အခန်း (၈၀) အပြစ်ဖို့ခံရပြန်ပြီ

ရုတ်တရက်ဆိုသလို တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အဆင့် ၉ ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ကျောက်ရုပ်ကြီးနှစ်ရုပ်ဟာ သူ့ဆီကို ပြေးဝင်လာတာကြောင့် ယဲ့ချင်းယွမ်တစ်ယောက် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

သူတို့ အမွေအနှစ်ထဲကို ခြေချရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ရတနာတွေတောင် ရှာမကြည့်ရသေးဘူး ဘာလို့ ဒီအမွေအနှစ်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နေတာလဲ။

ကူဟန်ကတော့ လျှို့ဝှက်ခြေလှမ်းပညာကို သုံးပြီး လှေကားတွေအတိုင်း အမြန်ဆုံး တက်သွားသည်။ သူ ထွက်ခါနီးမှာတင် ပင်မခန်းမထဲကနေ "မင်းတို့ ရူးနေကြတာလား ငါဘာမှတောင် မယူရသေးဘူးဟ" ဆိုတဲ့ ယဲ့ချင်းယွမ်ရဲ့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကူဟန်ကတော့ ရပ်မနေပါဘူး။ သူဟာ အပြင်ကို ရောက်တာနဲ့ ယဲ့ချင်းယွမ်တို့ မိနစ် ၃၀ ကြာအောင် ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ထားတဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်ကိုပါ အေးအေးဆေးဆေး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ယဲ့ချင်းယွမ်အပေါ် နားလည်မှုအရဆိုရင် ဒီကောင်က ဘယ်လောက်ပဲ ဒုက္ခရောက်ရောက် မသေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိပါတယ်။ ကူဟန်က ဘယ်လိုမူဝါဒ ထားသလဲဆိုရင် "လက်ဆောင်ပေးရင် နှစ်ခုပေးရမယ်" ဆိုတာပါပဲ။

မကြာခင်မှာပဲ ကူဟန်ရဲ့ တမင်တကာ သတင်းလွှင့်မှုကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားပါတော့သည်။

"ယဲ့ချင်းယွမ်က ထုံယိုတောင်ကြားမှာ သူတော်စင်အဆင့် အမွေအနှစ်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ သူအထဲဝင်သွားတာ မိနစ် ၃၀ တောင် ရှိနေပြီ"

"သူ ရတနာတွေ အကုန်ယူသွားပြီဆိုတာ သေချာသလောက်ပဲ။ ဒီအမွေအနှစ်ကိုသာ သူ ရသွားရင် သူကတော့ ကောင်းကင်ပေါ် ရောက်သွားတော့မှာပဲ"

ဒီသတင်းက ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ အကြီးအကျယ် ဂယက်ရိုက်သွားပါတယ်။

"သူတော်စင်အဆင့် အမွေအနှစ် ဟုတ်လား"

ဒါဟာ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးတွေထဲက တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတွေတင်မကဘဲ ဘယ်သူမဆို ဒါကို လိုချင်ကြတာပါ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဘာစည်းကမ်းမှ မရှိပါဘူး။ အင်အားကြီးသူက အမှန်တရားပါပဲ "ယဲ့ချင်းယွမ်ဆီကနေ ပြန်မလုရဲစရာ ဘာရှိလဲ" ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ လူတိုင်းဟာ ထုံယိုတောင်ကြားဆီကို အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်မှာတော့ ဝတ်စုံဖြူဝတ်ထားတဲ့ကူဟန်ဟာ လက်ကိုနောက်ပစ်ပြီး လေညင်းခံရင်း ပြုံးနေသည်။ ဒါက သူ ယဲ့ချင်းယွမ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဒုတိယမြောက် လက်ဆောင်ကြီးပါ။

လူတွေရဲ့ လောဘက အတိုင်းအဆမရှိပါဘူး။ သူတော်စင်အမွေအနှစ်ဆိုတာ သိတာနဲ့ လူတိုင်းက အဲဒီအခွင့်အရေးကို ရဖို့ ဘာမဆို လုပ်ကြမှာပါ။

 ကူဟန်က အထဲက ရတနာတွေကို အကုန်ယူသွားမှန်း ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံးက ယဲ့ချင်းယွမ် ယူသွားပြီလို့ပဲ ထင်ကြမှာပါ။

အခုတော့ ယဲ့ချင်းယွမ်ဟာ လူတိုင်းရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားပါပြီ။ သူက ရတနာတွေ မယူထားရဘူးလို့ အမှန်အတိုင်း ပြောရင်တောင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်ပါဘူး။ "ဒီကောင်က တော်တော်ခေါင်းမာတာပဲ အသေခံရမှ ဝန်ခံမယ့်ပုံပဲ" လို့ပဲ အားလုံးက ထင်ကြမှာပါ။

[ဟဲဟဲ...ပိုင်ရှင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို ယုတ်မာပရိယာယ် ကြွယ်ဝလှပါတယ် ကိုယ်တိုင်လည်း အကျိုးအမြတ်ရ ယဲ့ချင်းယွမ်ကိုလည်း အပြစ်ဖို့ခံရအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ]

[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင် ဗီလိန်ဇာတ်ကြောင်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဗီလိန်မှတ် ၃၀၀၀ ရရှိပါသည်]

ဂူဟန်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ။ ဒါက ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး။ ရှေ့မှာရှိတဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ အမွေအနှစ်တွေမှာလည်း ယဲ့ချင်းယွမ်ကို ဒီလိုပဲ ဆက်ပြီး အပြစ်ပုံချဦးမှာပါ။

"ယဲ့ချင်းယွမ် တစ်ယောက် ဒီလောက်အထိ ဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်နေတာကို စိတ်ပျက်ပြီး လက်မလျှော့လိုက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်" လို့ ကူဟန်က တွေးလိုက်ပေမဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ဇာတ်လိုက်တွေဆိုတာ ပိုးဟပ်လိုပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ဒုက္ခရောက်လေ ပိုသန်မာလာလေ မဟုတ်လား။

"ယဲ့ချင်းယွမ်က ဘာမှမရခဲ့ပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုတွေတော့ အများကြီး ရသွားမှာပါ။ သူက တကယ့် လူကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ"

သူတော်စင်အမွေအနှစ် ဂူအတွင်း၌ ယဲ့ချင်းယွမ်နဲ့ လင်ရွှမ်ယွဲ့တို့ကတော့ အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ လုံးဝမသိပါဘူး။

သူတို့ဟာ သူတို့ထက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကျောက်ရုပ်ကြီးနှစ်ရုပ်ရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပါတယ်။ သူတို့မှာ ပြန်မခုခံနိုင်ဘဲ အသက်လုပြေးလွှားနေရတာပါ။

ကံကောင်းတာက ဒီကျောက်ရုပ်တွေက ယဇ်ပလ္လင်နားကနေ သိပ်ဝေးဝေး ထွက်မလိုက်နိုင်တာပါပဲ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ယဲ့ချင်းယွမ်ဟာ သူ့ရဲ့ ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကို ထပ်မံစတေးပြီး ဆရာပိုင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ အသက်လု ပြေးထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

လင်ရွှမ်ယွဲ့လည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရလို့ တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာတွေနဲ့ သွေးချင်းချင်းနီနေပါပြီ။

သူမဟာ ယဲ့ချင်းယွမ်နဲ့ဆိုရင် ကံကောင်းမယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အထဲမှာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပါပြီ။

သူမရဲ့ ကံကြမ္မာမျက်လုံးတကယ်ပဲ အလုပ်မလုပ်တော့တာလားလို့ သူမ ထပ်ပြီး သံသယဝင်လာပါတယ်။ ဒီလိုကံဆိုးတဲ့ ယဲ့ချင်းယွမ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နဂါးရွှေရောင် ကံကြမ္မာရှင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"ဒီတစ်ခါတော့ တကယ့်ကို မမျှော်လင့်ထားတာပဲ"

ယဲ့ချင်းယွမ်က ဘာမှမရခဲ့တဲ့အပြင် အရှက်ကွဲခဲ့ရလို့ သူ့ရဲ့ သိက္ခာကို ပြန်ထိန်းဖို့ ကြိုးစားပြီး "ဒီအမွေအနှစ်ပိုင်ရှင်က ဒီလောက်ထိ စိတ်ဓာတ်မကောင်းဘူးလို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ ဝင်တာနဲ့ အင်အားကြီး ကျောက်ရုပ်တွေနဲ့ တိုက်ခိုင်းတာပဲ" လို့ ညည်းတွားလိုက်သည်။

လင်ရွှမ်ယွဲ့ကတော့ သူ့ရဲ့ ရှင်းပြချက်တွေကို နားမဝင်တော့ပါဘူး။ သူမသာ ဒီလူနဲ့ ဆက်ပေါင်းရင် အခွင့်အရေးရဖို့နေနေသာသာ ဘယ်အချိန်မှာ အသေဆိုးနဲ့ သေမလဲဆိုတာကိုပဲ စိုးရိမ်နေရပါပြီ။

သူတို့နှစ်ယောက် ဂူအပြင်ဘက်ကို ရောက်တဲ့အခါ မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်သက်သွားသည်။ ဂူပေါက်ဝမှာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ဝိုင်းထားကြတာပါ။

"ထွက်လာကြပြီ ထွက်လာကြပြီ"

"လင်ရွှမ်ယွဲ့ကလည်း ယဲ့ချင်းယွမ်နဲ့ ပေါင်းနေတာလား သူတို့ ရတနာတွေ အများကြီး ရထားမှာ သေချာတယ်"

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ယဲ့ချင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ယဲ့ချင်းယွမ် ငါစကားအရှည်ကြီး မပြောချင်ဘူး လင်ရွှမ်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး မင်းရခဲ့တဲ့ သူတော်စင်အမွေအနှစ်တွေကို အကုန်ထုတ်ပေးလိုက် ဒါဆို မင်းအသက်ကို ငါတို့ ချမ်းသာပေးမယ်"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ တခြားကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ဝိုင်းအော်ကြပါတော့သည်။ သူတို့အားလုံးရဲ့ ဆိုလိုရင်းက တစ်ခုတည်းပါပဲ - "အသက်ရှင်ချင်ရင် ရတနာတွေကို ထုတ်ပေး" ဆိုတာပါပဲ။

ယဲ့ချင်းယွမ်နဲ့ လင်ရွှမ်ယွဲ့တို့ကတော့ ကြောင်အသွားသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

သူတို့ ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်ကို မိနစ် ၃၀ တောင် လုပ်ခဲ့တာလေ သတင်းက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အမြန် ပျံ့သွားရတာလဲ။