အခန်း (၂၇) အတိတ်ဘဝနှင့် မေ့လျော့နေသော ကတိကဝတ်

မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ရာမျှော်စင်။

တစ်ရက်နှင့် တစ်ညလုံး စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ချူးယိုဝေ နှင့် လျိုယုရန်တို့သည် မျှော်စင်ထဲသို့ ခိုးဝင်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။

ချူးယိုဝေသည် ညီမငယ်ကို အပြင်တွင် စောင့်ခိုင်းထားပြီး သူမတစ်ဦးတည်း အန္တရာယ်များလှသော မျှော်စင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။

သူမသည် အစ်ကိုကြီး၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ မျှော်စင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

မျှော်စင်၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးမှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုနေရာတွင် သူမသည် သူမ၏ အတိတ်ဘဝများစွာမှ မှတ်ဉာဏ်ပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

[ပုံရိပ်ထဲတွင် သူမသည် အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကူဟန်သည် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးအဖြစ် သူမကို အမြဲတမ်း ကြင်နာစွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။]

[သူမ၏ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီတိုးတက်စေရန် ကူဟန်သည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများသို့သွားကာ ရတနာများကို ရှာဖွေပေးခဲ့သည်။

သူသည် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း သူမကို ပြုံးပြလျက် "ယူဝေက နောင်တစ်ချိန်မှာ ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်လာမှာပါ" ဟု အားပေးခဲ့သည်။]

["ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးကိုတော့ မမေ့နဲ့ဦးနော်။ မင်းဧကရီဖြစ်လာတဲ့အခါ ငါ့အတွက် တိုင်းပြည်တွေ သိမ်းမပေးရင်တောင် ငါ့ဘဝတစ်သက်တာလုံးကိုတော့ ကာကွယ်ပေးရမယ်" ဟု ကူဟန်က နောက်ပြောင်ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။]

သို့သော် ဇာတ်လမ်းက ထိုနေရာတွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယဲ့ချင်းယွမ်ပေါ်လာချိန်တွင် ချူးယိုဝေသည် ကူဟန်ကို လျစ်လျူရှုကာ ယဲ့ချင်းယွမ်ကိုသာ အစစအရာရာ ကူညီပေးခဲ့သည်။

သူမသည် ကူဟန်အပေါ် ထားရှိခဲ့သော ကတိများကို မေ့လျော့ကာ ယဲ့ချင်းယွမ်အတွက် တိုင်းပြည်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကူဟန်သည် ယဲ့ချင်းယွမ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲအတွင်း သွေးအိုင်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ်က ချူးယိုဝေသည် ကူဟန်၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသော်လည်း သူမသည် ကူဟန်ကို ကယ်တင်ရန် လက်တစ်ဖက်ပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ဘဲ ဘေးကင်းလုံခြုံနေသည့် ယဲ့ချင်းယွမ်ကိုသာ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါတွေက မဟုတ်ဘူး ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ဒါတွေမရှိဘူး"

ချူးယိုဝေသည် ခေါင်းကို အုပ်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မိသည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များမှာ ပိုမိုပြတ်သားလာသည်။

သူမ၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် အစ်ကိုကြီးမှာ ဘဝပေါင်း (၈) ဘဝတိုင်တိုင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ထိုစဉ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းလို ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူမျိုးက အကြိမ်ပေါင်း ထောင်သောင်းမက သေသင့်တာ။ မင်းကြောင့် ဒီလောက်ကြင်နာတဲ့သူက ဘဝပေါင်း (၈) ဘဝလုံး နာကျင်ခဲ့ရတာ။ အခုတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစိတ်နှလုံးက ပြိုကွဲတော့မယ်ပေါ့လေ"

ချူးယိုဝေ၏စိတ်ဓာတ်မှာလုံးဝဥဿုံပြိုလဲသွားရသည်။သူမသည်ဤမြင်ကွင်းများကိုအိပ်မက်ဟုငြင်းဆန်ချင်သော်လည်းရင်ထဲမှနာကျင်မှုများကအမှန်တရားဖြစ်ကြောင်းသက်သေပြနေသည်။သူမသည်အစ်ကိုကြီးအပေါ်ဘယ်လောက်တောင်ရက်စက်ခဲ့မိပါသနည်း။