အခန်း (၂၈) နောက်မှလိုက်၍ အသာစီးရခြင်း

"ကောင်းပြီလေ" ချန်ချင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း ထမသွားပေ ။ ရှယွီချင်း ပြောဆိုလိုက်သော 'အိပ်ရာပေါ်မှာ လာအိပ်ပါ' ဆိုသည့် စကားမှာ အခြားသော အဓိပ္ပာယ် မရှိကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည် ။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ဆက်ထိုင်နေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေလိုက်သည် ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရှယွီချင်းမှာ တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီရဲနေတော့သည် ။ ဤမျှ ရှက်စရာကောင်းသော စကားမျိုးကို မိမိကိုယ်တိုင် တက်ကြွစွာ ပြောမိလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ ။

ချန်ချင်း ထင်မြင်ချက်မှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ ၊ ရှယွီချင်း၏ 'အိပ်ရာပေါ်မှာ လာအိပ်ပါ' ဆိုသည်မှာ အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်စက်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားသော နက်နဲသည့် အဓိပ္ပာယ် မပါဝင်ပေ ။

ကျယ်ဝန်းလှသော အိပ်ခန်းထဲတွင် အိပ်ရာတစ်ခုတည်းသာ ရှိရာ ချန်ချင်းကို အခြားတစ်နေရာတွင် သွားအိပ်ခိုင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ မဟုတ်ပါလား ။

အကယ်၍ ပြင်ပလူများ သိသွားပါက အတင်းအဖျင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည် ။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ချန်ချင်းက တကယ်ပင် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တစ်စုံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုလျှင်လည်း ရှယွီချင်းအနေဖြင့် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေမည် မဟုတ်ပေ ။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရဲ့ဖုန်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤဘဝတွင် သူနှင့် ရေစက်ဆုံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူမသည် အခြားသူများထက် ပို၍ သိရှိနားလည်ထားသည်...။

တွေးတောရင်းနှင့် ရှယွီချင်းမှာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည် ။ သူမသည် ချန်အိမ်တော်သို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်ကကဲ့သို့ ချန်ချင်း မိမိအား အန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး သတိကြီးစွာ ထားနေရခြင်းမျိုး မရှိတော့ဘဲ အိပ်ပျော်ရန်လည်း အချိန်အကြာကြီး မယူရတော့ပေ ။

ချန်ချင်းသည်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ၏ သောင်းချီသော ဓားသခင် သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု စွမ်းအားတို့ကို အသုံးပြုကာ ချီများကို သန့်စင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို စတင်မြှင့်တင်လိုက်သည်...။

မကြာမီမှာပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်သတ္တမအလွှာမှ အဋ္ဌမအလွှာသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည် ။

ဤသည်မှာ ဆေးလုံးများ၏ အကူအညီ မပါဘဲ မိမိ၏ ပါရမီနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မပေါများလှသော ဝိညာဉ်ချီများကိုသာ အားကိုး၍ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် လျင်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်ရာ ချန်ချင်းမှာ နှုတ်ခမ်းအစွန်းများ တွန့်ချိုးကာ ပြုံးလိုက်မိသည် ။

ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စနစ်ကျောပိုးအိတ်ထဲရှိ ဆေးလုံးအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ မိမိ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည် ။

ဆေးလုံးတစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာတော့သည်...။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ။

တာမန်တောင်တောင်တန်းရှိ အမည်မသိ နတ်နန်းဂူထဲတွင် ။

ရဲ့ဖုန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည် ။ "ဟူး... တစ်နေ့လုံး ကျင့်ကြံတာတောင်မှ အဆင့်ငယ် သုံးဆင့်ပဲ တက်တာလား ၊ ဒါက နည်းနည်းတော့ နှေးနေတယ် ။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ တုနှိုင်းမဲ့ ကျင့်စဉ် ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် အမျိုးအစားတစ်ခုခုကိုသာ စနစ်မှာ လက်မှတ်ထိုးလို့ ရရင် ကောင်းမှာပဲ"

ဤသို့ တွေးတောရင်း ရဲ့ဖုန်းသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည် ။ လက်မှတ်ထိုးရန် အကြိမ်ရေ အသစ်တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် 【လက်မှတ်ထိုးမည်】 ဆိုသည်ကို နှိပ်လိုက်သည် ။

【လက်မှတ်ထိုးနေသည်...】

【လက်မှတ်ထိုးခြင်း အောင်မြင်သည် ။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင် ၊ ကောင်းကင်အဆင့် နိမ့်ပါးအဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ် : နေကြာကျမ်းကို ရရှိပါသည် ။】

"ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ် ဟုတ်လား"

ဤစာလုံးများကို မြင်လိုက်ရပြီး မိမိ အဖတ်မမှားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ရဲ့ဖုန်းသည် ကျောက်အိပ်ရာပေါ်မှ ဝမ်းသာအားရ ထရပ်လိုက်သည် ။

"ကောင်းတယ် ၊ ကောင်းတယ် ၊ ကောင်းတယ် ။ ဒီကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်နဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်က သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာ သေချာတယ်"

သူသည် ချက်ချင်းပင် စနစ်ကျောပိုးအိတ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး နေကြာကျမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည် ။

"ဟင်း... နေကြာကျမ်း..." အမည်မှာ ရဲ့ဖုန်း စိတ်ကူးထားသလောက် ခန့်ညားထည်ဝါမှု မရှိပေ ။

"တော်စမ်းပါ ၊ ဘာတွေ အများကြီး တွေးနေတာလဲ ၊ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်နေတာပဲ ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အားနည်းနိုင်မှာလဲ"

ရဲ့ဖုန်းသည် ကြီးစွာသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပထမဆုံးစာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်ရာ ထင်ရှားလှသော စာလုံးကြီးများကို မြင်လိုက်ရသည် - 'ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံလိုပါက ဦးစွာ မိမိကိုယ်ကို မိန်းမစိုး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်'

"..." မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်ရင်း ရဲ့ဖုန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ ဆွံ့အသွားတော့သည် ။

မိမိ အဖတ်မှားသွားသည်ဟု သံသယဝင်သဖြင့် မျက်လုံးများကို ပွတ်လိုက်ပြီးနောက် အနီးကပ် ကြည့်၍ အတည်ပြုလိုက်သည် - 'ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံလိုပါက ဦးစွာ မိမိကိုယ်ကို မိန်းမစိုး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်'

ရဲ့ဖုန်းမှာ လူအ မဟုတ်ပေ ၊ 'မိန်းမစိုး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း' ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည် ။

"စနစ် ၊ မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား" အချိန်အတော်ကြာ ငေးမှိုင်နေပြီးနောက် ရဲ့ဖုန်းက ဤစကားကို အလေးအနက်ထား၍ မေးမြန်းလိုက်သည် ။

ဤမေးခွန်းအပေါ်တွင် လက်မှတ်ထိုးခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်သာ ရှိသော စနစ်မှာ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည် ။

စနစ်နှင့် ရင်းနှီးခဲ့သည်မှာ ပထမဆုံးနေ့ မဟုတ်ပေ ။ ရဲ့ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဆဲဆိုလိုသော စကားများ ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ညည်းညူမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည် ။ "ငါက သန်မာလာအောင် မင်းနဲ့ ပေါင်းစည်းခဲ့တာ ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဘဝတစ်သက်တာ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား"

သူသည် နေကြာကျမ်းကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည် ။ စနစ်ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် နေရာယူနေသည်ဟုပင် သူ ခံစားနေရသည် ။

"ရှယွီချင်းက ငါ့ကို စောင့်နေတုန်းပဲ ၊ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိန်းမစိုး လုပ်နိုင်မှာလဲ" ရဲ့ဖုန်းသည် ခေတ္တခဏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်နှုန်းအတွက်နှင့် တုနှိုင်းမဲ့ အလှပိုင်ရှင်ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်လိုပေ ။

အနာဂတ်က ရှည်လျားပါသေးသည် ၊ လက်မှတ်ထိုးခြင်း အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းမှာ ရဲ့ဖုန်းအတွက် လက်ခံနိုင်စရာ မရှိသည့် အရာမဟုတ်ပေ ။

"ထားလိုက်တော့ ၊ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံတာပဲ ကောင်းတယ်" အောင့်သက်သက် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရဲ့ဖုန်းသည် တရားထိုင်သည့် ပုံစံသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လိုက်ပြီး နေကြာကျမ်းအကြောင်းကို ထပ်မတွေးတော့ပေ ။ သူသည် သူ၏ ဒေါသများကို လှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။

ဤပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော နေ့ရက်ကို အမြန်ကျော်ဖြတ်ပြီး နောက်ထပ် လက်မှတ်ထိုးခြင်း အခွင့်အရေးကို ရယူရန်လည်း ဖြစ်သည်...။

တာမန်တောင်တန်းရှိ နတ်နန်းဂူထဲတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ချန်ချင်းကတော့ မသိရှိပေ ။

သို့သော်လည်း ရဲ့ဖုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချန်ချင်း၏ တိုးတက်မှုမှာ အံ့မခန်း လျင်မြန်လှပေသည် ။ သူ၏ သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပါရမီတို့၏ ကောင်းချီးများဖြင့် နောက်ဆုံးဆေးလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဝိညာဉ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းအဆင့် သတ္တမအလွှာ (ဝိညာဉ်သ‌န္ဓေတည်အဆင့်ကို ကျော်လွန်၍ နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းအဆင့်၏ အထက်) သို့ မြင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်သည် ။

မှန်ပေသည် ၊ ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဇာတ်လိုက် ရဲ့ဖုန်းကို ကျော်လွန်သွားပြီး နောက်မှလိုက်၍ အသာစီးရကာ သူ့အား အဝေးတွင် ထားရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။

ထိုမျှသာမက ဆေးလုံးများ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် ယခင်က ရရှိထားသော ကျင့်စဉ်အားလုံးကိုလည်း မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့် ရောက်သည်အထိ ကျင့်ကြံလိုက်သည် ။

သူ ကျင့်ကြံကြည့်မှသာ မြင့်မားသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု စွမ်းအား၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည့် စွမ်းအင်ကို သိရှိသွားသည် ။ အားစိုက်ထုတ်ရန်ပင် မလိုဘဲ တစ်ချက်နှစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဆရာမပါဘဲ အလိုလို နားလည်သွားကာ အရာအားလုံးမှာ လွန်စွာ ရိုးရှင်းလှပေသည် ။

"ဟူး..." အညစ်အကြေး ချီများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လှိုင်းထန်နေသော ချီပင်လယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်သည် ။

သူ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အရုဏ်မတက်သေးပေ ။

ရှယွီချင်း မအိပ်မီက ပြောခဲ့သော စကားကို သတိရကာ ချန်ချင်းသည် အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်လိုက်သည် ။

"..."

ရှယွီချင်းမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခြင်း မဟုတ်ပေ ။ တစ်စုံတစ်ယောက် အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်လာသည်ကို ခံစားမိသောအခါ သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားပေ ၊ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားသော ချန်ချင်း အနားယူရန် လိုအပ်ကြောင်း သူမ သိရှိသည် ။

အခန်းတစ်ခန်းတည်းတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ၊ အိပ်ရာတစ်ခုတည်းနှင့် စောင်တစ်ထည်တည်း - ရှယွီချင်း မစိုးရိမ်ဘူးဟု ပြောလျှင် လိမ်ရာကျပေလိမ့်မည် ။

သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ပို၍ ပို၍ မြန်လာပြီး ပါးပြင်လေးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ပူနွေးလာတော့သည် ။

သို့သော်လည်း အချိန်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာပေ ။

ချန်ချင်း၏ မှန်မှန်ကန်ကန် အသက်ရှူသံနှင့်အတူ ရှယွီချင်းမှာ မိမိ... အများကြီး တွေးနေမိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည် ။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ အေးမြမသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် နီရဲလာတော့သည် ။

ရဲ့ဖုန်းအပေါ် ထားရှိသော အပြစ်ရှိစိတ်မှာလည်း တိုးလျှံလာသည် ။

အကယ်၍ သူမသာ ဤကဲ့သို့ ဆက်လက် တွေးတောနေပါက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သာမက နှလုံးသားပါ နောက်ဆုံးတွင်...

သူမသည် အတွေးများကို ပြတ်သားစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အာရုံရှုပ်ထွေးမှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လိုက်သည် ။

တွေးလေလေ ၊ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်...။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ။

ကောင်းကင်ယံမှာ ငါးဝမ်းဗိုက်ကဲ့သို့ ဖြူစပြုလာပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် နေရောင်ခြည် တစ်ချက် ဝင်းလက်လာသည် ။

ရှယွီချင်းသည် အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည် ။

သူမ အိပ်ရာမှထရန် လှုပ်ရှားလိုက်စဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုက သူမကို ဖိထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည် ။

၎င်းမှာ လက်တစ်ဖက် ဖြစ်ကြောင်း သူမ လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည် ။

မည်သူ့လက်ဖြစ်သည်မှာ ပြောနေစရာ မလိုပေ ။

ရှယွီချင်းသည် မိမိမှာ လက်ရှိတွင် ချန်ချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ရောက်ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည် ။

သူမ ရုန်းထွက်ချင်သော်လည်း ချန်ချင်းမှာ တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံထားပြီး လွန်စွာ ပင်ပန်းနေမည်ကို စဉ်းစားကာ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်လိုတော့ပေ ။

ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနေပြီး အနည်းငယ် ထပ်အိပ်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည် ။

အိပ်မပျော်လျှင်ပင် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ရမည် ၊ မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက် ၊ ထိုသူမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး ၊ သူသည် သူမ၏ တရားဝင် ခင်ပွန်းဖြစ်နေစေကာမူ ရှယွီချင်းမှာ ထပ်မံ၍ အတွေးလွန်နေမိပေလိမ့်မည် ။

သို့သော်လည်း ရှယွီချင်း မသိရှိသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အိပ်စက်ခြင်းမှာ တကယ်တမ်းတွင် ထိုမျှ အရေးမပါဘဲ အိပ်ချင်မှ အိပ်ရသော အရာဖြစ်သည် ။

သို့သော်ငြားလည်း အဓိကတာဝန်ကို အမြန်ဆုံး အောင်မြင်စေရန်နှင့် မဟာဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရရှိရန်အတွက် ချန်ချင်းသည် အနည်းငယ် အိပ်စက်ရန်နှင့် ရှယွီချင်းနှင့် ထိတွေ့မှု ပိုမိုရှိရန် ဝန်မလေးပေ ။

ခန္ဓာကိုယ်ချင်း နီးကပ်နေလျှင် နှလုံးသားချင်း ဝေးကွာနေနိုင်ပါဦးမည်လော ။