အခန်း ၄၄၉ မိစ္ဆာလောကသို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် မိဘနှစ်ပါးစလုံး၏ အချစ်ကို မရရှိသော သခင်လေးအတု

မိစ္ဆာလောကနှင့် လူသားလောကတို့အကြား ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။

သို့သော်လည်း ပထမအကြိမ် အပြန်အလှန် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှုများအပြီးတွင် နှစ်ဖက်စလုံးသည် ယာယီအားဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုငြိမ်သက်ခြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်းတစ်ခု လာတော့မည်ကို လူတိုင်း ကောင်းကောင်းသိကြသည်။

သို့တိုင် ထိုမုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်တည့်တည့်တွင် ကူဟန် ရှိနေသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

ယခုအခါ ကူဟန်သည် မိစ္ဆာလောကအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှန်းဟွမ် ကမ္ဘာကြီး၏ အထူးဆန်းဆုံး နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်သည့် အလျောက် မိစ္ဆာလောကသည် အမြဲတမ်း မှောင်မိုက်နေတတ်ပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကိုလည်း ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များက ဖုံးလွှမ်းထားရာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ချောက်ချားဖွယ်နှင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ဖွယ် ပတ်ဝန်းကျင်အဖြစ် ဖန်တီးထားသည်။

ဤအချိန်တွင် ကူဟန်သည် မိုထျန်းကျွင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အသုံးချကာ မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းသို့ ချောချောမောမော ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကူဟန်သည် နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်မည့် အစီအစဉ်များအတွက် ပြင်ဆင်ရန် မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေအနေအထားကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီး အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်တော့မည့် အချိန်မှာပင်...

“မိုထျန်းကျွင်း... သခင်မလေးက နင့်ကို မေးစရာရှိလို့တဲ့။ အခု ချက်ချင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်း”

မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စုမှ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်သည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်မသိဘဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အမိန့်ပေးသည့် လေသံဖြင့် အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကူဟန်တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားရသည်။

မိုထျန်းကျွင်း၏ ဘဝနောက်ခံက လူတို့ စိတ်ကူးယဉ်မိသည်ထက်ပင် ပိုမိုရုပ်ရှင်ဆန်လှသည်။

သူ့ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခွဲခန့်ကမှ မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စုက ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုထျန်းကျွင်းသည် လက်ရှိ မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ ငယ်ရွယ်စဉ်က အပြင်လောကတွင် လျှောက်သွားရင်း မတော်တဆ ချန်ထားခဲ့မိသည့် သွေးမျိုးဆက် သားသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက မိစ္ဆာဧကရာဇ်က လူသားမျိုးနွယ်စုကို စစ်ချီရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် အချိန်အထိ သူသည် ပစ်ပယ်ခြင်း ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် မိစ္ဆာလောကရှိ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုချင်းစီမှ အနည်းဆုံး သွေးမျိုးဆက် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်စီကို ရှေ့တန်း တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စုသည် လက်ရှိတွင် မိစ္ဆာလောက၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး မိစ္ဆာလောကသားများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့်မူ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြင့်မြတ်သော နဂါးသွေးမျိုးဆက်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူတို့သည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်အပေါ် အပေါ်ယံတွင်သာ နာခံပြပြီး အတွင်းစိတ်၌မူ တွန်းလှန်လိုစိတ် ရှိနေကြသည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးမျိုးဆက်များကို ဤပဋိပက္ခတွင် ပါဝင်စေပြီး အမြောက်စာ အဖြစ်မခံလိုကြချေ။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်က မိစ္ဆာဧကရာဇ် ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ မဆန့်ကျင်ရဲကြပေ။

အကျပ်ရိုက်နေသည့်အဆုံး အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့သည် မိုထျန်းကျွင်းကို ရှေ့တန်းတင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူ့ကို မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စုကိုယ်စား ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ ပို့ဆောင်မည့် သနားစရာ အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စုက ပြန်လည်ခေါ်ယူလာခဲ့သည့် မိုထျန်းကျွင်း၏ ဘဝမှာ အဖေကလည်းမချစ်၊ အမေကလည်းမူးမလား၊ အစ်မဖြစ်သူကလည်း မုန်းတီးပြီး အစ်ကိုဖြစ်သူကပါ ကြည့်မရသည့် ဘဝမျိုး ဖြစ်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူသည် အရှက်ခွဲခံရမှုများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခပေါင်းစုံကို အံတုကာ နှစ်နှစ်ခွဲတိုင်တိုင် သည်းခံကျင့်ကြံခဲ့ပြီး မိမိ၏ စွမ်းအားကို ရူးသွပ်စွာ မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ မူလကမူ သူသည် လူသားနှင့် မိစ္ဆာတို့အကြား ဖြစ်ပွားသည့် ဤစစ်ပွဲကို အသုံးချကာ စစ်မြေပြင်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ကံဆိုးလွန်းလှသဖြင့် ကူဟန်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ရသည်။ နဂါးဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် အောင်ပွဲခံမည့် လမ်းကြောင်း မစတင်နိုင်သေးခင်မှာပင် မည်သို့မှန်းမသိဘဲ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ သနားစရာကောင်းလှသော ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရရှာသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကူဟန်ကိုယ်တိုင်ပင် မိုထျန်းကျွင်း၏ ဘဝသည် ရေခဲပြင်ပါးပါးပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေရသကဲ့သို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်ဟု ခံစားမိသည်။ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ဖို့ နေနေသာသာ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ရေကန်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... ယခုအခါတွင်မူ သူက မိုထျန်းကျွင်း၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လွှဲပြောင်းရယူထားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူ မသေဆုံးမီ မအောင်မြင်ခဲ့သည့် ဆန္ဒကို သူက ကူညီဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။ အဆုံးတွင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်ရန် မဟုတ်ပါလား။

ထိုပါရမီရှင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ကူဟန်သည် မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် လုံးဝမတူကွဲပြားသော လက်ရာဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“သခင်မကြီးက အထဲမှာ စောင့်နေတယ်”

“ငါ နင့်ကို သတိပေးလိုက်မယ်နော်... လူသားနဲ့ မိစ္ဆာစစ်မြေပြင်မှာ ကံကောင်းလို့ အောင်မြင်မှုအချို့ ရခဲ့ရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း အရေးပါတဲ့လူ ဖြစ်သွားပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့”

“နင်က မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို မခံရတဲ့ တရားမဝင်မွေးတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပဲ”

ကူဟန်သည် သူ၏နောက်ကွယ်မှ မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စု ပါရမီရှင်၏ စကားများကို စိတ်ထဲမထားပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုနဂါးသည် မကြာခင် သေလူဖြစ်သွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား။ နောက်ပိုင်းတွင် အခွင့်အရေးရပါက ထိုကောင်ကို အရေခွံဆုတ်၊ အကြောများကို ဆွဲနှုတ်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုပစ်မည် ဖြစ်သည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တည်ကြည်လှသော ခန်းမဆောင်ကြီးသည် မျက်စိရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

ရှေးဟောင်း နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင် နက်မှောင်သော နဂါးဂျိုတစ်စုံ ရှိနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကူဟန် ရောက်ရှိလာသည်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤသူကား အခြားသူမဟုတ်၊ မိစ္ဆာနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိ သခင်မလေး မိုလင်ယုပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ သူမသည် ကူဟန်နှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးဖူးသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြူခိုးနတ်မိမယ်ကျွန်းတွင် ရှိစဉ်က ကူဟန်၌ ဘိုးဘေးနဂါးသွေးမျိုးဆက် ရှိနေကြောင်းကို ပထမဆုံး အတည်ပြုခဲ့သူမှာ မိုလင်ယု ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူမသည် လူစုစုကာ ကူဟန်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ထံမှ ဘိုးဘေးနဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို လုယူရန်ပင် ကြံစည်ခဲ့သေးသည်။ သို့သော်လည်း ကူဟန်က မိစ္ဆာလောက၏ ထိပ်သီးပါရမီရှင် ဖြစ်သော၊ ကျောက်စိမ်းထောင်သောင်း ပိုင်ရှင် ချန်ဟွမ်ယုကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် လက်တွေ့မကျသော အတွေးများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကူဟန်က ချန်ဟွမ်ယုကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းသည် သူမ၏ စိတ်ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး သူမ၏ ကမ္ဘာကြီးကို ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ မြူခိုးနတ်မိမယ်ကျွန်းမှ ပြန်လာကတည်းက သူမသည် ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရရှိရန်အတွက် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အပြင်းအထန် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိတွင် ကူဟန်၏ ရုပ်ဖျက်ထားမှုမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် မိုလင်ယုသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော ကူဟန်ကို လုံးဝ သံသယမဝင်မိပေ။ သူမသည် သူ့ကို သူမ၏ သတ္တိမရှိဘဲ နုနယ်လှသော ဖအေတူမအေကွဲ မောင်ငယ်အဖြစ်သာ မြင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် မိုလင်ယု၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပြင်းထန်သော ရွံရှာမှုနှင့် စိတ်မရှည်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး “နင့်မှာ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဆုံးမသွန်သင်မှု မရှိဘူးလား။ တံခါးတောင် မခေါက်တတ်ဘူးလား”

“မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ငယ်ငယ်ကတည်းက လေလွင့်နေပြီး စည်းကမ်းမရှိတဲ့ ကောင်ပဲ”

“ကဲပါ... နင် ဒီတစ်ခါ ရှေ့တန်းမှာ တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး အထက်လူကြီးတချို့ရဲ့ ချီးကျူးမှုကိုတောင် ရခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ သူတို့က နင့်ကို ငါတို့ မိစ္ဆာလောကရဲ့ ရှေးဟောင်း ရတနာမြေမှာ သွားရောက် စမ်းသပ်မှုခံယူဖို့ အကြံပြုချင်နေကြတယ်”

“မိုထျန်းကျွင်း... နင့်ရဲ့ နေရာကို လင်းယုကို ပေးလိုက်ပါ”

“ဒါပေါ့... ငါ နင့်ကို အရမ်းကြီး နစ်နာအောင်တော့ မလုပ်ပါဘူး။ အစားထိုးတဲ့အနေနဲ့ တခြား ရတနာတွေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်အချို့ကို ပေးမှာပါ”

မိုလင်းယုသည် မိုထျန်းကျွင်း၏ မောင်ငယ်အရင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖအေတူမအေကွဲဖြစ်သော မိုထျန်းကျွင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မိုလင်ယုသည် သူမ၏ မောင်အရင်းကို ပိုမို ချစ်ခင်လိုသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

လှပစွာ ပြောရလျှင် ကူဟန်ကို နေရာဖယ်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ရွေးချယ်ခွင့် လုံးဝမပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ စကားလုံးများထဲတွင် မောက်မာမှုနှင့် အထက်စီးဆန်မှုများ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။ ကူဟန်ကို ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်အချို့ အစားထိုးပေးခြင်းသည်ပင် ကြီးမားလှသော ကရုဏာတော်ကို ပေးသနားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကူဟန်က ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင် သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မိုလင်ယု၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာကောင်မို့လို့လဲ”

“ငါ့နေရာကို ဖယ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား။ အရင်ဆုံး သွားရေချိုးပြီး မင်းကိုယ်မင်း အဲဒီလောက် ထိုက်တန်ရဲ့လားဆိုတာ ပြန်ကြည့်လိုက်ဦး”

“နင်...”

မိုလင်ယုသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားတော့သည်။

ဤကောင်က သူမကို ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောရဲသည်လား။

သို့သော် သူမ၏ ဒေါသများကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်နိုင်သေးခင်မှာပင်...

ဒုန်း...

ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုသည် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှမပြဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာသည်။ နန်းတော် တံခါးကြီးသည် လေးလံသော အသံကြီးနှင့်အတူ ချက်ချင်း ပိတ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကူဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တံခါးမကြီးနှင့် ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ပြင်ပလူများ မမြင်နိုင်အောင် ယာယီ ကာကွယ်လိုက်သည်။

မိုလင်ယုသည် ကြောင်အရာမှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သတိဝင်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတရားမဝင် မွေးဖွားလာသော မောင်ငယ်ကို ပြန်တွေ့ကတည်းက သူမသည် သူ့ကို စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တူညီသော သွေးမျိုးဆက် စီးဆင်းနေသည်ဆိုသည့် အချက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် အမှန်အတိုင်း ပြောရပါက သူသည် သူမဘေးနားရှိ ခွေးတစ်ကောင်လောက်ပင် အဆင့်မရှိပေ။

ယခုအခါတွင်မူ သူက သူမကို ဤကဲ့သို့ ရဲရဲတင်းတင်း ပြောဆိုရဲရုံတင်မကဘဲ သူမကိုပါ ရန်ပြုချင်နေသည်လား။

“မိုထျန်းကျွင်း... နင်ကတော့ သေချင်နေပြီ ထင်တယ်...”

သူမ စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင်...

မိုလင်ယုသည် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တစ်ကိုယ်လုံး အသက်ရှူကျပ်လာသည့် ခံစားချက်ကြီး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ကူဟန်၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည် ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင်မူ သံညှပ်ကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသော လက်ဖဝါးကြီးက သူမ၏ သွယ်လျဖြူစင်သော လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားပြီး ညှာတာမှုမရှိဘဲ အပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်လေတော့သည်။