အခန်း (၁၀၆) ယဲ့ဖန် အကြိမ်ကြိမ် အရေးနိမ့်ခြင်း

စကားပြောနေရင်းမှာပင် ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ထိုဓားမြှောင်သည် လင်ယုရှု၏ လည်ပတ်ကို အလွယ်တကူ လှီးဖြတ်သွားနိုင်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ အထဲကို အမြန်ပြန်ဝင်သွားစမ်း" ရှောင်ချီတစ်ယောက် စိုးရိမ်စိတ် မရှိဘူးဟု ပြောလျှင် လိမ်ရာကျပေလိမ့်မည်။ ဒီဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်၏ ကောက်ကျစ်ပုံကို သူ ခုနကတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား အကယ်၍ ယဲ့ဖန်က အားကုန်သုံးပြီး တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး၏ အသက်ကို သူ အမှန်တကယ် ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အော်... ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ" စီနီယာအစ်ကိုကြီး၏ ငေါက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် လင်ယုရှုမှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမ ရှေ့ထွက်လာခြင်းမှာ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေမည်ကို သူမ သိပါသည်။ 

သူမသည် သူ၏ ဘေးကင်းရေးကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်မိသွားသဖြင့် လူအုပ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ပြေးထွက်လာမိခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟက်ဟက်... အခုမှ ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား နည်းနည်းတော့ နောက်ကျသွားပြီ မဟုတ်လား" သို့သော် ရှောင်ချီ၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာနှင့် လင်ယုရှု၏ ထွက်ပြေးဟန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လင်ယုရှု၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဓားရိပ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။

"ကျိတောက် ရွှေကြာပန်း ငါ့အတွက် နှိမ်နင်းပေးစမ်း" ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကျိတောက် ရွှေကြာပန်းသည် လင်ယုရှု၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပျံဝဲလာသည်။

၎င်း၏ နူးညံ့သော အလင်းတန်းများမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်၏ တိုက်ကွက်မှာ ထိုအလင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး လက်တစ်လုံးစာပင် ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်တော့ပေ။

"လင်ရှောင်ဓားကွက် တတိယပုံစံ: ချီဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း သွားစမ်း" ဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်၏ တိုက်ကွက်ကို တားဆီးပြီးနောက် ရှောင်ချီသည်လည်း ဒီအတိုင်း ငြိမ်မနေပေ။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ ပျံထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်ကာ ယဲ့ဖန်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ နောက်ဆုံးတွင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

နှေးကွေးသည်ဟု ပြောလျှင် မှားပေလိမ့်မည် အရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိတောက် ရွှေကြာပန်းက ဓားမြှောင်ကို တားဆီးခြင်းနှင့် ရှောင်ချီ၏ ဓားက ယဲ့ဖန်၏ ရင်ဘတ်ကို ခုတ်ပိုင်းခြင်းမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းပင်။

ရှူး... သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ယဲ့ဖန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရှောင်ချီ ခုနက ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာနှင့် မခြားနားလှပေ။

ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှိုင်တွေသွားသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အစွမ်းဖြင့်ပင် ရှောင်ချီ၏ ဒဏ်ရာပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် မူလဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ပါဝင်သော မှော်လက်နက် နှစ်ခုလုံးကို သုံးခဲ့သော်လည်း ရှောင်ချီကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်သေးပေ။

ထို့ထက်ပိုသည်မှာ လူပေါင်းများစွာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်သည်။ ယဲ့ဖန်မှာ သူ၏ မျက်နှာ တကယ်ကို ပျက်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဖန်အာ ခေါင်းမာမနေပါနဲ့တော့ အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ပြီး ဒီသစ္စာဖောက်ကို ဖမ်းကြရအောင်" ဘေးနားရှိ ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတောက်ဇီမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသည်။

ယဲ့ဖန်က ဘာကိုဟန်ဆောင်နေတာလဲဆိုတာ သူ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ ပြိုင်ဘက်ကို မနိုင်တာ ထင်ရှားနေတာတောင် မာန်တင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြေအနေ မဟန်ပါက ဒီရှောင်ချီကို လွှတ်ပေးလိုက်ရနိုင်သည်။

ဒါက တစ်သက်မှာ တစ်ခါသာ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ ရှောင်ချီကို ဒီမှာသာ ထိန်းထားနိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲက ဆူးတစ်ချောင်းကို အပြီးအပိုင် နုတ်ပစ်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတောက်ဇီမှာ ကောင်းကောင်းတောင် အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မရဘူး သူ့ကို ငါ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် သတ်ရမှ ဖြစ်မယ" ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာက ရှောင်ချီလောက် မသန်မာသော်လည်း သူ၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းမှာ အနည်းငယ်မျှ မနိမ့်ကျပေ မြင့်မြတ်သော ကုသခြင်းဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ယဲ့ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ရာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

"ဟက် မင်း အဲ့ဒီ ရွှေကြာပန်းကို ဒီမိန်းမကို ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် ငါ့ရဲ့တိုက်ကွက်တွေကို မင်းဘယ်လို ကာကွယ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" ရဲ့ဖန်သည် ဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်မည့် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

"ယဲ့ဖန်... အိုး ယဲ့ဖန် ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့သိက္ခာအားလုံးကို ငါ ချေမှုန်းပစ်မယ် မင်း ဘယ်လောက်တောင် အရေးမပါဘူးဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် မြင်စေရမယ်"

ရှောင်ချီ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းအချို့ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ယဲ့ဖန်သည်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ ဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ကာ ရှောင်ချီ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ကြိုးစားရင်း ဟင်းလင်းပြင်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်ချီမှာ သူ၏တိုက်ကွက်များကို အကြိမ်တိုင်း သိနေသကဲ့သို့ပင် ဓားမြှောင်၏ အသွားက ရှောင်ချီ၏ လည်ပင်းကို ထိခိုက်တော့မည့် အချိန်တိုင်းမှာ ရှောင်ချီက အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

ဖြောက်... ဖြောက်... သက်ရှိအားလုံးကို စီရင်ချက်ချနေသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ရှောင်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော လျှပ်စီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရဲ့ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထက်မြက်သော ဓားများကဲ့သို့ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် ဓားမြှောင်က အသုံးမဝင်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖန်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ လက်ထဲသို့ လှံရှည်တစ်စင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

လှံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ အဝေးမှ ရှောင်ချီဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နဂါးချီများလှိုင်းထလာပြီး ရွှေနဂါးငါးလက်သည်းအများအပြားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်ချီဆီသို့ ဒေါသတကြီး ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ရှိ ရာသီဥတုကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေသည် မူလက ကြည်လင်နေသော မိုးကောင်းကင်မှာ အခုတော့ တိမ်မည်းများဖြင့် အုံ့မှိုင်းနေပြီး လျှပ်စီးများ လက်နေတော့သည်။

ဝိညာဉ်ချီများမှာ မိုးရေများကဲ့သို့ ရွာကျလာပြီး ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို စိုရွှဲသွားစေသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် မိုးကြိုးသံများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝိညာဉ်ချီ ပေါက်ကွဲမှုများမှ ရိုက်ခတ်မှုများမှာ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျင့်စဉ်နိမ့်ပါးသော တပည့်အများအပြားမှာ သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှ ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များကို ပြုလုပ်ပေးထားခြင်းပင်။

မဟုတ်ပါက ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း၏ ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီကောင့်ဆီက လျှပ်စီးစွမ်းအားတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ သူက မိုးကြိုးရေကန်ထဲက ဝိညာဉ်ချီ အချို့ကိုပဲ စုပ်ယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ် ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နိုင်တာလဲ"

အောက်ခြေရှိ ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတောက်ဇီမှာ ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ပွဲကို လေးနက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် ရေရွတ်နေမိသည်။

မင်းက မိုးကြိုးရေကန်ထဲမှာရှိတဲ့ စွမ်းအင်ကို အထင်သေးလွန်းနေတာပဲ။ ငါတို့ ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ဂိုဏ်းတပည့်တွေ အကြီးအကဲတွေ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်တောင်မှ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရတိုင်း မိုးကြိုးရေကန်ကို သွားကြတာ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ရေကန်ထဲက လျှပ်စီးတွေက ပိုပိုပြီး များပြားလာပြီး တောင်တစ်ခုလုံးကိုတောင် လွှမ်းမိုးသွားမတတ်ပဲ။

ပြီးတော့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မိုးကြိုးရေကန်ထဲက လျှပ်စီးတွေက ပိုမိုပွားများလာပုံရတယ်။ ဘေးဒုက္ခတွေကလာတဲ့ ကောင်းကင်လျှပ်စီးတွေကို စုပ်ယူတာအပြင် ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်ချီတွေကိုလည်း လျှပ်စီးစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မိုးကြိုးရေကန်ရဲ့ နယ်ပယ်ကို ချဲ့ထွင်ခဲ့တာလေ။

ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတောက်ဇီက ရှောင်ချီ၏ လျှပ်စီးစွမ်းအားအပေါ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဘေးနားမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး လင်ယွီ အစ်ကိုလည်း ရောက်လာတာပဲ" ဂိုဏ်းချုပ် ဝူတောက်ဇီ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မျက်နှာထားရှိပြီး ဝတ်စုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချောမောသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အင်း... ငါ ရောက်လာတာ ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်ထဲမှာ ကျင့်ကြံနေတုန်း ဝိညာဉ်ဓားဂိုဏ်း အထက်မှာ ဝိညာဉ်ချီတွေ လှိုင်းထနေတာကို ခံစားမိလို့ လာကြည့်တာ။

ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ် သူတို့သာ အားကုန်သုံးပြီး တိုက်မယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်မဲ့ဘုံ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကောင်းကင်ယံရှိ တိုက်ပွဲမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဆရာကြီးလင်ယွီ က တစ်စုံတစ်ခုကို သက်ပြင်းချသကဲ့သို့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှောင်ချီပဲ နိုင်လိမ့်မယ်" ဝိညာဥ်နှင့်ခန္ဓာပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ရှိ ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ တိုက်ပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် သူတို့၏ အနောက်မှ အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်များရှိသည့် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး လင်ယွင် မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်သွားရတာလဲ" ဆရာကြီး လင်ယွီသည် သူ တစ်ချိန်က အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ခဲ့သော ညီမလေးကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ကျွန်မ အချို့အရာတွေကို နားလည်သွားလို့ပါ အဲ့ဒါကြောင့် ဒီပူပန်မှုသုံးထောင်က တစ်ညတည်းနဲ့ ဖြူသွားခဲ့တာပေါ့"

နတ်မိမယ် လင်ယွင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတိတ်က ဝမ်းနည်းမှုများ သို့မဟုတ် မပြတ်သားနိုင်သော သံယောဇဉ်များ မရှိတော့ပေ။ ဤအချိန်တွင် နတ်မိမယ် လင်ယွင်မှာ လောကီရေးရာများကို အမှန်တကယ် မြင်သွားပုံရသည်။

မနေ့ညက ယဲ့ဖန်က သူမအပေါ် ထားတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဝန်ခံလိုက်တုန်းက သူမ ခဏလောက် ပြန်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သေးတယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ အရုပ်ဆိုးတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေကိုလည်း ရှောင်ချီက မြင်တွေ့သွားခဲ့တယ်။

ဒါက သူမကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲတွေ အပြင်းအထန် ဖြစ်စေခဲ့ပေမဲ့ တစ်ညလုံး စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမဟာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးခြားတဲ့ အမြင်ကို ရရှိသွားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။