အခန်း ၆ - သဘောထားကွဲလွဲခြင်း
“အင်ပါယာ စစ်သည်တော်ကျောင်း ဟုတ်လား…”
ထိုကျောင်းမှာ ဂျော့ခ်ျ လာခဲ့သည့် ဆာရတ်ဒ် နိုင်ငံအတွင်းရှိ အကောင်းဆုံး စစ်သည်တော်ကျောင်း ဖြစ်ကြောင်း လေလင် သိသည်။
၎င်းသည် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများကိုသာ ရွေးချယ်လက်ခံရုံတင်မကဘဲ ဝင်ခွင့်သတ်မှတ်ချက်ကလည်း အလွန် မြင့်မားလှ၏။ ပါရမီရှင်များကိုသာ ရွေးချယ်လက်ခံသည်ဟုပင် ဆိုကြသည်။
“ဓားသိုင်းက ငါ့အတွက် ဝါသနာသက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့က ငါ့ဘဝရဲ့ ထာဝရ အိပ်မက်ပဲ…”
စစ်သည်တော်တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားက ကြီးမားလှသည် ဆိုစေကာမူ လေလင်၏ စံနှုန်းနှင့်ဆိုလျှင် သာမန်လူသားတို့၏ နယ်ပယ်အတွင်း၌သာ တည်ရှိဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကောလာဟလများထဲက မှော်ဆရာများမှာမူ မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများအပါအဝင် သဘာဝဓာတ်ကြီးများကို စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နိုင်ကြသည့်အပြင် ရှည်လျားလှသော အသက်သက်တမ်းကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ကြ၏။
မှော်ဆရာတစ်ယောက်၏ ကြီးမြတ်မှုက လူသားတို့၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေမှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သဖြင့် လေလင် မတွေးတတ်အောင်ပင် ဖြစ်ရသည်။
ဒါ့အပြင် မှော်ဆရာတိုင်းသည် အသိပညာဗဟုသုတများ ပြည့်နှက်နေသည့် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ပကတိကမ္ဘာကြီးကို စမ်းသပ်လေ့လာသည့် နေရာတွင် အလွန် စနစ်ကျပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာ ရှိကြ၏။
သဘာဝတရား၏ နိယာမများကို လေ့လာစုံစမ်းခြင်းအားဖြင့် ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများကို မိမိတို့အတွက် ရယူအသုံးပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူနေမှုပုံစံက လေလင်၏ အရင်ဘဝက သိပ္ပံပညာရှင်ဘဝနှင့် ပိုမို ကိုက်ညီနေသည်။
“ဟုတ်တယ်… စစ်သည်တော်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင် အဆင့်ပြည့် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ အစေခံပဲ ဖြစ်နိုင်တာ။ မှော်ဆရာတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စွမ်းအားက ငါတို့ ဘယ်လိုမှ မမှန်းဆနိုင်တဲ့ အရာပဲ…”
ဂျော့ခ်ျ့၏ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး သီချင်းဆိုနေသကဲ့သို့သော လေယူလေသိမ်းဖြင့် ပြောလိုက်၏။
“မင်း ဘာစကားပဲပြောပြော လေယူလေသိမ်းက လမ်းသရဲအဆိုတော်တစ်ယောက် ပြောနေသလိုမျိုး ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ…”
လေလင် မျက်စိစောင်းကြည့်လိုက်မိသည်။
“ဟားဟား… ငါ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာက အဖေက ငါ့ကို မှူးမတ်တွေရဲ့ အလေ့အကျင့်တွေ ရစေချင်လို့ နန်းတွင်းကို ပို့ပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းခဲ့လို့ပေါ့။”
ဂျော့ခ်ျ က သူ့ရဲ့ မူလ ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ရယ်မောလိုက်၏။
ထို့နောက် ရုတ်တရက် မျက်တောင်ခတ်ရင်း ကောက်ကျစ်သော ပုံစံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“လေလင်… မင်းမှာ စေ့စပ်ထားတဲ့သူ မရှိသေးဘူး မဟုတ်လား။ ငါ့နှမ မိုလီ နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရမလား။ သူမက အရမ်းကို ချောမောလှပတယ်လို့ နာမည်ကြီးတာ…”
“သွားစမ်း…”
လရောင်အောက်တွင် လူငယ်နှစ်ဦးသည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ကနေ အချင်းချင်း စနောက်ရင်း ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတော့သည်။
“ဂွတ်နိုက်… ဂျော့ခ်ျ…”
“ဂွတ်နိုက်… လေလင်…”
လေလင် က ကြက်ခြေခတ် ဓားကို ဂျော့ခ်ျ့ထံ ပြန်လည် ပေးအပ်ပြီး နှုတ်ဆက်ကာ မြင်းရထားဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
မှိန်ပြပြ အလင်းရောင်သာ ရှိသော ထိုမြင်းရထားအတွင်း၌ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရထားအတွင်းပိုင်းကနေ ပုပ်သိုးသိုး အနံ့နှင့် ချွေးနံ့တို့ ရောပြွမ်းနေသည့် အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေ၏။
ထို့ကြောင့် မှူးမတ်လူငယ်အတော်များများက ဤရထားထဲတွင် အကြာကြီး မနေချင်ကြချေ။ ခရီးတစ်ထောက် နားသည့် နေရာများသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် အပြင်ဘက် မြက်ခင်းပြင်ကြီးဆီသို့ လွတ်လပ်ခွင့်ရသွားသည့် မြင်းရိုင်းလေးများပမာ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီကမ္ဘာ၏ ဆက်ဆံရေး အယူအဆက အလွန် လွတ်လပ်လှပြီး မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများကြားတွင် ပို၍ပင် လွတ်လပ်သေးသည်။
အေအိုင်စနစ်၏ ပြင်းထန်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် လေလင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ချစ်တင်းနှီးနှောနေကြသည့် စုံတွဲအတော်များများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ၎င်းက သူ့ကို လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရန် ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ထိုရိုင်းစိုင်းလှသော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်မိသောအခါ လေလင်၏ ရင်ထဲတွင် ရာဂစိတ်များ တောက်လောင်လာရပြီး ၎င်းက သူ့ကို မူလပိုင်ရှင်၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် သတိရမိစေသည်။
“ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ… လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးတဲ့နောက် ငါ့ရဲ့ လိုအင်ဆန္ဒတွေကပါ ပိုပြီး မြင့်တက်လာတယ်ပေါ့…” လေလင် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။
သူ့စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်စေပြီးနောက်
“အေအိုင်စနစ်… ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေပြ ကိန်းဂဏန်းတွေကို ပြစမ်း။”
[အေအိုင်စနစ် - အိမ်ရှင် အမည် - လေလင် ဖာလီယာ။ ခွန်အား - ၁.၅၊
ဖြတ်လတ်မှု - ၁.၆၊
သက်စောင့်အား - ၁.၄။
လက်ရှိအခြေအနေ - ကျန်းမာသည်။]
စစ်သည်တော် အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်မှာ အခုဆိုလျှင် တစ်လကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အခုအချိန်မှာတော့ လေလင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေက သူ့အသက်တူ လူငယ်များကို လိုက်မှီရုံတင်မကဘဲ အချို့ထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဂျော့ခ်ျနှင့် လေ့ကျင့်သည့် အချိန်တွင်လည်း သူက သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သဖြင့် ဂျော့ခ်ျ့ကို သူ့စွမ်းအားအပေါ် အကဲဖြတ် မှားယွင်းသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မဆိုးဘူးပဲ။ ငါ ဒီနေ့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လုပ်ရမယ်။”
လေလင် က သင့်တော်သော အနေအထားတစ်ခုဖြင့် ထိုင်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါက သူ့ရဲ့ နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အေအိုင်စနစ်၏ လမ်းညွှန်ချက်အရ ညဘက်တွင် လက်တွေ့လေ့ကျင့်ပြီးနောက် အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို ပြန်လည် ကျင့်ကြံခြင်းက အကောင်းဆုံး အာနိသင်ကို ရရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။
မိနစ် ၂၀ ကျော် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လေလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားသော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသည့် အမည်းရောင် အရည်ကျဲများမှာမူ အရင်ကထက် သိသိသာသာ နည်းပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဟူး…”
လေလင် မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“အသက်ရှူနည်းစနစ်ရဲ့ အာနိသင်က တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပြီ၊ ဒါကလည်း သဘာဝကျပါတယ်။ အေအိုင်စနစ်ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရဆိုရင် ဖာလီယာ မိသားစုရဲ့ အသက်ရှူနည်းစနစ်က ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် မွမ်းမံထားရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကိန်းဂဏန်းတွေ ၂ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အာနိသင် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါက အလုပ်သင် စစ်သည်တော်တွေရဲ့ နယ်ပယ်ပဲ။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ ငါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ သေလုမြောပါး ဖြစ်မယ့် အတွေ့အကြုံတွေကနေ ရလာမယ့် ပြင်ပ လှုံ့ဆော်မှုတွေကို သုံးပြီး သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို နိုးထအောင် ကြိုးစားရမှာ။ အဲဒီလို လုပ်မှပဲ ပြန်လည် တိုးတက်နိုင်မှာ…”
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လေလင် က သူ့အိတ်ထဲကနေ အဝါရောင် အသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမည်းရောင် အစက်အပြောက်အချို့ ရှိနေသဖြင့် အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းသည့် ပုံစံမျိုး ရှိ၏။
လေလင် က ၎င်းကို ပါးစပ်ထဲ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးဘက်ဝင် အပင်၏ အမြစ်တစ်ခုကိုပါ ယူကာ အတူတူ ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။
[အေအိုင်စနစ် - အိမ်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများမှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေပါသည်။ စစ်သည်တော် အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လေ့ကျင့်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။]
အေအိုင်စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အလွန်ကောင်းတယ်။”
ဤဆေးဘက်ဝင် အပင်များ ပေါင်းစပ်မှုကို လေလင် က လွန်ခဲ့သည့် တစ်လအတွင်း အေအိုင်စနစ်ကို အသုံးပြု၍ စမ်းသပ်ချက်ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းက သူ့ရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး တစ်ရက်လျှင် အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်မယ့် အကြိမ်ရေကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။
ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေမည့် ဆေးဝါးအချို့ကိုပါ ထပ်မံ ဖြည့်စွက်လိုက်သည့်အခါ လေလင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အရည်အသွေးက အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“နောက်တစ်ကြိမ်…”
လေလင် က အသက်ရှူနည်းစနစ်အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။
လွန်ခဲ့သည့် တစ်လအတွင်း ခရီးသွားအဖွဲ့သည် နိုင်ငံငယ်လေး အတော်များများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့သည် လူသူကင်းမဲ့လှသည့် တောရိုင်းမြေရိုင်းကြီးထဲသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြတော့သည်။
ထိုမြေရိုင်းကြီးထဲတွင် လူသားဟူ၍ အလွန် နည်းပါးလှ၏။ ၎င်းက ခြောက်သွေ့လှသည့် သဲကန္တာရပြင်ကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်ပြီး သားရဲတိရစ္ဆာန်များနှင့် မြင်းစီးဓားပြများ၏ လတ်ဆတ်သော လှုပ်ရှားမှု အမှတ်အသားများသာ ရှိသည်။
ခရီးသွားအဖွဲ့သည် ဤနယ်မြေသို့ စတင် ဝင်ရောက်ကတည်းက အန္တရာယ်များနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။
မည်သူမျှ သေဆုံးခြင်း မရှိသေးစေကာမူ လေလင်၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ စိုးရိမ်စိတ်က တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာရသည်။ သူက စွမ်းအားကို ရယူရန်အတွက် အလွန် ဆန္ဒပြင်းပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အာရုဏ်ဦး အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင် ခရီးသွားအဖွဲ့သည် ခရီးစဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် စတင်ခဲ့ကြသည်။
လေလင် က ရထားထောင့်တစ်ခုတွင် လက်ပိုက်လျက် တစ်ဦးတည်း ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ဘေးနားက လူငယ်များသည် သူ့ကို ရွံရှာစက်ဆုပ်စွာဖြင့် ရှောင်ကွင်းသွားကြသဖြင့် သူ့အတွက် နေရာအတော်များများ ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း ရရှိနေသည်။
“ဒီ ဘတ်ဆီတာ က ဘယ်လို နည်းလမ်း သုံးလိုက်လဲတော့ ငါမသိဘူး။ ရထားပေါ်ကလူတွေက ငါ့ကို အခုထိ ဝိုင်းပယ်ထားကြတုန်းပဲ။ အကယ်၍ ဒါက သာမန် လူငယ်လေးတစ်ယောက်သာဆိုရင် ဒီလို အခြေအနေမျိုးကြောင့် ရူးသွပ်သွားတာ ကြာလှပြီ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာကောင်းတာက သူတို့က ငါနဲ့ လာတွေ့နေတာပဲ။”
လေလင် က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သူ့ကျောကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ သူက မနေ့ညက ညဉ့်နက်သည်အထိ အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသဖြင့် အလွန် ပင်ပန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလွတ်လပ်နေသည့် နေရာက သူ့အတွက် ခဏမျှ အနားယူရန် အလုံအလောက် ရှိလှသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာက တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲ။ ခရီးသွားအဖွဲ့က ခရီးနှင်လာခဲ့တာ အခုဆိုရင် ဘုန်းကြီးကျောင်းသား ဘဝကနေ ခြောက်လလောက် ရှိပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ကို မရောက်သေးဘူး။ ငါတို့ သမုဒ္ဒရာကိုတောင် မမြင်ရသေးဘူး…”
လေလင် စဉ်းစားရင်းနှင့် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းကာ အိပ်စက်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။
ဂျင်လင်လင်…။
ထိုစဉ် ခရီးသွားအဖွဲ့က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ အဝတ်နက်ဝတ်လူက လက်ထဲက ခေါင်းလောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်၏။
“အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတို့။ ညစာ စားဖို့အတွက် မြင်းရထားပေါ်က ဆင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။”
“ဒီအချိန်ကို ရောက်ပြန်ပြီလား…”
လေလင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
“ဒီလို လူနေမှုပုံစံက တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ။”
သူ မြင်းရထားပေါ်က ဆင်းပြီး သူ့ရဲ့ အစားအစာ ဝေစုကို ရယူပြီးနောက် ပေါင်မုန့်ဖြူတစ်ချပ်ကို ဝါးစားရင်း စခန်းချရာနေရာ၏ ဘေးဘက်ရှိ မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
သူ အရင်က စုဆောင်းထားသည့် အစားထိုး ဆေးဘက်ဝင် အပင်များက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူက နောက်ထပ် ပြန်လည် ဖြည့်စွက်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ လျှောက်လှမ်းရင်း လမ်းဘေးရှိ အပင်များကို အမှတ်မထင် စူးစမ်းလိုက်၏။ “ဒါက ‘ကျောက်စိမ်းမြစ်သီး’ ပဲ၊ အချက်အလက် သိုလှောင်ရုံထဲမှာ ဒီဖိုင် ရှိပြီးသား။ ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။”
“ဟုတ်သားပဲ… ‘ဆာမွန်မြက်’၊ ဒါက ဒီမြေရိုင်းထဲမှာပဲ တွေ့ရတတ်တဲ့ အပင်အမျိုးအစားပဲ။ ခူးယူလို့ ရတယ်။”
လေလင် က ညစ်ပတ်ပြီး အညိုရောင် ရှိသော မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ခူးလိုက်၏။ ထိုမြက်ပင်၏ ဘေးဘက်တွင် အလွန် ထက်မြက်သော ဆူးများ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လေလင် က ထိုမြက်ပင်ကို ဂရုတစိုက် နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်ပြီး မြက်ပင်အတွင်းကနေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည့် ကျောက်စိမ်းရောင် အရည်များကို သူ့လက်ချောင်းဖြင့် တို့လိုက်၏။
ထို့နောက် ထိုလက်ချောင်းကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည့်အခါ သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ရှာတွေ့ပြီ… ‘ပန်းမဲ့မြွေသီး’…”
လေလင် က ဆာမွန်မြက်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်၏။
သူ ကိစ္စမရှိသလို လျှောက်လှမ်းသွားရင်း သူ့မျက်စိထောင့်ကနေ မနေ့ညက သူ စားခဲ့သည့် အဝါရောင် အသီးမျိုး ချုံပုတ်တစ်ခုပေါ်တွင် သီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ရာ သူ့မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဟဲဟဲ… ဒါ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ။ လေလင်… ငါက ‘ကျေးရွာက လာတဲ့ အောက်ခြေမှူးမတ်လေး’ လို့ပဲ ခေါ်ရမလား။
မင်းက လမ်းဘေးက တောသီးတွေကို တကယ်ပဲ ခူးစားနေတာလား။ မင်းက မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တကယ်ပဲ ညှိုးနွမ်းစေတာပဲ…”
လေလင် က ပန်းမဲ့မြွေသီးကို ခူးယူပြီး သူ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် နားငြီးဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါ အိုရလင်လား…” လေလင် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဤခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်ကို သေဆုံးစေခဲ့သည့် လူသတ်သမားကို မြင်လိုက်ရသည်။
အိုရလင်း တွင် မီးတောက်ကဲ့သို့ နီစွေးသော ဆံပင်များ ရှိပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ကြွက်သား အဖုအထစ်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့ လက်မောင်းများက လေလင်၏ ပေါင်ခန့်မျှ တုတ်ခိုင်လှ၏။ သူက လက်ရှိတွင် ရင်ဘတ်ကို လက်ပိုက်ထားပြီး လေလင်ကို လှောင်ပြုံး ပြုံးပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ဘေးနားတွင် မှူးမတ်လူငယ်အချို့လည်း ရှိနေကြပြီး သူတို့ကလည်း လေလင်ကို အတူတူ ဝိုင်းဝန်း လှောင်ပြောင်နေကြသည်။
“အေအိုင်စနစ်… သူတို့ရဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေကို စစ်ဆေးစမ်း။”
[အေအိုင်စနစ် - စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပါပြီ။
အမည် - အိုရလင်း။
ခွန်အား - ၁.၇၊
ဖြတ်လတ်မှု - ၁.၂၊
သက်စောင့်အား - ၁.၅
လက်ရှိအခြေအနေ - ကျန်းမာသည်။]
အေအိုင်စနစ်က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာသည်။
သူ့မျက်စိရှေ့က အချက်အလက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အိုရလင်း၏ ခွန်အားက မဆိုးလှချေ။
သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သာမန် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အမျိုးသား နှစ်ယောက်စာခန့် သန်မာလှ၏။
ထို့ကြောင့်သာ သူက မူလ လေလင်ကို ဒဏ်ရာပြင်းထန်အောင် ရိုက်နှက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုဝင် ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရမှာကို ကြောက်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ နေ့စဉ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ပြီး အသက်ရှူနည်းစနစ်ကိုပါ တွဲဖက်လိုက်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ရရှိရန်မှာ မထူးဆန်းချေ။
အိုရလင်း ဘေးက မှူးမတ်လူငယ်များမှာမူ ထိုမျှအထိ မသန်မာကြချေ၊ အများစုက ၁ အောက်မှာသာ ရှိကြသည်။ လေလင် က မျက်နှာဖြူလျော်နေသည့် လူငယ်တစ်ယောက်ကိုပင် မြင်လိုက်ရသေးပြီး သူ့ရဲ့ ကိန်းဂဏန်းများက ၀.၅ ဝန်းကျင်တွင်သာ ရှိသဖြင့် မူလ လေလင်နှင့် အပြိုင် ဖြစ်နေသည်။
စိတ်ထဲကနေ ကိန်းဂဏန်းများကို တွက်ချက်လိုက်သည့်အခါ အိုရလင်း၏ စွမ်းအားက သူ့ထက် အများကြီး ကွာခြားမှု မရှိချေ။
သို့သော် သူ့တွင် အေအိုင်စနစ်၏ ကူညီမှု ရှိနေသဖြင့် အိုရလင်း၏ ဓားသိုင်းနှင့် လှုပ်ရှားမှုများက လေလင်ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသော လူငယ်များမှာမူ လူအင်အား တိုးရန်အတွက်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ ကိန်းဂဏန်းများနှင့် သူတို့ကြား ကွာခြားမှုက အလွန် ကြီးမားလှ၏။
လူကြီးတစ်ယောက်က ကလေးတစ်ယောက်ကို နှိပ်စက်သကဲ့သို့ သူတို့ကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှသည်။
“တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိလို့လား။”
လေလင် က တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်းက…”
လေလင်၏ တုံ့ပြန်မှုက အိုရလင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်နေမှာ အသေအချာပင်။ လေလင်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသစိတ် သို့မဟုတ် ကြောက်လန့်စိတ် လုံးဝ မရှိသဖြင့် အိုရလင်း တစ်ယောက် စကားပင် မဟနိုင်တော့ချေ။
“အကယ်၍ ဒါက ဘတ်ဆီတာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရင်က ကိစ္စကြောင့်ဆိုရင် ငါ အရင်ကတည်းက တောင်းပန်ခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား။ ဘတ်ဆီတာ ကလည်း ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ…”
လေလင် က ထပ်မံ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ ရင်ခုန်သံက မြန်ဆန်လာရသည်… ဒါက ဘတ်ဆီတာ က သူ့ကို လာရောက် စမ်းသပ်ခိုင်းခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သူမက တစ်လလုံးလုံး အောင့်အည်းသည်းခံပြီးနောက်ပိုင်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မအောင့်နိုင်တော့တာ ဖြစ်မလား။
“ဟုတ်တယ်… ဒါ ဘတ်ဆီတာ ကြောင့်ပဲ။ သူမက မင်းကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ ငါကတော့ ခွင့်မလွှတ်သေးဘူး။”
အိုရလင်း က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် မင်း ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ။”
လေလင် က ဘာမှတတ်နိုင်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင်တော့ လှောင်ပြုံး အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေ၏။
အိုရလင်း က လေလင် ဤမျှအထိ အညံခံလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အတန်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးမှ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“မင်း နောက်နောင် ဘတ်ဆီတာ ကို လုံးဝ မနှောင့်ယှက်ပါဘူးလို့ ကျိန်ဆိုရမယ်။”
“ကောင်းပြီ။”
လေလင် က ချက်ချင်းပဲ သဘောတူလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်က တံဆိပ်အပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။
ထိုတံဆိပ်ပေါ်တွင် ကြက်ခြေခတ် ဓားတစ်လက်နှင့်အတူ ပြာစပရိုငှက်လေးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ဖာလီယာ မိသားစု၏ အမှတ်တံဆိပ် ဖြစ်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ဖာလီယာ မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို သုံးပြီး ငါ ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ငါ နောက်နောင် ဘတ်ဆီတာ ကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အလိုဆန္ဒအရ လုံးဝ သွားရောက် မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။”
မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သုံးပြီး ကျိန်ဆိုခြင်းက မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ပြုလုပ်နိုင်မည့် အလေးနက်ဆုံး ကျိန်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကတိကို ဖျက်ဖျက်သူသည် မှူးမတ်မျိုးနွယ်အားလုံး၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင်… ဆရာ အိုရလင်း။ ငါ အခု ထွက်သွားလို့ ရပြီလား။”
လေလင် က မှူးမတ်မျိုးနွယ်တို့၏ အပြည့်အဝဆုံးသော ကျင့်ဝတ်အတိုင်း အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်၏။
“နေဦး။”
လေလင် က ဘာမှ ပြန်လည် ခုခံခြင်း မရှိဘဲ ဤမျှအထိ အညံခံလိမ့်မည်ဟု အိုရလင်း မထင်ထားခဲ့ချေ။ ထိုစဉ် သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် လောဘစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
”မှူးမတ်တို့၏ ကျင့်ဝတ်အရ မင်းက လျော်ကြေးပေးဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။ မင်းဆီမှာ ရှိတဲ့ ‘မှော်ကျောက်တုံး’ အားလုံးကို ထုတ်ပေးစမ်း။”
“မှော်ကျောက်တုံး ဟုတ်လား…” ဘေးပတ်ပတ်လည်က ကြည့်ရှုနေသူများက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။
“မှော်ကျောက်တုံးလား…”
လေလင် က ထပ်ဆင့် ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ့မှတ်ဉာဏ်များအရ မှော်ကျောက်တုံး ဆိုသည်မှာ မှော်ဆရာများကြားတွင် အသုံးပြုသည့် ငွေကြေးအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် အကယ်ဒမီကျောင်းသို့ တက်ရောက်ရန် ဝင်ခွင့် သက်သေမရှိသည့် မှော်အလုပ်သင်များအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။
လေလင် အနေဖြင့် ကျောင်းဝင်ရန်အတွက် ၎င်းပစ္စည်း မည်မျှ ပမာဏ လိုအပ်သည်ကို တိကျစွာ မသိချေ၊ အကြောင်းမှာ သူ့ထံတွင် မှော်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပင် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဗိုင်းကောင့် ဂျွန် က မှော်ကျောက်တုံး ရရှိရန်အတွက် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တစ်တုံးမျှ မရရှိခဲ့ချေ။
ဤအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုမှော်ကျောက်တုံးများက ဘယ်လောက်အထိ တန်ဖိုးကြီးမားကြောင်း သိသာလှသည်။