အခန်း (၁၂၆)  နတ်ဘုရားဘုရင် အန်ယီကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း

ရှူလန်လောက၏ အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုများဖြစ်သော ရွှမ်ကျီနှင့် ကျွင်းမိသားစု ဘိုးဘေးများ ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် နတ်ဘုရားဘုရင် အန်ယီသည် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

သူတို့တွင်လည်း နတ်ဘုရားလောကမှ ကျောထောက်နောက်ခံများ ရှိနေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်ရှိနေသော သာမန်ကျင့်ကြံသူများကိုမူ သူ၏ရုပ်အလောင်းအရည်ကျိုခြင်းအတွက် ဆက်လက် ကျွန်ပြုနေဆဲဖြစ်သည်။

နယ်မြေအတွင်း၌ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လူတိုင်း အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေကြရသည်။

လင်းရှီးအန်းသည်လည်း သူ၏ဓားဖြင့် ကျွန်ပြုခြင်းနိယာမများကို ခုခံနေသော်လည်း အင်အားချင်း မမျှပေ။ ထိုစဉ် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အတိတ်မှ ဝိညာဉ်တစ်ခုပေါ်လာသည်။

မကြောက်နဲ့ ငါက အဝေးကြီးကလာတဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ။ ငါတို့ အခု အရမ်းအားနည်းနေတယ်။ အတိတ်က စွမ်းအားကို သုံးမှ ဒီဘေးက လွတ်မှာ။

လင်းရှီးအန်းသည် အခြားလမ်းမရှိတော့သဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်အသိကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး အတိတ်မှ စွမ်းအားကို လက်ခံလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုဝိညာဉ်က ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် "သေချာကြည့်ထား ဓားကို ဒီလို သုံးရတယ်"

"တောက်ပသော ဟင်းလင်းပြင်" 

ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် တစ်နယ်မြေလုံး ကြယ်အလင်းများဖြင့် လင်းထိန်သွားပြီး ကျွန်ပြုခြင်းနိယာမများ အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။

"တစ်ခုတည်းသောမူလ" ဒုတိယ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

အန်ယီသည် လင်းရှီးအန်း၏ အစွမ်းကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးကြီးဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားသည်။

နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လက်ဝါးချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြိုလဲစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

သို့သော် လင်းရှီးအန်း (အတိတ်ဝိညာဉ်) က တတိယမြောက် ဓားချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"သုညသို့ ပြန်ခြင်း" 

ဝုန်း

နတ်ဘုရားဘုရင် အန်ယီ၏ လက်ဝါးကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ကွဲထွက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဘုရင် သွေးများ ကောင်းကင်မှ မိုးကဲ့သို့ ရွာကျလာသည်။

အန်ယီသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး လင်းရှီးအန်းကို အသေသတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် လင်းရှီးအန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်လေးနဲ့ တခြားသူကို ပုရွက်ဆိတ်လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်လား စွမ်းအားက တစ်ကုဋေပုံ တစ်ပုံတောင် မရှိပေမဲ့ မင်းကို သတ်ဖို့ ဓားသုံးချက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။

ဤစကားကြောင့်အန်ယီသည်ရူးမတတ်ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။သူသည်အဆင့်နိမ့်သောလူသားတစ်ဦးထံမှဤကဲ့သို့အထင်သေးခံရခြင်းကိုတစ်ခါမှမကြုံဖူးပေ။