အခန်း ၄၇ - အဆင်မပြေမှုများ

လေလင်သည် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ပခုံးနှစ်ဖက်ဆီမှ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

[အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိမ်ရှင်သည် မြားထိမှန်သဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားပါပြီ။ သတိပေးချက်။ သတိပေးချက်။ မြားထိပ်ဖျားတွင် ရောဂါပိုးမွှားများ အလွန်မင်း ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိထားသော နေရာကို ချက်ချင်း သန့်စင်ရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်!]

“သေစမ်း” လေလင် ထိုမြားကို အလျင်အမြန်ပင် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံထဲမှ ငွေရောင် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ထားရင်း ဒဏ်ရာ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အသားများကို ဓားဖြင့် လှီးထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ခါးပတ်အိတ်ထဲမှ စိမ်းစိုသော အရောင်ရှိသည့် ဆေးရည်တစ်ပုလင်းကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ၊ တစ်ဝက်ကို ဒဏ်ရာပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကိုမူ ပါးစပ်ထဲသို့ သွန်ချလိုက်သည်။

အေအိုင်စနစ်ထံမှ [အန္တရာယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါပြီ] ဟူသော အသံကို ကြားရမှသာ သူသည် စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

လေလင် မြားထိမှန်ခဲ့သည့် အချိန်မှာပင်၊ ဒိုင်ရစ်စ်သည်လည်း လျှပ်စီးကြောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဒိုင်ရစ်စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မီးလောင်ကျွမ်းပြီး မည်းတူးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ အတောင်ပံများမှာလည်း တစ်ဝက်မက ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ လက်တစ်ဖက်မှာလည်း မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှမရှိဘဲ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ခြေကျင်းဝတ်မှာမူ အရိပ် လက်ဖဝါး မှော်ဂါထာ၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံထားရဆဲပင်။

သူမ၏ သက်လုံးမှာ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေအထိ ကျဆင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဘယ်အချိန်မဆို သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

“ကလဲ့စားချေရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ကလဲ့စား။”

ဒိုင်ရစ်စ်သည် သတိလက်လွတ်ဖြင့် ထိုစကားလုံးများကိုသာ အဆက်မပြတ် ရေရွတ်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားပြီးနောက်၊ မိမိ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ကိုယ်တိုင် ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ခြေထောက်သည် လေထုထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသော အရိပ် လက်ဖဝါးသည်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အတူတူ သေကြစို့”

ဒိုင်ရစ်စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖောင်းပွလာခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်ရှိ အဖုအထစ်များမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်မှာ သုံးဆခန့် မြင့်မားလာခဲ့ပြီး လေလင်ဆီသို့ တရစပ် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“သေစမ်း”

လေလင် ပခုံးပေါ်က ဒဏ်ရာကို ဖိနှိပ်ထားရင်း နောက်သို့ အလျင်အမြန်ပင် ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လက်ထဲ၌ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ပေါက်ကွဲသည့် ဆေးရည်ပုလင်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

ဘန်း...ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာရသည်။

နီရဲသော မီးတောက်များနှင့် စိမ်းစိုသော အရည်များသည် အချင်းချင်း ရောစပ်သွားခဲ့ပြီး၊ နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင် မီးလျှံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လေလင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်ရှောင်လိုက်မှသာ ပေါက်ကွဲမှု ဧရိယာအတွင်းမှ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ စိမ်းစိုသော အရောင်ရှိသည့် အရိုးများနှင့် အသားစများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

“ဟင်” မြေပြင်ပေါ်ရှိ စိမ်းစိုသော အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ဝါကျင့်ကျင့် အရည်အချို့ အဆက်မပြတ် စီးကျလာပြီး မြေပြင်ကို တိုက်စားနေသည်ကို လေလင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် စစ်ဆေးလိုက်တော့သည်။

ထူထဲသော အရည်အစက်အချို့သည် သူရိပ်မိခြင်းမရှိဘဲ သားရေဝတ်စုံကို တိုက်စားသွားခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအချို့ ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုဒဏ်ရာများ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်မူ ဝါကျင့်ကျင့် အကွက်များ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို စတင်၍ ထုံကျင်လာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

[အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိမ်ရှင်သည် မသိရှိရသေးသော ရောဂါပိုးမွှားများ၏ ဒုတိယအကြိမ် ကူးစက်ခြင်းကို ခံစားနေရပါသဖြင့်၊ ၎င်းသည် အိမ်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြိုတင်ကာကွယ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သုံးစွဲရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်]

“အေအိုင်စနစ် ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးစမ်း ပြီးတော့ ကုသနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေစမ်း။”

[တာဝန်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို သတ်မှတ်နေပါပြီ! စူးစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကို စတင်နေပါသည်……]

[ဘစ်ပ် ၎င်းကို ကုသရန်အတွက် လူခေါင်းပါ ငှက်၏ အစိတ်အပိုင်း ၃၀ ဂရမ်၊ ပန်းရောင် မှင်ဆီ ၅၀၀ မီလီလီတာ၊ အုန်းစိမ်းကျောက် ၅၀ ဂရမ် လိုအပ်ပါသည်……]

အေအိုင်စနစ်သည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို အဆက်မပြတ် ဖော်ပြပေးနေတော့သည်။

“ငါ ထိုပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ဖို့ ဘယ်မှာ အချိန်ရှိပါ့မလဲ။ အေအိုင်စနစ်၊ ၎င်းကို လောလောဆယ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုပဲ တွက်ချက်စမ်း။”

လေလင်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

[ဒဏ်ရာကို မီးတောက်ဖြင့် ဖိကပ်လိုက်ခြင်းက ရောဂါပိုးမွှား ပျံ့နှံ့မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် ထိရောက်မှု ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်ပါသည်] အေအိုင်စနစ်က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာသည်။

“မီးတောက် ဟုတ်လား။”

လေလင် သူ၏ ဝတ်ရုံကို ဆွဲဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ဘေးနားရှိ မီးတောက်နေသော သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ကောက်ယူကာ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံကို ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိကပ်လိုက်တော့သည်။

ရှူး...အသားကို ကင်နေသကဲ့သို့သော စူးရှလှသည့် အသံများနှင့်အတူ အသားလောင်ကျွမ်းသည့် အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာရသည်။ လေလင်၏ မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်ရှုံ့သွားခဲ့ရတော့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ အေအိုင်စနစ်ထံမှ ကုသမှု ထိရောက်ကြောင်း အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေလင် မီးတောက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် ထိုင်လိုက်ရကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း အေးစက်သော ချွေးစက်များစွာ စီးကျနေတော့သည်။

‘ဒီတစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရန်သူက အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှပါလား။ သူမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ မီးတောက်တွေကို ခုခံနိုင်စွမ်း အလွန် မြင့်မားလှတဲ့အပြင်၊ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်ကလည်း မြန်ဆန်ပြီး အဆိပ်တွေနဲ့ပါ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြတာ။ ကြည့်ရတာ ဒါဟာ ငါ့ကို နှိပ်စက်ဖို့အတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ။ တကယ်လို့ အေအိုင်စနစ်သာ မရှိခဲ့ရင်၊ ငါ ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်သွားမလဲ မသိဘူး……’

ဒိုင်ရစ်စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရည်များသည် မြားအဆိပ်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကူးစက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု အေအိုင်စနစ် ကြိုတင် တွက်ချက်ထားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဒဏ်ရာအနည်းငယ်မျှသာ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော လေလင်အနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ငါ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တဲ့ ပေါက်ကွဲတဲ့ ဆေးရည်ပုလင်းတွေလည်း အကုန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ငါ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို ထပ်ပြီး ဝယ်ယူရဦးမယ်။’

လွန်ခဲ့သည့် တိုက်ပွဲအနည်းငယ်အတွင်း လေလင်သည် ရန်သူများကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရန်အတွက် ဆေးရည်များကိုသာ ပိုမို အားကိုးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် သူသည် မှော်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်နီးပါးခန့် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို သုံးစွဲခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းလှသည်မှာ သူသည် ပေါက်ကွဲသည့် ဆေးရည်များကို ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်ပါက ကုန်ကျစရိတ်မှာ ယခုထက်မက ပိုမို မြင့်မားလာမှာ သေချာသည်။

‘မီးတောက်က ရောဂါပိုးမွှား ပျံ့နှံ့မှုကို ယာယီပဲ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာ။ ငါ ဒါကို လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားအောင် ကုသဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေကို ထပ်မံ ဝယ်ယူရမယ်။’

လေလင် မီးလောင်ကျွမ်းထားသော ဒဏ်ရာကို ကြည့်ရှုရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကာ၊ ခွန်အားတိုး ဆေးရည်တစ်ပုလင်းကို ထပ်မံ သောက်သုံးလိုက်ပြီးမှ မတ်တတ်ရပ်၍ ကျောက်မီးခိုးမြို့တော်ဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်ခဲ့တော့သည်။

ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြို့တော်၏ စစ်သည်တော်များသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားကြမှာ ဖြစ်သဖြင့်၊ မကြာမီမှာပင် ဤနေရာသို့ လာရောက် စစ်ဆေးကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

လေလင် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကို သည်းခံရင်း ကျောက်မီးခိုးမြို့တော်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူသည် မိမိ၏ မြင်းနှစ်ကောင်ကိုပင် ပြန်လည် သယ်ဆောင်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ ကုန်စည်သေတ္တာကြီးကိုသာ လျှို့ဝှက်စွာ သယ်ထုတ်ခဲ့တော့သည်။

မြို့ရိုးပြင်ပရှိ ဝါကျင့်ကျင့် အရောင်ရှိသော မြင်းတစ်ကောင်ကို ခိုးယူလိုက်ပြီးနောက်၊ သူသည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ အမှောင်ထုကို အကာအကွယ်ယူ၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့တော့သည်။

သူသည် မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားသော မှော်ဆရာတို့၏ ဈေးကွက်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့တော်ဝန်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကိုမူ သူက လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်မှာ ပြောနေစရာ မလိုတော့ချေ။

……

ဆယ်ရက်ကျော် မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ ဝက်လန်း ပြည်နယ်သို့ သွားရာ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဝါကျင့်ကျင့် အရောင်ရှိသော မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်၌ ကြီးမားလှသော သေတ္တာကြီးနှစ်လုံးကို တင်ဆောင်ထားပြီး၊ ၎င်းအပေါ်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူရိပ်တစ်ခု စီးနင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထိုမြင်းသည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရပြီး ခွာလေးဖက်စလုံးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။

‘အေအိုင်စနစ်။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ပြစမ်း။’

လေလင် မြင်း၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်က အထက်အောက် ငြိမ့်ခါနေရင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

[လေလင် ဖာလီယာ၊

အဆင့် ၂ အလုပ်သင်၊

သူရဲကောင်း။

ခွန်အား - လက်ရှိ၁.၃ (ပုံမှန်၂.၅)၊

လျင်မြန်မှု - လက်ရှိ၁.၇(ပုံမှန်၂.၇)၊

သက်လုံး - လက်ရှိ၁.၀ (ပုံမှန်၃.၀)၊

စိတ်စွမ်းအား - လက်ရှိ၄.၁ (ပုံမှန်၄.၄)၊

မှော်စွမ်းအား - ၄.၀။

အခြေအနေ - အိမ်ရှင်သည် ရောဂါပိုးမွှား ကူးစက်ခံထားရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပါသည်]

‘ရောဂါပိုးမွှား ပျံ့နှံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့၊ အခုဆိုရင် ဆယ်ရက်ကျော် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေတုန်းပဲ။ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကတော့ ထပ်မံ မြင့်မားလာခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ ဒါဟာ နေ့စဉ်မနားတမ်း တရားထိုင်ခြင်းရဲ့ ရလဒ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။’

လေလင် မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို ကြည့်ရှုရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အသစ်စက်စက် မျက်နှာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အေးစက်စက် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မှ၊ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပလှသော ရွှေဝါရောင် ဆံပင်များနှင့် မျက်ဝန်းပြာပြာများ ရှိသည့် အနောက်တိုင်းဆန်သော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ မည်သည့် သွေးရောင်မှမရှိဘဲ ဖြူဖျော့လျက် ရှိနေ၏။

‘အေအိုင်စနစ် စိတ်ထဲမှာ မြေပုံကို ထုတ်ပြစမ်း။’

လေလင် မိမိစုဆောင်းထားသော အချက်အလက်ငယ်အချို့ကို သေချာလှသော မြေပုံအချက်အလက်များအပေါ် ထပ်ဆင့်၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

‘ဘစ်ကီ ပို့ပေးထားတဲ့ သတင်းအရဆိုရင်၊ အနီးနားမှာ မှော်ဆရာတွေ စုဝေးရာ နေရာတစ်ခု ရှိနေရမယ်။ ၎င်းနေရာမှာ ငါ ရောဂါပိုးမွှားကို လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားအောင် ကုသနိုင်မယ့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။’

လဝက်ခန့် ပုံတူကူးယူတွက်ချက်မှုများနှင့် စူးစမ်းစစ်ဆေးမှုများအရ၊ လေလင် ခန့်မှန်းမိသည်မှာ ရန်သူ့ဘက်က ဒိုင်ရစ်စ်တစ်ကောင်တည်းကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ကျောင်းတော်နှင့် ဖြစ်ပွားနေသော စစ်ပွဲကြီးကြောင့်၊ မည်သူမျှ သူရဲကောင်းအဆင့်မျှသာရှိသော အဆင့် ၂ အလုပ်သင်တစ်ဦးနောက်သို့ အချိန်ပေး၍ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေမည် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် တကယ့်ကို ဝမ်းသာစရာ သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

‘ငါ ကျောင်းတော်ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေတွေကိုပါ ထိုနေရာမှာ စုံစမ်းလို့ ရနိုင်သေးတယ် မဟုတ်လား။’

လေလင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်လိုက်ပြီး လမ်းမကြီးပေါ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာဖွေလိုက်ပြီး၊ တဲနှင့် ကိရိယာများကို ထုတ်ယူကာ စခန်းချရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

‘ဒီနယ်မြေက အတော်လေး လူသူကင်းမဲ့လှတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ မှော်ဆရာတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှဟာ သာမန်လူသားတို့ရဲ့ ကမ္ဘာနဲ့ တတ်နိုင်သလောက် ဝေးဝေးမှာပဲ ရှိတတ်တာ။မှော်ဆရာတစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ မှော်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုတွေကို သာမန်လူသားတွေအနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’

လေလင် တဲ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ပိုးမွှားများနှင့် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ချဉ်းကပ်မလာစေရန်အတွက် အဖြူရောင် ဆေးမှုန့်အချို့ကို ဖြန်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သတ္တုဒယ်အိုးတစ်ခုကို ယူကာ မြစ်ရေအချို့ကို လောင်းထည့်လိုက်ပြီးနောက် မီးပုံကို စတင် မီးညှိလိုက်တော့သည်။

မြစ်ရေများ စတင် ဆူပွက်လာသည့် အချိန်တွင်၊ လေလင် သစ်ပင်များကြားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မှိုအချို့နှင့် အပင်အချို့ကို ၎င်းအထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူသည် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အချို့နှင့် အသားခြောက်အချို့ကို ထပ်မံ ဖြည့်စွက်လိုက်ရာ၊ လတ်ဆတ်လှသော အစားအစာ ရနံ့များသည် လေထုထဲတွင် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။

လေလင် မိမိအတွက် ဟင်းရည်တစ်ခွက် ခတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုဟင်းရည်၏ အရောင်မှာ အဖြူရောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းပူနွေးနေဆဲ အခြေအနေဖြင့် သောက်သုံးရခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေလှပေသည်။

လေလင် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး “မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ပူပူနွေးနွေး အစားအစာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ငါ အသားခြောက်တွေနဲ့ ပေါင်မုန့်ခြောက်တွေကို အဆက်မပြတ် စားသုံးရလွန်းလို့ အော့အန်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်နေပြီ။”

ပတ်ဝန်းကျင်၌ တောပန်းအချို့ ပွင့်ထွက်နေပြီး၊ အမျိုးအမည်မသိရသေးသော ငှက်တစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံလည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ အော်ဟစ်သံမှာ လင်းယုန်ငှက်ငယ်တစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။

“တကယ်လို့ ငါ့မှာ ဒဏ်ရာရမနေဘူးဆိုရင်၊ ဤအခြေအနေက တကယ့်ကို ပြည့်စုံလှမှာပဲ။”

လေလင် ဟင်းရည်ကို အကုန် သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝတ်ရုံကို ပြင်ဝတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝတ်စုံအောက်တွင်မူ၊ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော ဒဏ်ရာ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်များကဲ့သို့သော အမွေးအမှင်အချို့ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသဖြင့်၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

“ဟိုဘက်မှာ သူကို သတ်ပစ်ကြစမ်း။”

အနီးနားရှိ သစ်ပင်များကြားထဲမှ လှုပ်ရှားမှု လက္ခဏာအချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေလင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

အော်ဟစ်သံများသည် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ပြဿနာတစ်ခု ထပ်မံ၍ တံခါးလာခေါက်ပြန်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ချုံပုတ်များ ပွင့်ဟသွားပြီးနောက်၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို ကာကွယ်ထားသည့် ကြီးမားလှသော လူကြီးတစ်ဦး ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုလူကြီး လေလင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ သူသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဤနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ဦး စခန်းချနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်လိုမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

သူ လေလင်ကို ကြည့်ရှုရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ကာ “ကြည့်ရတာ မင်းလည်း ဒီပြဿနာထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သွားရတော့မယ် ထင်တယ်။”

“ဟိုဘက်မှာ သူတို့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးကြနဲ့။”

သားရေဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော စစ်သည်တော်အုပ်စုတစ်စုသည် ဤနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

ထိုခေါင်းဆောင်သည် အလွန်ပင် လှပလှသော သံချပ်ကာ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ဤဝတ်စုံကို ကြည့်ရတာ ကြေးစားစစ်သည်တွေ ဒါမှမဟုတ် စွန့်စားရှာဖွေသူတွေ ဝတ်ဆင်တဲ့ ဝတ်စုံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဤသူများသည် သေချာပေါက် မင်းမျိုးမင်းနွယ်အချို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အခြွေအရံတွေ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် ပြဿနာတက်ဦးမယ်။’ လေလင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

အေအိုင်စနစ်၏ စကင်န်ဖတ်မှုအရ၊ ဤကြီးမားလှသော လူကြီးသည် သေချာပေါက် ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်စေကာမူ၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အလုပ်သင် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ စွမ်းအား ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေသော ရန်သူများထဲတွင်မူ၊ ထိုခေါင်းဆောင်သည် သူရဲကောင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး၊ အနောက်ရှိ စစ်သည်တော်များမှာမူ သာမန်လူသားများထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုမို သန်မာကြသူများ ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ။” ထိုခေါင်းဆောင် လေလင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ဘာမှမသိတဲ့ ဘေးလူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြပါ၊ ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဘာကိုမှ မမြင်မိပါဘူးခင်ဗျာ။”

လေလင် သူ၏ ဟင်းရည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆက်လက် သောက်သုံးနေလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာကြောင့် ထိုအခြွေအရံတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်သည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထိုလူကြီးနှင့် မိန်းကလေးငယ်ကိုမူ တစ်ဖက်တွင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့သည်။

“ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါခင်ဗျာ။ ကျွန်မတို့က ဗိုင်းကောင့် ဘဲရက် ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ တကယ်လို့ မင်း ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မ မင်းရဲ့ စေတနာကို သေချာပေါက် မှတ်သားထားမှာ ဖြစ်ပြီး၊ မင်းဟာ ဘဲရက် မိသားစုရဲ့ ထာဝရ မိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်ခင်။”

ထိုမိန်းကလေးငယ်တွင် ဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်ဝန်းပြာပြာတစ်စုံ ရှိနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်၌ တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့်၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ် လူငယ်အများစုသာဆိုပါက သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်ခိုက်ပေးရန် သေချာပေါက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ကျိန်ဆိုကြပေလိမ့်မည်။

“သခင်မလေး လန်နင် ဗိုင်းကောင့်မင်းကြီးက မင်းကို ပြန်လာဖို့အတွက်ပဲ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။ အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည် မခုခံပါနဲ့။” ထိုခေါင်းဆောင်က မိန်းကလေးငယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

“နင် ယုတ်မာညစ်ပတ်တဲ့ အမှိုက်ကောင်၊ ငါ့မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို လောဘတက်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဖခင်ကို အဆိပ်ခတ် သတ်ပစ်ခဲ့တာ။ ငါ သေရဦးတော့ နင်ဆီကို လုံးဝ ပြန်မလိုက်ဘူး။”

ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် မိမိ၏ ပြဿနာမှန်သမျှကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ရင်း၊ လေလင်ထံသို့ ရံဖန်ရံခါ လှမ်း၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှစေကာမူ၊ လေလင်ကမူ ၎င်းကို အပြည့်အဝ ရိပ်မိပြီး ဖြစ်သည်။

‘ကြည့်ရတာ ဒါဟာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခုရဲ့ အမွေဆက်ခံမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာ ဖြစ်ရမယ်။ မင်းက ဤပဋိပက္ခကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖွင့်ဟပြောဆိုခြင်းအားဖြင့်၊ ငါ့ကိုပါ ဤပြဿနာထဲ ဆွဲသွင်းချင်တာ ဟုတ်လား။’ လေလင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိတော့သည်။

“ဗိုင်းကောင့်မင်းကြီးက မင်းပြောသလိုမျိုး ဘာကိုမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ အမွေဆက်ခံမှုဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေရဲ့ တွေ့ဆုံပွဲပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။”

ထိုခေါင်းဆောင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သက်သေ ရှိနေတာပဲ။” ထိုမိန်းကလေးငယ် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

“မြန်မြန်လုပ်ကြစမ်း။ သခင်မလေးကို အိမ်တော်ဆီ ပြန်လည် သယ်ဆောင်ကြစမ်း။”

ထိုခေါင်းဆောင်သည် နောက်ထပ် ဆွေးနွေးလိုသည့် အမူအရာ လုံးဝ မပြတော့ချေ။

သာမန် စစ်သည်တော်အချို့သည် သူတို့၏ ဓားများနှင့် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ထိုကြီးမားလှသော လူကြီးသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို ကာကွယ်ထားလိုက်တော့သည်။

ထိုလူကြီး၏ စွမ်းအားမှာ သေချာပေါက် မဆိုးလှချေ။ သူသည် ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်စေကာမူ၊ ထိုစစ်သည်တော်များအနက် ၅ ဦးကို ချက်ချင်းပင် အသက်ပေးသွားစေခဲ့သည်။

ထိုသာမန် စစ်သည်တော်များသည် ရှေ့သို့ တရစပ် တိုက်ခိုက်ကြရင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ ရယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းနောက်တွင်မူ သူတို့သည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသော ထိုမိန်းကလေးငယ်ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်ကြပြီးမှ၊ လေလင်ကို အဆက်မပြတ် သံသယစိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ထိုခေါင်းဆောင်သည် သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

“ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်တို့ မင်းကို နှောင့်ယှက်မိသွားပုံရတယ်၊ သွားကြစို့။”

ထိုခေါင်းဆောင် ဆိုလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ ဤနေရာမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။