အခန်း (၆၀) ထျန်းလုံနဂါးအရှင်သခင်

ကူဟန်သည် ရှားပင်းလီနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူမ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် အလှအပကို အရွှန်းဖောက်ကာ "ငါကတော့ မင်းကျွေးတာပဲ ထိုင်စားချင်တော့တယ်" ဟု နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ 

ရှားပင်းလီကလည်း အလွန်ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "မင်းလိုချင်တာ အကုန်ပေးမယ်" ဟု ကတိပေးလေသည်။

ဤသည်ကို ဝမ်ကျန့်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့က မြင်တွေ့သွားကြပြီး အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

"အစ်ကိုကြီးကူဟန်က ဂိုဏ်းကညီမလေးတွေကို ပစ်ပယ်ပြီး အပြင်က မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွဲနေတာပဲ" ဟု ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဤသတင်းသည် ချူးယိုဝေ လျိုယုရန် နှင့် လော့ပိုင်ကျိ တို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူတို့သည် အစ်ကိုကြီး ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားခြင်း လမ်းသို့ ရောက်သွားမှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် မြို့ထဲသို့ အပြေးအလွှား လိုက်လာကြသည်။

 သို့သော် ယခင်ကဲ့သို့ ကူဟန်ကို ချက်ချင်း အပြစ်မတင်ဝံ့တော့ဘဲ အမှန်တရားကို အရင်သိအောင် လုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် ယဲ့ချင်းယွမ်သည် သူတော်စင်မိန်းကလေး လင်ရွှမ်ယွဲ့နှင့် ရင်းနှီးမှုရခဲ့သည့်အတွက် ကျေနပ်နေသည်။

သူသည် သူ့မိဘများ ချန်ထားခဲ့သော ဆွဲကြိုးမှတစ်ဆင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ရတနာများ ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လမ်းခုလတ်၌ ထူးဆန်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ထိုအဘိုးအိုမှာ ယဲ့ချင်းယွမ်၏ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ပြီး သူသည် "ထိုမိသားစု" နှင့် ပတ်သက်နေသူဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါစောင့်နေတာ ကြာပြီ။ ကံကြမ္မာရဲ့ အလှည့်အပြောင်းအရ ဒီနေ့ မင်းကိုထျန်းလုံနဂါးအရှင်သခင်ဖြစ်လာအောင် ငါကူညီပေးမယ်" ဟု အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ယဲ့ချင်းယွမ်အတွက် နောက်ထပ် အင်အားကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။