အခန်း (၃) ရှင်းပြမနေပါနဲ့တော့.. ပိုရှင်းပြလေ အပြစ်ဒဏ်ကျဖူးတဲ့ ပြစ်မှုဟောင်းရှိသူနဲ့ ပိုတူလေပဲ

​လိုက်ဖ်လွှင့်သည့် အခန်းထဲရှိ ကြည့်ရှုသူ အနည်းငယ်မှာ လုံးဝ ဆွံ့အအံ့ဩသွားကြသည်။

​မရေမရာဖြစ်နေသော မှတ်ချက်အချို့သည် စာမျက်နှာပေါ်တွင် စတင်ပေါ်ထွက်လာ၏။

{​ငါတော့ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်နေတဲ့ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ကြည့်နေရပြီလို့ သံသယဝင်မိတယ်... လိုက်ဖ်လွှင့်တဲ့သူက လူတစ်ယောက်ကို မြှုပ်နေတာ... သူ အလောင်းမြှုပ်နေတာ သေချာတယ်…}

{​ကြည့်ရတာ ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ ဆက်ကြည့်ချင်နေတယ်... လိုက်ဖ်လွှင့်တဲ့သူက ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ…}

{​သူက သတ္တိအရမ်းရှိလွန်းတယ်... အမူအရာကလည်း မောက်မာလွန်းတယ်…}

​စူးစမ်းလိုစိတ်မှာ လူတို့၏ သဘာဝဖြစ်သည်။

​ပိုမိုထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး ချောက်ချားဖွယ်ရာ စိမ့်တက်လေလေ.. လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုမိုဆွဲဆောင်နိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။

​မှားယွင်းရောက်ရှိလာသော ကြည့်ရှုသူအနည်းငယ်မှာ တစ်ဝက်သေမတတ် ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ လက်ချောင်းများမှာမူ လိုက်ဖ်မှ ထွက်မသွားဘဲ အခြားအုပ်စုများဆီသို့ပင် ထိုလိုက်ဖ်ကို မျှဝေလိုက်ကြသည်။

​"ညီအစ်ကိုတို့.. မြန်မြန်လာကြည့်ကြပါဦး... လူတစ်ယောက်က အလောင်းမြှုပ်တာကို လိုက်ဖ်လွှင့်နေတယ်..."

"တကယ်လား... အဲဒီလောက်တောင် အခြေအနေပြင်းထန်တာလား... ငါသွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

"ဟေ့ရောင်.. လေထုကတော့ ကြောက်စရာကြီး.. အခုပဲ သွားကြည့်လိုက်တော့..."

​တစ်ယောက်မှ တစ်ဆယ်.. တစ်ဆယ်မှ တစ်ရာသို့ သတင်းစကား ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

​မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လုရီ၏ လိုက်ဖ်ခန်းထဲရှိ ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်သည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့၏။

​ကြည့်ရှုသူ - ၂၀ ဦး...

ကြည့်ရှုသူ - ၅၀ ဦး...

​မှတ်ချက်များမှာလည်း ကျဲပါးရာမှ ချက်ချင်း စည်းကားလာခဲ့သည်။

{​ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်က အလောင်းမြှုပ်တာကို လိုက်ဖ်လွှင့်နေတယ်လို့ ကြားလို့... တကယ်လား…}

{​ဟာ... ဒီနောက်ခံသီချင်းက ငါ့ကို သေးထွက်မတတ် ကြောက်လန့်စေတယ်... ဒီဝတ်စုံနဲ့ဆို လိုက်ဖ်လွှင့်တဲ့သူက ပရိုကြေးစားပဲ မဟုတ်ဘူးလား…}

{​ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်နေပုံအရဆို... ထောင်ထဲမှာ အနည်းဆုံး သုံးကြိမ်လောက် မဝင်ဖူးဘူးဆိုရင် ငါတော့ မယုံဘူး}

{​ဒီခေတ် လူငယ်တွေက သတ္တိ အရမ်းရှိတာပဲ ဒါကိုတောင် လိုက်ဖ်လွှင့်ရဲကြတယ်ပေါ့…}

{​ငါအခုမှ ရောက်တာ ..အဲဒီအိတ်ထဲမှာ အတိအကျ ဘာတွေရှိနေတာလဲ... ဘာလို့ အဲဒီလောက် မသင်္ကာစရာ ဖြစ်နေရတာလဲ…}

{​ငါက စတည်းက ရောက်နေတာ.. အထဲမှာ ရွှံ့တွေတွေပါ…}

{​ဘာရွှံ့လဲ... ဘယ်သူက ညနက်သန်းခေါင် မိုးကာအင်္ကျီဝတ်ပြီး ရွှံ့တူးဖို့ တောင်ပေါ်သွားမှာလဲ... ဘယ်သူ့ကို လာလိမ်နေတာလဲ…}

​အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် လုရီသည် စတန်းပေါ်ရှိ ဖုန်းစခရင်ကို နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

​ပေါ်ထွက်လာသော မှတ်ချက်များနှင့် တိုးတက်လာသော ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်ကို မြင်သောအခါ နှာခေါင်းစည်းအောက်မှ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။

​သူတို့ ငါးစာဟပ်လိုက်ပြီ။

​ကြည့်ရှုသူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို မြင်တွေ့ချင်မှတော့ သူက အကောင်းဆုံး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

​လူများလေလေ.. သူက ပိုမိုပီပြင်အောင် သရုပ်ဆောင်ရလေလေ ဖြစ်၏။

​လုရီသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှိနေခဲ့သည်။

​သူသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ မြေကြီးများ ပြည့်နှက်နေသော မသင်္ကာဖွယ်ရာ အနက်ရောင် အိတ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

​မိုးရေများသည် သူ၏ မိုးကာအင်္ကျီပေါ်သို့ တောက်လျှောက် ကျရောက်နေခဲ့သည်။

​ရုတ်တရက်..

​သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အိတ်၏ အပေါ်ဘက်ရှိ ကြိုးကို ဆွဲယူကာ ဂျွတ်ခနဲ အသံထွက်သည်အထိ တင်းကျပ်စွာ စည်းလိုက်သည်။

​ထို့နောက် ခါးကို ကိုင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အိတ်၏ အဆုံးတစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လည်ချောင်းထဲမှ တိုးညင်းသော ဟိန်းသံကို ထုတ်ဖော်လျက် ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်သည်။

​ပေါင်ချိန်များစွာ လေးလံသော စိုစွတ်သည့် မြေကြီးအိတ်ကြီးကို သူ၏ သန်မာသော အားဖြင့် ဆွဲမြှောက်လိုက်၏။

​အိတ်၏ အောက်ခြေသည် ကျောက်ခဲများနှင့် ရွှံ့နွံများ ပြည့်နှက်နေသော ကြမ်းပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်သွားပြီး စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​သူသည် ထိုလေးလံပြီး ပိန်းပိန်းမှောင်နေသော အိတ်ကို မြက်ခင်းပြင် အစွန်းဘက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆွဲခေါ်သွားခဲ့၏။

​လိုက်ဖ်ကြည့်ရှုသူများသည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုံးဝ ရူးသွပ်သွားကြတော့သည်။

{​ဟာ... ဟာ... ဟာ... သူ ရွှေ့လိုက်ပြီ... သူ အဲဒါကို ဆွဲခေါ်သွားပြီ…}

{​အဲဒီအသံက... ငါ့ဦးနှောက်ကိုပင် စိမ့်သွားစေတယ်…}

{​မင်း အဲဒါကို ဘယ်ယူသွားတာလဲ.. လိုက်ဖ်လွှင့်သူ... အလောင်းမြှုပ်ဖို့ နေရာရှာနေတာလား…}

{​ငါကြည့်လေလေ.. လိုက်ဖ်လွှင့်သူဆီက လူသတ်ချင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို ပိုခံစားရလေလေပဲ…}

{​ရဲတပ်ဖွဲ့တို့ရေ.. မြန်မြန်လာကြပါတော့... နောက်ကျသွားရင် မမီဘဲ ရှိနေပါလိမ့်မယ်…}

​အွန်လိုင်းကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်သည် ၃၀၀ ကျော်အထိ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ကြည့်ရှုသူ အားလုံးသည် ဒီထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စိတ္တဇဆန်သော မြင်ကွင်းကြောင့် စခရင်မှ မျက်လုံးမခွာနိုင်ဘဲ အရေးကြီးသော သက်သေအချို့ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ အသက်ပင် ရှူမဝဖြစ်နေကြတော့သည်။

​သို့သော် လုရီသည် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

​သူသည် အိတ်ကို ၁၂ မီတာခန့် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ပြီး ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံ အကြွင်းအကျန်များနှင့်ပင် တမင်တကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သေးသည်။

{​ဟာ... သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ... အလောင်းကို ဖျက်ဆီးနေတာလား…}

{​လွန်လွန်းတယ်... အထဲမှာ ရှိတာကို ချေမွဖို့ ကြိုးစားနေတာလား…}

{​ငါ ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘူး... ဒေါသတွေကို ပုံချနေတာ... ဒါဟာ သေချာပေါက် ဒေါသထွက်မှုကို ပုံချနေတာပဲ…}

{လူမဆန်လိုက်တာ…}

​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်..

​လုရီသည် ကင်မရာရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး မောဟိုက်နေလေသည်။

​သူသည် လက်ထဲမှ စစ်သုံး ဂေါ်ပြားကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး ရွှံ့များ ပေကျံနေသော ဂေါ်ပြား၏ နောက်ကျောဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အိတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

​"ဘုန်း..."

​"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

​ဆက်တိုက် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ရိုက်ချက်တိုင်းတွင် မြေကြီး၏ တုန်ခါမှု ပါဝင်နေပြီး အိတ်သည် ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သော်လည်း ပေါက်ထွက်မသွားခဲ့ပေ။

​လိုက်ဖ်ခန်းထဲရှိ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။

{​ပြီးပြီ.. ပြီးပြီ..မသေရင်တောင် အခုတော့ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားပြီ။}

{​သူက သေ.. မသေ စစ်ဆေးနေတာလား…}

{​ရဲခေါ်ကြပါ... ငါ ရဲတပ်ဖွဲ့ကို အကြောင်းကြားပြီးပြီ... ဒါက အရမ်းအတင့်ရဲလွန်းတယ်…}

{ရိုက်မနေပါနဲ့တော့... ကျေးဇူးပြုပြီး ရိုက်မနေပါနဲ့တော့... စခရင်ကနေတစ်ဆင့် နာကျင်မှုကို ခံစားရတယ်…}

{​ခင်ဗျား လုပ်နေတာ ဥပဒေနဲ့ မကင်းဘူး... စခရင်ရှော့ရိုက်ပြီးပြီ.. တိုင်ကြားပြီးပြီ.. အင်တာနက် ရဲတပ်ဖွဲ့ကိုလည်း အကြောင်းကြားပြီးပြီ…}

​လူတိုင်း၏ အာရုံကြောများ အမြင့်ဆုံးအထိ တင်းမာနေစဉ် လုရီသည် နောက်ထပ် ရက်စက်သော စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုကို ပြုလုပ်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

​လုရီသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

​သူသည် ဂေါ်ပြားကို မှီလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်သည် ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေ၏။

​ထို့နောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်တော့သည်။

​နှာခေါင်းစည်း ကြောင့် သြရှနေသော သူ၏ အသံသည် ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ခပ်တိုးတိုး ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေနှင့် မိုးသံတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပိုမိုစိတ်မသက်မသာ ခံစားရစေသည်။

​"မြင်ကြရဲ့လား"

​လုရီသည် အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသေးသော ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အိတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး ကင်မရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏ -

​"ဒါဟာ... လုံခြုံမှု ခံစားချက်ပဲ"

​လိုက်ဖ်ခန်းထဲရှိ မှတ်ချက်များသည် တစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

{​...ဘာလား}

{​ဘာစိတ္တဇဆန်တဲ့ 'လုံခြုံမှု ခံစားချက်' လဲ…}

{လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးရင်တော့ လုံခြုံမှု ခံစားချက် ရတာပေါ့.. မဟုတ်ဘူးလား…}

{​အစ်ကိုကြီး.. စကားမပြောပါနဲ့တော့ ခင်ဗျား စကားပိုပြောလေ.. ငါ ပိုကြောက်လေပဲ... ငါ့ဘီရိုကြီးတောင် လှုပ်သွားပြီ…}

​လုရီသည် မှတ်ချက်များကို လုံးဝ မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဆောင့်ကြောင်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အိတ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သုတ်လိုက်၏။

​"လူအများစုက... အမှိုက်အမျိုးမျိုးကို စွန့်ပစ်တဲ့အခါ ဘာကို အကြောက်ဆုံးလဲ"

​လုရီ၏ အသံသည် ကြောက်စရာကောင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​"သူတို့က အိတ်ပြဲသွားမှာကို ကြောက်ကြတယ်"

​"သူတို့က လမ်းခုလတ်မှာ အရည်တွေ ယိုစိမ့်ထွက်လာမှာကို ကြောက်ကြတယ်"

​"သူတို့က အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်လာပြီး ယင်ကောင်တွေ လာမှာကို.. ဒါမှမဟုတ် ယင်ကောင်နဲ့ ကြွက်တွေ အနံ့ရသွားမှာကို ကြောက်ကြတယ်"

​ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ စခရင်ရှေ့မှ ကြည့်ရှုသူများသည် ခြေဖဝါးမှသည် ဦးခေါင်းအထိ အေးစိမ့်သွားသည်ကို သာ ခံစားလိုက်ရ၏။

​ဒီစကားလုံးများက...

​ငါတို့ အခမဲ့ နားထောင်လို့ ရတဲ့ စကားလုံးများ ဟုတ်ရဲ့လား။

​ဒါဟာ လူသတ်အလောင်းဖျောက်ရာမှာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားပဲ မဟုတ်ပါလား။

​သို့သော်လည်း လုရီသည် သူ၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဆက်လက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။

​"ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲက ဒီအမှိုက်အိတ်နဲ့ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ စိတ်အေးအေးထားလို့ ရပါတယ်"

​"စိတ်အေးအေးထားပါ အားလုံးပဲ..ဒီအိတ်ကို မာကျောသိပ်သည်းဆမြင့် ပိုလီအက်သလင်း နဲ့ ပြုလုပ်ထားတာဖြစ်ပြီး အလွှာငါးလွှာ ထူထဲအောင် ပြုလုပ်ထားတဲ့အပြင် နာနိုအဆင့် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံ နည်းပညာ ပါဝင်ပါတယ်"

​"စောစောက ခင်ဗျားတို့ မြင်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ- ကျောက်ခဲပုံတွေ.. မြက်ခင်းတွေ.. ဂေါ်ပြားနဲ့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်မှုတွေ စတာတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး မပျက်စီးဘဲ ရှိနေခဲ့တာပါ"

​လုရီသည် ကင်မရာဘက်သို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံကို အလေးပေးလိုက်သည်။

​"အထဲမှာ ဘာပဲထည့်ထည့်.. ဒါဟာ လုံးဝ ယိုစိမ့်မှု မရှိဘူး.. အလင်းပေါက်မှု မရှိဘူး.. အနံ့အသက်လည်း မထွက်ပါဘူး"

​သူသည် ပြောရင်းဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ မြေကြီးတစ်ဆုပ်ကို ယူကာ အိတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ပြင်းပြင်း ပြန်သုတ်လိုက်ရာ အိတ်၏ ပြောင်လက်နေသော အနက်ရောင် မျက်နှာပြင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

​"လုံးဝ လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆို့ထားပြီး တစ်စက်မျှ ယိုစိမ့်မှု မရှိပါဘူး"

​"အထဲမှာ စမီးဖိုချောင်သုံး အမှိုက်တွေ ဒါမှမဟုတ် အရည်ပစ္စည်းတွေ ပေါင်ချိန် ရာနဲ့ချီ ပါဝင်နေရင်တောင် အိတ်ဝကို တင်းကျပ်စွာ စည်းထားသရွေ့ မည်သည့် ပိုးမွှားမှ အနံ့ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါဘူး"

​ထိုအချိန်မှသာ လိုက်ဖ်ခန်းထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

​နေဦး...

​ဒီလေသံ... ဒီဝေါဟာရတွေ... ဒီရင်းနှီးနေတဲ့ အရောင်းမြှင့်တင်ရေး စကားပြောပုံစံ...

{​ဟာ…}

{​ဒီကောင်... လိုက်ဖ်လွှင့် ပစ္စည်းရောင်းနေတာလား…}

{​ဒါ ကြော်ငြာကြီးလား…}

​မှတ်ချက်များမှာ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တော့သည်။

{​မဖြစ်နိုင်တာ…}

{​အရည်ပစ္စည်းတွေဟုတ်လား... ခင်ဗျား သွေးကို ပြောချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား…}

{​လိုက်ဖ်လွှင့်သူ.. ရှင်းပြမနေပါနဲ့တော့ ပိုရှင်းပြလေ.. ခင်ဗျားက ပစ်ဒဏ်ကျဖူးတဲ့ ပြစ်မှုဟောင်းရှိသူနဲ့ ပိုတူလေပဲ…}

{​မဟုတ်ဘူးလေ... အစ်ကိုကြီး.. ခင်ဗျားက ညနက်သန်းခေါင်.. ကျင်းတူးတာ.. နှဲသံတွေနဲ့ ဒီလောက် ပြင်ဆင်ထားတာ အမှိုက်အိတ် ရောင်းဖို့အတွက်ပဲလား…}

{​ဒီစကားလုံးတွေလည်း မဟုတ်သေးဘူး... ဘယ်သူက အရည်မယိုစိမ့်ဘူး.. အနံ့မထွက်ဘူးဆိုတာကို အဓိကထားပြီး အမှိုက်အိတ် ရောင်းလို့လဲ…}

​လုရီသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး လေးလံသော အိတ်ကို ပြန်လည်မြှောက်ပြကာ ဆုတံဆိပ်တစ်ခုကို ပြသနေသကဲ့သို့ လှုပ်ခါပြလိုက်ပြန်သည်။

​"ဒါကြောင့် ဘော်ဒါတို့ရေ"

​"ဘယ်လို အမှိုက်မျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် လုံးဝ လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆို့နိုင်ပါတယ်"

​"ဒါကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်တာနဲ့ လုံးဝ သန့်ရှင်းမှုကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရတာပါပဲ"

​"အခုပဲ မှာယူလိုက်ပါ.. ၉၉၈ မဟုတ်ပါဘူး.. ၉၈ လည်း မဟုတ်ပါဘူး..."

​လုရီသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စခရင်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းများကို မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်၏။

​"အပိုဆောင်း အရွယ်အစားကြီး ထူထဲသော စက်မှုဇုန်သုံး အမှိုက်အိတ်.. တစ်လိပ်ကို နှစ်ယွမ်ပဲ ကျသင့်မှာပါ"

​"သုံး.. နှစ်.. တစ်.. လင့်ခ် တင်လိုက်ပြီ..."