အခန်း (၈၀)  နတ်မိမယ်လင်ယွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း

ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒါကလည်း လင်ယွင်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် မဟုတ်လား ငါ အရင်ကတည်းက ပြောဖူးတယ် လင်ယွင်ကို မင်းတို့တွေ အလိုလိုက်လွန်းလို့ ပျက်စီးနေတာလို့။ 

သူသင်ပေးထားတဲ့ တပည့်တွေကို ကြည့်ပါဦး အသုံးကျတဲ့သူ တစ်ယောက်လောက်များ ပါရဲ့လား။

ယွီရှောင်ကျီသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ နတ်ရှင်ယွီရှင်း ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက ဘာစကားပြောတာလဲ ဒီတပည့်တွေက အသုံးမကျတာကို ဘာလို့ ယွီအာကို အပြစ်တင်ရတာလဲ သူတို့ရဲ့ ဆရာအနေနဲ့ ယွီအာလည်း အရမ်းကို စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား။

ယွီရှောင်ကျီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ နတ်ရှင် ယွီရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။

ဟွန့်... တပည့်တစ်ယောက်က အသုံးမကျတာဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီတပည့်ရဲ့ အပြစ်လို့ ပြောလို့ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကြည့်ပါဦး သူ တပည့်ငါးယောက်လုံးကို သင်ပေးခဲ့တာလေ အခုတော့ အဲ့ဒီထဲက ဘယ်သူကများ ဂိုဏ်းအပေါ်မှာ တကယ်ပဲ သစ္စာရှိပြီး အလုပ်အကျွေးပြုနေလို့လဲ။

အခုဆို သူ့ရဲ့ တပည့်ငါးယောက်လုံးက ဂိုဏ်းထဲမှာ အင်မတန် နာမည်ကြီးနေကြပြီ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အပြုအမူကကော သင့်တော်ရဲ့လား သူ့ရဲ့တူတော်မောင်နဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကိုကြည့်ရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ မျက်နှာဟာ သူ့ကြောင့်အရှက်ကွဲခဲ့ရပြီ။

နတ်ရှင် ယွီရှင်းက ပြန်ပြောရဲသေးသည်ကို မြင်တော့ ယွီရှောင်ကျီ၏ ဒေါသက ပို၍ ထွက်လာသည်။ အစကတည်းက သူသည် ဒေါသထွက်စရာနေရာ ရှာမရ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

မဟုတ်ရင် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ် ဝူသောက်ကျီကို ဒီလောက်အဝေးကြီးအထိ ကန်ထုတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပေ အခုတော့ သူသည် နတ်ရှင် ယွီရှင်းကို အပြစ်ပုံချကာ ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းနေတော့သည်။

"ယွီအာကို ဒီလိုပြောဖို့ ခင်ဗျားမှာ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ သူ့ရဲ့ဆရာက ကျွန်တော် တို့ရဲ့ ညီမငယ်လေ သူမ မဆုံးခင်မှာ သူ့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို မှာခဲ့တာလေ။ အခု ရလဒ်ကကော ခင်ဗျားကရော ဘာတွေများကြိုးစားပေးခဲ့လို့လဲ။

"ခင်ဗျားက ကျင့်ကြံဖို့ပဲသိတယ် ဂိုဏ်းကိုလည်းဂရုမစိုက်ဘူး မျိုးဆက်သစ်တွေကိုလည်း ပစ်ထားတယ်။ အခုကျမှ ဒီမှာရပ်ပြီး ဝေဖန်ဖို့ပဲ သိနေတာလား ကျွန်တော်မှာ ခင်ဗျားလို စီနီယာအစ်ကိုမျိုးမရှိဘူး။ ဒီမှာပဲ တစ်ယောက်တည်းနေခဲ့တော့ ကျွန်တော် ကတော့ ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်တော့မယ်။

အကြီးအကဲ ယွီရှင်းသည်လည်း အင်မတန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူအချစ်ဆုံး တူမလေးကို ဤအဖိုးကြီးက အဖိုးမတန်သလို နှိမ်ချပြောဆိုနေသည်ကို ကြားရသောအခါဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ယွီရှောင်ကျီကို ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ပြောပြီးနောက် သူသည် ဝတ်စုံလက်ကို ခါယမ်းကာ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားတော့သည်။

"ဟူး..."

ကျွန်တော်လည်း ခွင့်ပြုပါဦး စီနီယာဦးလေးအနေနဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ပိုပြီး သေချာ စဉ်းစားပေးစေချင်ပါတယ်။

နတ်ရှင် လင်ယွီသည် သက်ပြင်းချကာ ယွီရှောင်ကျီကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တိမ်တိုက်စီးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဤလူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်သွားကြသည်ကို ကြည့်ပြီး ယွီရှောင်ကျီမှာ ပို၍ ဒေါသထွက်လာသော်လည်း သူတို့ကို တားဆီးရန် အင်အားမရှိတော့ပေ။

"အဲ့ဒီတပည့်ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာနရဲ့ ထောင်ထဲမှာ ပိတ်ထားလိုက်" ယွီရှောင်ကျီသည် အကြီးအကဲ ဇီယီကို ကိုက်နေဆဲဖြစ်သော လျူချန်းအာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဝတ်စုံနက်ဝတ် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး တပည့်အချို့ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" အကြီးအကဲချုပ်၏ အမိန့်ကို ရသည်နှင့် တပည့်များမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် လျူချန်းအာကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။

"ဖယ်ကြ နင်တို့ လူယုတ်မာတွေ အကုန်လုံး ဖယ်ကြ နင်တို့က သူများသေနေတာကို ကြည့်နေပြီး မကူညီတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ အမှိုက်တွေ"

"ဖယ်ကြ နင်တို့ အကုန်လုံး ထွက်သွားကြ"

လျူချန်းအာသည် ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက် ရုန်းကန်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအားများမှာ အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် အရင်က တည်ငြိမ်မှုများကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ဤဝတ်စုံနက်ဝတ် တပည့်များမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သာ ရှိကြသည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိသည့် လျူချန်းအာကို သူတို့ ခဏမျှ မနှိမ်နင်းနိုင်ဘဲ လွင့်ထွက်သွားကြရသည်။

ဖြောင်း... လျူချန်းအာ၏ ပါးပေါ်သို့ လက်ဝါးချက် ကျရောက်သွားသည့် စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီလောက်နဲ့ တော်လိုက်တော့ ဒါတွေ အကုန်လုံးက နင့်ဆရာဖြစ်တဲ့ ငါက ဆုံးမမှု အားနည်းခဲ့လို့ နင် ဒီလောက်အထိ မောက်မာလာတာပဲ။

နတ်မိမယ် လင်ယွင်သည် လျူချန်းအာ၏ ပါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်ပြီး သွေးဆို့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမ၏ တပည့်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်က သူမ၏ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်ခဲ့သော ဤတပည့်မှာ ယခုတော့ အင်မတန်သနားစရာကောင်းနေပြီ။

"နင်က ငါ့ကိုရိုက်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ နင်က ဘယ်မျက်နှာနဲ့ ငါ့ကိုရိုက်တာလဲ နင်က ယဲ့ဖန်ကို မြှူဆွယ်တဲ့ ဖာသည်မ မြေခွေးမပဲ"

လျူချန်းအာ၏ မျက်နှာမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နတ်မိမယ် လင်ယွင်ကို ပြန်ကိုက်ရန်အထိ ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် အစွမ်းထက်သော မှော်စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် ကျသွားတော့သည်။ သွေးများနှင့် စိုရွှဲနေသော သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ မြေကြီးများ ချက်ချင်း ဝင်သွားတော့သည်။

ငါ နင့်ကို ဆရာနဲ့ ကျင့်စဉ်အပေါ်မှာ ရိုသေဖို့ တစ်ခါမှ မသင်ပေးခဲ့ဘူးလား ဒီလိုအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နင်ဘယ်က ကြားလာတာလဲ ငါမသိပေမဲ့ ဒီစကားတွေကြောင့်တင် ငါ နင့်ကို ဒီနေရာမှာတင် သတ်ပစ်လို့ရတယ်။

နတ်မိမယ် လင်ယွင်သည် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူမ၏ တပည့်ကြီးကို သွေးဆို့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် တပည့်တစ်ယောက် အဆုံးအမမရှိခြင်းမှာ ထိုတပည့်၏ ဆရာက ကောင်းကောင်း မသင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် ခုနက အကြီးအကဲချုပ်၏ စကားများကို ကြားခဲ့ရပြီးနောက် သူမ၏ အမှားများကို နောက်ဆုံးတွင် အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

သူမ၏ တပည့်ငါးယောက်လုံးတွင် အချို့ကို အလိုလိုက်ခဲ့သည် အချို့ကိုလျစ်လျူရှုခဲ့သည်အချို့ကိုဆိုလျှင် လူချင်းတောင် သေချာ မတွေ့ဖူးပေ။

အခုတော့ နတ်မိမယ် လင်ယွင်သည် သူမ စိုက်ပျိုးခဲ့သည့် အသီးခါးကို ပြန်လည် စားသုံးနေရပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

"ဒါဆို သတ်လိုက်လေ နင့်မှာအစွမ်းရှိရင် ငါ့ကို သတ်လိုက် ငါ့ကလေးလည်း မရှိတော့ဘူး ငါ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နေဖို့ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး" ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း လျူချန်းအာမှာ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေဆဲပင်။

သူမ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးစိုနေသော မြေကြီးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ သူမ၏ အကြည့်များမှာ လူသတ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းက သူမအပေါ်တွင် မှားယွင်းနေကြသည်ဟု ထင်နေပုံရသည်။

ဝုန်း... ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခုက လျူချန်းအာကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ သူမသည် ချက်ချင်း သတိမေ့သွားတော့သည်။

"သူ့ကို ခေါ်သွားကြတော့" နတ်မိမယ် လင်ယွင်သည် လျူချန်းအာကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခုနက လွင့်ထွက်သွားသည့် ဝတ်စုံနက်ဝတ် တပည့်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ တောင်သခင် လင်ယွင်" တပည့်အချို့က လင်ယွီကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် လျူချန်းအာ၏ အားနည်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျံသန်းနိုင်သည့် ဓားပေါ်သို့တင်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

နတ်မိမယ် လင်ယွင်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ အကြီးအကဲချုပ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အရှက်ရစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်မိသည်။

အကြီးအကဲချုပ် ယွီရှောင်ကျီသည် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်တောင်နှင့် စုရုံးနေသော အကြီးအကဲများ၊ တပည့်များကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည် အားလုံးပဲ ကိစ္စရပ်တွေကို ဆွေးနွေးဖို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ခန်းမဆောင်ကြီးကို လိုက်ခဲ့ကြ။

ဝတ်စုံလက်ကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ယွီရှောင်ကျီသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

...

ရှောင်ချီပြန်နိုးလာသောအခါ သူသည် အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော သစ်သားခုတင်တစ်ခုပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ခုတင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေပြီး တစ်နေရာရာသို့ သွားနေသကဲ့သို့ပင်။

ရှောင်ချီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး လက်ရှိ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ညီမလေး ဘယ်မှာလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ သိချင်နေသည်။

သို့သော် ရှောင်ချီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ဖြန့်ကြက်လိုက်သောအခါ သူသည် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ ရောက်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူရှိနေသော အခန်းမှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းပေါ်ရှိ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ပိုပြီး စိုးရိမ်ပူပန်စေသည့် အချက်မှာ သူ၏ညီမလေးကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခြင်းပင်။

ရှောင်ချီသည် ဤရလဒ်ကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြန့်ကြက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

 ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ကိုတောင် သေချာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ညီမလေးကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ပေ။

ရှောင်ချီသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ ဒါက သူ နယ်နိမိတ်ဖြတ်ကျော် ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သုံးဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

သူက လူနှစ်ယောက် လက်ချင်းချိတ်ထားပြီး အဆောင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရင် ကျရောက်မယ့် နေရာက အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ချီ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ညီမလေးမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ရှောင်ချီသည် ယိမ်းထိုးလျက် ထရပ်လိုက်ပြီး အခန်းအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အို... သခင်လေး နိုးလာပြီလား" ရှောင်ချီသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးစဉ်မှာပင် ရေဇလုံတစ်ခု သယ်လာသည့် အစေခံမလေးတစ်ဦးနှင့် တိုးမိတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှောင်ချီက အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အစေခံမလေး လဲကျမသွားခြင်းဖြစ်သည်။