အခန်း (၁၁) ဆုန့်မျိုးနွယ်စု၏ဘိုးဘေး

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဆုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ပိုင်နက်အတွင်း၌ ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့တည်ရှိလေသည်။

ဤမြို့မှာ ကျွန်းပေါင်းတစ်ထောင်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည့် အလွန်ကြီးမားသော မြို့ကြီးဖြစ်ပြီး ကျွန်းများကိုလည်း ရောင်စုံတံတားများစွာဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့တွင် သတ္တဝါပေါင်း သန်းတစ်ရာနီးပါး နေထိုင်ကြပြီး ၎င်းတို့အနက် သန်းခုနစ်ဆယ်ကျော်မှာ ဆုန့်မျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်ရှိသူများမှာ မျိုးနွယ်စုအသေးစားများမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများ ဖြစ်ကြသည်။ မူယာမင်းဆက်၏ မြို့တော်ကြီး ပျက်စီးသွားကတည်းက ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့သည် မူယာမင်းဆက်၏ အကြီးဆုံးမြို့ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝေးရာမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ရေကန်ကြီးထဲတွင် တည်ရှိနေသော ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့မှာ လှပသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။ ကျွန်းပေါင်းတစ်ထောင်ပေါ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်များနှင့် မျှော်စင်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး မြူခိုးများကြားတွင် ထူးဆန်းသောငှက်များနှင့် သားရဲကြီးများမှာ ရံဖန်ရံခါ ပျံသန်းကခုန်နေကြသည်။

မြို့အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း နက်ရှိုင်းသော အရှိန်အဝါများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းအလို ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် ခဏခဏ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ရှူး... ရှူး...

ကောင်းကင်ယံတွင် ဆုန့်မျိုးနွယ်စု၏ အလံလွှင့်ထူထားသော လေသင်္ဘောများမှာ အဆက်မပြတ် ပျံသန်းနေကြသည်။ ထိုသင်္ဘောများပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် သံချပ်ကာ စစ်သည်တော်များမှာ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ကင်းလှည့်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့ကို ကင်းလှည့်နေသော ဆုန့်မျိုးနွယ်စု တပ်သားများ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို အသင့်ပြင်ကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ တင်းမာစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဘယ်သူလဲ ငါတို့ ဆုန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မြို့ထဲကို ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာလဲ.ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့မှာ ပျံသန်းခွင့် ပိတ်ပင်ထားတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား။

ဆုန့်မျိုးနွယ်စုမှ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းအလို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ဓားရှည်ကို ကိုင်လျက် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။ ဆုန့်မျိုးနွယ်စုတွင် စည်းကမ်းတစ်ခု ရှိသည်မှာ ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့အတွင်း ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိသည့် နယ်စားမင်းများမှလွဲ၍ ကျန်သူများ ပျံသန်းခြင်းမှာ ဆုန့်မျိုးနွယ်စုကို ရန်စခြင်းဟု သတ်မှတ်ထားခြင်းပင်။

"ဖယ်စမ်း"

ဆုန့်မျိုးနွယ်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဟန့်တားမှုကို ကြားသောအခါ စိတ်တိုနေသော ဆုန့်ဝူနယ်စားမင်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"နယ်စားမင်းဝူ... မဟုတ်ဘူး"

ဆုန့်ဝူနယ်စားမင်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထိုကျွမ်းကျင်သူမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာဖြူလျော့သွားပြီး နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာတော့သည်။

သူသည် ထိတ်လန့်သွားသလို ဇဝေဇဝါလည်း ဖြစ်သွားသည်။ နယ်စားမင်းဝူသည် မကြာသေးမီကပင် သင်္ဘောငါးစင်း၊ တပ်သားသောင်းချီနှင့် စစ်ထွက်သွားသည် မဟုတ်ပါလား ယခု ဘာကြောင့် တစ်ယောက်တည်း ပြန်ရောက်လာရသနည်း သို့သော် သူသည် နယ်စားမင်းဝူ၏ရိုက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဘာမှ ဆက်မမေးရဲတော့ဘဲ တောင်းပန်စကားသာ အဆက်မပြတ် ပြောနေတော့သည်။

"ဟင်း"

နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ဆုန့်ဝူနယ်စားမင်းသည် ထိုလူကို ဆက်၍ အခက်မတွေ့စေတော့ဘဲ ကျွန်းတစ်ထောင်မြို့၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အခမ်းနားဆုံး နန်းတော်ဆီသို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ဘာ..."

မင်းပြောချင်တာက ဝူးမြစ် မြောက်ဘက်မှာ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာတာပေါ့ အဲဒီလူက ရှေးဟောင်းမင်းဆက်တစ်ခုခုက ဖြစ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။

ဆုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ဆုန့်ဝူနယ်စားမင်း၏ သတင်းပို့ချက်ကြောင့် ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် နယ်စားမင်း လေးဦးနှင့် ဆုန့်မျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်သော ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားဘိုးဘေးကြီး တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

မူယာမင်းဆက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာဆိုရင် ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် တပ်သားနှစ်သောင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ စေလွှတ်နိုင်တာ ချုံလန်မင်းဆက်တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။

တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်းသာ မှန်မယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စအတွက် မင်းကို အပြစ်တင်လို့ မရပါဘူး။

ဆုန့်ဝူနယ်စားမင်း၏ သတင်းပို့ချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ခန်းမ၏ အထက်ပိုင်းတွင် ထိုင်နေသော ဆုန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးကြီးက ဖြည်းညှိးစွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤဘိုးဘေးကြီးမှာ အရပ်ပုပုနှင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျေးလက်တောရွာမှ သာမန် အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့်ပင် တူလှသည်။

သို့သော် သူထိုင်နေသည့် နေရာပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်မှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ သာမန်လူသားများနှင့် မတူဘဲ သတ္တဝါအားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဒါပေမဲ့ သူက ချုံလန်မင်းဆက်က ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားဖြစ်နေဦးတော့ အလွန်အကျွံတော့ လုပ်လို့မရဘူး။

ဝူးမြစ် မြောက်ဘက်နယ်မြေကို သူ့ကို ပေးလိုက်တာက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအတွက်တော့ ငါတို့ ဆုန့်မျိုးနွယ်စုက အများဆုံး ၅ သန်းပဲ ပေးနိုင်မယ်။ အသက်တစ်ထောင်ကျော် ဆေးဝါးတွေကိုတော့ ၅၀၀ ပေးမယ်။ ဝိညာဉ်လက်နက် ၅ သောင်းအတွက်တော့ ၃ သောင်းပဲ ပေးနိုင်မယ်... ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ပဲ။

ဘိုးဘေးကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ နယ်စားမင်း ငါးဦးလုံးမှာ မှင်သက်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဆုန့်ဝူနယ်စားမင်းမှာ ဘိုးဘေးကြီးအနေဖြင့် ဝူးမြစ်ကို နယ်နိမိတ်ခြားရန်သာ သဘောတူပြီး ရင်းမြစ်များကို ပေးမည်မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆုန့်မျိုးနွယ်စုသည် ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါး သို့မဟုတ် ချုံလန်မင်းဆက်ကဲ့သို့သော အင်အားစုကြီးကို မပြစ်မှားနိုင်သေးသည်ကို သူ ပြန်လည် စဉ်းစားမိသွားသည်။ ချုံလန်မင်းဆက်မှာ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အင်အားကြီး မင်းဆက်တစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်းပြီ... အဲဒီဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် သွားပြီး ညှိနှိုင်းမယ်"

ဘိုးဘေးကြီးက ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။ 

ဤသည်ကို ကြားရသောအခါ နယ်စားမင်းများမှာ အံ့သြခြင်း မရှိပေ။ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ညှိနှိုင်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော ဘိုးဘေးကြီးကိုယ်တိုင် သွားမှသာ သင့်တော်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘိုးဘေးကြီးကိုယ်တိုင် သွားရန် ဆုံးဖြတ်ရခြင်းမှာ အခြားအကြောင်းပြချက်များလည်း ရှိသေးသည်။ ပထမအချက်မှာ ယင်ချီသည် အမှန်တကယ်ပင် ချုံလန်မင်းဆက်မှ လာသူ ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုရန် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ယင်ချီ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားအဆင့် ဟုတ်မဟုတ်ကို ဆန်းစစ်ရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆုန့်မျိုးနွယ်စုကသာ အသာစီး ရနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆပါက ယင်ချီနှင့် ထိုတပ်မတော်ကို သူ ချက်ချင်း သုတ်သင်ပစ်မည်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယင်ချေက ပို၍ အားသာနေပါက သူသည် အလျှော့ပေး ဆုတ်ခွာပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ နေထိုင်လာခဲ့သော ဤဘိုးဘေးကြီးမှာ အပြင်ပန်းတွင် သဘောကောင်းပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အလွန် ပရိယာယ်ကြွယ်ဝသော မြေခွေးအိုကြီး တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

နောက် ၅ ရက်နေရင် ဆုန့်ခို့နဲ့ ဆုန့်ရန်ချွီမင်းတို့ နှစ်ယောက် ငါနဲ့အတူ ယန်ဝူးမြို့ကို လိုက်ခဲ့ကြ။

ဆုန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးကြီးက စီစဉ်နေချိန်မှာပင် ယန်ဝူးမြို့၏ မြို့စားနန်းတော်အတွင်း၌ ယင်ချေသည် သွေးရိပ်ကို မြို့စောင့်ရန် ညွှန်ကြားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ခန်းမတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ရင်း ယင်ချီသည် သူ၏ အခြေအနေကို အမြဲမပြတ် ပြင်ဆင်နေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူကျင့်စဉ်ခန်းမှ ပြန်ထွက်လာသည့်အခါ ဝူးမြစ် မြောက်ဘက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး မင်းဆက်သစ် တည်ထောင်ရန် အချိန်ကျပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ယင်ချီသည် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အရေးကြီးဆုံး အဆင့်မှာ နတ်ဘုရားမီးလျှံကို ထွန်းညှိရန် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားမီးလျှံ ထွန်းညှိပြီးသည်နှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ ထိုမီးလျှံ၏ အာဟာရကို အမြဲမပြတ် ရရှိနေမည်ဖြစ်သဖြင့် ပိုမို အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားအဆင့်တွင် အကယ်၍ သက်တမ်းကုန်ခါနီးလျှင် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိလျှင် ထိုနတ်ဘုရားမီးလျှံမှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ ငြိမ်းသတ်သွားနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူမှာ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားနိုင်သည်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် နတ်ဘုရားမီးလျှံကို စတင် ထွန်းညှိနိုင်သူများကို ဝိညာဉ်မဲ့နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမီးလျှံကို ထာဝရ တောက်လောင်နေစေရန်အတွက် ဝိညာဉ်မဲ့မှ စစ်မှန်သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲကာ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရား မီးလျှံအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲရမည် ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏နတ်ဘုရားမီးလျှံမှာခန္ဓာကိုယ်နှင့်ဝိညာဉ်ပျက်စီးသွားလျှင်ပင်နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီဆက်လက်တောက်လောင်နေနိုင်စွမ်းရှိပေသည်။