အခန်း (၈၃) နတ်ဘုရားမ ကျဆုံးခြင်း

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အသံကြောင့် လင်ရွှမ်ယွဲ့နဲ့ သူမရဲ့ အဖွဲ့သားတွေဟာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကြသည်။

သူတို့အားလုံး အသံလာရာဆီကို အလိုလို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို အရိပ်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ဟာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိ ပေါ်လာတာပါ။

လင်ရွှမ်ယွဲ့ရဲ့ မျက်စိသူငယ်အိမ်တွေဟာ ကျုံ့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားရသည်။ သူမကို အံ့ဩသွားစေတာက ဒီလူဟာ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ပေါ်လာတာလဲ ဆိုတာတင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူမရဲ့ကံကြမ္မာမျက်လုံးကို သုံးပြီး ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဒီဝတ်စုံနက်နဲ့လူရဲ့ ကံကြမ္မာကို သူမ လုံးဝ မမြင်ရလို့ပါပဲ။

လောကမှာရှိတဲ့ အရာရာတိုင်းမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကံကြမ္မာရှိပါတယ်။ ယဲ့ချင်းယွမ်ဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ မသေမျိုးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို သူမ ယုံကြည်နေတာဟာလည်း သူမရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ မြင်ခဲ့ရလို့ပါ။

ယဲ့ချင်းယွမ်ရဲ့ ဘေးမှာ သူမနားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ ရွှေရောင်ကံကြမ္မာတွေ ဝန်းရံနေပြီး ကောင်းကင်ယံကို ပျံတက်တော့မယ့် ကိုးလက်သည်းရွှေနဂါးရိပ်ကိုတောင် သူမ မြင်ခဲ့ရတာပါ။

သာမန်လူတွေမှာတောင်မှ သေးငယ်တဲ့ ရွှေရောင်မျှင်တန်းလေးတွေလို ကံကောင်းခြင်း အရိပ်အယောင်တွေ ရှိတတ်စမြဲပါ။ ဒါပေမဲ့ သူမရှေ့က ဝတ်စုံနက်နဲ့လူမှာတော့ ရွှေရောင်ကံကြမ္မာ အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပါဘူး။ အဲဒီအစား သူ့တစ်ကိုယ်လုံးဟာ အရောင်စုံ မျှင်တန်းတွေနဲ့ ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းနေပြီး သူ့ကို ပိုးအိမ်တစ်ခုလို ငုံထားသလို ဖြစ်နေပါတယ်။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်က လင်ရွှမ်ယွဲ့ရဲ့ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို အကြီးအကျယ် နှိုးဆွလိုက်သည်။ သူမဟာ ပိုပြီး အသေးစိတ်မြင်ရအောင် "ကံကြမ္မာမျက်လုံး" ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ အလွန်ထက်မြက်တဲ့ ဓားမြှောင်နှစ်စင်းက သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲကို ထိုးစိုက်လိုက်သလို ဦးနှောက်ကို မွှေနှောက်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် လင်ရွှမ်ယွဲ့ဟာ မထိန်းနိုင်ဘဲ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

"နတ်ဘုရားမ"

ကောင်းကင်အသံမြင့်မြတ်နယ်မြေက တပည့်တွေဟာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ နှစ်ယောက်က လဲကျသွားတဲ့ လင်ရွှမ်ယွဲ့ကို ပြေးထူကြပြီး ကျန်နှစ်ယောက်ကတော့ ကူဟန်ကို အတင်းကာကွယ်ပြီး ကြည့်နေကြသည်။

လင်ရွှမ်ယွဲ့ဟာ အပြင်းအထန် နာကျင်နေရသည်။ သူမရဲ့ လက်ချောင်းကြားကနေ သွေးတွေ စီးကျလာပြီး ခြေရင်းက မြေကြီးတွေကိုတောင် နီရဲသွားစေသည် ဒါပေမဲ့ သူမ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ် နာကျင်နေတာထက် ခုနက မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက သူမကို ပိုပြီး ထိတ်လန့်စေပါတယ်။

ဒီလောကမှာ ဒီလောက်အထိ ယုတ္တိမရှိတဲ့အရာက ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။

"ဒါဆို အဲဒါကြောင့်ပေါ့ မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ မျက်လုံးတွေကြောင့်လား" ကူဟန်က တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသလိုမျိုး ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

"ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက အားကြီးသူက အမှန်တရားဆိုပေမဲ့ ငါတို့က ကောင်းကင်အသံ မြင့်မြတ်နယ်မြေက လာတာပါ။ မင်းသာ ငါတို့ကို ရန်သူလို ဆက်ဆံရင် အပြင်ရောက်တာနဲ့ မင်း"

ကူဟန်ဟာ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ထုတ်မပြသေးပေမဲ့ သူ့ဆီက ထွက်နေတဲ့ အေးစက်စက်နဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေက တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာပါ။ ဒါကြောင့် သန့်စင်နယ်မြေက တပည့်တွေဟာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မဝံ့ရဲဘဲ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံအရှိန်အဝါနဲ့ ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားကြသည်။

ဒါပေမဲ့ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ သူတို့ရဲ့ အမြင်အာရုံတွေဟာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူတို့မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ဝတ်စုံနက်နဲ့လူဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့ ပြန်မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ ညကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလို ထက်မြက်ပြီး အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခုဟာ သူတို့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်တဲ့သူတွေလည်း အသိစိတ်တွေ မပျောက်ဆုံးခင်မှာ ဒီမြင်ကွင်းကိုပဲ မြင်လိုက်ရတာပါ။

လင်ရွှမ်ယွဲ့ရဲ့ အမြင်အာရုံကတော့ သွေးတွေကြောင့် ဝေဝါးနေသည်။ သူမ မြင်လိုက်ရတာကတော့ ဝတ်စုံနက်နဲ့လူဟာ သူမရှေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုနဲ့အတူ သွေးပန်းတွေ ပွင့်ထွက်သွားတာပါပဲ။

ကောင်းကင်အသံမြင့်မြတ်နယ်မြေက တပည့်တွေဟာ ဘာဖြစ်သွားမှန်းတောင် မသိလိုက်ဘဲ အသက်ပျောက်သွားကြပါပြီ။

အမည်းရောင် တောင်ကြီးတစ်လုံးလို ခံစားရတဲ့ ကူဟန်ဟာ သူမရှေ့မှာ ပေါ်လာသည်။ သူ့ရဲ့ ဖိအားက သူမရဲ့ အမြင်အာရုံကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ လင်ရွှမ်ယွဲ့ဟာ တုန်ရီနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖွင့်ပြီး မေးချင်နေသည် သူက ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ သူမကိုသတ်ချင်တာလဲ သူမကို လွှတ်ပေးဖို့ ဘယ်လို တန်ဖိုးမျိုး ပေးရမလဲ။

ဒါပေမဲ့ သူမ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပဲ မှောင်မိုက်နေတဲ့ ကြားထဲမှာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ပတ်ဝန်းကျင်က သစ်ပင်မြက်တောတွေပေါ်မှာ နီရဲတဲ့ သွေးဆေးတွေ ပက်ဖြန်းလိုက်သလို ဖြစ်သွားပါတော့သည်။

အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အပြင်ဘက်၌

"အကြီးအကဲလီ ဒုက္ခရောက်ပြီ"

စိုးရိမ်တုန်လှုပ်နေတဲ့ အသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲမှာ တရားထိုင်နေတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ဟာ မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြေးလာတဲ့ လူလတ်ပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပျာယာခတ်နေတာလဲ မင်းရဲ့အမူအရာက ဘာလဲ"

အကြီးအကဲ ဝမ်ဆိုသူဟာ အပြင်လောကမှာဆိုရင် တောင်တွေကို ရွှေ့နိုင် ပင်လယ်ကို လှန်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့နဖူးမှာ ချွေးစေးတွေ ထွက်နေပြီး မျက်နှာကလည်း ဖြူဖျော့နေသည်။

သူ့ရဲ့ တာဝန်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားတဲ့ တပည့်တွေရဲ့ "အသက်တံဆိပ်"တွေကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေဖို့ပါ။ လူတစ်ယောက် သေသွားရင် အဲဒီတံဆိပ်က ကွဲအက်သွားတတ်သည်။ ခုနက သူ စစ်ဆေးလိုက်တဲ့အခါ အလွန်ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ အရာကို တွေ့လိုက်ရတာပါ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ ပြောစမ်း" အကြီးအကဲ လီဟာ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ပြီး စိတ်ပူသွားသည်။

"အကြီးအကဲထျန်းချင်း ဝေထျန်းချင်းရဲ့ အသက်တံဆိပ်ကော ငါတို့မြင့်မြတ်နယ်မြေက ထိပ်တန်းတပည့်တွေရဲ့ အသက်တံဆိပ်တွေပါ အားလုံး ကွဲအက်သွားပြီ"

"ဘာ"

အကြီးအကဲ လီဟာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို မှင်သက်သွားသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တပည့်တွေ သေဆုံးတာက ပုံမှန်ဆိုပေမဲ့ ဝေထျန်းချင်း က သူတို့ရဲ့နတ်ဘုရားသားတော်လေ သူက ပါရမီရော အစွမ်းပါ အတုမရှိတဲ့သူပါ။

ဝေထျန်းချင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ ဝှက်ဖဲတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ အင်အားအကြီးဆုံး မိစ္ဆာသားရဲနဲ့ တွေ့ရင်တောင် သူက လွတ်အောင် ပြေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်တာ တစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး သူတို့ရဲ့ အဖိုးတန်သားတော်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်အမြန် သေသွားရတာလဲ။

အကြီးအကဲ လီက ဒေါသတကြီးနဲ့ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည် "ထျန်းချင်းက ဝက်လိုဟန်ဆောင်ပြီး ကျားကိုစားတဲ့ ကောင်စုတ်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်မိတာ ဖြစ်ရမယ်"

ဘာလို့လဲဆိုတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက အားကြီးတဲ့ သားရဲတွေက သူတို့နယ်မြေကနေ ထွက်ခဲသလို၊ ဝေထျန်းချင်းကလည်း မနိုင်ရင် အတင်းတိုက်မယ့် လူစားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဆိုရင် သူ သေသွားတာဟာ တခြားဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ကြံလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။

သတင်းလာပို့တဲ့ အကြီးအကဲက တုန်ရီနေတဲ့ အသံနဲ့ ဆက်ပြောသည် "အကြီးအကဲ တခြားတပည့်တွေဆီက ရတဲ့ သတင်းအရ ဝေထျန်းချင်းကို သတ်လိုက်တဲ့သူလို့ သံသယရှိရသူက ဓားရှာဖွေရေးဂိုဏ်းက ယဲ့ချင်းယွမ်ပါတဲ့"