အခန်း (၂) သားကို အလိုလိုက်သော ဖခင်

စနစ်သည် အချို့သော ကန့်သတ်ချက်များရှိပုံရပြီး ဇာတ်လိုက်၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်များကို အလွန်အမင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ချန်ချင်းသည် ဤရှည်လျားလှသော စနစ်အမည်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အဓိကကျသော အချက်အလက်နှစ်ခုကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ပထမဆုံး အချက်မှာ ဇာတ်လိုက်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံ၍ လက်မှတ်ထိုးရသည့် စနစ်ကို ရရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စနစ်၏ ကန့်သတ်ချက်အရ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ဖြစ်သည့် နှစ်သုံးဆယ် မပြည့်မချင်း သူသည် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယ အချက်မှာ သူသည် ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဇာတ်လိုက်က နှစ်သုံးဆယ်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီး အနှိုင်းမဲ့အစွမ်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည့်နေ့မှသာ နိုးထလာရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သူသည် စောစီးစွာ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်သည် ချန်ချင်းအတွက် သေချာပေါက် သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။ စောစီးစွာ နိုးထလာခြင်းသည် သေမင်းတမန် ဇာတ်ညွှန်းကို ရရှိထားပြီးနောက် ပြင်ဆင်ရန်အတွက် အချိန် နှစ်သုံးဆယ် ပိုမိုရရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနှစ်သုံးဆယ်သည် ချန်ချင်းအတွက် အနှိုင်းမဲ့ ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်သည့်စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ဇာတ်လိုက်၏ ချစ်သူဖြစ်သော ဝူမင်းသမီး ရှယွီချင်းနှင့်အတူ သူ၏ အစီအစဉ်များကို စတင်ရန်နှင့် ဇာတ်လမ်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဤလက်ထပ်ပွဲကို သူ လုံးဝ ဖျက်သိမ်းမည် မဟုတ်ပေ။ လက်ထပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ မဖြစ်မနေ လက်ထပ်ရမည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရယူရန် လိုအပ်သည်။

မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိပါက ချန်ချင်းသည် ဇာတ်လိုက်အပါအဝင် မည်သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုမျှ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

စနစ်က ပြောကြားခဲ့သည်မှာ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးနောက် မည်သည့်စွမ်းအားကမျှ သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ချန်ချင်း ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိတွင် အရေးကြီးဆုံးသော အလုပ်မှာ ရှယွီချင်းနှင့် အမြန်ဆုံး လက်ထပ်၍ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် ဇာတ်လိုက် ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသူကို စိစစ်နိုင်ရန် ရှယွီချင်း၏ လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် ဘဝအကြောင်းကို စုံစမ်းရန် လူလွှတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ချင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ရံတော် လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်များကို ချက်ချင်းပင် စုံစမ်းခိုင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

အာဏာကြီးမားသော ဝန်ကြီးချုပ်၏ သားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ထံတွင် ထိုကဲ့သို့သော လူများ ရှားပါးမှု မရှိပေ။

လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်များကို စုံစမ်းရန် စေလွှတ်ပြီးနောက် ချန်ချင်းသည် သူ၏ဖခင် ချန်ရှုန်းထံသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့သည်။

"ချင်းအာ။ ဒီနေ့ ဘာလို့ အပြင်က ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွေမှာ သီချင်းသွားနားမထောင်ဘဲ အဖေဆီ ရောက်လာတာလဲ။" ချန်ချင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ရှုန်းသည် အရေးကြီးကိစ္စ လာရောက်တင်ပြသော လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နောက်မှ ပြန်လာရန် လက်ဟန်ပြ၍ လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအေးဂျင့်သည် ချန်ရှုန်းက သူ၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ချန်ချင်းအပေါ် မည်မျှအထိ အလိုလိုက်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချန်ချင်းသည် ချန်ရှုန်း၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ကျောက်သားခုံပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ချန်ရှုန်းသည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် ချန်ချင်း၏ နောက်သို့ သွား၍ ပုခုံးကို နှိပ်နယ်ပေးတော့သည်။ "ဘယ်ပြည့်တန်ဆာအိမ်ကို သွားခဲ့တာလဲ။ သူတို့က နှိပ်နယ်တတ်ရဲ့လား။ မင်းရဲ့ ပုခုံးတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် တောင့်တင်းနေရတာလဲ။ သူတို့ လက်ရာတွေက မင်းအဖေ လက်ရာလောက်တောင် မကောင်းပါလား။"

"ဒါတွေ ထားလိုက်ပါဦး အဖေ။ အဖေနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သားကို မင်းသမီးနဲ့ ဘယ်တော့ လက်ထပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားကြတာလဲ။" ချန်ချင်းသည် သူ၏ဖခင် စရိုက်ကို အကုန်အစင် သိရှိထားပြီးဖြစ်၍ ပုခုံးနှိပ်နယ်ပေးခြင်းကိုလည်း ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကွယ်လွန်သွားသော သူ၏မိခင်အတွက် နောင်တရခြင်းနှင့် သားအပေါ် အလိုလိုက်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ ပေါင်းစပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဧကရာဇ်က ဆုံးဖြတ်ချက် မချရသေးဘူး။ သူက အချိန်ဆွဲနေပြီး ဒီကိစ္စကို ငြင်းပယ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှာနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။" ပြောပြီးနောက် သူသည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အလေးအနက် အာမခံလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်း မျက်စိကျတဲ့ အမျိုးသမီးကို မင်းအဖေက အသက်နဲ့လဲပြီးတော့တောင် ရအောင် ယူပေးမယ်။"

"ဒါဆိုရင် သား မင်းသမီးနဲ့ အမြန်ဆုံး လက်ထပ်ချင်တယ်ဗျာ။" ချန်ရှုန်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်ရှိကြောင်းနှင့် နောက်ပြောင်ပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ချန်ချင်း သိရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်တော့လဲ။" ချန်ချင်း၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ရှုန်းသည် လက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချန်ချင်းသည် ကစားရသည်ကို ငြီးငွေ့လာပြီး အခြေတကျ နေထိုင်လိုပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ရှုန်းသည် ချန်ချင်းကို အမြန်ဆုံး အိမ်ထောင်ပြုစေကာ မြေးများစွာ ရရှိပြီး ချန်မိသားစု၏ မျိုးဆက်ကို ဆက်ခံစေလိုသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ဆိုရင် ပိုကောင်းမယ်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် အမြန်ဆုံး ဖြစ်လေ ကောင်းလေပဲ။" ချန်ချင်းသည် မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို နိုးထစေရန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

ဇာတ်လိုက်သည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ချန်ချင်းသည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်မဖြုန်းလိုတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ။ အဖေ အခုချက်ချင်း နန်းတော်ထဲဝင်ပြီး ဧကရာဇ်နဲ့ တွေ့မယ်။ ပြီးရင် ဒီလက်ထပ်ပွဲကို အတည်ပြုခဲ့မယ်။" ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ရှုန်းသည် သူ၏ ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ပေးရန်နှင့် မြင်းအမြန် ပြင်ဆင်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရထားလုံးနှင့် သွားရသည်မှာ အလွန်နှေးကွေးသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် မြင်းစီး၍ ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ရန် နန်းတော်သို့ သွားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအတောအတွင်း ချန်ချင်းသည် အိမ်တွင် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ချန်ရှုန်း ပြန်မလာမီ သူသည် မင်းသမီး ရှယွီချင်းအကြောင်းကို စုံစမ်းရန် စေလွှတ်ထားသော လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်နှင့် အရင်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်၏ ပြောပြချက်အရ ချန်ချင်းသည် လူမှုဆက်ဆံရေး အနည်းငယ်ထဲမှ လူတစ်ယောက်ကို ရွေးထုတ်လိုက်နိုင်သည်။

ထိုလူသည် ငယ်စဉ်က ရှယွီချင်း ကျားအကိုက်ခံရလုနီးပါး အခြေအနေတွင် သူမ၏ ရှေ့မှ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ကာ အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော ငယ်သူငယ်ချင်း ဇာတ်ကွက်ဟောင်းပေါင်းများစွာကို မြင်ဖူးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အေးဂျင့်ကို မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီလူရဲ့ နာမည်က ရဲ့ဖုန်း လား။"

အေးဂျင့်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချန်ချင်းက သူ မပြောပြခင်ကတည်းက အဖြေကို သိရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် ခေါင်းညိတ်၍ လက်အုပ်ချီကာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ "တင်ပါ့ သခင်လေး။ အဲဒီလူရဲ့ နာမည်က ရဲ့ဖုန်း ပါပဲ။"

"ကောင်းပြီ။ မင်း ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။" ပြောပြီးနောက် ချန်ချင်း၏ လက်ချောင်းရှိ အာကာသစွမ်းအင် လက်စွပ်သည် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ထိုထဲမှ သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ အေးဂျင့်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ "အဲဒီထဲမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ရှိတယ်။ ဒါ မင်းအတွက် ဆုလာဘ်ပဲ။"

'ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ဟုတ်လား။'

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အေးဂျင့်၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အိတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းယူပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး။"

ချန်ချင်းသည် ရက်ရောသူဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စလေးအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ဆုချလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သစ္စာရှိမှုမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ယခုမှစ၍ ချန်ချင်း၏ အမိန့်မှန်သမျှကို မီးပင်လယ်၊ ဓားတောင်ကို ဖြတ်ကျော်ရပါစေဦးတော့၊ သူသည် လုံးဝ ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဤသခင်လေးကို အစွမ်းကုန် အလုပ်အကျွေး ပြုရမည် ဖြစ်သည်။

"အင်း။ မင်း သွားလို့ရပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

အေးဂျင့်သည် သူ၏ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်ခဲ့ဘဲ နေရာမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချန်ချင်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းနောက်၌ ခုတင်၍ မျက်နှာကျက်ကို ကြည့်ကာ အေးဂျင့် စုံစမ်းလာသော ရဲ့ဖုန်း၏ အချက်အလက်များကို အမြဲမပြတ် ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိသည်။

"ဗီလိန်တွေရဲ့ လုပ်ကြံမှုကို ခံရပြီး မိသားစုတစ်ခုလုံး အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူရဲ့ ဖခင်ကလည်း ထောင်ကျနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရဲ့ဖုန်းက အဲဒီညမှာပဲ မြို့တော်ကနေ လျှို့ဝှက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ဘူး။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဒါက ဇာတ်လိုက်ရဲ့ ဇာတ်ညွှန်းပဲ။"

ရဲ့ဖုန်းသည် စနစ်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်မိပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံ၍ လက်မှတ်ထိုးရမည့် နေရာသို့ ချက်ချင်းပင် ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု ချန်ချင်း အသေအချာ ယုံကြည်လိုက်သည်။

ရဲ့ဖုန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့်နေ့မှ ယနေ့အထိ ခြောက်လပင် မပြည့်သေးပေ။

"ဒါဆိုရင် ငါ့မှာ ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် နောက်ထပ် ၂၉ နှစ် ရှိသေးတာပေါ့။" ဤအချက်ကို သိရှိသွားသောအခါ ချန်ချင်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်မိသည်။

သူ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ချန်ရှုန်းထံမှ သတင်းကောင်းကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ချန်ချင်းသည် သူ၏ တောင်းဆိုချက်မှန်သမျှကို ချန်ရှုန်းက အသက်နှင့်လဲ၍ ဆောင်ရွက်ပေးမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဧကရာဇ်က ရှယွီချင်းနှင့် သူ့ကို လက်ထပ်ပေးရန် ယနေ့ ငြင်းပယ်ခဲ့ပါက ချန်ရှုန်းသည် တကယ်ပင် ပုန်ကန်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်။ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်။ မင်းက မကြာခင် ငါ့အပိုင် ဖြစ်လာတော့မယ်။" ချန်ချင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အခြေအနေများမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးခန့် အချိန်တွင် ချန်ရှုန်းသည် နန်းတော်မှ သူ၏ အိမ်ရှေ့သို့ မြင်းစီး၍ တိုက်ရိုက် ပြန်ရောက်လာသည်။

သူသည် အိမ်တံခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ဝင်းထဲတွင် နေပူစာလှုံရင်း အိပ်ပျော်နေသော ချန်ချင်းကို မြင်သောအခါ အမြန် လျှောက်သွားသည်။

"ချင်းအာ။ ချင်းအာ။ မြန်မြန်ထဦး။ အဖေ့မှာ မင်းအတွက် သတင်းကောင်းရှိတယ်။"

ချန်ရှုန်း၏ အသံကို ကြားသောအခါ ချန်ချင်းသည် မျက်နှာပေါ်မှ ယပ်တောင်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ထထိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်က သဘောတူလိုက်ပြီလား။"

"နောက်နေတာလား။ သူသာ ငြင်းရဲရင် ငါ အခုချက်ချင်း စစ်သည်တစ်သိန်းကို ခေါ်ပြီး မြို့တော်ကို ဝိုင်းခိုင်းလိုက်မှာပေါ့။" ချန်ရှုန်းက အလွန် မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ။ မြန်မြန် ပြင်ဆင်တော့။ အဝတ်အစားလဲပြီး အဖေနဲ့အတူ နန်းတော်ကို လိုက်ခဲ့။ သူတို့ မင်းရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအတွက် အစီအစဉ်တွေ လုပ်နေကြပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့။" ချန်ချင်းသည် ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံမှ ထလိုက်သည်။

အစေခံမိန်းကလေး နှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် အဝတ်အစားလဲလှယ်ပြီး မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် သူနှင့် ချန်ရှုန်းတို့သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝေါယာဉ်ကို စီးနင်းကာ၊ အနာဂတ်၏ ကောင်းကင်သက်မှတ်ထားသော ဧကရီ ဖြစ်လာမည့် မင်းသမီး ရှယွီချင်းနှင့် လက်ထပ်ရန် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြလေတော့သည်။