အခန်း (၃၇) ဤဓားသည် အတိတ်ကိုဖြတ်တောက်ခြင်း

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ (၁၅) ရက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအတောအတွင်း အနောက်ဘက်ဒေသတွင် ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြက်သွေးရောင် သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် အခြားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကို သိမ်းပိုက်စုစည်းကာ "သွေးလမင်း မိစ္ဆာဂိုဏ်း"အဖြစ် အမည်ပြောင်းလဲ၍ အင်အားအကြီးဆုံး မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးအဖြစ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကူဟန်သည် ထိုမစ်ရှင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သဖြင့် စနစ်မှ ဗီလိန်မှတ် ၂၅,၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။

 ယခုအခါ သူ၏ စုစုပေါင်း ဗီလိန်မှတ်မှာ ၃၅,၆၀၀ အထိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး ခရီးစဉ်အတွက် အမြန်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော ရှင်းဇီလျှို့ဝှက်ချက်အမည်ရှိ ကျင့်စဉ်ကို ဗီလိန်မှတ် ၂၈,၀၀၀ ဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ဤကျင့်စဉ်သည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ဦး ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိပါက အချိန်နှင့် အာကာသကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သော အစွမ်းရှိသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မူဗိုင်လင်းသည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကို မက်နေခဲ့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ငယ်စဉ်က "အရေးကြီးတဲ့သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ဓားသင်ချင်တယ်" ဟု ပြောခဲ့သော ကူဟန်သည် ယခုအခါ အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့် "ဒီဘဝမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကာကွယ်ဖို့ မလိုတော့ဘူး ဒီဓားက အတိတ်ကို ဖြတ်တောက်ဖို့ပဲ" ဟု ပြောကာ သူတို့နှစ်ဦး အတူတူစိုက်ခဲ့သော မက်မွန်ပင်ကို ခုတ်လှဲပစ်လိုက်သည်။

မူဗိုင်လင်းသည် အိပ်မက်ဆိုးမှ လန့်နိုးလာချိန်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်ကာ မျက်ရည်များ စီးကျနေခဲ့သည်။

သူမသည် သူတို့စိုက်ထားသော မက်မွန်ပင်ကြီး ရှိနေသေးသည်ကို မြင်မှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

သို့သော် ထိုအိပ်မက်မှာ နောင်ဖြစ်လာမည့် အနာဂတ်၏ နိမိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ သူမကို ထိတ်လန့်စေသည်။

သူမနှင့်အတူ တပည့်မလေး (၃) ဦးဖြစ်သော ချူးယိုဝေ၊ လော့ပိုင်ကျိ နှင့် လျိုယုရန်တို့သည်လည်း နောင်တတရားများဖြင့် ဖြူဖျော့ကာ ရပ်နေကြသည်။

ထိုစဉ် လေပြင်းတစ်ချက် အဝေ့တွင် မက်မွန်ပွင့်မှ ပွင့်ချပ် (၅) ခုအနက် ပွင့်ချပ်တစ်ခုမှာ အခြားပွင့်ချပ်လေးခု၏ တားဆီးမှုကြားမှပင် လွင့်စင်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကူဟန်နှင့် သူတို့၏ ပတ်သက်မှုမှာ ပြန်လည်မရနိုင်တော့ဘဲ တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝေးကွာသွားတော့မည့် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။