အခန်း ၄၁ - ပစ္စည်းဝယ်ယူခြင်း
လေလင်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားရပေ။
မည်သို့ပင် ဖုံးဖိထားစေကာမူ ကြီးမားလှသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆိုက်ရောက်တော့မည့် အခြေအနေကြောင့် ကျောင်းတော်အတွင်းရှိ လေထုမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ပါရမီပါသော မှော်ဆရာအလုပ်သင် အမြောက်အမြား ပျောက်ဆုံးနေခြင်းမှာလည်း အခြားသူများ၏ သတိပြုမိမှုကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နေပေလိမ့်မည်။
ကျောင်းတော်ဘက်ကလည်း ဤသတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားချင်ပုံမရပေ။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့သည် လာမည့်တိုက်ပွဲအတွက် တရားဝင်မှော်ဆရာများကိုသာ အဓိက အားကိုးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအလုပ်သင်များမှာမူ မည်သည့်အထောက်အကူမျှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ချေ။
နောက်ချန်ရစ်ခဲ့မည့်သူများမှာ သေချာပေါက် ပါရမီနှင့် အဆင့်အတန်း အနိမ့်ဆုံးသူများသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခံရရန်သာ ရှိတော့သည်။
“ဟာရိုစီက ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ သားရဲလူသားတွေနဲ့ ပြဿနာပေးနိုင်တဲ့ သတ္တဝါမှန်သမျှကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ။ သူတို့တွေအားလုံး မှော်ဂါထာတွေကြောင့် အရိုးစုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြရတယ်၊ အထူးသဖြင့် သားရဲလူသားတွေဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေပါ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပိတ်မိပြီး ထာဝရ ဒုက္ခခံစားနေရတယ်……”
လေလင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ကျောင်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘေးကင်းနေသေးသည်ဟု ဆိုရမည်။
“ကျန်တဲ့ ပါရမီရှင် အလုပ်သင်တွေကော ဘာထူးလဲ။”
“အရမ်း ပြဿနာတက်နေတာ။ ငါ့ရဲ့ တခြားညီမလေးတွေ စုဆောင်းထားတဲ့ သတင်းအရဆိုရင် ချက်စတာနဲ့ ရှာပါ အပါအဝင် ပါရမီမြင့်တဲ့ အလုပ်သင် အတော်များများက အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးနဲ့ ကျောင်းတော်ကနေ ထွက်ခွာသွားကြပြီ။ ဒီသတင်း ပျံ့နှံ့ဖို့ သိပ်မကြာတော့ဘူး ထင်တယ်…… မင်းကော ဘာသတင်းရလဲ။”
“ငါ့ရဲ့ စီနီယာ မာလင်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကတည်းက ထွက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ ငါလည်း မကြာခင် တာဝန်တစ်ခုယူပြီး ထွက်သွားတော့မှာ။”
လေလင်က သူစုံစမ်းရရှိထားသော သတင်းကို အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြလိုက်ရာ နီလာ၏မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။
“မင်းကော…… ဘာအစီအစဉ် ရှိလဲ။” လေလင်က နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ငါကတော့ မိသားစုဆီပဲ ပြန်ဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်။ မင်းသိတဲ့အတိုင်း ငါ့ရဲ့ ဝဲလ်တာမိသားစုက သိပ်မကျော်ကြားပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ မင်း ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မလား။”
နီလာသည် လေလင်ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို သူမ၏ မိသားစုအတွက် သိမ်းသွင်းလိုနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
“ကျေးဇူးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက် အစီအစဉ် ရှိပြီးသားမလို့ပါ။”
လေလင်က ပြုံးလျက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ မိသားစုတစ်ခုခုနှင့် ပူးပေါင်းပါက အမျိုးမျိုးသော စည်းမျဉ်းများနှင့် ကန့်သတ်ချက်များအောက် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏အဖြစ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်များလွန်းလှသဖြင့် အခြွေအရံများနှင့် နေထိုင်ရန် မသင့်တော်ပေ။
နီလာ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အရောင်အဝါများ မှေးမှိန်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း လေလင်လည်း သိရှိလိုက်သည်။
အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့သည် ပျော်ပါးရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ယခုကဲ့သို့ အကျပ်အတည်းကာလတွင် လမ်းခွဲကြသည်မှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျလှပေသည်။
“မင်းကို အကူအညီတောင်းစရာတစ်ခုတော့ ရှိသေးတယ်။” လေလင်က အနက်ရောင် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ထမင်းစားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
“ဘာလဲ။”
နီလာက ပြုံးလိုက်သော်လည်း ထိုအပြုံးမှာ အတော်လေး အောင့်သက်သက်နိုင်လှသည်။
သူက အနက်ရောင်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သေတ္တာထဲတွင် ဖန်ပြွန်များဖြင့် ထည့်ထားသော ဆေးရည်များစွာကို စနစ်တကျ စီရီထားရာ နီလာ၏ မျက်လုံးများပင် ဝေဝါးသွားရသည်။
“ဒါတွေက……”
နီလာ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“ဒါတွေက ငါ အခုထက်ထိ စုဆောင်းထားတဲ့ ဆေးရည်တွေပဲ။ ဒါတွေကို ရောင်းထုတ်ဖို့ ကူညီပေးပါဦး။”
လက်ချောင်းများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း လေလင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်မြဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
အမှန်စင်စစ် ဤအရာများသည် သူလျှို့ဝှက်ဖော်စပ်ထားသော ဆေးရည်များ၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်တာ စုဆောင်းမှုဟု ပြောခြင်းမှာလည်း ယုတ္တိတန်လှပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးမှာ မှော်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းအချို့ ရှိပေသည်။
နီလာကို ရောင်းချခိုင်းရခြင်းမှာ လေလင်အနေဖြင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်မှကြည့်လျှင်လည်း ၎င်းမှာ သူမအတွက် အနည်းငယ်သော နစ်နာကြေး ပေးခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
အဆုံးသတ်တွင်မူ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နက်ရှိုင်းရာ၌ ယောက်ျားဆန်သော အတ္တအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် လမ်းခွဲရာတွင် အနည်းဆုံး နစ်နာကြေးအချို့ ပေးရန်လိုအပ်သည်ဟု ယူဆကာ၊ နီလာကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးချပြီး အမြတ်အစွန်းအချို့ ရရှိစေရန် ဖန်တီးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အခုအချိန်မှာ အမျိုးမျိုးသော ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ မန္တန်ပုံစံတွေရဲ့ တန်ဖိုးက ထိုးကျနေပြီး၊ ဆေးရည်တွေနဲ့ အဆင့်နိမ့် မှော်လက်နက်ကိရိယာတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းကတော့ အဆမတန် တက်နေတာ။”
နီလာ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားသည်။
ဤသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပင်။ မန္တန်ပုံစံများနှင့် အခြားကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများသည် တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်မပေးနိုင်သဖြင့် သေချာပေါက် ဈေးကျလေ့ရှိသည်။ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော အရာများမှာမူ ဝယ်လိုအား အလွန်မြင့်မားလာတတ်သည်။
“ဒီဆေးရည်တွေကို ရောင်းပြီးရင် ငါ့ကို မှော်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ပဲ ပေးပါ။”
လေလင်က စားပွဲပေါ်ရှိ ပူနွေးသော ကိုကိုးရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
နီလာ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး
“သေချာပေါက် ရတာပေါ့။ အမှန်တော့ ငါ့မိသားစုကပဲ ဒါတွေအားလုံးကို ဝယ်လိုက်လို့ရတယ်။ မင်းဆီမှာ အများကြီး ရှိသေးလား။ ငါ့မိသားစုကို အကြောင်းကြားပြီး မျှတတဲ့ ဈေးနှုန်းတစ်ခု ပေးခိုင်းလို့ရတယ်……”
“ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံး ငါစုဆောင်းထားသမျှ ဆေးရည်တွေ အားလုံးပဲ။ မင်းသိတဲ့အတိုင်း ငါက ကုန်ကြမ်းတွေရဖို့ ဆေးရည်ရောင်းရတာကိုပဲ အားကိုးနေရတာ။ အခု ဈေးကွက်ကောင်းနေလို့သာ ဒီလိုမျိုး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကုန်ရောင်းထုတ်လိုက်တာ။”
လေလင်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် စိတ်ရင်းမှန်ပုံ ပေါက်နေသည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါ အကောင်းဆုံး ကူညီပေးပါ့မယ်။”
နီလာ နားလည်သွားသည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် လေလင်အနေဖြင့် ဤဆေးရည်များကို မနားမနေ ဖော်စပ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ စုဆောင်းထားနိုင်ခြင်းမှာပင် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းရည်နှင့် အကန့်အသတ်ဖြစ်နေပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် ကိုယ်စီတွေးတောစရာများ ရှိနေကြသဖြင့် ထို့နောက်ပိုင်း စားသောက်ရသော အစားအစာများမှာ မြိန်ရှက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
စားသောက်ပြီးနောက် နီလာသည် လေလင်ကို အလျင်အမြန်ပင် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
လေလင်သည်လည်း သူနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူအချို့ထံသို့ လူကြုံဖြင့် သတင်းစကားအချို့ ပါးလိုက်သည်။ သူသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မပြောဘဲ သွယ်ဝိုက်သော အရိပ်အမြွက်များကိုသာ ပေးခဲ့သည်။
ထိုသူများအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုကို ရိပ်မိ၊ မရိပ်မိဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာအပေါ်တွင်သာ တည်တော့သည်။
နီလာ၏ အလုပ်လုပ်နှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး၊ နောက်ရက်တွင်ပင် လေလင်၏လက်ထဲသို့ မှော်ကျောက်တုံးများ ထည့်ထားသော အိတ်တစ်အိတ်ကို လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် လေလင်သည် ကျောင်းတော်တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် ဤမှော်ကျောက်တုံးများကို သုံးစွဲပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အဆုံးသတ်တွင်မူ သူ ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ကုန်သွယ်ရေးစခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ရန် မလွယ်ကူသလို၊ ရှာဖွေတွေ့ရှိလျှင်ပင် ၎င်းနေရာရှိ အရင်းအမြစ်များသည် ကျောင်းတော်ကဲ့သို့ ပြည့်စုံလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ဤတစ်ခေါက် ထွက်ခွာခြင်းမှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် လေလင်သည် ပြင်ပလောကတွင် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သူသည် ဓာတ်ပြုဆေးရည် ဖော်စပ်ရန် ကုန်ကြမ်းများနှင့် ရရှိနိုင်သော မန္တန်ပုံစံများကို ဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အဆင့် ၃ အလုပ်သင်တစ်ဦး လိုအပ်မည့် အသိပညာမှန်သမျှကိုမူ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက အေအိုင်စနစ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။
[အေအိုင်စနစ် - သိုလှောင်ထားသော အဆင့် ၃ အလုပ်သင် အသိပညာများမှာ ပြည့်စုံလျက်ရှိပြီး၊ တရားဝင်မှော်ဆရာအဆင့် တက်လှမ်းမှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များမှာမူ အကန့်အသတ်ရှိသည်။]
သို့သော် ပရော်ဖက်ဆာများ ပေးဆောင်ထားသော အသိပညာမှာ ထိုမျှသာ အဆုံးသတ်သည်။
တရားဝင်မှော်ဆရာအဖြစ် အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းနှင့် အဆင့် ၁ မှော်ဆရာအတွက် အခြေခံအချက်အလက်များကိုမူ ကျောင်းတော်ဘက်မှ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ပိတ်ပင်ထားသည်။
ကျောင်းတော်နှင့် ပဋိညာဉ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုထားသော အဆင့် ၃ အလုပ်သင်များသာလျှင် ၎င်းတို့ကို လေ့လာခွင့် ရှိကြသည်။
လေလင်သည် ပထမဦးစွာ မန္တန်ပုံစံ အရောင်းဆိုင်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
“ဘာလိုချင်လို့လဲ။”
ကောင်တာနောက်ကွယ်ရှိ အဖွားအို၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ရိုင်းစိုင်းခက်ထန်နေသည်။ သို့သော် လေလင်၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ မပျက်ပြားသွားပေ။
ထိုအဆင့် ၃ အလုပ်သင်များသည် တရားဝင်မှော်ဆရာအဖြစ် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသဖြင့် ကျောင်းတော်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုကာ အခြေခံဝန်ဆောင်မှုများ ပေးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ရသူများဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိပြီးဖြစ်သည်။
ပဋိညာဉ်စာချုပ်ပါ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် သူတို့သည် ထွက်ပြေးချင်လျှင်ပင် ထွက်ပြေးခွင့်မရှိကြချေ။ လာမည့်တိုက်ပွဲနှင့် သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာမည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို တွေးတောနေရသဖြင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်မှာ မထူးဆန်းလှပေ။
“ရိပ်ပြာလက်ဝါးအပြင်၊ အမှောင်ထုနဲ့ အရိပ်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ အခြေခံမန္တန်ပုံစံ အားလုံးကို လိုချင်ပါတယ်။”
လေလင်က သဘောထားကြီးလှသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကောင်တာနောက်မှ အဖွားအိုသည် လေလင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ ယခုကဲ့သို့ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အဆင့် 2 အလုပ်သင်မျိုးကို တွေ့ရခဲလှပေသည်။
“အားလုံးပေါင်း ၁၃ ခုရှိတယ်၊ မှော်ကျောက်တုံး ၁၃၀ ကျသင့်မယ်။”
“အခြေခံ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲမန္တန်ပုံစံကိုလည်း လိုချင်ပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင်တော့ မှော်ကျောက်တုံး ၁၄၀ ဖြစ်သွားပြီ။”
အဖွားအို၏ အသံက ကောင်တာနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လေလင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ မှော်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ကောင်တာပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးက ၎င်းတို့ကို ရေတွက်သိမ်းဆည်းပြီးနောက် မန္တန်စာအုပ် ၁၄ အုပ်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
စာအုပ်တစ်အုပ်ချင်းစီမှာ အုပ်ချပ်များကဲ့သို့ လေးလံလှပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ဆင့်လိုက်သောအခါ လေလင်၏ အရပ်နီးပါး မြင့်မားလှပေသည်။
‘ငါ မြင်းအချို့လည်း ဝယ်ထားဖို့ လိုအပ်မယ်ထင်တယ်။’
လေလင်သည် အစေခံအချို့ကို ငှားရမ်းကာ ထိုမန္တန်ပုံစံစာအုပ်များကို သူ၏ အခန်းသို့ သယ်ဆောင်ခိုင်းလိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ကုန်သွယ်ရေးဧရိယာသို့ ပြန်လည်ဦးတည်ခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် ကုန်သွယ်ရေးဧရိယာမှာ လူစည်ကားနေသေးသော နေရာအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ဤနေရာသို့ လာရောက်သော အလုပ်သင် အရေအတွက်မှာလည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။ အဆင့်မြင့်ကုန်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို အရောင်းပြထားသဖြင့် အလုပ်သင်များစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်။
‘အလုပ်သင်တွေတောင် သတိပြုမိနေကြပြီပဲ။’
လေလင်က တွေးတောလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ် မဆိုက်ရောက်မီ တိရစ္ဆာန်အနည်းငယ်က အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိရှိကာ ထွက်ပြေးကြပြီး၊ အခြားတိရစ္ဆာန်များကမူ မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ မခံစားရသော်လည်း ၎င်းတို့ ထွက်ပြေးသည်ကို မြင်တွေ့ရုံဖြင့် သဘာဝအတိုင်း လိုက်ပါထွက်ပြေးကြသည်နှင့် ဆင်တူလှပေသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ မှော်လက်နက်ကိရိယာတွေတော့ မရှိသေးပါလား။’
လေလင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူသည် မှော်လက်နက်ကိရိယာတစ်ခုကို အမြဲတစေ ပိုင်ဆိုင်လိုခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။
သာမက ဈေးနှုန်းများမှာလည်း မိုးထိအောင် မြင့်မားလှပြီး၊ ပေါ်လာသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် မှော်ဆရာများ၏ လက်ထဲသို့သာ ရောက်ရှိသွားတတ်သည်။
မှော်ဆရာများက ထိုမှော်လက်နက်ကို သဘောမကျသည့် အခါမျိုးတွင်မှ အဆင့် ၃ အလုပ်သင်များက ရူးသွပ်စွာ လုယူကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လေလင်အနေဖြင့်မူ မည်သို့မျှ အခွင့်အရေးမရှိပေ။
‘မှော်လက်နက် ဖန်တီးဖို့ဆိုရင် မှော်ပစ္စည်းသန့်စင်ခြင်း ပညာနဲ့ မန္တန်အစီအရင် ပညာတွေ လိုအပ်ပြီး၊ ဒါက အရမ်း နက်နဲတဲ့ ဘာသာရပ်ပဲ။ ငါ့မှာ အခု ဆေးရည်ဖော်စပ်မှု ပညာရပ်ကိုတောင် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ဖို့ အချိန်မလောက်ငှသေးဘူး။’
လေလင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်၊ အေအိုင်စနစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်တွင်ပင် အကန့်အသတ် ရှိနေသေးသည်။
လေလင်၏ ယခင်အတွေ့အကြုံအရ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာမှသာလျှင် အေအိုင်စနစ်၏ အဆင့်မှာလည်း မြင့်မားလာမည် ဖြစ်သည်။
‘ငါ အဆင့် ၃ အလုပ်သင် ဖြစ်လာလို့ တခြားနည်းလမ်းမရှိရင်၊မန္တန်အစီအရင် ပညာရပ်ကို လေ့လာပြီး ငါ့ကိုယ်ပိုင် မှော်လက်နက်ကို ဖန်တီးနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။’
မှော်လက်နက်ကိရိယာများ မရှိသော ဤအရောင်းဆိုင်များသည် လေလင်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
သို့သော် ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်အချို့တော့ ရှိနေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဆေးရည်ရောင်းချသော ဆိုင်များတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေပြီး လေး၊ မြားနှင့် သားရေဝတ်စုံများမှာလည်း အရောင်းသွက်လှသည်။ သို့သော် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ရောင်းချသော ဆိုင်များတွင်မူ လူသူကင်းမဲ့နေတတ်သည်။
သူသည် သူနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသားဖြစ်သော ဝူးခ်၏ ဆိုင်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် ထိုဆိုင်၌ အလုပ်သင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူတို့ မြင်တွေ့ရသမျှသော ဆေးရည်မှန်သမျှကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဝယ်ယူနေကြသည်။
ဝူးခ်မှာ အလွန်အမင်း အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ချွေးများပင် ပြန်နေပြီး၊ သူ့ကို ကူညီရန် အလုပ်သင်အချို့ကိုပင် ငှားရမ်းထားရသည်။ ယခုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးမှာ ယခင်က လုံးဝ မတွေ့ရတတ်ပေ။
လေလင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ စင်ပေါ်ရှိ ဆေးရည်များသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောင်းထွက်နေပြီး၊ လွတ်နေသော စင်များစွာတွင် “ပစ္စည်းပြတ်သွားပြီ” ဟု စာတန်းချိတ်ထားရသည်။
ဝူးခ်စ်သည် လေလင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူသည် သူ၏နေရာတွင် အစားထိုးရန် အလုပ်သင်တစ်ဦးကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး၊ လေလင်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် ကြိုဆိုခဲ့သည်။
“ဟေး…… ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော လေလင်၊ ဒီနေ့ မိုးကောင်းကင်မှာ ငှက်ကလေးတွေ တွန်ကျူးနေတာ ကြားရကတည်းက မင်း သေချာပေါက် သတင်းကောင်း သယ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသိနေတယ်။ ကဲ…… ဆေးရည် ဘယ်လောက်ပါလဲ။ ငါ မင်းကို ပုံမှန်ထက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုပေးမယ်။”
ဝူးခ်က လေလင်ကို ရင်းနှီးပျူငှာစွာ နှုတ်ဆက်ရင်း၊ လေလင်ကို မှော်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး။” လေလင်က လက်ဝေ့ယမ်းပြကာ -
“ငါ မစ်ရှင်တွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ မကြာသေးခင်က ဆေးရည် သိပ်မဖော်စပ်ဖြစ်ဘူး။”
“ဒါက တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာ သတင်းပဲ။” ဝူးခ်စ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး -
“ဒီရက်ပိုင်း ဈေးကွက် ဘယ်လောက်ကောင်းနေလဲ မင်းမသိလို့ပါ။”
“ကောင်းပြီ…… ကောင်းပြီ။ ငါ ဒီကို ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ဖို့ လာခဲ့တာ။” လေလင်က ပြောရင်း ဝူးခ်ထံသို့ ပစ္စည်းစာရင်း တစ်စောင်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဝူးခ်သည် ထိုစာရွက်ကို လက်ခံရရှိပြီး ၎င်းတွင် ရေးသားထားသော အရာများနှင့် လိုအပ်သည့် ပမာဏကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပဲစေ့ခန့်ရှိသော ချွေးစက်များ စီးကျလာတော့သည်။
“ကုန်ကြမ်းတွေ အများကြီးပါလား။ နေပါဦး…… အဖြူရောင်ခရစ္စတယ်၊ ခရမ်းရောင် နွယ်မြစ်၊ သရဲတစ္ဆေ ဂေါ်ဘလင်ရဲ့ လက်သည်းတွေ…… မင်း ဓာတ်ပြုဆေးရည်ကို ဖော်စပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။” ထိုလူဝကြီးက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ အမှန်ပဲ။ ငါ အဆင့်တက်လှမ်းဖို့အတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ချင်လို့။ တကယ်လို့ မင်းဆီမှာ အသင့်ဖော်စပ်ပြီးသား ဓာတ်ပြုဆေးရည်တွေ ရှိရင်လည်း ငါ အကုန်ဝယ်မယ်၊ ဈေးနှုန်းကို မင်းစိတ်ကြိုက် သတ်မှတ်ပါ။”
လေလင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်၊ ဓာတ်ပြုဆေးရည်၏ ဖော်မြူလာကို စာကြည့်တိုက်တွင် ရှာဖွေနိုင်ပြီး လူများစွာလည်း မြင်တွေ့ဖူးကြသဖြင့် ထိုလူဝကြီးအနေဖြင့် ကုန်ကြမ်းများကို မှတ်မိနေခြင်းမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။
ဓာတ်ပြုဆေးရည် ကုန်ကြမ်းများ၏ အောက်တွင် လေလင်သည် အပြာရောင်ဆေးရည်နှင့် မာရီ၏မျက်ရည်အတွက် လိုအပ်သော အခြေခံကုန်ကြမ်းအချို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသည်။
အရေးကြီးသော ကုန်ကြမ်းအချို့မှာမူ မှော်ဆရာကမ္ဘာတွင် မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းရာချီရှိပြီ ဖြစ်သဖြင့် လေလင်အနေဖြင့် ရေးသားရန်ပင် စိတ်မကူးခဲ့ပေ။
“ဓာတ်ပြုဆေးရည် ဖော်စပ်မှုက အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်းကလည်း အရမ်း နိမ့်တယ်။ ဝယ်လိုအားကလည်း မြင့်မားလွန်းတော့ ပေါ်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း ရောင်းထွက်သွားတာပဲ။ ငါ့ဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပစ္စည်းကျန်ပါ့မလဲ။” ဝူးခ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့လို ဆေးရည်ဖော်စပ်သူ မာစတာတွေက ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့၊ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ ဆေးရည်ကို ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်တာပဲ။ ငါ အဆင့် ၂ အလုပ်သင် ဘဝတုန်းက ဓာတ်ပြုဆေးရည် တစ်ပုလင်းရဖို့အတွက် ပြစ်မှုတွေ ဘယ်လောက်တောင် ကျူးလွန်ခဲ့ရလဲ မှတ်မိသေးတယ်”
(ဘာသာပြန်သူမှတ်ချက်- အသုံးနှုန်းတွေ မှော်လောက လိုက်ဖက်အောင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ချို့ရှိပါမည်။
တိရစ္ဆာန်လူသားတွေကို သားရဲလူသားတွေလို့ပြောင်းပြန်ပါမယ်။အခြားပြင်စရာလေးတွေလဲရှိသေးပါတယ်။)