အခန်း ၅၁ - လိုဝီယန်၏ မှော်ကျမ်းများ
“ဆရာ... လမ်းပြဖို့ လူလိုမလား။ မှော်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပဲ ယူပါတယ်ဗျာ။”
လေလင်ရဲ့ ဘေးနားမှာ ဝိုင်းအုံနေတဲ့ ကလေးတွေက ဆူညံစွာ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်ကြတယ်။
“မလိုဘူး” လေလင် ချက်ချင်းပဲ ငြင်းလိုက်သည်။
ဈေးကွက် တော်တော်များများဆီ သွားဖူးပြီးနောက်မှာ ဒီလိုလမ်းပြတွေကို ပိုက်ဆံအများကြီး ပေးစရာမလိုမှန်း သူ သိသွားခဲ့ပြီ။
ဒီဈေးကွက်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တချို့မိသားစုတွေဆိုရင် လာတဲ့သူတွေ သွားလာရလွယ်အောင် အခမဲ့လမ်းပြတွေကိုတောင် စီစဉ်ပေးထားကြသေးသည်။
သူ ဈေးကွက်တစ်ခုထဲ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ခဲ့တုန်းက ကလေးတစ်ယောက်ကို မှော်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ပေးခဲ့ဖူးသည်။ အဲဒါက သူ့အတွက် တော်တော်လေး အရှုံးပေါ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စပဲ ဖြစ်သည်။
သာမန်ဈေးကွက်တွေကတော့ တော်တော်လေး သေးငယ်တာကြောင့် ပတ်ပတ်လည်ကို နည်းနည်းလောက် လျှောက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဘယ်သူမဆို ဒီနေရာနဲ့ ရင်းနှီးသွားဖို့ လုံလောက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်တွေလည်း ရှိနေတာကြောင့် ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးမှာ လမ်းပြ လုံးဝ မလိုပေ။
လေလင်သည် ဈေးကွက်ထဲမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ လျှောက်သွားနေလိုက်သည်။ ပြီးမှ အကြီးဆုံး မှော်ဆေးဆိုင်ဆီကို လှမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။
“နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် ဆရာ။” မုတ်ဆိတ်ဖြူကြီးနဲ့ အဖိုးအိုတစ်ယောက်က ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ငါ မှော်ဆေးရည် အစုအဝေးတစ်ခုကို ရောင်းချချင်လို့။ ဈေးကတော့ နည်းနည်း မြင့်လိမ့်မယ်။”
လေလင် တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါခင်ဗျာ။”
အဖိုးအိုကြီး ထိတ်လန့်သွားပြီး လေလင်ကို အတွင်းဘက်က သေးငယ်တဲ့ အခန်းလေးတစ်ခုဆီ ချက်ချင်းပဲ ခေါ်သွားတော့သည်။
တံခါးပိတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ လေလင်သည် သီးသန့်ခွဲထုတ်ထားတဲ့ မှော်ဂါထာ အစီအရင်တစ်ခုဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းတွေကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ကျွန်တော်တို့ဆိုင်က ဧည့်သည်တွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းပေးပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အကောင်းဆုံး လုံခြုံရေး အစီအရင်တွေကိုလည်း အသုံးပြုထားပါတယ်……” မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဖိုးအိုက ပြုံးပြီး ရှင်းပြသည်။
“မဆိုးပါဘူး။”
လေလင် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ လူအုပ်ကြီးနဲ့ ကင်းဝေးနေတာက သူ့အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိသည်။
အခန်းထဲမှာ ဆိုဖာနှစ်လုံး ရှိနေပြီး အလယ်မှာတော့ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေတဲ့ သောက်စရာနှစ်ခွက် တင်ထားတဲ့ သစ်သားစားပွဲလေးတစ်ခု ရှိသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါခင်ဗျာ။”
အဖိုးအိုက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
လေလင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ် မှီလိုက်သည်။ သူ ခွက်ကို မြှောက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နမ်းရှိုက်လိုက်ရင်း - “တိုင်လန်ပဲမှုန့်တွေထဲမှာ ပုလဲနက်တွေ ထည့်ထားတာပဲ။ ဒါက အလုပ်သင်တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်အာရုံစူးစိုက်ခြင်း ကျင့်စဉ်အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိတယ်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
“ဆရာ့ရဲ့ မှော်ဆေးပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကတော့ ကျွန်တော့်ကို အံ့ဩစေပါတယ်ဗျာ။”
အဖိုးအိုကြီး အံ့ဩလွန်းလို့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ကျေးဇူးပါပဲ။ ငါ အခုအချိန်အထိ အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုကို လုပ်ဖို့ စမ်းသပ်ခန်းတစ်ခုထဲမှာ တစ်နှစ်လောက် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ရတာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမှော်ဆေးရည်တွေကို ငါ့အတွက် တန်ဖိုးဖြတ်ပေးစမ်း။”
လေလင်က အဖိုးအိုကြီးဆီ အိတ်တစ်အိတ် လှမ်းပေးလိုက်သည်။
အဖိုးအိုကြီး အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ချက်ချင်း အော်လိုက်မိသည် - “ဟင်။”
အိတ်ထဲမှာ လေလင်ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ မှော်ဆေးရည်တွေ ရှိနေပြီး တစ်ပုလင်းချင်းစီက တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေကြသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦးခင်ဗျာ။”
အဖိုးအိုကြီးက တစ်ဖက်သတ် မျက်မှန်တစ်ခု ထုတ်ပြီး မျက်လုံးမှာ တပ်လိုက်သည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ အဖိုးအိုကြီး အနည်းငယ် နွမ်းနယ်နေပုံရပြီး မျက်မှန်ကို ချကာ နားထင်တွေကို ပွတ်သပ်လိုက်တော့သည်။
“သွေးတိတ်မှော်ဆေးရည် ၃၇ ပုလင်း၊ အဆိပ်ဖြေမှော်ဆေးရည် ၄၅ ပုလင်း၊ တိတ်ဆိတ်မှော်ဆေးရည်…… ဒီမှော်ဆေးရည်တွေအားလုံးက အရည်အသွေး ကောင်းမွန်ပြီး သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားတာပဲ။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဒါတွေအတွက် မှော်ကျောက်တုံး ၉၀၀ ပေးနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။”
“အလွန် မျှတတာပဲ။”
လေလင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ပြီးနောက် အဖိုးအိုကြီးက မှော်ဆေးရည်တွေကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် မှော်ကျောက်တုံး ၉ တုံးကို ရေတွက်ကာ လေလင်ဆီ လှမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဆရာက သေချာပေါက် မှော်ဆေးပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ရပါမယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို သိမ်းထားပါခင်ဗျာ။ ဆရာ့အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်က ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေအပေါ်မှာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေး ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဆရာ့မှာ ရှိနိုင်တဲ့ အခြားမှော်ဆေးရည်တွေအတွက်လည်း ကျွန်တော်တို့ ပိုမြင့်တဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးနိုင်ပါတယ်……”
အဖိုးအိုကြီးက ပြောရင်းနဲ့ ခရမ်းရောင် ကတ်ပြားတစ်ခုကို လေလင်ဆီ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရိုသေစွာ လှမ်းပေးလိုက်သည်။
လေလင် ကတ်ပြားကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ဝတ်ရုံထဲ အလျင်အမြန်ပဲ ထည့်လိုက်ရင်း - “ငါ ဒါကို မှတ်ထားပါ့မယ်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက် အဖိုးအိုကြီးက လေလင်ကို လိုက်ပို့ပေးသည်။ သူတို့ နှုတ်ဆက်ခွဲခွာမယ့် အချိန်မှာ လေလင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ မေးလိုက်ရင်း - “မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါ ငါ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ပြီးတာ မကြာသေးဘူး။ ပူးဖီးလ် ဘုရင်နိုင်ငံရဲ့ နောက်ဆုံးရ သတင်းတွေကို စုံစမ်းလို့ရမယ့် နေရာမျိုး ရှိမလား။”
အဖိုးအိုကြီး ခဏလောက် ငေးသွားပြီးမှ ပြန်ဖြေသည် - “အကယ်၍ ဆရာ့အနေနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့နဲ့ နောက်ဆုံးရ သတင်းအချက်အလက်တွေကို သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဂန်ဒေါရဲ့ ကုန်စုံဆိုင်က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစရိုက်က နည်းနည်း ထူးဆန်းပေမဲ့ သူကတော့ အသိဆုံးလူပဲ ဖြစ်ပါတယ်……”
အဖိုးအိုကြီး ညွှန်းတဲ့အတိုင်း လေလင်သည် ဂန်ဒေါရဲ့ ကုန်စုံဆိုင်ဆီ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူ အတွင်းထဲ ဝင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဆိုင်ထဲက ပစ္စည်းတွေက အလွန်ပဲ ရှုပ်ပွနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းတွေက ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ထိုအရာတွေထဲမှာ အေအိုင်စနစ်တောင် မခွဲခြားနိုင်တဲ့ ပစ္စည်း မြောက်မြားစွာ ရှိနေကြသေးသည်။
ဒါပေမဲ့ အရာတစ်ခုကတော့ ထူးခြားနေပြီး ဆိုင်ထဲမှာ အတုအပ ပစ္စည်းတွေ လုံးဝ မရှိတာပဲ ဖြစ်သည်။ ဒါက လေလင်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။
“ဘယ်သူလဲ။”
ကောင်တာနောက်ကနေ အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။ ပြီးနောက် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပုံရတဲ့ အဖိုးအိုတစ်ယောက် ကောင်တာနောက်ကနေ ထွက်လာသည်။
“မှော်ဆေးဆိုင်က အဖိုးအိုက ဒီနေရာကို ညွှန်းလိုက်လို့ပါ။ ငါ ပူးဖီးလ် ဘုရင်နိုင်ငံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နောက်ဆုံးရ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုံစမ်းချင်လို့။”
“စည်းမျဉ်းဟောင်းအတိုင်းပဲ၊ ငါ့ဆိုင်က ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ဝယ်ပြီးမှသာ ငါ့ဆီကနေ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်၊”
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေမဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ အသံတစ်ခု သူ့ဆီက ထွက်လာသည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါ ငါ့စိတ်ကြိုက် ပစ္စည်းတစ်ခုခုကိုပဲ ရွေးလိုက်ပါ့မယ်၊”
လေလင် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကျပန်း ရွေးဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
“မရဘူး၊ မင်းအတွက် ငါကိုယ်တိုင် ရွေးပေးမှာ ဖြစ်တယ်၊” သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။
‘ဒီနေရာက စီးပွားရေး ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အဆင်မပြေ ဖြစ်နေရလဲ မဆန်းတော့ပါဘူး။’ လေလင် မျက်လုံးပြူးလိုက်မိရင်း - “ဒါဆိုရင်လည်း လုပ်လေ၊” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက ဆိုင်နောက်က စင်တစ်ခုထဲ လှန်လှောရှာဖွေလိုက်သည်။ သစ်သားစင်ကြီးက ကျွီကျွီဟူသော အသံတွေ ထွက်နေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားနိုင်မယ့် ပုံစံမျိုး ရှိသည်။
လေလင်ပင် ထိုသစ်သားစင်ကြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားနိုင်တာကြောင့် သူ့အတွက် စိုးရိမ်မိသွားရသည်။
“ငါ ရှာတွေ့ပြီ၊”
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက သစ်သားစင်ပေါ်ကနေ အနက်ရောင် ရှိတဲ့ စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဒီလိပ်စာလိပ်ပေါ်မှာ လေလင် လုံးဝ နားမလည်တဲ့ စာလုံးတွေ ရှိနေသည်။ စာရွက်ရဲ့ အနားသတ်တွေက အလွန်ပဲ ပျက်စီးနေပြီး ကြွက်ကိုက်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိသည်။
“ဒါက မဟာမှော်ဆရာ ဆာဟုမ်းရဲ့ မှော်ဂါထာ အပိုင်းအစတစ်ခုပဲ။ ငါ မင်းကို မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ တည်းနဲ့ ရောင်းပေးမှာ ဖြစ်ပြီး အလွန်ပဲ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပဲ၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။” သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေသည်။
“ဒါက မဟာမှော်ဆရာ ဆာဟုမ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တစ်ခုတောင် ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မင်း ဒါကို ဝယ်ပြီးရင် အဆင့်မြင့် မှော်ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် တိုးတက်သွားနိုင်လိမ့်မယ်……”
လေလင် ထိုစာရွက်ကို မိမိရဲ့ လက်ထဲ ယူရင်း အံ့ဩကာ စကားမဲ့သွားရသည်။
“အေအိုင်စနစ်။ စူးစမ်းစစ်ဆေးစမ်း။”
[အချက်ပေးသံ - စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပါပြီ။ အတည်ပြုချက် - ကာဗွန်သက်တမ်း တိုင်းတာခြင်းနှင့် စာရွက်စာတမ်း နှိုင်းယှဉ်ချက်များအရ ဒီစာမျက်နှာကို လူသားအရေပြားနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ပါဝင်မှု - လိုဝီယန်၏ မှော်ကျမ်းများ ဖြစ်နိုင်ခြေ ၈၉.၅ ရာခိုင်နှုန်း၊ ကိုဘော့ပြာ စာအုပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ၅၆.၅ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ဆာဟုမ်း၏ ရေးသားချက် ဖြစ်နိုင်ခြေ ၂၁.၇ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေသည်။]
‘ဒီလိုမျိုး အရာလည်း ရှိနေသေးတာပဲလား။ အေအိုင်စနစ်၊ ငါ့ရှေ့က အဖိုးအိုရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်အထိ ရှိလဲ။’
[မျက်မှောက်ခေတ် စွမ်းအင်လှိုင်း ဖြာထွက်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ခန့်မှန်းခြေ - အဆင့် ၃ အလုပ်သင် ဖြစ်သည်။
အတည်ပြုချက် - သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နေသည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ ရှိနေသည်။ ဖုတ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲနေမှု ၈၆.၆ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် နာကျည်းမှု ဝိညာဉ်အသွင် ပြောင်းလဲနေမှု ၄၅.၆ ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေသည်။]
လေလင် ထိုစာမျက်နှာကို ခဏလောက် သေသေချာချာ စူးစမ်းကြည့်ဟန် ပြုလုပ်ပြီးမှ အဖိုးအိုကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း - “ဒါက ကြည့်ရတာ လိုဝီယန်ရဲ့ မှောကျမ်း အပိုင်းအစတစ်ခုနဲ့ တူနေတာပဲ။ မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာလား။” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက ချက်ချင်းပဲ ငြင်းလိုက်သည်။ ထိတ်လန့်သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့မျက်လုံးထဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးမှ အလျင်အမြန်ပဲ ချော့မော့တဲ့ မျက်နှာအမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ - “ဒါက လိုဝီယန်ရဲ့ မှော်ကျမ်း ဖြစ်ဦးတော့၊ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်က မှော်ကျောက်တုံး ၇၀၀ နဲ့ ရောင်းခဲ့ရတဲ့ အဆင့် ၂ မှော်ဆရာကြီး ရွတ်ခ်မန်းစ်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်တာ သေချာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို အဲဒီတန်ဖိုးအတိုင်းပဲ ရောင်းပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။”
လေလင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း - “လိုဝီယန်ရဲ့ မှော်ကျမ်းကို အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်ကုဒ် ဘာသာစကားတစ်ခုနဲ့ ရေးထားတာ။ တရားဝင် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ပဲ ဒီလျှို့ဝှက်ကုဒ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။ သာမန် အလုပ်သင်တွေအနေနဲ့ကတော့ သေချာပေါက် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။”
“ဒါ့အပြင် ပါဝင်မှုတွေကို လျှို့ဝှက်ကုဒ်နဲ့ ရေးထားပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စာမျက်နှာ နံပါတ်တွေကိုတော့ ပိုပြီး ဝေဝါးသွားအောင် အန်ဂျီမာ ဘာသာစကားနဲ့ ရေးထားတာ ဖြစ်တယ်။”
လေလင်က အောက်ခြေက စာမျက်နှာ နံပါတ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဒီမှာ ကြည့်စမ်း၊ ဒါက စာမျက်နှာ နံပါတ် ၁၂ ပဲ ရှိသေးတာ။ <ရွတ်ခ်မန်းစ်၏ ဘဝကျင့်စဉ်> စာအုပ်အရဆိုရင် လိုဝီယန် မှော်ကျမ်းတွေရဲ့ ပထမဆုံး စာမျက်နှာ ၃၀ မှာ သူ အလုပ်သင်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲ အချိန်က ရေးခဲ့တဲ့ စမ်းသပ်မှု မှတ်တမ်းတွေနဲ့ အသိပညာတွေပဲ ပါတာ။ သူ တရားဝင် မှော်ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမွေအနှစ်တစ်ခုကို ရမှသာ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတဲ့ ပါရမီကို စတင် ပြသခဲ့တာ။ တကယ်လို့ ဒီတန်ဖိုးကြီးလှတဲ့ စာမျက်နှာသာ အစစ်ဆိုရင် စာမျက်နှာ နံပါတ်က အနည်းဆုံး ၁၀၀ ကျော်မှသာ ယုံကြည်နိုင်စရာ ရှိလိမ့်မယ်။”
“မှော်ဆရာတွေကြားက အရောင်းအဝယ်တွေဟာ ကုန်ပစ္စည်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးချင်း မျှတမှုအပေါ်မှာ အခြေခံတာ။ မင်းရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ စာမျက်နှာ အပိုင်းအစက မှော်ကျောက်တုံး ၇၀၀ မတန်ပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် ၇၀ ကသာ အမြင့်ဆုံး တန်ဖိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်။” လေလင် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
“အိုင်း…… ဟားဟား။ ဒီနေ့ ရာသီဥတုက မဆိုးပါဘူး။” သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ လေလင်ရဲ့ ပြတ်သားလှတဲ့ စိုက်ကြည့်မှုအောက်မှာ အရှုံးပေးလိုက်ရတော့သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါ ဒီလောက်အထိ သိနားလည်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ မင်း စိတ်ကြိုက် ရွေးလေ။”
“မလိုပါဘူး၊ ငါ ဒီနေရာကို သတင်းအချက်အလက် စုံစမ်းဖို့ လာခဲ့တာ။ ငါ ဒါကို မျှတတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုနဲ့ပဲ ဝယ်ပါ့မယ်။”
လေလင်က အနက်ရောင် စာလိပ်အပိုင်းအစကို ကိုင်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ကျောက်တုံး ၇ တုံးကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။
ဒီပျက်စီးနေတဲ့ စာမျက်နှာပေါ်က လျှို့ဝှက်ကုဒ်တွေကို တရားဝင် မှော်ဆရာတစ်ဦးကသာ ဖော်ထုတ်နိုင်မယ် ဖြစ်ပေမဲ့ လေလင်ကတော့ အေအိုင်စနစ်ကို သုံးပြီး ဒီလျှို့ဝှက်ကုဒ်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားချင်တာ ဖြစ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချက်အလက် တွက်ချက်မှု စွမ်းရည်နဲ့ ပတ်သက်ရင် ဒီအရာမှာ သူပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမှု ဖြစ်ပေမဲ့ အေအိုင်စနစ်ရဲ့ စွမ်းရည်က တရားဝင် မှော်ဆရာတစ်ဦးထက်ပင် ပိုကောင်းကြောင်း လေလင် ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။
“ကောင်းပြီ။ ကောင်းပြီ။ မင်း ဘာကို မေးချင်တာလဲ။”
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက စားပွဲပေါ် မှီလိုက်ပြီး မှော်ကျောက်တုံးတွေကို တစ်တုံးချင်းစီ စားပွဲပေါ်ကနေ ကောက်စားလိုက်တော့သည်။ လေလင် ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။
“ငါ့မှာ စွမ်းရည် အများကြီး လိုအပ်နေတာ။ တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို နောက်ထပ် မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ သာ ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် တည်ဆောက်မှုကို သေချာပေါက် ပြီးနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်……”
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုရဲ့ မျက်နှာမှာ နာကျည်းနေတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။
လေလင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း - “ငါ့ကို အက်ဗ်ဆယ် ဘုန်းသစ်တော အကယ်ဒမီ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေကို ပြောပြစမ်း။”
“အက်ဗ်ဆယ် ဘုန်းသစ်တော အကယ်ဒမီ။ မင်းက အဲဒီက အလုပ်သင်တစ်ယောက်လား။”
“အဲဒီက အခြေအနေတွေကို စိတ်ဝင်စားရုံသက်သက်ပါပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါ ဒီစစ်ပွဲကြောင့် ထိခိုက်နစ်နာမှုမျိုး မရှိချင်ရုံတင်။”
“ကောင်းပြီ။” သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက ထပ်ပြီး မမေးတော့ပေ။ “ငါလည်း အဲဒီကျောင်းတော်ကနေ ဘွဲ့ရခဲ့တာပဲ။ အခု အက်ဗ်ဆယ် ဘုန်းသစ်တော အကယ်ဒမီ ရဲ့ အခြေအနေကတော့ သိပ်ပြီး မကောင်းလှဘူး။ ငါ ကြားရတာတော့ ဆိတ်ငြိမ်ဂေါသမ်၏ ဂူကျောင်းနှင့် သစ်တောဖြူ ရုန်းဂူတို့ ပူးပေါင်းပြီး ဒီစစ်ပွဲအတွင်းမှာ အက်ဗ်ဆယ် ဘုန်းသစ်တော အကယ်ဒမီ ကို ရင်ဆိုင်နေကြတာ ဖြစ်တယ်……”
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုက အဆက်မပြတ် ပြောနေခဲ့တော့သည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လေလင်သည် အလွန်ပင် ညှိုးငယ်တဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ ကုန်စုံဆိုင်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
‘ငါ အခြေအနေတွေ ဒီလောက်အထိ ဆိုးနေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ ငါ ဒီနေရာမှာ ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုပြီး ကြာရှည်စွာ နေရမယ့် ပုံစံမျိုး ရှိနေတာပဲ။’
သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုရဲ့ ပြောကြားချက်အရ စစ်ပွဲဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မေ့လျော့နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဆိတ်ငြိမ်ဂေါသမ်၏ ဂူကျောင်းနှင့် သစ်တောဖြူ ရုန်းဂူတို့မှာ အက်ဗ်ဆယ် ဘုန်းသစ်တော အကယ်ဒမီ နဲ့ အဆင့်တူ အဖွဲ့အစည်းများ ဖြစ်ကြခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။
သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းမှုကြောင့် အက်ဗ်ဆယ် ဘုန်းသစ်တော အကယ်ဒမီ မှာ အားနည်းချက် ရှိနေခဲ့ရသည်။
အခုအချိန်မှာတော့ ကျောင်းတော်အနေနဲ့ ခုခံဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး မှော်ဂါထာ အစီအရင်ကိုသာ အားကိုးနေရတော့သည်။
“အေအိုင်စနစ်၊ ဒီစာမျက်နှာကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ဘယ်လောက်အထိ ကြာမလဲ။”
လေလင် ပျက်စီးနေသော လိုဝီယန်၏ သွန်သင်ချက် စာမျက်နှာ အပိုင်းအစကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
၎င်းမှာ လူသားရဲ့ အရေပြားနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာ ဖြစ်ပေမဲ့ လေလင် သေသေချာချာ ထုပ်ပိုးပြီး သူ့ရဲ့ ဝတ်ရုံအောက် ထည့်လိုက်တော့သည်။
[အချက်ပေးသံ - ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း လုပ်ဆောင်နေပါသည်။ အချက်အလက် ဘဏ်ထဲတွင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကုဒ်များ မရှိသဖြင့် ခန့်မှန်းချက်များ လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ပြီးဆုံးရန် ခန့်မှန်းခြေ အချိန် - ၉၃ ရက်နှင့် ၁၃ နာရီ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။]
‘၃ လခန့်ပေါ့၊ ငါ စောင့်နိုင်ပါတယ်။’ လေလင် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဈေးကွက်ထဲမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့တော့သည်။
သူ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအိုကို ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက အစစ် ဖြစ်ပေမဲ့ လေလင်ကတော့ အေအိုင်စနစ်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး လောင်းကြေးထပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အဆင်မပြေ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ အဖိုးအို ပေးခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက အနည်းဆုံး မှော်ကျောက်တုံး ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။
လိုဝီယန် သွန်သင်ချက်တွေရဲ့ စာမျက်နှာ နံပါတ်က အတော်လေး နိမ့်နေပြီး အလုပ်သင်တွေအတွက် ပါဝင်မှုတွေသာ အများစု ရှိနေပေမဲ့ လေလင်လို အဆင့် ၂ အလုပ်သင်တစ်ဦးအတွက်တော့ အတော်လေး အသုံးဝင်သည်။
ထိုအရာထဲမှာ ရွတ်ခ်မန်းစ်ရဲ့ စိတ်အာရုံစူးစိုက်ခြင်း ကျင့်စဉ်တွေ၊ စမ်းသပ်မှု မှတ်တမ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အရင်းအမြစ်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအချို့ပင် ရှိနေနိုင်သေးသည်။
အကယ်၍ သူ ၎င်းတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် လေလင် သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရမှာ ဖြစ်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အေအိုင်စနစ်ရဲ့ အချက်အလက် တွက်ချက်မှု စွမ်းရည်က အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသည်။
လေလင်သည် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် ထက်ဝက်ခန့်ကိုပင် အသုံးပြုရခြင်း မရှိသေးဘဲ အချိန်အများစုမှာ အားလပ်နေစေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ ဒီအားလပ်နေတဲ့ အချိန်ကို သုံးပြီး လျှို့ဝှက်ကုဒ်ကို ဖော်ထုတ်ခိုင်းလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။