အခန်း ၃၉ - နည်းလမ်း နှစ်ခု

"အေအိုင်စနစ်၊ ဂူရီချာကို စစ်ဆေးပေး"

လေလင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဂူရီချာ၏ ရုပ်ပုံလွှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေလင်သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအချို့၊ အထူးသဖြင့် အဆုတ်တွင် ရောဂါလက္ခဏာအချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အလုပ်သင်တွေသည် မှော်စာလုံးတွေကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ဒါဆိုရင် အလုပ်သင်တစ်ယောက် မခံနိုင်လောက်အောင် ရောင်ခြည်အဆိပ်သင့်ဖို့ ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်ရမလဲ။

လေလင်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကယ်ဒမီက ဘာပြောလဲ"

"ဘာပြောရမှာလဲ နစ်ဆာက စမ်းသပ်မှု မလုပ်ခင် သူ့ရဲ့ ဆရာနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတာလေ၊ လျော်ကြေးရဖို့လည်း ငြင်းပယ်ထားတယ်!" ဒိုဒိုရီးယား ငိုယိုရင်း ပြောသည်။

လေလင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မှော်ကျောက်တုံး မရှိတဲ့ အဆင့်နိမ့် အလုပ်သင် အများအပြားဟာ ပါမောက္ခတွေဆီကို ကျပန်း အပ်နှံခံရလေ့ ရှိသည်။

ကံကောင်းရင် ခရော့ဖ်လို ပါမောက္ခမျိုးနဲ့ တွေ့မယ်။ ကံဆိုးပြီး လူကို စမ်းသပ်ဖို့ ဝါသနာပါတဲ့ ပါမောက္ခမျိုးနဲ့ တွေ့ရင်တော့ ကံဆိုးတယ်လို့ပဲ ပြောရတော့မယ်။

ဒါ့အပြင် အလုပ်သင် အများအပြားဟာ ဆရာတွေရဲ့ စည်းရုံးမှုကို မငြင်းဆန်နိုင်ဘဲ စမ်းသပ်မှုတွေမှာ ပူးပေါင်းကြတာကြောင့် သေဆုံးတဲ့အထိ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

အက်ဗစ်ဆယ် ဘုန်းသစ်တော အကယ်ဒမီမှာ စမ်းသပ်မှုတွေကြောင့် အလုပ်သင် အနည်းငယ် သေဆုံးတာ နှစ်တိုင်း ရှိသည်။ နစ်ဆာကတော့ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးလို့ သေဆုံးသွားသူတွေထက် ကံပိုကောင်းသေးသည်။

"ဒါဆို မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာလို့ လာရှာတာလဲ။ လက်စားချေဖို့ ဒါမှမဟုတ် တရားမျှတမှုအတွက် ဆိုရင်တော့ ငါ ဘာမှ ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လေလင် စကားစမပြောခင်မှာတင် တခြား ဘာမှ ညှိနှိုင်းစရာ မလိုအောင် ပိတ်ပြောလိုက်သည်။ အလုပ်သင် အစွမ်းနဲ့ မှော်ဆရာ တစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ဆိုတာ ဦးနှောက်မှာ ရေဝင်နေမှပဲ လုပ်မည့် အလုပ်မျိုး ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့မှာ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ နစ်ဆာရဲ့ မူလ အသွင်အပြင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်နိုင်သေးလားဆိုတာကိုပဲ သိချင်တာပါ" လို့ ဂူရီချာ အမြန် လက်ခါလိုက်သည်။

လေလင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်မှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်သူ ခရော့ဖ် ရှိနေသည်။ သူတောင် မသိရင်တော့ နစ်ဆာအတွက် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပြီ။

"ငါ ကြည့်ပေးဖို့ ခွင့်ပြုလား" လို့ လေလင် နစ်ဆာကို မေးလိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုပါတယ်" နစ်ဆာရဲ့ အသံမှာ အလွန် တိုးလျလွန်းပြီး မကြားရသလောက်ပဲ။

လေလင် ရှေ့တိုးသွားလိုက်ရာ စက်ဆုပ်ဖွယ် အနံ့ဆိုးမှာ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာသည်။

လေလင် သည်းခံပြီး နစ်ဆာရဲ့ လက်ဖဝါးကို ကိုင်လိုက်သည်။

လက်ချောင်း တစ်ချောင်းချင်းစီဟာ မုန်လာဥနီလို ထူပြီး ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေသည်။

အရင်က နုနယ်တဲ့ အမျိုးသမီး လက်ချောင်းလေးတွေကနေ ဒီလို ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။

လေလင် နစ်ဆာကို မကူညီနိုင်ရင် သူမ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်လို့ ယူဆသည်။

လေလင် နစ်ဆာရဲ့ လက်ဖမိုးကို ဖိကြည့်လိုက်သည်။ "တစ်ခုခု ခံစားရလား"

"မခံစားရဘူး"

"သူမရဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်းက မဆိုးပါလား" လို့ လေလင် တိတ်တဆိတ် အကဲဖြတ်ပြီး ခါးပတ်အိတ်ထဲက ခွဲစိတ်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဓားဦးချွန်ကို လက်ဖဝါးပေါ်မှာ ထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိကြည့်လိုက်ပေမဲ့ အရေပြားကို မပေါက်ဘူး။ လေလင် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အားပိုသုံးကာ ဖိလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ခွဲစိတ်ဓားဟာ နစ်ဆာရဲ့ အရေပြားကို ပေါက်သွားပြီး အဝါရောင် ပြည် တစ်စက် ထွက်ကျလာသည်။ လေလင် အမြန် စမ်းသပ်ပြွန် ထုတ်ပြီး ပြည်ကို သိမ်းလိုက်သည်။

သွေးတိတ်ဆေး လိမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် နစ်ဆာရဲ့ ဒဏ်ရာက အလျင်အမြန် ပျောက်သွားသည်။ ၁၀ စက္ကန့်အတွင်းမှာ အမာရွတ် တစ်စက်မှ မကျန်တော့ဘူး။

"ဒီလောက် ထူးခြားတဲ့ အနာကျက်နှုန်းပါလား" လို့ လေလင် စိတ်ထဲမှာ အံ့ဩသွားပေမဲ့ အပြင်မှာတော့ ဘာမှ မပြောရဲဘူး။ ဒိုဒိုရီးယားနဲ့ ဂူရီချာကို ကြည့်ပြီးနောက် လေလင် ရယ်လိုက်သည်။

"ကီယာဒါမို - ဇူရာဒို" မန္တန် ရွတ်ဆိုလိုက်တဲ့အခါ လေပြင်း တစ်ချက် အခန်းထဲမှာ လှည့်ပတ်သွားသည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးတွေ ထွက်လာပြီး လေလင် ရှေ့မှာ မရေမရာ အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ဂူရီချာနဲ့ ဒိုဒိုရီးယားတို့ အံ့ဩသွားပြီး နစ်ဆာတောင် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"တစ်နှစ်ကျော်လေးနဲ့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ပါရမီအဆင့် ကွာခြားချက်ကို ပြန်ပြင်လို့ မရတာ တကယ်ပဲလား" လို့ ဂူရီချာ လေလင်ကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေသည်။

လေလင် ဂူရီချာကို အာရုံမစိုက်ဘူး။ သူ အခု အာရုံစိုက်နေတာက သူ့ရှေ့က အရိပ်ပဲ။

"ဒါ မင်းအတွက်"

လေလင် ဘိုင်ရွန် ဘာသာစကားနဲ့ ပြောပြီး နစ်ဆာဆီက ရတဲ့ အဝါရောင် အရည်ကို အရိပ်ဆီ ပေးလိုက်သည်။

အရိပ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ နီရဲလာသည်။ အရိပ်သည် လက်မရှိသောကြောင့် စမ်းသပ်ပြွန်ကို ပါးစပ်ဖြင့်သာ ကိုက်၍ ယူလိုက်သည်။

ခရွတ်...ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ အရိပ်က အဝါရောင် အရည်ကို မျိုချလိုက်သည်။

အရိပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်တာကြောင့် လေလင်ရဲ့ နဖူးမှာ ချွေးတွေ ပြန်လာသည်။

"ခရင် - ဆီဒါမိုအာစီ" လေလင် ဆက်ရွတ်ဆိုပြီး အိတ်ထဲက အစိမ်းရောင် ကျောက်တုံးတွေကို အရိပ်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ၃ မိနစ် ၄ မိနစ်လောက် ကြာပြီးနောက် အရိပ် တည်ငြိမ်သွားပြီး စကားလုံး အချို့ ပြောလိုက်သည်။

ဂူရီချာတို့ နားထောင်ကြည့်ပေမဲ့ ဘာမှ နားမလည်ဘူး။ ဒါက ဘိုင်ရွန် ဘာသာစကား မဟုတ်ဘူး။

ရှေးခေတ်တုန်းကတည်းက မှော်ဆရာ အဖွဲ့အစည်းတွေဟာ ကိုယ်ပိုင် ဘာသာစကားတွေ တီထွင်ခဲ့ကြတာပါ။ အရိပ် အော်ဟစ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လေလင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ" လို့ နစ်ဆာ စိုးရိမ်စွာ မေးသည်။

"အရမ်း ခက်ခဲတယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ညစ်ညမ်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နေတယ်။

မင်းသာ အလုပ်သင် မဟုတ်ရင် အကြာကြီးကတည်းက သေနေလောက်ပြီ" လို့ လေလင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ နစ်ဆာရဲ့ မျက်လုံးတွေ မှေးမှိန်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဖြေရှင်းနည်း မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး" လို့ လေလင် ဆက်ပြောသည်။

"ဘာနည်းလမ်းလဲ၊ ဘာအခြေအနေပဲ ဖြစ်ဖြစ် နစ်ဆာအတွက် အကောင်းဆုံး လုပ်ပေးမယ်" လို့ ဒိုဒိုရီးယား ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ အတူတူ ဖြေရှင်းကြမယ်" လို့ ဂူရီချာ ပြောလိုက်တော့ လေလင် စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။

"ပထမနည်းလမ်းက နစ်ဆာ တရားဝင် မှော်ဆရာ ဖြစ်လာဖို့ပဲ။ မှော်ဆရာတွေက ရောင်ခြည်ကို သုံးပြီး ကိုယ့်အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ သူမ အချိန်ပေးနိုင်ရင် မူလအသွင်ကို ပြန်ရမှာပဲ" လို့ လေလင် ပြောသည်။

ဒါက ကိုယ်ပိုင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုပဲ ဖြစ်လို့ တခြားသူ ကူညီဖို့ မရဘူး။

"တရားဝင် မှော်ဆရာလား၊ ကျွန်မ အခု အဆင့် ၁ အလုပ်သင်ပဲ ရှိသေးတာ" နစ်ဆာရဲ့ မျက်လုံးတွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါက ခက်ခဲတယ်၊ နောက်ထပ် နည်းလမ်း ရှိသေးလား" လို့ ဒိုဒိုရီးယား မေးသည်။

"နောက်ထပ် နည်းလမ်း တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ ဟာမိုနီးယပ်စ် အက်ကွာ ရီဂျီယာ ဆေးရည် ကို သုံးဖို့ပဲ။

အဲဒီဆေးက နစ်ဆာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ညစ်ညမ်းမှုကို သန့်စင်ပေးပြီးရင် အသွင်အပြင် ပြန်ပြင်ရတာ ပိုလွယ်သွားမယ်" လို့ လေလင် ပြောသည်။

"ဟာမိုနီးယပ်စ် အက်ကွာ ရီဂျီယာ ဆေးရည်...ဟိုဟာ မှော်ဆရာတွေ သုံးတဲ့ ဆေးမဟုတ်လား၊ အဲဒီဆေးက မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ တန်တယ်"

ဂူရီချာရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ နစ်ဆာ ခန္ဓာကိုယ်က ညစ်ညမ်းမှုက ပြင်းထန်တယ်၊ မှော်ဆရာ အဆင့် ဆေးပဲ ကုနိုင်မှာ" လို့ လေလင် ပြောသည်။

"ဒါက ငါစဉ်းစားမိတဲ့ နည်းလမ်း နှစ်ခုပဲ၊ ငါ့ဆရာနဲ့လည်း နောက်မှ တိုင်ပင်ကြည့်ဦးမယ်"

ဒါက အေအိုင်စနစ် ပေးတဲ့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ ဖြစ်ပြီး ခရော့ဖ်တောင် ဒီထက်ပိုကောင်းတာ မရှိနိုင်ဘူးလို့ လေလင် ယုံကြည်သည်။

"တရားဝင် မှော်ဆရာ၊ ကျောက်တုံး ၁၀၀၀၊ ငါ လုပ်နိုင်မှာပါ" နစ်ဆာရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ပြည့်နေသည်။

"ကူညီမပေးနိုင်လို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီဆေးကို ယူသွားပါ၊ ညဘက် နာကျင်မှုကို သက်သာစေလိမ့်မယ်" လို့ လေလင် ပန်းရောင် ဆေးရည် တစ်လုံး ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ဘယ်လို သိတာလဲ" လို့ နစ်ဆာ အံ့ဩသွားသည်။

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ညဘက်မှာ စွမ်းအင်တွေ တုံ့ပြန်မှု ပိုများလို့ နာကျင်တာပဲ" လို့ လေလင် အေးဆေး ပြောသည်။

"နစ်ဆာ၊ ဘာလို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ"

ဒိုဒိုရီးယား ဒေါသထွက်သွားသည်။

"မင်းတို့ လုပ်ပေးထားတာ အများကြီးပါပြီ" လို့ နစ်ဆာ ပြောသည်။

"ယူသွားလိုက်"

လေလင် ဂူရီချာဆီ ဆေးပေးပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။

အခန်းထဲမှာ ကျန်တဲ့ သုံးယောက် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ "အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ" လို့ ဂူရီချာ မေးသည်။

"တရားဝင် မှော်ဆရာလား၊ ငါတို့ရဲ့ ပါရမီအဆင့်နဲ့ဆိုရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ရှာပြီး ဆေးဝယ်တာ ပိုဖြစ်နိုင်တယ်" လို့ ဒိုဒိုရီးယား ပြောသည်။

"ငါတို့သုံးယောက် စုပေါင်းပြီး ရှာရင်..." ဒိုဒိုရီးယား စကားမဆုံးခင်ပဲ သူမကိုယ်တိုင် မယုံနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ အလုပ်သင်တွေဟာ မှော်ကျောက်တုံးတွေကို ပညာရှာဖို့ပဲ သုံးကြတာ၊ ဘယ်သူမှ မသုံးဘဲ ထိုင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ တရားဝင် မှော်ဆရာ ဖြစ်အောင် ကြိုးစားမယ်" နစ်ဆာရဲ့ အသံမှာ ခိုင်မာနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဆရာရဲ့ ကောင်းချီးနဲ့ဆိုရင် ဒီ ရောင်ခြည်သင့်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သာမန်လူထက် ခုခံနိုင်စွမ်း ပိုကောင်းတယ်။ ငါ မစ်ရှင်တွေ ပိုလုပ်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်မယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မင်းတို့ ထမ်းမထားရတော့ဘူး..."

"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ" ဒိုဒိုရီးယား ငိုသည်။

လေလင် လမ်းလျှောက်ရင်း စိတ်ကူးယဉ်နေသည်။

"အရင်က ဝတ္ထုတွေအတိုင်းဆိုရင် ငါ ဆေးတွေ ရောင်းပြီး နစ်ဆာကို ကုပေးရမှာ၊ ပြီးရင် မှော်ဆရာ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးပြီး လက်စားချေရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လက်တွေ့ပဲ နစ်ဆာနဲ့ ငါက သူငယ်ချင်းတောင် မဟုတ်ဘူး၊ အသိလေးပဲ။ ခုနက ဆေးပေးလိုက်တာကတောင် သူတို့နဲ့ တစ်နေရာတည်းက လာလို့ပဲ။ မှော်ကျောက်တုံးက ငါ့အတွက်တောင် မလောက်တာ၊ ဘယ်သူ့ကို ပေးရမှာလဲ"

လေလင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အေးစက်သွားသည်။ သူ နစ်ဆာအတွက် ဘာမှ ထပ်မလုပ်တော့ဘူး၊ သူမဟာ သူမကိုယ်တိုင်ပဲ ကြိုးစားရမှာ ဖြစ်သည်။

ပန်းခြံဘေးက လမ်းကို ဖြတ်ပြီးနောက် လေလင် စိတ်ကြည်လင်လာသည်။

ခုံတန်းလျားမှာ ထိုင်နေစဉ် လူတစ်ယောက် သူ့ဘေးမှာ လာထိုင်သည်။

"နေပူစာ လှုံတာလည်း ပျော်စရာပဲ မဟုတ်လား"

လေလင် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဂျေဒင်"

[ဘစ်ပ် ဂျေဒင်။

ခွန်အား ၁.၉၊

လျင်မြန်မှု ၂.၇၊

သက်လုံ ၃.၁၊

စိတ်စွမ်းအား ၅.၀။

အဆင့် ၂ အလုပ်သင်။

အဆင့်နိမ့် မှော်ပစ္စည်းကို တွေ့ရှိသည်။

အန္တရာယ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။]

အေအိုင်စနစ်ရဲ့ စကန်ဖတ်ချက်မှာ ပေါ်လာသည်။ ဂျေဒင်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက အလုပ်သင်တွေထဲမှာ အများဆုံးပဲ။

မှော်ဆရာတွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့ သက်လုံကို အမြဲ တိုးမြှင့်လေ့ ရှိကြတယ်။

ဂျေဒင်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက လေလင်ထက် ပိုများပြီး မှော်ပစ္စည်းလည်း ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ဘယ်လောက် ထက်မြက်လဲ မသိရသေးဘူး။

"ဂျေဒင်နဲ့ တိုက်ရင် ငါနိုင်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ဘယ်လောက်ရှိလဲ"

[စတင် စမ်းသပ်ခြင်း အောင်မြင်မှုနှုန်း ၅၇.၈၂%!]

"တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိတာလား၊ မှော်ပစ္စည်းရဲ့ စွမ်းအားက မသေးဘူးပဲ။ ဂျေဒင်လည်း ရိုးရိုးလေး မဟုတ်ဘူး”