အခန်း ၄၂ - ယာယီထွက်ခွာခြင်း
“ကောင်းပြီ…… ဒီအကြောင်းတွေကို နောက်ထပ် မပြောကြေးတမ်းပဲ။ ဒီကုန်ကြမ်းတွေက မူလက ဒီလောက် ဈေးမပေါပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးက ထိုးကျနေတာဆိုတော့ မှော်ကျောက်တုံး ၂၀၀ နဲ့ပဲ ရောင်းလိုက်ပါ့မယ်။”
ဝူးခ်က သူရောင်းချမည့် ဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်လိုက်သည်။
လေလင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အလယ်အလတ်တန်းစား မှော်ကျောက်တုံး ၂၀ ကို ဝူးခ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ဝူးခ်ထံမှ ကြီးမားလှသော ကုန်ကြမ်းထုပ်ကြီးကို လက်ခံရရှိခဲ့ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဘေးလူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိသွားတော့သည်။
လေလင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအထုပ်ကြီးကို ကျောပိုးလျက် ဝူးခ်နှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆက်လက် စကားစမြည် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့…… မင်းဆီမှာ မှော်လက်နက်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းများ ရထားတာ ရှိလား။” လေလင်သည် မိမိ၏ စွမ်းအားကို လျင်လျင်မြန်မြန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျိုးကိုမျှ လက်လွတ်ခံမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
“ဘယ်လိုလုပ် ရှိပါ့မလဲ။” ဝူးခ်က ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းရင်းပြောသည်။
“မကြာသေးခင်ကပဲ မှော်လက်နက်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက အရူးအမူးကို ထိုးတက်သွားတာ။ အဆုံးသတ်မှာတော့ ဘယ်သူက ကိုယ့်ရဲ့ အသက်ကယ်ပစ္စည်းတွေကို အပြင်ထုတ်ပြီး ရောင်းချပါ့မလဲ။”
ဝူးခ်က ရုတ်တရက် သူ၏ အသံကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး
“ဒီလောက်တောင် ကုန်ကြမ်းတွေ အများကြီး ဝယ်ပြီး မှော်လက်နက်တွေအကြောင်း လိုက်မေးနေတာဆိုတော့…… မင်းလည်း အဲဒီသတင်းကို ရထားလို့ မဟုတ်လား။”
လေလင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ
“ငါ ဒီအခြေအနေတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့အတွက် ရေရှည်တာဝန်တစ်ခု ယူပြီး အပြင်ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။”
ဝူးခ်ကလည်း ခေါင်းညိတ်လျက်
“ရှောင်ထွက်သွားတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ငါလည်း နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ထွက်ခွာတော့မှာ။”
‘မှော်လက်နက် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဆင့် ၃ အလုပ်သင် ဝူးခ်တောင်မှ ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်နေရပြီပဲ။’
လေလင်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ် ဖိစီးမှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ရပြီး၊ ဝူးခ်နှင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောဆိုပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
‘တာဝန်ယူဖို့ ကိစ္စကို နောက်ထပ် ဆွဲဆန့်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး၊ ငါ အခုချက်ချင်း ထွက်ခွာမှ ဖြစ်မယ်။’
ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာရန်အတွက် တာဝန်တစ်ခုခုကို မဖြစ်မနေ စာရင်းသွင်းရန် မလိုအပ်သော်လည်း ကျောင်းတော်အစောင့်အရှောက်များ၏ အတားအဆီးမှာ ရှိနေသေးသည်။
ထို့အပြင် လေလင်သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် တရားဝင်မှော်ဆရာများနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို ရယူရန် ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာလိုသေးသဖြင့် ဤစည်းမျဉ်းများကို သဘာဝအတိုင်း လိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ ပါရမီမှာ ပုံမှန်မျှသာ ရှိစေကာမူ သူ၏ ဆေးရည်ဖော်စပ်မှု အရည်အချင်းကို ဆရာ ခရော့ဖ်ကိုယ်တိုင် အသိအမှတ်ပြုထားသဖြင့် ကျောင်းတော်ဘက်ကလည်း သူ့ကို ဤနေရာတွင် အလဟဿ အသေခံခိုင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ဆရာကြီး ဟာရိုစီက ကျောင်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် မစ်ရှင်နယ်မြေမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် လူစည်ကားလာခဲ့သည်။
သို့သော် လေလင် သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဤနေရာတွင် အဆင့် ၃ အလုပ်သင် အရေအတွက်မှာ အလွန်တရာ နည်းပါးနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ၎င်းမှာ ဘာကြောင့်လဲဆိုသည်ကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ပေသည်။
‘သူတို့တွေက တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းတဲ့ လူအုပ်စုပဲ။’
ယခုကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် အလုပ်သင်များမှာ မစ်ရှင်ဆုလာဘ်များကို ခွဲဝေယူနေကြရပြီး အသိပညာ အချက်အလက်များနှင့် လဲလှယ်ရန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေကြရသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လေလင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သနားစရာ အကြည့်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ဤသူများသည် သေချာပေါက် အစွန့်ပစ်ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အလုပ်သင်တစ်ဦးတည်း အစွမ်းဖြင့် တရားဝင်မှော်ဆရာတစ်ဦးကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်စေကာမူ၊ သူတို့ အယောက်သောင်းချီ၊ ရာချီ စုပေါင်းပြီး မှော်အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက တရားဝင်မှော်ဆရာတစ်ဦးကိုပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံး အသုံးချခံရမည့် အခန်းကဏ္ဍပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် မှော်ဆရာများ၏ တိုက်ပွဲပတ်ဝန်းကျင်အနီးတွင် ရှိနေခြင်းမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။ သူတို့အတွက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည့် နှုန်းမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ရှိသဖြင့် အလွန်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။
လေလင်သည် သူတို့အပေါ် သနားမိသော်လည်း ဤသတင်းကိုမူ လုံးဝ ဖွင့်ဟပြောဆိုလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မိတ်ဆွေများကို သွယ်ဝိုက်သော အရိပ်အမြွက် ပေးခဲ့ခြင်းမှာပင် သူ၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဤသတင်းကို လူသိရှင်ကြား ပျံ့နှံ့အောင် ပြုလုပ်လိုက်ပါက ဆရာ ခရော့ဖ်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။
လေလင် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ မစ်ရှင်များကို ကြည့်လိုက်ရာ အများစုမှာ အချိန်တိုတောင်းလှပြီး ကျောင်းတော်နှင့် အလွန်နီးကပ်သော နေရာများတွင်သာ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကျောင်းတော်ဘက်က အခြားသော မစ်ရှင်အားလုံးကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။
လူသူအနည်းငယ် ရှင်းလင်းသွားချိန်တွင် လေလင် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကောင်တာရှေ့သို့ အမြန် လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
“ဘယ်လို တာဝန်မျိုးကို ယူချင်လို့လဲ။”
ကောင်တာတွင် တာဝန်ကျနေသူမှာ အလွန်ပိန်လှီလှသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ရင်းနှီးပျူငှာပုံရသည်။
“နံရံပေါ်က တာဝန်တွေက ကျွန်တော်နဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီလို့ပါ၊ အထူးတာဝန်မျိုး ရှိမလားခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်နာမည်က လေလင် ဖာလီယာ ပါ၊ ပါမောက္ခ ခရော့ဖ်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ပါတယ်။”
လေလင်က အသံကို နှိမ့်ချလျက် ပြောဆိုရင်း မှော်ကျောက်တုံးများ ထည့်ထားသော အိတ်ငယ်လေးတစ်အိတ်ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။
ထိုအဘိုးအိုက အိတ်ကို အလျင်အမြန်ပင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ သူက ပြုံးရွှင်သွားပြီး
“သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့။”
သူက ကောင်တာအောက်မှ စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ
“ဒါကို ကြည့်လိုက်ပါ။ တာဝန်အားလုံးကို ဒီထဲမှာ ရေးထားတယ်။”
ထိုအနက်ရောင် စာလိပ်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပုံရသည်။ လေလင်သည် စာလိပ်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ ၎င်းတွင် ရေးသားထားသော တာဝန်များကို လျင်မြန်စွာ လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ဤတာဝန်များအားလုံးတွင် တူညီသော အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့၏ ခက်ခဲမှုနှုန်းမှာ မမြင့်မားလှသော်လည်း ကြာမြင့်မည့် အချိန်မှာမူ အလွန်ပင် ရှည်လျားလှသည်။
အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ဤတာဝန်များသည် ပါရမီရှင် အလုပ်သင်များကို လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှ ရှောင်ကွင်းသွားနိုင်ရန် ဖန်တီးပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အေအိုင်စနစ်၏ စကင်န်ဖတ်မှု အကူအညီဖြင့် လေလင်သည် တာဝန်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။
“အစွန်းကုန်ညဉ့်နက်မြို့တော်ရှိ အပင်များ ညှိုးနွမ်းပျက်စီးရသည့် အကြောင်းအရင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်။ တာဝန်ကြာမြင့်ချိန် - ၃ နှစ်။”
“ကျွန်တော် ဒီတာဝန်ကိုပဲ ရွေးချယ်ပါ့မယ်။”
လေလင်က ထိုစုံစမ်းစစ်ဆေးရေး တာဝန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ထိုအဘိုးအိုကို ပြောလိုက်သည်။
“အစွန်းကုန်ညဉ့်နက်မြို့တော်က ပူးလ်ဖီးလ် ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ အရှေ့သစ်တော ပြည်နယ်မှာ တည်ရှိတာ။ မင်း အဲဒီကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေတစ်ဝက်နီးပါးကို ဖြတ်သန်းသွားရလိမ့်မယ်။ မြေပုံတစ်ခုခု ဝယ်သွားချင်သေးလား။”
ထိုအဘိုးအိုက ကောက်ကျစ်သော ကုန်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မြေပုံတစ်ခု ပေးပါ။”
လေလင်တွင် ကိုယ်ပိုင်မြေပုံ ရှိပြီးသားဖြစ်စေကာမူ၊ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရှုနိုင်ရန်အတွက် နောက်ထပ် မြေပုံတစ်ခု ရှိနေခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။
မှော်ကျောက်တုံး နှစ်တုံး သုံးစွဲပြီးနောက် လေလင်သည် အသစ်စက်စက် မြေပုံတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမြေပုံပေါ်တွင် ပူးလ်ဖီးလ် ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်အသီးသီးကို အထူးပြုပြထားရုံတင်မကဘဲ သူသွားရမည့် ခရီးစဉ်ကိုပါ အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းဖြင့် မှတ်သားပေးထားသည်။
‘မြေပုံအရဆိုရင် အစွန်းကုန်ညဉ့်နက်မြို့တော်က ပူးလ်ဖီးလ် ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ အရှေ့ဘက် အစွန်းဆုံး နယ်စပ်မှာ ရှိတာ ဖြစ်ပြီး ကျောင်းတော်နဲ့ အလွန် ဝေးကွာလှတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းတဲ့အချက်ကတော့ ၎င်းနေရာဟာ ဘစ်ကီ ပို့ပေးထားတဲ့ သတင်းထဲက မှော်ဆရာတွေ စုဝေးရာနေရာတစ်ခုနဲ့ နီးကပ်နေတာမလို့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရယူဖို့အတွက် အလွန် အဆင်ပြေစေလိမ့်မယ်။’
ဤအချက်ကြောင့်ပင် လေလင်က ဤတာဝန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါက မင်းရဲ့ ထွက်ခွာခွင့် လက်မှတ်ပဲ။”
ထိုအဘိုးအိုက သူ့ထံသို့ အနီရောင် သတ္တုပြားတစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်ကာ -
“ဒါကို ပျောက်ပျက်အောင် မလုပ်နဲ့၊ အစားထိုးလို့ မရဘူး။”
‘ကြည့်ရတာ မကြာသေးခင်က ကျောင်းတော်ကနေ အဝင်အထွက် ကိစ္စတွေကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားပုံရတယ်ပဲ။’
လေလင် စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်မိသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ဘာမှမပြောဘဲ ထိုသတ္တုပြားကိုသာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
မစ်ရှင်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လေလင်သည် ဆရာ ခရော့ဖ်၊ ဘစ်ကီနှင့် အခြားသော မိတ်ဆွေများကို သွားရောက် နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။
အဆုံးသတ်တွင်မူ သူ ပြင်ပသို့ မည်မျှကြာအောင် ထွက်ခွာသွားရမည်ကို မသိရှိနိုင်သဖြင့် အချို့သောအရာများကို ကြိုတင် စီမံထားရန် လိုအပ်ပေသည်။
လေလင်၏ အရိပ်အမြွက် သတိပေးချက်ကို ရရှိထားခဲ့သဖြင့် ဘစ်ကီမှာ မိသားစုထံသို့ ပြန်ရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကာလီဝီးယားနှင့် အခြားသူများမှာမူ မျက်နှာအမူအရာများ မကောင်းမွန်လှချေ။ သူတို့သည် ချာနိုဘိုင်း ကျွန်းစုမှ လာခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး ပြန်စရာ မိသားစု နယ်မြေမရှိသဖြင့်၊ လေလင်အနေဖြင့်လည်း သူတို့ကို နှုတ်ဖြင့်သာ အားပေးနှစ်သိမ့်နိုင်တော့သည်။
သူ၏ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အခန်းအပြင်အဆင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လေလင် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိသွားသည်။
‘ငါ ဒီနေရာကို ဘယ်အချိန်မှ ပြန်လာနိုင်မလဲ မသိဘူး။’
ဒီနေ့ သူ ဝယ်ယူခဲ့သော မန္တန်စာအုပ်များနှင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများမှာ အခန်းထောင့်ရှိ သေတ္တာကြီးနှစ်လုံးအတွင်း စနစ်တကျ ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လေလင်သည် သူ၏ အိပ်ရာကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်ရာ ဖုန်မှုန့် အနည်းငယ်သာ ရှိသော ကြမ်းပြင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဖာလီယာ။” လေလင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် အစက်ကလေးတစ်ခုကို ညင်သာစွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ကချပ်... ဟူသော စက်မှုလှုပ်ရှားသံတစ်ခုနှင့်အတူ သစ်သားကြမ်းပြင်များမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဘေးသို့ ရွှေ့လျားသွားပြီး ဖန်ပြွန်များဖြင့် စီရီထားသော ဆေးရည်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ဆေးရည်ပမာဏမှာ နီလာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ထက် အနည်းဆုံး ၁၀ ဆမျှ ပိုမို များပြားလှပေသည်။
အကယ်၍ ဝူးခ်သာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါက သူ၏ မျက်လုံးများပင် ပြူးကျယ်သွားပေလိမ့်မည်။ လေလင် ပြုံးလိုက်မိသည်။
ဤအရာများသည် သူလျှို့ဝှက် စုဆောင်းထားသော ကိုယ်ပိုင်ဆေးရည်များ ဖြစ်ကြသည်။
အေအိုင်စနစ်၏ အကူအညီကြောင့် သူ၏ ဆေးရည်ဖော်စပ်မှု အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ အခြားသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ၎င်းတို့၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းကိုသာ ရောင်းချခဲ့ပြီး အများစုကိုမူ ဤနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ရေတွက်ကြည့်ရအောင်။ ခွန်အားတိုး ဆေးရည် ၂၀၀၊ အဆိပ်ဖြေဆေး ၁၅၀၊ သွေးတိတ်ဆေး ၁၈၀ နဲ့ တခြားသော ဆေးရည်မျိုးစုံဆိုရင် ၎င်းတို့ရဲ့ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးဟာ အနည်းဆုံး မှော်ကျောက်တုံး ၃၀၀၀ ခန့် ရှိတယ်ပဲ။’
လေလင် ထိုဆေးရည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာများသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်ကြပြီး အမြဲတစေ အိပ်ရာအောက်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ရန် စီရင်ထားသော မှော်ဂါထာမှာ အဆင့် ၂ အလုပ်သင် တိုင်း တတ်မြောက်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖွင့်လှစ်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်လှစ်ရန် ကြိုးစားပါက အတွင်းရှိ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
‘အခုတော့ မန္တန်စာအုပ် သေတ္တာကြီးတွေနဲ့ တခြား ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို အကာအကွယ်အဖြစ် သုံးပြီး၊ ဒီဆေးရည်တွေကို ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ အပြင်ကို သယ်ထုတ်သွားလို့ ရပြီ။ အပြင်ဘက်မှာလည်း ဖုံးကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် မှော်အင်းစာလုံးအချို့ ရေးဆွဲထားရမယ်။’
လေလင်သည် မှော်အင်းစာလုံးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော သေတ္တာငယ်တစ်လုံးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ အတွင်းတွင် ဆေးရည်ပုလင်းများ လူးလိမ့်ပြီး မပျက်စီးစေရန်အတွက် ရေမြှုပ်များနှင့် ပိုးထည်စများကို စနစ်တကျ ထည့်သွင်းထားသည်။
ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ အချိန်အတော်ကြာအောင် သယ်ဆောင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လေလင်သည် ဆေးရည်အားလုံးကို သေတ္တာကြီးအတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သေတ္တာ၏ အပေါ်ဘက်တွင် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအချို့ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် မန္တန်စာအုပ်များကို စီရီထားလိုက်တော့သည်။
“ခြောက်နာရီတောင် ကျော်နေပြီပဲ။”
သူ၏ အခန်းထဲမှ ကြေးခလုတ်နာရီ၏ အချက်ပေးသံကို ကြားရပြီးနောက် လေလင် နာရီကို ပိတ်လိုက်သည်။
သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ရေမိုးချိုး သန့်စင်လိုက်ပြီး ထိုသေတ္တာကြီးနှစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ ကျောင်းတော်၏ အမြင့်ဆုံးအလွှာသို့ ဦးတည်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းနေရာတွင် သန်မာထွားကျိုင်းသော အနက်ရောင်မြင်း သုံးကောင်နှင့် မြင်းရထားတစ်စီးကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။
လေလင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး မြင်းရထားကို မောင်းနှင်ကာ လေဝင်ပေါက်ကဲ့သို့သော စက်မှုစနစ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။
“မင်းရဲ့ ထွက်ခွာခွင့် လက်မှတ်ကို ထုတ်ပြပါ။”
အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေလင် ယမန်နေ့က ရရှိခဲ့သော အနီရောင် သတ္တုပြားကို အလျင်အမြန်ပင် ထုတ်ပြလိုက်၏။
ဘန်း..
လေဝင်ပေါက်ကဲ့သို့သော စက်မှုစနစ်မှာ တရွေ့ရွေ့ တက်လှမ်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဂီယာဘီးများ၏ လှုပ်ရှားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ကျောက်တံခါးကြီး နှစ်ချပ် ပွင့်ဟသွားပြီး ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပလှသော နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းများ ဖြာကျလာတော့သည်။
လေလင် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်မိကာ
‘ကျောင်းတော်မှာ တခြား ထွက်ပေါက်တွေ ရှိနေသေးတာ အမှန်ပဲ။ မူလ ဝင်ပေါက်ကတော့ လူတွေ ဖြတ်သန်းသွားလာဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနေရာကတော့ ကြီးမားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သယ်ဆောင်ဖို့အတွက် ဖန်တီးထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။’
“ဟျား……” လေလင် မြင်းကတ်ကြိုးကို ရိုက်ခတ်ကာ မြင်းရထားကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှသာ လေလင်သည် သူ၏ လက်ရှိတည်နေရာမှာ ကျောင်းတော်၏ နောက်ဘက်တံခါး ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ ပထမဆုံး စတင် ဝင်ရောက်ခဲ့သော ဗဟိုသင်္ချိုင်းကြီး၏ အနောက်ဘက် တည့်တည့်တွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိလိုက်တော့သည်။
ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် ဘစ်ကီနှင့် အခြားသူများကို နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထွက်ခွာမည်ဟုသာ ပြောခဲ့ပြီး တိကျသော အချိန်ကိုမူ မပြောခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ထွက်ခွာခြင်းမှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်လှပေသည်။
လေလင် ကျောင်းတော်ဘက်သို့ နောက်ဆုံးတစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့တော့သည်။
“ကောင်းပြီ…… ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကုန်စည်သေတ္တာကြီးတွေကို ကြည့်ရတာ တာဝန်တစ်ခုခု သွားလုပ်မယ့်သူနဲ့ မတူဘဲ၊ တစ်ခုခုဆီကနေ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေတဲ့သူနဲ့ ပိုပြီး ဆင်တူနေသလိုပဲ။”
လေလင် မိမိမောင်းနှင်နေသော မြင်းရထားနှင့် အနောက်ရှိ လေးလံလှသော သေတ္တာကြီးများကို ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
“အေအိုင်စနစ်။ မြေပုံကို ထုတ်ပြစမ်း။”
လေလင်၏ အမိန့်ပေးချက်အရ မြေပုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ယမန်နေ့က အဘိုးအိုထံမှ ရရှိခဲ့သော မြေပုံထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အသေးစိတ်လှပြီး လမ်းကြောင်းကိုလည်း သေချာစွာ မှတ်သားပေးထားသည်။
“မနေ့က ရရှိခဲ့တဲ့ မြေပုံပေါ် အခြေခံပြီး အကောင်းဆုံး ခရီးသွား လမ်းကြောင်းကို တွက်ချက်စမ်း။ သတ်မှတ်ချက် အဆင်ပြေပြီး ဘေးကင်းရမယ်။ ဒါ့အပြင် မှော်ဆရာတွေ စုဝေးရာ နေရာအများစုနဲ့ တတ်နိုင်သလောက် နီးကပ်ရမယ်။”
လေလင်၏ အသံကို နာခံလျက် ခရီးစဉ်လမ်းကြောင်းကို ပြသနေသည့် အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု မြေပုံပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ အဘိုးအို ပေးအပ်ခဲ့သော လမ်းကြောင်းနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။ ၎င်းတွင် ကွေ့ကောက်သော လမ်းကြောင်းအချို့ ပိုမို ပါဝင်နေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ မှော်ဆရာများ စုဝေးရာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာ ဖြစ်သည်။
“သွားကြစို့။” လေလင် အေအိုင်စနစ်က ပေးအပ်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်နာကာ မြင်းရထားကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။
“အေအိုင်စနစ် စူးစမ်းနိုင်စွမ်း ဧရိယာကို အစွန်းကုန် မြှင့်တင်ထားစမ်း။”
ဤသည်မှာ တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာရသော ခရီးစဉ် ဖြစ်သဖြင့် လေလင် အနည်းငယ်မျှပင် သတိလက်လွတ် အဖြစ်မခံဝံ့ချေ။
[တာဝန် သတ်မှတ်ပြီးပါပြီ၊ စူးစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကို စတင်နေပါပြီ။]
အေအိုင်စနစ်သည် သူ၏ တာဝန်ကို တိကျစွာ ထမ်းဆောင်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်၏ သုံးဖက်မြင် ပုံရိပ်ကို လေလင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် အဆက်မပြတ် ဖော်ပြပေးနေသည်။
‘ကျောင်းတော်နဲ့ အလွန်နီးကပ်တဲ့ နေရာ ဒါမှမဟုတ် အလွန်ဝေးကွာတဲ့ နေရာတွေမှာ ဘေးအန္တရာယ်က အနည်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ လမ်းခရီးရဲ့ အလယ်ဗဟို အပိုင်းကတော့ အန္တရာယ် အများဆုံးပဲ။’
မကြာသေးမီက ကျောင်းတော်ကို ကာကွယ်ထားသော မှော်ဆရာများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းထားခဲ့သော်လည်း ရန်သူများကို အဝေးအထိ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ရန် ပျင်းရိကြသဖြင့် လမ်းခရီး၏ အလယ်ဗဟို အပိုင်းတွင်သာ ဘေးအန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။
သို့သော် လေလင်အနေဖြင့်မူ စွန့်စားကြည့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။ ဆရာကြီး ဟာရိုစီကလည်း သူတို့ကို ယခင်က သင်ခန်းစာ ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခရီးစဉ်မှာ ပိုမို ချောမွေ့လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။
အဆုံးသတ်တွင်မူ အချိန်တစ်ခု ထပ်မံ ကြာမြင့်သွားပါက သူ ထွက်ခွာချင်လျှင်ပင် ထွက်ခွာခွင့် ရရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
မြင်းရထားမှာ လမ်းမပေါ်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေပြီး လမ်းဘေးဝဲယာရှိ ငှက်တွန်သံများမှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျောင်းတော်နှင့် ပိုမို ဝေးကွာလာသည်နှင့်အမျှ လေလင်၏ စိတ်ခံစားမှုမှာ ပို၍ တင်းမာလာရသည်။
[အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သတိပေးချက်။ သတိပေးချက်။ ရှေ့မှောက်တွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ရှိသည့် သက်ရှိတစ်ခုကို စူးစမ်းတွေ့ရှိရပါသည်!]
အေအိုင်စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စခရင်ပေါ်တွင် အနီရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းနေရာတွင် ကြီးမားလှသော အကိုင်းအခက်များ ပြန့်နှက်နေပြီး ၎င်း၏ အထက်တွင်လည်း အနီရောင် စွမ်းအင်အစက်အပြောက်များစွာ ပျံဝဲနေသည်။
‘ဒီပုံရိပ်က…… သစ်ပင်တစ်ပင်လား။’
လေလင် သူ၏ ဘယ်လက်ကို ခါးပတ်အိတ်ထဲသို့ နှိုက်လိုက်ရင်း၊ မြင်းရထား၏ အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်တော့သည်။