အခန်း (၆)  မလျှော့သောဇွဲ

ဟင်း... လင်းယွင်  မင်းရဲ့တပည့်ကို မင်းဘာသာပြန်ခေါ်သွားပြီး ကိုင်တွယ်လိုက်တော့

လန်အာ မင်းကတော့ အဲဒီလူသားကိုခေါ်ပြီး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ ဒီနေ့ မင်္ဂလာပွဲကိုတော့ လောလောဆယ် ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်မယ်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ဘေးနားရှိ ဖြူဖွေးသောဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို မကျေမနပ်လေသံဖြင့် ပြောဆိုကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏သမီးဖြစ်သူနှင့် ယဲ့ဖန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဂိုဏ်းခန်းမဆောင်ကြီးမှ ထွက်ခွာပြီး နောက်ဘက်တောင်တန်း၏ အဓိကတောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

မင်းတို့နှစ်ယောက် သူ့ကို ချည်နှောင်ပြီး ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်တောင်ထိပ်ကို ပြန်ခေါ်သွားကြ  နတ်မိမယ် လင်းယွင်သည် ရှောင်ချီကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ဘေးရှိ မူဝမ်အာ နှင့် လျူချင်းအာတို့ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ" လျူချင်းအာနှင့် မူဝမ်အာတို့သည် သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များထဲမှ ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ရှောင်ချီကို လုံခြုံစွာ ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်ချီ ရုန်းကန်ချင်သော်လည်း နတ်မိမယ် လင်းယွင်က သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရှောင်ချီ၏ ကျိစွမ်းအင်ပင်လယ်ကို ခိုင်မြဲစွာ ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သူသည် မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုမျှ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

"သစ္စာဖောက်တပည့် အခုထိ နောင်တမရဘဲ ရုန်းကန်ချင်နေသေးတာလား" နတ်မိမယ် လင်းယွင်၏ မျက်လုံးများမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တည်ငြိမ်အေးစက်နေသည်။

သို့သော် အတိတ်ဘဝတုန်းက ရှောင်ချီသည် ဤမျက်လုံးများကိုပင် တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် အလွန်အမင်း ကြင်နာယုယစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သူမသည် အရေးမပါသောသူများအပေါ်တွင်သာ ဤမျှ အေးစက်နေခြင်းဖြစ်သည် ယဲ့ဖန်အတွက်ဆိုလျှင်မူ သူမသည် သူမ၏နှလုံးသားကိုပင် ထုတ်ပေးဝံ့ပြီး နေ့ရောညပါ သူ၏အနားတွင် ရှိနေချင်သူ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချီ မင်း လင်းကျောင်လန်အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေတာကို ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သမီးပဲ။ မင်း သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်တာက ငါ့ဘက်က ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ။

ငါ မင်းကို (၅) နှစ်တိုင်တိုင် ပင်ပင်ပန်းပန်း သင်ကြားပေးခဲ့တာက ငါ့အတွက်ပြဿနာတွေ ဖန်တီးဖို့လား။

မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီက တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်။ မင်းရဲ့အခုကျင့်ကြံအဆင့်က စီနီယာမမကြီးနဲ့ ဒုတိယမမတို့ရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် မီလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မာန်တက်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး။

ဒီလောကကြီးမှာ ပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်လောက်တောင်များလဲ မင်းရဲ့ အခုလို အောင်မြင်မှုတွေဟာ ငါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ပြီးတော့ ဂိုဏ်းရဲ့အကြီးအကဲတွေက မင်းကို ပျိုးထောင်ပေးခဲ့လို့ဆိုတာ မှတ်ထားပါ။

ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်တောင်ထိပ်ရှိ နတ်မိမယ် လင်းယွင်၏ အဆောင်အတွင်း၌

စိုးရိမ်တကြီး သွန်သင်ဆုံးမသံများမှာ အဆောင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ လင်းယွင်သည် အပန်းဖြေကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီလျက် ရှောင်ချီ တိုးတက်မှုမရှိသည်ကို ဒေါသထွက်နေသော လေသံဖြင့် ဝေဖန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းက တပည့်တွေအားလုံး သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အဲဒီအချိန်မှာ ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။ အဲဒီ မိန်းမယုတ်က ကျွန်တော့်ကို အရင်တိုက်ခိုက်တာ ကျွန်တော်က မတတ်သာလို့ ပြန်ခုခံခဲ့တာပါ"

ရှောင်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ သူသည် အဆောင်၏ သစ်သားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခါးကိုမတ်မတ်ထားကာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်.လူကို ရိုက်တာကတော့ မှားတာပဲ.ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံးအမှားဖြစ်ပြီး အခြေအနေအရ စဉ်းစားပေးလို့ ရတာကြောင့် ခဏနေရင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှိရာ တောင်ထိပ်ကို ငါနဲ့အတူလိုက်ပြီး တောင်းပန်လိုက် ဒါဆိုရင် အားလုံးပြီးသွားလိမ့်မယ်။

တောင်ထိပ်ကို သွားတာကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆရာလည်း အဲဒီမိန်းမရဲ့ အပြုအမူကို မြင်ပြီးသားပဲ ဆရာ့အနေနဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် ဆုံးဖြတ်ပေးပြီး ဒီစေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းပေးပါ။ ဂိုဏ်းထဲက တခြားသူတွေကြားမှာ ကျွန်တော် လှောင်ပြောင်စရာ မဖြစ်ချင်တော့ဘူး။

ရှောင်ချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ ထိုလူယုတ်မာစုံတွဲကို အားရပါးရ ရိုက်နှက်ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် အခု တောင်းပန်ဖို့ သွားရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ရှောင်ချီ၏ စကားကြောင့် နတ်မိမယ် လင်းယွင်ကသာ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့။သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်နေကြမှတော့ မင်းလည်း ကြားထဲက မနှောင့်ယှက်သင့်တော့ပါဘူး။ ငါပဲ လူဆိုးအဖြစ်ခံပြီး ဒီစေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်ပေးလိုက်ရမလား" အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နတ်မိမယ် လင်းယွင်၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ရှောင်ချီသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်နေထိုင်ရာ အတိုင်းအဆမဲ့တောင်ထိပ်ဆီသို့ သူမ၏နောက်မှ တက်ကြွစွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှောင်ချီ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြိုးများကို လုံးဝ ဖြေမပေးခဲ့ပေ။ သူ၏ စီနီယာမမကြီး လျူချင်းအာနှင့် ဒုတိယမမ မူဝမ်အာတို့က လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် နည်းနည်းလေးမှ မပေါ့ဆဘဲ သူ့ကို စောင့်ကြပ်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

အဖေ ဒီနေ့ အဖေမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ အဲဒီကောင်က တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်။

သူက ဂိုဏ်းတပည့်တွေ အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ သမီးကို ရိုက်ရဲတယ်။ ဒါဟာ အဖေ့ကို လုံးဝ မလေးစားတာပဲ။

သူ့မှာ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ သူ့ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီကို အားကိုးနေရုံနဲ့လား သူ့လိုလူက ဘာလို့နတ်ဘုရားသားတော် ဖြစ်နေရတာလဲ။

အဖေ... သူ့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ဒီက ယဲ့ကိုကိုဆီမှာပဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ပါ။

ယဲ့ကိုကိုရဲ့ ပါရမီက အဲဒီရှောင်ချီထက် သာလွန်မယ်ဆိုတာ သမီးအာမခံရဲတယ်။

အတိုင်းအဆမဲ့တောင်ထိပ်ရှိ အဆောင်တစ်ခုတွင် လင်းကျောင်လန်သည် မျက်ရည်ဝဲလျက် ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်ထားသည်။ သူမ၏ လေသံမှာ အိမ်နီးနားချင်း အစ်ကိုကြီး၏ အနိုင်ကျင့်ခံရသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှောင်ချီကတော့ တကယ်ပဲ လွန်လွန်းတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းကလည်း ဘာမှမသာပါဘူး

တောင်အောက်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ သွားတာကို ဘာသတင်းမှ မပေးဘဲ ပြန်လာတော့လည်း ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတယ်။

မင်းရဲ့စေ့စပ်ထားသူ ရှောင်ချီကို ထားလိုက်ဦး မင်းအဖေဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မင်းကို သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ပေးချင်နေတာ။

ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏သမီး စကားကို အမှန်တကယ် စဉ်းစားနေပုံရသော်လည်း သူမကို ဆူပူရန်လည်း မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။

ဤမိန်းကလေးမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး လွန်လာသည်။ အခုကတည်းက မဆုံးမထားပါက သူမသည် ဘာမဆို လုပ်ရဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အဖေကလည်း... သမီးလည်း အရွယ်ရောက်နေပြီပဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အပြင်ထွက်ပြီး လေ့လာရမှာပေါ့။ အဲဒီကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ပါ၊ အခု ရှောင်ချီ့ အကြောင်းကိုပဲ ပြောရအောင်" လင်းကျောင်လန်၏ လှပသော မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသော်လည်း သူမက ချက်ချင်းပင် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို တင်ပြခွင့်ပြုပါ။ ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်တောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးအကဲ လင်းယွင် ရောက်ရှိနေပြီး တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံနေပါတယ်" သားအဖနှစ်ယောက် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဝေယျာဝစ္စတပည့်တစ်ဦးက ဒူးထောက်ဝင်ရောက်၍ တင်ပြလိုက်သည်။

"သူမက ဘာလာလုပ်တာလဲ ငါ့ကို တွေ့ဖို့ မျက်နှာရှိသေးတယ်ပေါ့" ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"အဖေ သူမက တောင်းပန်ဖို့လာတာ နေမှာပါ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်မပေးပါနဲ့။ အဲဒီကောင်နဲ့ သမီးရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကိုပါ တစ်ခါတည်း ဖျက်သိမ်းပေးလိုက်လို့ ရမလား" နတ်မိမယ် လင်းယွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းကျောင်လန်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာပြီး သူမ၏အဖေကို အတင်းအသနားခံတော့သည်။

"ဟင်း... သူတို့ကို အရင်ဝင်ခိုင်းလိုက်။ သူမ ဘာပြောမလဲဆိုတာ ငါ နားထောင်ကြည့်ချင်သေးတယ်" ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ဝတ်ရုံလက်ကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်လျက် နတ်မိမယ် လင်းယွင် ဝင်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ယုတ်မာတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကောင် ဘာလို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒူးထောက်ပြီး မနှုတ်ဆက်တာလဲ နတ်မိမယ် လင်းယွင်သည် ဤဝန်းအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏နောက်မှ ရှောင်ချီကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှောင်ချီသည် သူမကို ဘေးစောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ကျောကို မတ်မတ်ထားကာ သူမ၏စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရပ်နေသည်။

"ငါ မင်းကို ဒူးထောက်ခိုင်းနေတာလေ မကြားဘူးလား" နတ်မိမယ် လင်းယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏တပည့်မှာ ယနေ့ အလွန်ထူးဆန်းနေပြီး သူမ၏အမိန့်ကိုပင် ဖီဆန်ဝံ့နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခမ်းအနားမျိုးတွင် သူမကို ဖီဆန်နေခြင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လှောင်ပြောင်စရာဖြစ်အောင် လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ပြန်ရောက်မှ ဤသစ္စာဖောက်တပည့်ကို သေချာဆုံးမရမည်။ သူမက သူ့အပေါ် အလိုလိုက်လွန်းခဲ့ပုံရသည်ဟု နတ်မိမယ် လင်းယွင်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

သူမ၏ တတိယတပည့်ကို ကြည့်ရင်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ရွံရှာမှုများ ပို၍တိုးလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်ချီ၏အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်ချီသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဖိအားများ ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားရသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ကျောပြင်မှာမူ သံမဏိတိုင်ကဲ့သို့ မတ်နေဆဲပင်။ သူ၏ အရိုးများမှ ကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည့်တိုင်အောင် သူသည် မျက်မှောင်ပင် မကုတ်ခဲ့ပေ။

"ပလူး..." ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ရှောင်ချီ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ သွေးများ ဆောင့်တက်လာကာ ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ရသည်။

သူ၏ ဒူးများမှာ ခွေကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း သူက အတင်းအဓမ္မ ထိန်းထားလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံနှင့်အတူ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှ အရိုးများမှာ လုံးဝ ကျိုးကြေသွားခဲ့ပြီ ဖိအားအားလုံးမှာ ကျန်ရှိသော အခြားခြေထောက်တစ်ဖက်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြန်သည်။

အခြားခြေထောက်တစ်ဖက်မှ အရိုးများမှာလည်း စတင် အက်ကွဲလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပါက ယခင်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ပင် လုံးဝ ကျိုးကြေသွားပေလိမ့်မည်။

အဆောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် လင်းကျောင်လန်တို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။