အခန်း (၂၃) အခု ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀,၀၀၀ ကျသင့်မယ်

ထိုပွဲစားသည် လောကအတွေ့အကြုံများစွာရှိပြီး အကောက်ကြံရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော်လည်း ကူဟန်၏ စကားကြောင့် ဆွံ့အသွားရသည်။

သူ့ဘဝတစ်လျှောက် စီးပွားရေးလုပ်လာသည့်သက်တမ်းတွင် ဤမျှအထိ မောက်မာလှသောသူကို ပထမဆုံးတွေ့ဖူးခြင်းပင်။

ပစ္စည်းလည်း အလကားယူမည့်အပြင် သူတို့ဘက်ကပါ "အသက်ဖိုး" ပြန်ပေးရမည်တဲ့လား လောကမှာ ဥပဒေဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား။

သို့သော် ကူဟန်၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထိုလူငယ်မှာ နောက်ပြောင်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး မင်းက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုက ဆင်းသက်လာတဲ့သူ ဖြစ်ပုံရပေမယ့် ဒါက ကောင်းကင်စွန့်ပစ်မြို့ဆိုတာ မမေ့နဲ့ မင်းက စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ချင်တယ်ဆိုတော့လည်း ကဲ အားလုံး တိုက်ခိုက်ကြစမ်း သူ့ကို သတ်ပစ်"

ဝုန်း

ရုတ်တရက်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကူဟန်ထံသို့ ဦးတည်လာသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော လူမိုက်ခေါင်းဆောင်မှာ ဝိညာဉ်နန်းတော် သတ္တမအဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူ၏ လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဓားကြီးကို ကူဟန်၏ ဦးခေါင်းထံသို့ အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် အသားစများ လွင့်စင်သွားမည့်အစား လောကကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

တိုက်ခိုက်လာသူများ အားလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကူဟန်၏ ဦးခေါင်းနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာတွင် ဓားကြီးမှာ တန့်နေပြီး ကူဟန်၏ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုတောင် မထိခိုက်နိုင်ပေ။

ကူဟန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော "ဥပဒေသနယ်မြေ"တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းကို ထိမိသည်နှင့် တိုက်ခိုက်သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးမှာ ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူဟန်က ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ ဓားသွားကို အသာအယာ တောက်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်လေးနဲ့တော့ ကလေးတွေကို လိုက်ဖမ်းမနေနဲ့တော့။"

ဒေါင်

ခြင်တစ်ကောင် ဝူးဝူးသံလောက်သာရှိသော ထိုအသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အဖိုးတန်လှသော လခြမ်းဓားကြီးမှာ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။ 

ထိုမျှမက ကူဟန်၏ လက်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ တိုက်ခိုက်သူ၏ လက်မောင်းမှတစ်ဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဗွမ်း

အရိုးများ ကျိုးကြေကာ အသားစများ လွင့်ထွက်သွားသည့် အသံနှင့်အတူ ထိုလူမိုက်မှာ အော်ဟစ်ချိန်ပင်မရဘဲ သွေးမှုန်များအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ပွဲစားနှင့် ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်လျက် လဲကျသွားသည်။

သူတို့ ငှားရမ်းထားသည့် ဝိညာဉ်နန်းတော်အဆင့် (၇) ရှိသော ပညာရှင်မှာ ဤလူငယ်၏ လက်ညှိုးတစ်ချက်တောက်ရုံဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားရသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

လော့ပိုင်ကျိသည်လည်း ကူဟန်ကို ကူညီရန် ဓားဆွဲကာ ပြေးဝင်လာသော်လည်း မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အသွားရသည်။

သူမ သိထားသလောက် အစ်ကိုကြီးမှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်အဆင့် (၄) သာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား အဆင့် (၇) ရှိသောသူကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်မှာ မည်သို့သော စွမ်းအားနည်း။

ပွဲစားက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ မျက်စိမှားသွားတာပါ။ ဒီမိန်းကလေးကို ယူသွားပါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မပေးပါနဲ့တော့"

ကူဟန်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ အသက်က အရင်က ၃,၀၀၀ ပဲ။ အခုတော့ ဈေးကွက်က ပြောင်းသွားပြီ ၃၀,၀၀၀ ကျသင့်မယ်"

ပွဲစားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုမှသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် နက္ခတ်ဗေဒင်ကိန်းဂဏန်းပင်။

သူသည် ခါးကြားမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ခုကို ချက်ချင်းခြေမွလိုက်ပြီး သူ၏အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ကာ ကူဟန်ကို တိုက်ခိုက်မည့်အစား ကူဟန်ဘေးရှိ ဟန်မုန့်ယောင်ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးရန် ပြေးဝင်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး သတိထား" လော့ပိုင်ကျိက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အမှိုက်တွေရဲ့ အကူအညီ ငါမလိုဘူး" ကူဟန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှမ်း

လေထုကို ခွဲထွက်လာသော ဓားသံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကူဟန် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားစရာပင် မလိုဘဲ ထိုဓားမှာ သူ့အလိုလို လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲကာ တိုက်ခိုက်သူများကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း လောကကြီးမှာ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဓားမှာ ကူဟန်၏ ဘေးတွင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

ထို့နောက်အသားထဲသို့သွေးများစီးဆင်းလာသည့်အသံနှင့်အတူကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခုပေါ်လာတော့သည်။