အခန်း (၁၀၉) နတ်မိမယ် လင်ယွင် မိစ္ဆာဘက် ကူးသွားပြီလား

"ရှင်းပြချက် မင်းက ငါ့ဆီကနေ ဘာရှင်းပြချက်ကို လိုချင်နေတာလဲ မင်းတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါက တစ်ခုချင်းစီ ပြန်ပြောပြနေရဦးမှာလား"

ဒါပေမဲ့ ဒီအဘွားကြီးက အကျိုးအကြောင်း မသိတဲ့သူတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စတွေ အားလုံး ပြီးသွားရင် သူ့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆေးကြောတဲ့အနေနဲ့ လူသား-မိစ္ဆာ စစ်မြေပြင်ကို ပို့ပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းလိုက်မယ်

ရွှေရောင်ပုံရိပ်၏ လက်ထဲတွင် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်း ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေသည်မသိပေ။ သူမက လေထဲသို့ အသာအယာ တစ်ချက်တောက်လိုက်ရုံဖြင့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော ဖိအားများမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုမမြင်ရသော ဖိအားများက ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို ပိသေမတတ် ခံစားလိုက်ရစေသည်။

"စီနီယာ ဆုံးဖြတ်တဲ့အတိုင်းပါပဲ" ယွီရှောက်ဇီ သည် သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤအရှက်ရမှုကို မျိုသိပ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူ့ရှေ့မှ ပုံရိပ်မှာ တစ်လောကလုံးရှိ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး ပညာရှင်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။

သူမနှင့် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆွေးနွေးလျှင် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း သူမသာ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်သွားပါက ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းမှာ ကပ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

"ဟက်... တခြားကိစ္စ မရှိတော့ရင် ငါ့ရဲ့ ပုန်ကန်တတ်တဲ့ တပည့်ကို ခေါ်ပြီး သွားတော့မယ် မင်းတို့ရဲ့ဂိုဏ်းဆက်ခံပွဲ ဆိုတာကလည်း နှစ်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း လုပ်နေကျဆိုတော့ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်"

ရွှေရောင်ပုံရိပ်က သူမ၏ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရှောင်ချီ မှာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း အချုပ်ခံလိုက်ရပြီး သိန်းငှက်က ကြက်ကလေးကို သုတ်သွားသကဲ့သို့ ပုံရိပ်ယောင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ယွီရှောက်ဇီလည်း ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် တကယ်ကို အရှက်ရဖို့ ကောင်းလှသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ထိုကောင်စုတ်လေးမှာ နယ်နိမိတ်ချိုးဖျက် ကျောက်စိမ်းပြားကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်ကတော့ ကံကောင်းလို့ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ဆိုင်လို့ လွတ်သွားတာဟု ဆင်ခြေပေး၍ ရသေးသည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ ရှောင်ချီမှာ ဂိုဏ်း၏ ပင်မတံခါးကြီးမှနေ၍ ဗြောင်ကျကျ ထွက်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းမှာတော့ မျက်နှာပျက်စရာ အဖတ်တင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ။

"စီနီယာ... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး" ရွှေရောင်ပုံရိပ်က ရှောင်ချီကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်မှာပင် အနောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆံပင်များ ဖြူဖွေးနေပြီဖြစ်သော လင်ယွင်သည် စိမ်းလန်းသော ကြာပန်းများကို နင်းလျက် အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရွှေရောင်ပုံရိပ်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"နတ်မိမယ်လေး ဘာလို့ ငါ့ကို တားရတာလဲ ငါ့ရဲ့နုပျိုလှပတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မေးချင်လို့လား"

ရွှေရောင်ပုံရိပ်က သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်ပြီး လင်ယွင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန်တို့ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

စီနီယာရဲ့ ကျင့်စဉ်က နက်ရှိုင်းလှပါတယ် ကျွန်မအနေနဲ့ စီနီယာကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ဝန်ခံပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စီနီယာက ကိုယ့်အစွမ်းကို အားကိုးပြီး တခြားသူရဲ့ တပည့်ကို လုယူသွားတာဟာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ရာ မရောက်ဘူးလား။

လင်ယွင်သည် သူမ၏ ယခင်က မာန်မာနများကို ပြန်လည်ရရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆံပင်များ ဖြူသွားသော်လည်း သူမသည် ယခင်ကထက် ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရသည်။

သူမသည် ယခုအခါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာ အသက်ရှင်နေတော့သည်။

"မင်းပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ရွှေရောင်ပုံရိပ်ယောင်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ ထင်ရှားလာပြီး အိုမင်းသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦး၏ ပုံစံ ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် နတ်မိမယ် လင်ယွင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။

စီနီယာ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာက ကျွန်မရဲ့ တပည့်ပါ သူက ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးသွမ်းနေပါစေ ကျွန်မက သူ့ကိုဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပစ်ဖို့ ကြံရွယ်ထားရင်တောင် ဒါက သူနဲ့ ကျွန်မကြားက ကိစ္စပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူ ကျွန်မရဲ့ တပည့် ဖြစ်နေသရွေ့တော့ စီနီယာမှာ သူ့ကို ခေါ်သွားပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး။

နတ်မိမယ်လင်ယွင်သည် ကြာပန်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် လေထဲတွင် အချုပ်ခံထားရသော ရှောင်ချီကို လက်ညှိုးထိုးကာ အကျိုးအကြောင်း ခိုင်ခိုင်လုံလုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ဘယ်သူ့တပည့်လဲ မျက်နှာပြောင်မနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်ခဲ့တာ ကြာလှပြီ။ အခုမှ လာပြီး ငါ့ကို အကွက်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

လင်ယွင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်ချီမှာ သူမ၏ မျက်နှာကို တံတွေးနှင့် ထွေးပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည် လက်ရှိတွင် သူက အချုပ်ခံထားရသဖြင့် အများကြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ရင်ထဲက ဒေါသကိုသာ ဖိနှိပ်ထားရသည်။

ငါက မင်းရဲ့ ဆရာပဲ ငါ မင်းကို ဂိုဏ်းကနေ တရားဝင်မထုတ်ပစ်သေးသရွေ့တော့ မင်းက ငါ့တပည့်ပဲ။ ဆရာက တပည့်ကို စွန့်ပစ်တာပဲ ရှိတယ် တပည့်က ဆရာကို စွန့်ပစ်တယ်ဆိုတာ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။

လင်ယွင်သည် ရှောင်ချီကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ အမိန့်ပေးသံကဲ့သို့ ပြတ်သားလွန်းလှသည်။

ရှောင်ချီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဒီနေ့ လင်ယွင်က တစ်မျိုးဖြစ်နေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ ဘာကွာသွားလဲဆိုတာ သူ သေချာ မပြောနိုင်သော်လည်း သူမက ယခင်ကထက် ပိုပြီး အကျိုးအကြောင်း မရှိဖြစ်လာပုံရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဗီလိန်လမ်းစဉ်နှင့်ပင် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

"ဒီလင်ယွင်က စိတ်ဒဏ်ရာတွေ အများကြီး ရသွားလို့ စိတ်ဓာတ်တွေ မိစ္ဆာဘက် ကူးသွားတာ များလား" ရှောင်ချီ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမသာ တကယ် စိတ်ဓာတ်တွေ ပြောင်းလဲသွားရင်တော့ တော်တော်လေး ဒုက္ခများလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ယဲ့ဖန်ပေးတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ သူမက ဘာမှ မဟုတ်သေးပေ။

နောက်ဆုံးတော့ သူမရဲ့ ပါရမီနဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဒီလောက်ပါပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ အခွင့်အရေးတွေ ရပါစေ နတ်မိမယ် လင်ယွင်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေက သတ်မှတ်ချက် ရှိပြီးသားပါ။ သူမအနေနဲ့ ကံကြမ္မာသားတော်ဖြစ်တဲ့ ယဲ့ဖန်ကို ဘယ်တော့မှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။

ဟားဟားဟား... မင်းမှာ ပြဿနာရှိရင် ငါ့ဆီပဲ လာခဲ့ ငါ့ရဲ့ဆရာက အမြော်အမြင်ရှိပြီး အစွမ်းထက်တဲ့သူပဲ မင်းလို အဆင့်မရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ဘာလို့ အားပြိုင်နေမှာလဲ မင်းကော ထိုက်တန်လို့လား။

ငါက ငါ့ဆရာကို သစ္စာဖောက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ ငါ့ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ ငါ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်းသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ ဆရာကို သစ္စာဖောက်တယ်ဆိုတဲ့ အပြစ်လေးလောက်ကို ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ။

ဒီနေ့ ကျင့်ကြံဖော်အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ငါ ရှောင်ချီ ကျိန်ဆိုလိုက်မယ်။ တစ်နေ့မှာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းကို ငါ့ဓားနဲ့ အသေသတ်မယ်။

ငါ့ကို ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူလို့ပဲ ပြောပြော ဆရာကို သတ်တဲ့သူလို့ပဲ ပြောပြော သူတို့ပြောသမျှကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။

လင်ယွင် မင်းရဲ့ လည်ပင်းကို အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းအောင် ထားပြီး ငါ့ကို စောင့်နေလိုက် မင်းရဲ့ ခေါင်းက ငါ့အတွက်ပဲ။

ရှောင်ချီမှာ ရူးသွပ်စွာနှင့် မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည် မျက်နှာပြောင်တဲ့သူနဲ့ တွေ့ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ သူတို့ထက် ပိုပြီး မျက်နှာပြောင်ပြရမှာပေါ့။

လင်ယွင်ရဲ့ အစွမ်းလေးနဲ့များ မိစ္ဆာဘက် ကူးချင်နေသေးတယ် ရှောင်ချီအနေနဲ့ ပြောနိုင်တာကတော့ သူမ စိတ်ဓာတ်တွေ ပြောင်းလဲသွားတာဟာ ဘာမှ အကျိုးမရှိဘဲ သူမကို ပိုပြီး မြန်မြန် သေစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မည်။

"မင်း..." နတ်မိမယ် လင်ယွင်၏ တည်ငြိမ်နေသောတာအိုနှလုံးသားမှာ ရှောင်ချီ၏ စကားများကြောင့် ဒေါသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

မင်း... ဘာ မင်းလဲ မင်းကဆံပင်လေး ဆိုးလိုက်ရုံနဲ့ ဒီမှာလာပြီး ဆရာကြီး လုပ်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား အကျိုးအကြောင်း မရှိတဲ့ နေရာမှာဆိုရင် ငါက မင်းရဲ့ဘိုးဘေးပဲ

မင်းကို ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ နောက်တစ်ခါ ထပ်မမြင်စေနဲ့ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့အရိုးတွေကို ထုတ်ပြီး အလှဆင်ပစ္စည်း လုပ်ပစ်မယ်။

ရှောင်ချီသည် မျက်လုံးပြူးကာ လင်ယွင်ကို ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

ဒီဘဝမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေလိုက်ပြီးတဲ့နောက် ရှောင်ချီ တကယ်ကို လွတ်လပ်တယ်လို့ ခံစားရသည် သူ လုပ်ချင်တာ လုပ်နိုင်သလို ပြောချင်တာကိုလည်း ပြောနိုင်ပြီ။

"ဆရာ... သွားကြရအောင်" ထို့နောက် ရှောင်ချီသည် သူ့ကို ချီထားသော အဘွားကြီးကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် အလိုလိုက်သော အပြုံးလေးဖြင့် ပြောင်းလဲပြောဆိုလိုက်သည်။

မင်းကတော့ကွာ မင်းရဲ့ဆဲဆိုသံတွေက တကယ်ကို နားမခံသာစရာပဲဟု အဘွားကြီးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင်ပုံရိပ်အဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

ရွှေရောင်ပုံရိပ်က သူမ၏ လက်အင်္ကျီကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ချီသည် ထူးဆန်းသော အင်အားတစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုတံခါးပေါက်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဆရာဒါက နောက်စရာ မဟုတ်ဘူးနော်ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဟင်းလင်းပြင် ဖိသိပ်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား"

ထိုတံခါးပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ချီ၏ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မင်းတောင် နယ်နိမိတ်ချိုးဖျက် ကျောက်စိမ်းပြားကို သုံးခဲ့ဖူးတာပဲ ဒီဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်နဲ့ ဘာထူးမှာလဲ သွားစို့။

 ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်းဆိုတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကြိုပြီး ခံစားကြည့်ထားတာက မင်းရဲ့ နောက်ထပ် ကျင့်စဉ်အဆင့်အတွက် အခြေခံကောင်းတွေ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

သို့သော် ရွှေရောင်ပုံရိပ်မှာ ရှောင်ချီ၏ အော်ဟစ်သံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို တံခါးပေါက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

တံခါးပေါက်ထဲကို ဝင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ ရှောင်ချီဟာ သူ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို မမြင်ရတဲ့ အင်အားတစ်ခုက ညှစ်ထားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ အရိုးတွေ အက်ကွဲသွားသလိုတောင် ခံစားရသည်။

ရှောင်ချီတစ်ယောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေတော့မလို ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ နူးညံ့တဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံပေးလိုက်တယ်။

ရှောင်ချီဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဖိအားတွေ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး အရင်က မခံစားဖူးတဲ့ နွေးထွေးမှုမျိုးကို ရရှိသွားတယ်။

ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ကုသပေးနေတော့သည်။