အခန်း (၂၈) အနာကျင်ရဆုံး မွေးနေ့

ဆူလင်ယွဲ့ (မျှော်စင်ထဲမှ မိစ္ဆာမ) သည် ချူးယိုဝေနာကျင်နေသည်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ 

ဤသည်မှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။ သူမသည် ကူဟန် ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုမျိုးကို ဤသူများအားလုံး ပြန်လည်ခံစားစေပြီး နောင်တပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မွန်းသွားစေချင်သည်။

ချူးယိုဝေသည် စိတ်ဝိညာဉ် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားသော်လည်း သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပုံရိပ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် သူမ၏ အတိတ်ဘဝများလားဟု တုန်ရီစွာ မေးမြန်းခဲ့သည်။

 ဆူလင်ယွဲ့က အတည်မပြုသော်လည်း "ဒါဟာ မင်းတို့သူ့အပေါ် အကြွေးတင်နေတဲ့ အရာတွေပဲ တစ်ဘဝလုံး ပေးဆပ်ရင်တောင် မလောက်ဘူး"

 ဟု ဆိုကာ ချူးယိုဝေကို မျှော်စင်ပြင်ပသို့ အတင်းအကြပ် နှင်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် လျိုယုရန်က စိုးရိမ်တကြီး စောင့်နေသည်။ ချူးယိုဝေ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ အတိတ်ဘဝမှ မွေးနေ့မြင်ကွင်းတစ်ခုမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

[ထိုနေ့သည် ကူဟန်၏ မွေးနေ့ဖြစ်သည် သို့သော် ဂိုဏ်းကို မိစ္ဆာသားရဲများ စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။]

[ကူဟန်သည် ရှေ့တန်းမှနေ၍ အသက်ပေးကာ ခုခံနေသော်လည်း ယဲ့ချင်းယွမ်ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာမနှင့် ညီမငယ်များအားလုံး ကူဟန်ကို ပစ်ပယ်ကာ ယဲ့ချင်းယွမ်ထံ ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။]

[သူတို့ တာဝန်ယူရမည့် ခုခံရေးစည်း ကျိုးပျက်သွားသဖြင့် ကူဟန်မှာ သားရဲများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ မွေးနေ့တွင် ဆုတောင်းစကား တစ်ခွန်းမှ မကြားရသည့်အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ပင် အဖတ်မတင်ဘဲ သေဆုံးခဲ့ရသည်။]

ချူးယိုဝေသည် ထိုနာကျင်မှုကို ခံစားရင်း တုန်ရီနေမိသည်။ "ငါတို့ ဘာတွေလုပ်ခဲ့မိတာလဲ" သူမသည် ယခုဘဝတွင် ထိုအမှားများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိသေးသည်ဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယဲ့ရွာတွင် ကူဟန်သည် ဟန်မုန့်ယောင်ကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ စတင်ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် သူသည် "ကြင်နာတတ်သူ" ဟု ဆိုသော်လည်း အမှားအယွင်း မခံနိုင်ပေ။ ယဲ့ချင်းယွမ်၏ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါက ကြောက်စရာကောင်းသဖြင့် သူ ကျွေးမွေးပြုစုထားသော ဟန်မုန့်ယောင်က နောင်တွင် သူ့ကို ပြန်လည်သစ္စာဖောက်မည်ကို သူ မလိုလားပေ။

"မုန့်ယောင် ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို ငါကျင့်စဉ်တွေ သင်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ ကန့်သတ်ချက်အစီရင်တစ်ခု ငါ လုပ်ရမယ်။"

"ဒီအစီရင် ရှိနေရင် မင်း ငါ့ကို သစ္စာဖောက်လို့ မရသလို ငါ့ကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ကြိုးစားရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ မင်း အခု ထွက်သွားချင်ရင်လည်း ငါ မတားဘူး ပိုက်ဆံပေးပြီး လွှတ်ပေးမယ်။"

ကူဟန်၏ စကားကြောင့် ဟန်မုန့်ယောင်သည် ဝမ်းနည်းသွားပြီး သူမ၏ သစ္စာရှိမှုကို အခိုင်အမာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေးက မုန့်ယောင်ကို ဘယ်လိုလူလို့ ထင်နေတာလဲ မုန့်ယောင်က ကျေးဇူးကန်းမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး"

"သခင်လေး အနောက်ကို သွားခိုင်းရင် အနောက်ကို သွားပါ့မယ် အရှေ့ကို ဘယ်တော့မှ မလှည့်ပါဘူး။ သခင်လေး ယုံကြည်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ဘယ်လို အစီရင်မျိုးမဆို လုပ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ"

ဟန်မုန့်ယောင်သည် ကူဟန်၏ လက်ကိုဆွဲကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး အစီရင်ပြုလုပ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ကြောင်း ပြသလိုက်လေသည်။