အခန်း (၉) အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်ခြင်း
စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ သွားခဲ့ကြသော ရွှမ်ယုတောင်ထိပ်မှ တပည့်များစွာကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အဓိက တရားခံဖြစ်သူလျိုယုရန်မှာ အကြီးအကဲများ၏ တင်းမာသော အကြည့်များအောက်တွင် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေပြီး ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ရတနာ ကောင်းကင်မှန်ချပ်ရှေ့သို့ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားရသည်။
ဤမှန်ချပ်သည် ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကို ဖမ်းယူပြီး အတိတ်က အမှတ်ရစရာများကို ပြန်လည်ဖော်ပြပေးနိုင်သော စွမ်းအားရှိသည်။ လျိုယုရန်သည် မှန်ချပ်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သောအခါ မှန်မျက်နှာပြင်မှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ထိုစဉ်က ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
ဝုန်း
နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာသည်။
"မြန်မြန် ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားကြ"
"ဒါဟာ ယူနီတီအဆင့်ကို ကူးပြောင်းတော့မယ့် မိစ္ဆာသားရဲပဲ ငါတို့ရဲ့ အင်အားနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး။ မလိုအပ်ဘဲ အသက်မဆုံးရှုံးစေနဲ့ အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြ"
မှန်ချပ်ထဲမှ ကူဟန်၏ ပြတ်သားသော အမိန့်ပေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အလွန်ပင် မှန်ကန်သင့်မြတ်လှသည်။ သူတို့ထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ကူဟန်ပင်လျှင် ဝိညာဉ်နန်းတော် အဆင့် (၄) သာ ရှိသေးသဖြင့် ထိုသားရဲကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"အဲဒါ ဘာလဲ"
အကြီးအကဲတစ်ဦးက လျိုယုရန်ထွက်ပြေးနေစဉ် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော အရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း ပညာရှိသော အကြီးအကဲများက ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ရှားပါးသော ဆေးဘက်ဝင် မြက်ပင် တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ထိုမိစ္ဆာသားရဲကြီး ယူနီတီအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အမြတ်တနိုး စောင့်ရှောက်ထားသည့် အပင်ဖြစ်ရမည်။ လျိုယုရန်က ထိုအပင်ကို ခိုးယူခဲ့သောကြောင့် သားရဲကြီး ရူးသွပ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
ပုံရိပ်ထဲတွင် ကူဟန်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရောက်လာပြီး လျိုယုရန်လက်ထဲမှ မြက်ပင်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် အံကြိတ်ကာ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို အန်တုပြီး လျိုယုရန်ကို ဘေးကင်းရာသို့ ဆွဲထုတ်ကယ်တင်ခဲ့သည်။
သားရဲကြီးမှာ အစွဲအလမ်းကြီးစွာ နောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။ ကူဟန်က ထိုမြက်ပင်ကို ပစ်ချလိုက်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ပြောသော်လည်း လျိုယုရန်က တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ချင်းယွမ်ပင် ထိခိုက်လာရသည်။ အမှတ်သညာ ပုံရိပ်များ မပျောက်ကွယ်မီ နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသည်မှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကူဟန်သည် ဓားကိုစီးကာ ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီး သားရဲကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုယ်စားခံယူကာ သွေးအန်ပြီး တောအုပ်ထဲသို့ လွင့်စင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွယားသည်။
အမှန်တရားမှာ နေလိုလလို ထင်ရှားသွားပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်းကလျိုယုရန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူမ၏ မိုက်မဲမှုကြောင့် လူများစွာ အသက်အန္တရာယ် ကြုံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် အစ်ကိုကြီးကိုမှ သူရဲဘောကြောင်သူအဖြစ် စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။
"ကျွန်မ... ကျွန်မ မသိဘူး" လျိုယုရန်မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပုံရက်သား လဲကျသွားသည်။ "အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ သတိလစ်နေတာပါ။ သတိရလာတော့ မောင်လေးယဲ့က ကျွန်မကို ကယ်ထုတ်လာတာပဲ သိတယ်။ အစ်ကိုကြီးကို မတွေ့တော့လို့ သူ ကျွန်မတို့ကို ပစ်ထားပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ"
"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ မိုက်မဲမှုကြောင့် အစ်ကိုကြီးက အသက်နဲ့လဲပြီး ကယ်ခဲ့တာတောင် မင်းက ကျေးဇူးတင်ဖို့ မတွေးဘဲ သူ့အပေါ် အပြစ်ပုံချရဲသေးတယ်လား"
အကြီးအကဲများမှာ ရင်ဘတ်များ နာကျင်လာကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ယဲ့ချင်းယွမ်၏ အမှတ်သညာကိုလည်း စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ယဲ့ချင်းယွမ်မှာ ပါးနပ်သူဖြစ်သဖြင့် အရာအားလုံးကို လျိုယုရန်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပုံချထားနိုင်ခဲ့သည်။ လျိုယုရန်ကို ထိုမြက်ပင်ခိုးရန် သွေးထိုးခဲ့သူမှာ သူဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။
သူသည် ဤဖြစ်ရပ်တွင် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြံအစည်မှာ ကူဟန်နှင့် လျိုယုရန်ကို အသုံးချကာ ဆေးမြက်ပင်ကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကူဟန်သတိလစ်သွားပြီး သားရဲကြီး ပိုမိုရူးသွပ်လာသောအခါ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ်သွေးမျိုးဆက် အငွေ့အသက်ကို သုံး၍ သားရဲကို ခြောက်လှန့်ကာ ထွက်ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မှန်ချပ်ထဲတွင် ယဲ့ချင်းယွမ်သည် လျိုယုရန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စစ်မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။