အခန်း (၂၅) ငါ့မှာလည်း အဲဒီလို ကြင်နာမှုမျိုး ရှိခဲ့ဖူးတယ်

ကူဟန်၏ လုပ်ရပ်များကို ဘေးမှကြည့်နေသော လော့ပိုင်ကျိသည် မူလက အစ်ကိုကြီးကို တားဆီးရန် ပြင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်ကြောင့် ဆွံ့အသွားရသည်။

သူမသည် အစ်ကိုကြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်မိသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ကူဟန်က ဟန်မုန့်ယောင်အပေါ် ဆက်ဆံပုံကို ကြည့်ပြီး မနာလိုဖြစ်မိပြန်သည်။

"ငါ့မှာလည်း အရင်က အရမ်းကြင်နာတတ်တဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတာပဲ ငါကိုယ်တိုင်ကမှ တန်ဖိုးမထားခဲ့တာ။"

လော့ပိုင်ကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် နောင်တများ တိုးပွားလာသည်။ အတိတ်က အဖြစ်မှန်ကို သေချာစုံစမ်းခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် အစ်ကိုကြီးဘက်က ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ပေးခဲ့လျှင် ယခုလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

ကူဟန်သည် ဟန်မုန့်ယောင်၏ လက်ကိုဆွဲကာ ဝင်းခြံထဲမှ ထွက်လာသည်။ ဟန်မုန့်ယောင်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကလေးများအတွက် စိတ်ပူနေသဖြင့် ကူဟန်သည် သူသိမ်းဆည်းထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်ကို ထိုကလေးများအတွက် ပေးကမ်းခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော လော့ပိုင်ကျိမှာ ပို၍ပင် ရှက်ရွံ့သွားရသည်။ သူမသည် အစ်ကိုကြီးကို လူကုန်ကူးသူ ဗီလိန်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ကူဟန်မှာ မတရားမှုကို မုန်းတီးသူဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည် သိမြင်လာသည်။

သို့သော် ကူဟန်ကမူ လော့ပိုင်ကျိ၏ ခံစားချက်များကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာခါနီးတွင် ချောင်းကြည့်နေသော မြို့တော်ဝန်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

ကူဟန်က အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့်ရှိသော မြို့တော်ဝန်မှာ မျက်လုံးမှ သွေးများထွက်ကာ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဓားဖြင့် အမွှန်းခံရသကဲ့သို့ နာကျင်ပြီး လဲကျသွားတော့သည်။

"ဒီလူက တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလား" မြို့တော်ဝန်မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ကူဟန်ကို ဆက်မစုံစမ်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရတော့သည်။

ကူဟန်သည် ဟန်မုန့်ယောင်ကို ဂိုဏ်းအနီးရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အဆင့်မြင့် အဝတ်အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ဝင်လိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အိတ်တစ်အိတ်ကို ပစ်ပေးကာ ဟန်မုန့်ယောင်ကို ရေချိုးသန့်စင်ပေးရန်နှင့် အကောင်းဆုံး အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ဟန်မုန့်ယောင် ထွက်လာသောအခါ သူမသည် အလွန်လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ "မိစ္ဆာသခင်မ" ဖြစ်လာမည့်သူနှင့် မလိုက်ဖက်သဖြင့် ကူဟန်က ဆိုင်ထဲရှိ အနီရောင် ဝတ်စုံတစ်ထည်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က ထိုဝတ်စုံမှာ ရောင်းရန်မဟုတ်ဟု ငြင်းဆိုရန် ပြင်သော်လည်း ကူဟန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ချက်ချင်းပင် စကားပြောင်းသွားကာ လက်ဆောင်အဖြစ် အလကား ပေးအပ်လိုက်တော့သည်။