အခန်း (၁၆) ဒုတိယမင်းသား

နီးကပ်လှသော ချန်ချင်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်းနှင့် သူတို့၏ အသက်ရှူသံများပင် ရောယှက်နေသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ရှယွီချင်း၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ရဲတက်သွားတော့သည်။

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ချန်ချင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထောက်၍ အသာအယာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ချန်ချင်း၏ မျက်လုံးများကို မကြည့်ရဲဘဲ ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ရင်း "ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ စောစောက သွေးထွက်သံယိုတွေကို မြင်လိုက်ရတော့ စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း မအီမသာ ဖြစ်သွားရုံပါ" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်အတွက် ကျပန်းဆုလာဘ်- တတိယအဆင့် သန့်စင်ဆေးလုံး ၂၀ ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်】

လိုချင်သည်ကို ရရှိသွားပြီးနောက် ချန်ချင်းက "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပေါ့ဆမှုပါ၊ နောင်ကို ဇနီးသည် လန့်သွားအောင် ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်တော့ပါဘူး" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အင်း..." ရှယွီချင်းက တိုးတိုးလေး ထူးလိုက်သည်။ ချန်ချင်း၏ အသေးစိတ်ကျသော ဂရုစိုက်မှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများသည် ရုန်းမထွက်နိုင်သော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူမကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

ထို့နောက်တွင် ရထားလုံးသည် တရွေ့ရွေ့ လိမ့်ပါလာကာ ချန်အိမ်တော်သို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်...။

ရထားလုံး ချန်အိမ်တော် တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မွန်းတည့်ချိန်သို့ပင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရထားလုံး၏ လှုပ်ခါမှုကို ခံစားမိသောအခါ ရှယွီချင်းသည် မျက်လုံးများကို အသာအယာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ မည်သည့်အချိန်တွင် အိပ်ပျော်သွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်ပေ။

မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ချန်ချင်း၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် 'ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ တည်ကြည်သော မျက်နှာ' 'ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးနှင့် ကြယ်ပမာ တောက်ပသော မျက်ဝန်း' ဟူသော စကားလုံးများသည် ရှယွီချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာတော့သည်။

သူမသည် 'ချစ်သူမျက်စိတွင် စိုပြေနေသည်' ဟူသော ထင်ယောင်ထင်မှားမျိုး နောက်တစ်ကြိမ် မဖြစ်ပေါ်စေရန် အကြည့်ကို အလျင်အမြန် လွှဲလိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ရှယွီချင်းကို ပို၍ပင် မျက်နှာပူစေသည့်အရာမှာ သူမသည် ချန်ချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ချီခံထားရသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချန်အိမ်တော် အစေအပါးများ၏ အကြည့်များစွာလည်း ရှိနေပေသည်။

"ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို အောက်ချပေးပါဦး၊ ကျွန်မဘာသာ လမ်းလျှောက်နိုင်ပါတယ်" ရှယွီချင်းသည် ချန်ချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မျက်နှာဝှက်ထားရင်း ခြင်တောင်ပံ ခတ်သံမျှသာရှိသော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ လှမ်းရမှာက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပဲလေ၊ မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းမှာ ဒီလောက် ခွန်အားတော့ ရှိပါသေးတယ်" ချန်ချင်းက ရှယွီချင်းအား စိတ်မပူရန် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ချင်းကို ဖျောင်းဖျ၍ မရနိုင်သည်ကို သိရှိသွားသောအခါ ရှယွီချင်းသည် စကားမပြောတော့ဘဲ သူ့အား ပွေ့ချီထားခွင့် ပေးလိုက်တော့သည်။

အတင်းအဖျင်း ပြောကြမည်လား။

ရှယွီချင်းသည် သူမသည် ချန်ချင်းနှင့် လက်ထပ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို မမေ့လျော့ပေ။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ဇနီးဖြစ်သူကို ပွေ့ချီထားခြင်းမှာ အတင်းပြောစရာ ဘာရှိပါသနည်း။

ချန်ချင်း၏ အစွမ်းထက်မြက်သော ဘက်ခြမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ရှယွီချင်းသည် ရဲ့ဖုန်းနှင့် သူမ၏ ကံကြမ္မာအပေါ် မျှော်လင့်ချက် များစွာ မထားတော့ပေ။

အကယ်၍ ရဲ့ဖုန်းသည် ယခုပင် သူမရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့လျှင်ပင် ရှမျိုးနွယ်စုနှင့် တစ်ဝူအင်ပါယာလုံး၏ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်ရေးအတွက် ရှယွီချင်းသည် ရဲ့ဖုန်းနှင့်အတူ ထွက်ပြေးပြီး ချန်ချင်းကို သစ္စာဖောက်ရန် လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ သံယောဇဉ်ကိုမူ အပြီးအပိုင် မဖြတ်တောက်နိုင်သေးပေ...။

အတိအကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချန်ချင်း၏ အပိုင်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ နှလုံးသားမှာမူ ရဲ့ဖုန်းဆီတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိသည်မှာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရဲ့ဖုန်း၏ အရေးပါမှုသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ယိမ်းယိုင် ပြောင်းလဲလာနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချန်ချင်းသည် ရှယွီချင်းကို အိပ်ခန်းထဲသို့ ရောက်သည်အထိ ပွေ့ချီသွားပြီး သူမအား အဖိုးတန် ကြွေထည်ပစ္စည်းလေးတစ်ခုကဲ့သို့ အိပ်ရာပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် ချထားပေးကာ စောင်ခြုံပေးလိုက်သည်။

နန်းတွင်း သူကောင်းမျိုးနွယ်များတွင် နေ့လယ်ပိုင်း အိပ်စက်တတ်သော အလေ့အထ ရှိသည်ကို ချန်ချင်း သိထားသဖြင့် ရှယွီချင်းကို များစွာ အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘဲ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှယွီချင်းသည် စောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မျက်ဝန်းများမှာ ငေးမောနေမိသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စောစောက ရထားလုံးပေါ်၌ ချန်ချင်း၏ နဖူးနှင့် သူမ၏ နဖူး ထိကပ်လိုက်သော မြင်ကွင်း သို့မဟုတ် ယခုလေးတင် သူမအား ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ချီထားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်များသည် အလိုအလျောက် ပေါ်လာနေတော့သည်။

တွေးလေလေ သူမ၏ ပါးပြင်များမှာ ပိုမို ပူထူလာလေလေ ဖြစ်ပြီး နှလုံးခုန်သံမှာလည်း နားထဲတွင် ဗုံတီးနေသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်နေတော့သည်။

"မဟုတ်ဘူး! ငါ ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ!"

ရှယွီချင်းသည် ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ မတွေးမိစေရန် မျက်လုံးများကို အတင်းမှိတ်ကာ အိပ်စက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရှယွီချင်း မသိနိုင်သည်မှာ သူမ အမှန်တကယ် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်သွားလျှင်ပင် အချို့သောအရာများကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ 'နေ့တွင် တွေးသမျှ ညတွင် အိပ်မက်မက်သည်' ဟူသော စကားနှင့် အတိအကျပင် တူညီနေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်၌မူ ချန်ချင်းသည် စောစောက လုပ်ဆောင်ချက်များမှ ရရှိလာသော ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း ဆုလာဘ်များကို စစ်ဆေးရန် စနစ်အချက်ပြဘောင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

【ဇနီးသည်ကို အလိုလိုက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်အတွက် ကျပန်းဆုလာဘ်- ကျင့်စဉ်အတွေ့အကြုံထုပ် +၁ ကို ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်】

'ကျင့်စဉ်အတွေ့အကြုံထုပ်?'

ဤစကားလုံး အနည်းငယ်မျှဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်ပါက ကျင့်စဉ်အဆင့် မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်ကို ချန်ချင်း သိရန် ခက်ခဲနေသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အရင်သုံးကြည့်လိုက်ရင် ဘယ်လောက် တိုးမလဲဆိုတာ သိရမှာပဲ!"

ထိုသို့ တွေးကာ ချန်ချင်းသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ စနစ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ကျင့်စဉ်အတွေ့အကြုံထုပ်ကို ရွေးချယ်၍ အသုံးပြုလိုက်သည်။

【ကျင့်စဉ်အတွေ့အကြုံထုပ်ကို အသုံးပြုနေပါသည်...】

【အသုံးပြုခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်၏ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ဒုတိယအလွှာသို့ တိုးတက်သွားပါသည်】

"အရင်က ရွှေအမြုတေအဆင့် ဒုတိယအလွှာ၊ အခုက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ဒုတိယအလွှာ ဆိုတော့ အဓိက အဆင့်ကြီး တစ်ဆင့်လုံး တိုးသွားတာပေါ့" ချန်ချင်း၏ မျက်နှာတွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း စွမ်းရည်တို့မှာ ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုအပ်ဆုံးသော ဆုလာဘ်များ ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

စနစ်အချက်ပြဘောင်ကို ပိတ်ကာ အဆောင်ဝင်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ချန်ချင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းတက်ကြွနေမိသည်။

သို့သော် သူ အဆောင်ဝင်း တံခါးမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် အပြင်တွင် စောင့်နေသော အိမ်တော်ထိန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ချန်ချင်းက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး... သခင်ကြီးက သခင်လေးကို တွေ့ချင်လို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်" အိမ်တော်ထိန်းက အမှန်အတိုင်း တင်ပြလိုက်သည်။

"လမ်းပြပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ထို့နောက် ချန်ချင်းသည် အိမ်တော်ထိန်းနောက်မှ လိုက်ပါကာ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ချန်ရှုန်း၏ စာကြည့်ဆောင်သို့ လာခဲ့ပြီး အိမ်တော်ထိန်းမှာမူ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေခဲ့သည်။

"အဖေ... ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတယ်ဆိုလို့" ချန်ချင်းက မေးလိုက်သည်။

"စောစောက မင်းကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ လူနှစ်အုပ်စုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာ ငါ ရှာတွေ့သွားပြီ" ချန်ရှုန်းက စုတ်တံကို ဆက်လက် ကိုင်စွဲထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ" ချန်ချင်းက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ဒုတိယမင်းသားပေါ့" ချန်ရှုန်းသည် ချန်ချင်းကို မော့ကြည့်ကာ အဖြေမှန်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ဒုတိယမင်းသားလား... သူက ဒီနည်းလမ်းနဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသား နေရာကို ပြိုင်ဆိုင်ချင်နေတာလား"

ဒါကို ကြားရသောအခါ ချန်ရှုန်းမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်- "ငါချန်ရှုန်းရဲ့ သားပီသပါတယ်၊ မင်းက ပါးနပ်တဲ့ ဦးနှောက် ရှိတယ်၊ ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ထိုးဖောက် မြင်နိုင်တာပဲ"

"မှန်တယ်၊ သူက ဒီနည်းလမ်းနဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရယူပြီးတော့ မင်းကိုရော၊ ငါတို့ ချန်မိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ နာမည်ဆိုးကိုရော သူ နန်းတက်ဖို့အတွက် ခြေနင်းတုံးအဖြစ် အသုံးချချင်နေတာ"

"ဒုတိယမင်းသားက ငယ်ငယ်ကတည်းက တောင်ပံနတ်နန်းဂိုဏ်းမှာ ပညာသင်ခဲ့တာ၊ နန်းတော်ထဲမှာ မင်းကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ကျင့်ကြံသူကလည်း တောင်ပံနတ်နန်းဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းက လာတာပဲ"

ချန်ရှုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ချင်းသည် အဓိကအချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးဖောက် မြင်လိုက်ပြန်သည်- "တောင်ပံနတ်နန်းဂိုဏ်းက ဒုတိယမင်းသား နန်းတက်ဖို့အတွက် ပံ့ပိုးပေးချင်နေတာပေါ့"

"ပါးနပ်လိုက်တာ!" ချန်ရှုန်းသည် သူ၏ အဖိုးတန်သားကို ကြည့်လေလေ ပို၍ပင် အထင်ကြီး လေးစားလေလေ ဖြစ်လာသည်။

ပါရမီ... အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီပင်!

ဦးနှောက်... အနှိုင်းမဲ့ ဦးနှောက်ပင်!

နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသည် ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို မည်သို့လျှင် မရရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။

"ဒါက သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး လုပ်ရပ် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ နောင်ကို ငါတို့ သားအဖကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ လုပ်ကြံမှုတွေ ပိုတောင် များလာဦးမှာ" ချန်ရှုန်း၏ စကားမှာ ချန်ချင်းအနေဖြင့် ဦးဦးဖျားဖျား လက်ဦးမှု ယူလိုခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သွယ်ဝိုက်၍ မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ သားဖြစ်သူမှာ သူ၏ တောက်ပမှုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အသုံးမကျသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်ကို သိရှိသွားပြီးနောက်တွင် သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တစ်ဦးတည်း ဆုံးဖြတ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ သားဖြစ်သူ၏ အမြင်များကို အလေးအနက် စဉ်းစားလာခဲ့သည်။

"ဒုတိယမင်းသားလား... တောင်ပံနတ်နန်းဂိုဏ်းလား..." ချန်ချင်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည်- "သူတို့က ပြောပလောက်စရာ မရှိတဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ လူတွေပါပဲ၊ ထည့်တွက်နေဖို့တောင် မတန်ပါဘူး"

ချန်ချင်းသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ယှဉ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင်ပင် သူ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ချန်ချင်းကသာ သူတို့ကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချန်ချင်း ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်ရှုန်းသည် သူ၏သားမှာ မောက်မာရိုင်းစိုင်းသည်ဟု မထင်သည့်အပြင် သူ၏ သားတွင် ထိုသို့ ပြောနိုင်လောက်သည့် ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်မှု ရှိနေမည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ချန်ရှုန်းက များစွာ ထပ်မမေးတော့ပေ။ အချို့သော အရာများသည် နားလည်ထားရုံဖြင့် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

"အဖေ... ဒုတိယမင်းသားနဲ့ တောင်ပံနတ်နန်းဂိုဏ်း အကြောင်းကို ခဏ ထားပါဦး၊ ကျွန်တော် အဖေနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခု ရှိတယ်"

ချန်ချင်း၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ သူသည် စနစ်ထံမှ ဆုလာဘ်အမြောက်အမြားကို ရယူရန်အတွက် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။။