဖြင့်ခေါင်းငုံ့ကာငြိမ်သက်နေရတော့သည်။