အခန်း ၅၇။ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် မဟာဧကရာဇ်အဖြစ်သို့။

ကျောက်ရုပ်တုသည် ချန်ချင်းက ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အဘယ်ကြောင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားများကို ပြောနေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

ချန်ချင်းတွင် သိသိသာသာ ကွမ်စီဧကရာဇ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး ခေါင်းမာစွာ ခုခံနေသော်လည်း ကျောက်ရုပ်တုကမူ အချိန်အလုံအလောက်ရှိလျှင် သူသည် ချန်ချင်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထိုးဖောက်နိုင်ကာ ဝိညာဉ်ဝင်ပူးပြီး သူ၏နေရာကို အစားထိုးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

သူသည် သေခါနီးအချိန်တွင် ထျန်းယွမ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးကို ချန်ထားခဲ့မိခြင်းမှာ ကံကောင်းလှပေသည်၊ ယခုမူ သူသည် ဝိညာဉ်ဝင်ပူးရန်အတွက် အလွန်သင့်တော်သော ပစ်မှတ်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အသက် ၁၈ နှစ်နှင့်ပင် ကွမ်စီဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော အထွဋ်အထိပ် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု—၎င်းကို တွေးလိုက်ရုံနှင့်ပင် ကျောက်ရုပ်တုမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိတော့သည်။ ဤအနှိုင်းမဲ့ပါရမီဖြင့်ဆိုပါက သူသည် ဒုတိယအကြိမ် ဘဝသစ်ကို ရရှိရုံတင်မကဘဲ ဒုတိယအကြိမ် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့လည်း တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူသည် ယခင်က ထျန်းယန်ဘိုးဘေးကို အဘယ်ကြောင့် ဝိညာဉ်မဝင်ပူးခဲ့သနည်း။

အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသည်၊ ထိုဘိုးဘေး၏ အသက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးခါနီးနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အပေါက်အပြဲများဖြင့် ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတုံးကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ အတင်းအဓမ္မ ဝိညာဉ်ဝင်ပူးခြင်းမှာ အခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးရာရောက်မည်ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ရှည်စွာ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုဘိုးဘေးမှာ ခေါင်းမာလှပြီး အမှန်တကယ်မရှိသော မဟာဧကရာဇ်အမွေအနှစ်ကို ရယူရန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို စိန်ခေါ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်...

အကယ်၍ ချန်ချင်းသာ အချိန်မီ ပေါ်မလာဘဲ ထိုဘိုးဘေးကို အတင်းအဓမ္မ သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း မရှိပါက သူသည် ထိုဘိုးဘေးနှင့် မည်မျှအထိ ဆက်လက်ပတ်သက်နေရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အချက်အလက်များက စောင့်ဆိုင်းရကျိုးနပ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ချင်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ထိုးဖောက်၍ ဝိညာဉ်ဝင်ပူးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ချန်ချင်း၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် အရှိန်အဝါမှာ တားမရဆီးမရ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြင်မှားနေခြင်းလားဟုပင် သံသယဝင်မိတော့သည်။

ချန်ချင်းကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ရှေ့ရှိ စနစ်စာမျက်နှာပေါ်တွင် စာသားများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။

(ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုမှာ ဒုတိယအဆင့် ကွမ်စီဧကရာဇ်သို့ တိုးတက်သွားပါပြီ။)

(ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုမှာ တတိယအဆင့် ကွမ်စီဧကရာဇ်သို့ တိုးတက်သွားပါပြီ။)

...

(ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုမှာ နဝမအဆင့် ကွမ်စီဧကရာဇ်သို့ တိုးတက်သွားပါပြီ။)

(ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုမှာ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားပါပြီ။)

ဉာဏ်အလင်းရရှိမှု ဆုလာဘ်၏ စွမ်းအားမှာ မည်သည့်ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပါစေ၊ ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် အဆင့်တက်ရန် ရာနှုန်းပြည့် အာမခံထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် မဟာဧကရာဇ်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာ ကျောက်ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ဒီရေကဲ့သို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်၊ သူ၏နောက်ကွယ်တွင်လည်း မဟာဧကရာဇ်တစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော နတ်ဘုရားရူးန်အလင်းကွင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"မဟာ... မဟာဧကရာဇ်လား။"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ကျောက်ရုပ်တုမှာ သူသည် ဧကန်မုချ အမြင်မှားနေခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ချင်းသည် ခုနကတင် ပထမအဆင့် ကွမ်စီဧကရာဇ် ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်သွားရတာလဲ။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ အရိုးအသက်က ၁၇ နှစ် ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာလဲ။" ကျောက်ရုပ်တုမှာ အထပ်ထပ် ငြင်းဆိုနေတော့သည်။

သူ့မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရသော်လည်း ၎င်းမှာ ယုံကြည်ရန် အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

'ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းက... နောက်ထပ် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်သွားပြန်ပြီလား။'

ရှယွီချင်းသည် သံကြိုးများကို ခုတ်ပိုင်းနေသည့် သူမ၏လုပ်ရပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ ဤမြင်ကွင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ သူမအတွက်လည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ချန်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် စွမ်းအားမှာ သူမအနေဖြင့် အမီလိုက်ရန် အလွန်ခက်ခဲမည်ဟု ခံစားရစေပြီး သူမ အမှန်တကယ် အမီလိုက်နိုင်ပါ့မလားဟုပင် တွေးတောမိတော့သည်။

"ဘာက မဖြစ်နိုင်တာလဲ။" ချန်ချင်းသည် သူ၏လက်ဖျားကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏လည်ပင်းနှင့် ခြေလက်များကို ရစ်ပတ်ထားသော၊ ဧကရာဇ်လက်နက်နှင့် အဆင့်အတန်းချင်း နီးစပ်လှသော ထိုသံကြိုးများမှာ တစ်လက်မချင်းစီ ကွဲအက်သွားကာ မြေမှုန့်များအဖြစ် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားလက်နက်မှာ ချန်ချင်း၏ လက်ဖျားတစ်ချက်ခါရုံဖြင့် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ရုပ်တုမှာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချန်ချင်း၏ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ကို သံသယဝင်ရန် ယုံကြည်ချက် မရှိတော့ပေ။

အချက်အလက်များက သူ၏ရှေ့တွင် အထင်အရှား ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သူ မည်သို့ ငြင်းဆိုနိုင်ပါမည်နည်း။

အခြေအနေကို ကြည့်၍ လိုက်လျောတတ်ရမည်ဟူသော သဘောတရားအတိုင်း ကျောက်ရုပ်တုက အမြန်ပြောလိုက်သည်မှာ။ "နေဦး။ နေပါဦး။ ဒီဧကရာဇ်က ငါပေးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပေးပါ့မယ်၊ ငါတောင်းဆိုချင်တာက..."

ချန်ချင်းမှာ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ကျောက်ရုပ်တု၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်အစအနလေးကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏စကားထဲတွင် အမှန်တရား ပါမပါကို ထားပါဦး၊ ယခုအခါ ချန်ချင်းသည် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ မပြောပလောက်သော အပေးအယူများမှာ ချန်ချင်းအတွက် အရေးမပါတော့ပေ။

မဟာဧကရာဇ်အမွေအနှစ်ဟူသော အရာထက် ချန်ချင်းသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး စင်ကြယ်သော လမ်းစဉ်စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်သာ ပို၍ နှစ်သက်သည်။

မဟာဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်အစအန ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ကျောက်ရုပ်တုကြီး၏ အလင်းရောင်မှာလည်း မှေးမှိန်သွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

ဝုန်း။

မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

ချန်ချင်းသည် ရှယွီချင်း၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားကာ သူမ၏ခါးကို ဖက်လျက် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ပြိုကျပျက်စီးတော့မည့် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ သူတို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ချင်းနှင့် ရှယွီချင်းတို့သည် ယခင်က ဝက်ဝံဂူအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ရှယွီချင်း အခိုင်အမာ ရပ်နိုင်ပြီဟု အတည်ပြုပြီးနောက်မှ ချန်ချင်းက သူ၏လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ပျက်စီးသွားသော အမည်းရောင် ကျောက်စာတိုင်ကို ကြည့်ရင်း ရှယွီချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်မှာ။ "လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက အခွင့်အရေးတွေအတွက် နှမြောစရာပဲ။"

"နှမြောစရာလား။" ချန်ချင်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ။ "နှမြောစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ အရိပ်ရုပ်သေးတွေကို အခွင့်အရေးအားလုံး သိမ်းဆည်းဖို့ အမိန့်ပေးထားပြီးသားပဲ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ခုတောင် မကျန်စေရဘူး။"

"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့။ ကျွန်မ စိတ်အေးသွားပါပြီ။" ရှယွီချင်းသည် ချန်ချင်းကို ပို၍ပင် အားကျလေးစားမိသွားသည်၊ သူ၏လုပ်ရပ်များမှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာလှသဖြင့် သူမ၏မျက်ဝန်းများတွင် ချစ်မြတ်နိုးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ခင်ပွန်းမျိုးရှိနေမှတော့ သူမ ဘာထပ်လိုပါဦးမည်နည်း။

ရှယွီချင်းသည် သူမကိုယ်သူမ မသိလိုက်ဘဲ ဤခံစားချက်များကို လက်မလွှတ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်သည်။

သူမသည် ချန်ချင်းအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသာမက သန်မာသူတစ်ဦးအပေါ် လေးစားအားကျမှုလည်း ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် မဟာဧကရာဇ် ပညာရှင်တစ်ဦး၊ ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တိုက်ကြီး၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သောသူမျိုး တစ်ယောက်မျှ ရှိခဲ့ဖူးပါသလား။

တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများအရ သမိုင်းတွင် အသက်အငယ်ဆုံး မဟာဧကရာဇ်မှာပင် အသက်တစ်ရာကျော်မှ ဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်ချင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီကို ဖော်ပြရန်အတွက် "ပါရမီရှင်" ဟူသော စကားလုံး၏ရှေ့တွင် "အနှိုင်းမဲ့" ဟူသော စကားလုံးကို မည်မျှအထိ ထပ်ထည့်ရမည်ကို ရှယွီချင်း မသိတော့ပေ။

သူမသည် ယခုအခါ ချန်ချင်းက သူမကို အထင်သေးကာ ကွာရှင်းစာလွှာတစ်စောင်ဖြင့် စွန့်ပစ်သွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်နေမိသည်။

တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ချန်ချင်းထက် ပို၍ ထူးချွန်သောသူကို ရှာရန်မှာ ရာနှုန်းပြည့် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သို့သော် ရှယွီချင်း၏ အမြင်တွင်မူ သူမထက် ပို၍ ထူးချွန်သောသူများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ဝူမင်းဆက်အတွင်း သူမ၏အလှမှာ ကျော်ကြားလှသည်ဆိုသော်လည်း ဝူမင်းဆက်မှာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရေကန်တစ်ခုအတွင်းရှိ ရေစက်ကလေးတစ်စက်မျှသာ ရှိပေသည်။

ဤမျှနှင့် သူမ ချန်ချင်း၏ နှလုံးသားကို မည်သို့ ဖမ်းစားနိုင်ပါမည်နည်း။

ရှယွီချင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်သားသွားသည်၊ ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီး ပိုမိုသန်မာလာရန် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ပို၍ ခိုင်မာသွားတော့သည်။

ဝက်ဝံဂူအတွင်းမှ ထွက်လာသောအခါ အပြင်ဘက်တွင် မှောင်နေပြီဖြစ်သည်။

ချန်ချင်း စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ရှယွီချင်းသည် တစ်ခုခုကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး သူမ၏ လမင်းအေးမြဓားကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ပြောလိုက်သည်မှာ။ "ခင်ပွန်း၊ အနီးအနားမှာ လူတွေရှိနေတယ်၊ ဆယ်ယောက်ထက်မနည်းဘူး။"

"အရင်က ဂိုဏ်းတပည့်တွေနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။" ချန်ချင်းက သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ တပည့်များ သေဆုံးသွားပြီး တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းတံခါးကို အသုံးပြု၍ မရတော့ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ထိုလူများသည် ဂူအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းကာ သူတို့ထွက်လာချိန်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ချန်ချင်းနှင့် ရှယွီချင်းတို့မှာ သူတို့၏အသံကို တမင်နှိမ်ထားခြင်း မရှိပေ။

သူတို့ပြောသမျှကို သစ်ပင်များနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေကြသော ဂိုဏ်းတပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများ ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

အကြီးအကဲက ဆက်၍ ပုန်းမနေတော့သည်ကို မြင်သောအခါ တပည့်များသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သစ်ပင်များနောက်မှ ထွက်လာကြတော့သည်၊ သူတို့၏ ဓားများမှာ အိမ်ထဲမှ ထွက်နေပြီဖြစ်ရာ လရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်လှနေတော့သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါတို့ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းတို့ဆီမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေကို လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာနဲ့ လက်လွှဲပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအဖိုးကြီးက မင်းတို့ကို အလောင်းမပျက်စေဘဲ သက်သောင့်သက်သာနဲ့ သေခွင့်ပေးမယ်။"

ထိုဂိုဏ်းအကြီးအကဲက ချန်ချင်းနှင့် ရှယွီချင်းတို့မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ ရတနာများစွာ ရရှိလာခဲ့မည်ဟု ယူဆထားခြင်းဖြစ်သည်၊ မဟုတ်လျှင် သူတို့မှာ ဤမျှမြန်မြန် ပြန်ထွက်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘဲ အခြားအင်အားစုများ၏ လုယက်ခြင်းကို ခံရမည်စိုးသဖြင့် ထွက်လာခြင်းဖြစ်ရမည်ဟု ထင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့တွင် မည်သို့သော ရတနာများ ရှိနေမည်ကို သိချင်နေသကဲ့သို့ ထိုရတနာများကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် သိမ်းပိုက်လိုနေခြင်းပင်။