အခန်း (၉၅) ယဲ့ဖန်က ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံတော့မည်လား

ယဲ့ဖန် မင်း တကယ်ကို လွန်လွန်းလှပြီ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုစကားမျိုးတွေ ပြောထွက်ရတာလဲ အဲ့ဒီတုန်းက ငါမျက်စိကန်းပြီး မင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့မိတာပဲ။

လင်းကျောက်လန်သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ ယဲ့ဖန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး စကားပြောနေစဉ် လက်ချောင်းလေးများမှာ တုန်ရီနေသည်။

မင်းကို ငါအစောကြီးကတည်းက ပြောပြီးသားလေ ကလေးလို မလုပ်ပါနဲ့လို့ မင်းဘာပြောချင်တာလဲ ငါ့အစား ရှောင်ချီ ကို ရွေးသင့်တာလို့ ပြောချင်တာလား။

မင်း ငါ့ကိုရွေးခဲ့တာကိုပဲ ဝမ်းသာသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း မကြာခင်မှာ မုဆိုးမဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်။

ရှောင်ချီက ငါ့လက်နဲ့ သေရမယ့် ကံပါလာပြီးသားပဲ အခုကစပြီး မင်းကိုယ်မင်း သေချာ ထိန်းသိမ်းတာ ကောင်းလိမ့်မယ် အရင်လို အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး။

ငါက မင်းစိတ်တိုင်းကျ ခိုင်းစေလို့ရတဲ့ ကျင့်စဉ်နိမ့်ပါးတဲ့ အဲ့ဒီယဲ့ဖန် မဟုတ်တော့ဘူး ငါက အခုနတ်ဘုရားသားတော်ပဲ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ပြီးခဲ့တဲ့လကတင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ။

"ငါ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ အစွမ်းအစဆိုတာ တစ်လောကလုံးမှာ ငါတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ"

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏အင်္ကျီကော်လာကို ပြင်လိုက်ပြီး လွန်စွာ မောက်မာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယခု ယဲ့ဖန်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ မြင့်မြတ်သူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အရင်က ဆင်းရဲသားကောင်လေးနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားချေပြီ။

ဖန်လောင်... ဖန်လောင်... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်။ မိန်းမတွေ အများကြီး ထပ်မရှာပါနဲ့တော့လား ဟင် ကျွန်မအပေါ် ထားခဲ့တဲ့ကတိတွေကို မေ့သွားပြီလား မင်းတစ်သက်လုံး ကျွန်မကိုပဲချစ်သွားမယ် ဘယ်တော့မှ ပစ်မသွားဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။

လင်းကျောက်လန်သည် ထရပ်ကာ ယဲ့ဖန်၏ ဘေးသို့ သွား၍ သူ့ကို ဖက်ထားရင်း ငိုယိုကာ တောင်းပန်နေတော့သည်။

"မင်းသာ လိမ္မာလိမ္မာနေမယ်ဆိုရင် ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ မင်းကအမြဲတမ်း နံပါတ်တစ်ပါပဲ နောက်တစ်ခါ အခုလို ကလေးကလားတွေ ထပ်မလုပ်နဲ့ မဟုတ်ရင် ငါ တကယ် စိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်" ယဲ့ဖန်သည် လင်းကျောက်လန်၏လက်ကလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်မှောင်များ ပြေလျော့သွားပြီး လေသံမှာလည်း အတော်လေး တည်ငြိမ်သွားသည်။

မိတ်ဆွေ ဒါကတော့ ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ် ကျောက်စိမ်းပြားပါ နောင်တစ်ချိန် ဝေနိုင်ငံတော်ထဲမှာ အခက်အခဲ တစ်ခုခု ရှိလာရင် ငါ့ဆီကို လာရှာနိုင်ပါတယ်။ ငါချန် တစ်ယောက် မင်းကိုအစွမ်းကုန် ကူညီပေးမှာပါ။

ဝေနိုင်ငံတော် တောင်ဘက်ပိုင်းရှိ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုတွင် ချန်ရှင်းဟေသည် ရှောင်ချီကို လက်ပြကာ နှုတ်ဆက်နေသည်။

တစ်လနီးပါး ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဝေနိုင်ငံတော် ပိုင်နက်အတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် ရှောင်ချီကို လက်ပြကာ နှုတ်ဆက်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ခွဲခွာရမည်ကို နှမြောတသဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

အဆက်အသွယ် ကျောက်စိမ်းပြားများ အပြန်အလှန် လဲလှယ်ပြီးနောက် ရှောင်ချီသည် ဓားပျံစီးကာ ဆိပ်ကမ်းမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"ဒီလူတွေက တော်တော်လေး ဖော်ရွေကြတာပဲ။ အထူးသဖြင့် ချန်ရှင်းဟေပေါ့ ခဏဆို ညီအစ်ကို တော်ချင်တယ်ပြောလိုက် ခဏဆို သမက်တော်ခိုင်းလိုက်နဲ့"

အမြန်ဆုံး ထွက်လာတာပဲ ကောင်းပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလူက ဘာတွေ ထပ်ကြံစည်ဦးမလဲ မသိဘူး။

ဒါနဲ့ စကားမစပ် ဂျူနီယာညီမလေးဘယ်ရောက်သွားတာလဲ သူမ ဘေးကင်းရဲ့လား မသိဘူး။

ငါနဲ့ ညီမလေးကြားက ကျောက်စိမ်းပြားက လီသုံးထောင်အတွင်းမှာပဲ ဆက်သွယ်လို့ရတာ။ အခုထိ ဘာသံမှ မကြားရသေးဘူးဆိုတော့ ငါတို့ကြားက အကွာအဝေးက တော်တော်လေး ဝေးနေသေးပုံပဲ။

ရှောင်ချီသည် ဓားပျံစီးရင်း သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ ညီမလေးကို ဘယ်လို ရှာရမလဲဟု တွေးတောနေသည်။

ဘုန်း... ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် ဓားပျံစီးနေစဉ် အာရုံမစိုက်မိပါက မတော်တဆမှုများ ဖြစ်လာတတ်သည်။

ရှောင်ချီမှာ အာရုံလွတ်သွားသဖြင့် သေးငယ်သော ဝိညာဉ်လှေတစ်စင်းနှင့် တိုက်မိသွားတော့သည်။

ရှောင်ချီသည် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ကို သီးသန့် မကျင့်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ဟာလာဟင်းလင်းပြန်လည်ခြင်းနယ်ပယ် ပညာရှင်များထက်ပင် ပိုမို ကြံ့ခိုင်သည်။ 

အဆုံးမှာတော့ သူသည် မိုးကြိုးရေကန်တွင် ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ကိုယ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ရုပ်ခန္ဓာပိုင်းမှာတော့ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်မိသော်လည်း သူ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အင်္ကျီပေါ်မှာ ဖုန်အနည်းငယ်သာ ပေသွားခဲ့သည်။

"မင်းမှာ မျက်စိမပါဘူးလား" သို့သော် သူနှင့် တိုက်မိသော ဝိညာဉ်လှေမှာတော့ ကံမကောင်းလှပေ။ လှေပေါ်တွင် အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်ကာ အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

"အော်... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ် ခုနက အတွေးလွန်သွားလို့ပါ။ ဒီလှေက ဘယ်လောက်တန်လဲ ကျွန်တော် ပြန်လျော်ပေးပါ့မယ်"

ရှောင်ချီသည် လက်ချောင်းလေးဖြင့် အသာအယာ တို့လိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပျက်စီးနေသော လှေကို အောက်သို့ မကျအောင် ထိန်းထားပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူတိုက်မိလိုက်သည့် လူများရှိရာသို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုလှေငယ်လေးပေါ်တွင် လူခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်ခန့် ရှိပြီး အားလုံးမှာ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည် တစ်ဦးချင်းစီမှာ ပန်းလေးများကဲ့သို့ လှပကြပြီး ကျင့်စဉ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကြောင့် လူ့လောကက မိန်းမပျိုများထက် ပိုမို တင့်တယ်ကြသည်။

"မင်းပြောတော့ လွယ်တာပေါ့ ငါတို့က ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းမှာ လုပ်မယ့် လူစုလူဝေးပွဲကို သွားနေတာ။ မင်းကြောင့် လှေပျက်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ခရီးစဉ်နောက်ကျတော့မှာပဲ"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်အဲ့ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့နံပါတ်တစ် အချောဆုံးလူသား ယဲ့ဖန်ရဲ့ ရာထူးဆက်ခံပွဲလေ"

အမျိုးသမီးအချို့က ရှောင်ချီကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောဆိုနေကြပြီး သူ၏ တောင်းပန်မှုကို လုံးဝ လက်မခံကြပေ။

ထိုအမျိုးသမီးများ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်ချီမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းက ထွက်လာခဲ့သည်မှာ သုံး၊ လေးလခန့်သာ ရှိသေးသည်။ ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အဖြစ်အပျက်များစွာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ယဲ့ဖန်က တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံတော့မည်လား။

ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်တွေအရဆိုရင် ယဲ့ဖန်က နောက်ထပ် တစ်နှစ်ခွဲလောက်နေမှ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ရမှာလေ အဲ့ဒီနောက် တစ်နှစ်အကြာမှာ သူက ပင်လယ်ရပ်ခြား အင်အားစုတွေကို သွားစော်ကားမိလို့ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့တာ။

"အခုတော့ အရာအတော်များများက ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝနဲ့ လွဲချော်နေပြီ ဒါက ငါလို လူ သေးသေးလေးတစ်ယောက်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့်လား"

ဟေ့ လူ ဘာတွေ ကြောင်နေတာလဲ ငါတို့လှေကို ခွဲပစ်ပြီးတော့ အခုကျ အူကြောင်ကြောင် လုပ်နေတာလား။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်မှာ ကလစ်ကလေး တပ်ထားသည့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရှောင်ချီကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

ကြည့်ရတာ ဒီလှေက သိပ်မကြီးပါဘူး။ တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၁၀၀ ကို ယူလိုက်ပါ။

ကျွန်တော်လည်း ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းက ပွဲကို သွားမလို့ပဲ။ မင်းတို့ကို ဓားပျံနဲ့ တိုက်ရိုက် လိုက်ပို့ပေးမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် လျော်ကြေးလည်း ရသလို ပွဲကိုလည်း အချိန်မီ ရောက်မှာပေါ့ ဒါဆိုရင် ကျေနပ်ကြပြီလား။

အခြေအနေကို လက်မလျှော့ချင်သော ထိုအမျိုးသမီးများကို ကြည့်ကာ ရှောင်ချီက အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်လိုက်သည်။

ဆယ်နှစ်တောင် ရှိသွားပြီပဲ ရှောင်ချီ ယဲ့ဖန်ကို မတွေ့ရတာ ဆယ်နှစ်ရှိပြီ။ အခု သူက ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတော့ လူဟောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါလည်း သူ့အတွက် ထိုက်တန်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးရမှာပေါ့။

"အင်း... ကောင်းပြီလေ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်လည်း ရတာပဲ" ထိုမိန်းကလေးများ စီးလာသော လှေငယ်လေးမှာ ဇိမ်ခံပစ္စည်း ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ခန့်ဆိုလျှင် အသစ်တစ်စင်း ဝယ်ရန် လုံလောက်လှသည်။ အခုက ပျက်စီးသွားရုံသာဖြစ်ပြီး ပြင်လိုက်လျှင် ပြန်သုံးလို့ရသေးသည်။

ရှောင်ချီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ကျော် ပေးလိုက်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အမြတ်ထွက်နေခြင်းပင်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် ရှောင်ချီ၏ အရှိန်ကို မြင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ကျင့်စဉ်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိမှန်း သိကြသည်။ သူက ကျင့်စဉ်နိမ့်ပါးသူ သူတို့ကို အနိုင်မကျင့်ဘဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောဆိုနေသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

သဘောတူညီမှု ရပြီးနောက် ရှောင်ချီသည် ထိုမိန်းကလေး ခြောက်၊ ခုနစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဓားပျံစီး၍ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"အမလေး... ဖြည်းဖြည်း မောင်းပါဦး မင်းက ဘာလဲ အသစ်ပြန်ဝင်စားဖို့ အလျင်လိုနေတာလား" သို့သော် ရှောင်ချီ၏အရှိန်မှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် အနောက်မှ မိန်းကလေးများမှာ မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။

"ဆူညံလိုက်တာ နားတွေ လေထွက်တော့မှာပဲ။ အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း" ရှောင်ချီသည် သူတို့အားလုံး၏ ပါးစပ်ကို စာလုံးအင်းတစ်ခုဖြင့် တိုက်ရိုက် ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ လောကကြီးမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အု... အု..." မိန်းကလေးများမှာ ရှောင်ချီကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ဘာမှ မလုပ်ရဲကြပေ။ အဆုံးမှာတော့ သူတို့သည် အခု အမြင့်ပေ တစ်သောင်းအထက်မှာ ရောက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ 

အကယ်၍ ရှောင်ချီက စိတ်တိုပြီး သူတို့ကို အောက်ကို ပစ်ချလိုက်လျှင် သေဖို့သာ ရှိတော့သည်။