အခန်း (၈) - မင်းသမီး၏ မိခင်က သမီးဖြစ်သူအား ဦးနှောက် ဆေးခြင်းလုပ်ခြင်း
"မူဟန် ဖြစ်ရမယ်… သမီး သွားဖွင့်ပေးလိုက်ဦး" ရွှီရိုသည် သမီးဖြစ်သူအား ဆုံးမရန် ပြင်နေသည့် အစီအစဉ်ကို ယာယီ လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။
"သိပါပြီ မေမေ"
ရွှီပင်းနင်း ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် မီးဖိုချောင်မှ ထွက်ကာ အိမ်ရှေ့တံခါးဝသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
လုံခြုံရေးကင်မရာ မှတစ်ဆင့် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော မူဟန့်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဝင်ခဲ့ပါ" တံခါးကို ဖွင့်ပေးရင်း ရွှီပင်းနင်းက မူဟန့်ကို ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။
မူဟန်သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဧည့်ခန်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ရွှီပင်းနင်းတွင် လူအများကြား နေရခက်တတ်သော စရိုက်ရှိသဖြင့် မူဟန့်ကို စတင်၍ စကားမပြောရဲချေ။
သူတို့နှစ်ဦး ဧည့်ခန်းထဲတွင် အတူတူရှိနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမဆိုကြသဖြင့် လေထုမှာ အလွန်အမင်း နေရခက်စရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။
ရွှီပင်းနင်း ဆက်လက်တောင့်ခံမထားနိုင်တော့ဘဲ ထိုအခြေအနေမှ ရုန်းထွက်ရန်အတွက် မိခင်ဖြစ်သူကို ကူညီရန် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ခိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
"သမီး ဒီမှာ ကူနေစရာမလိုပါဘူး၊ အပြင်ထွက်ပြီး ဧည့်သည်ကို သွားဧည့်ခံလိုက်စမ်းပါ" ဟု ရွှီရိုက သမီးဖြစ်သူကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။
အငြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ရွှီပင်းနင်း နှုတ်ခမ်းလေး စူသွားကာ မတတ်သာဘဲ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မူဟန်သည် သူ၏ဖုန်းကို အာရုံစိုက်ကာ အသည်းအသန် ပွတ်နေခဲ့သည်။ ဤသည်က ရွှီပင်းနင်းကို ဘာပြောရမှန်း ပို၍ ဝေခွဲမရဖြစ်စေသည်။
ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ ထစ်ချုန်းသော မိုးကြိုးသံတစ်ချက် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။
"အမလေး..." ဟူသော အာမေဍိတ်သံလေးတစ်ခု ရွှီပင်းနင်း၏ နီထွေးသော နှုတ်ခမ်းလေးဆီမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မူဟန် သူ၏အကြည့်များကို ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှ လွှဲပြောင်းကာ ရွှီပင်းနင်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မိုးကြိုးသံများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထစ်ချုန်းလာခဲ့တော့သည်။ သို့သော်လည်း ရွှီပင်းနင်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ မည်သည့်အသံမျှ ထပ်မံထွက်မလာအောင် ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ သိသိသာသာ ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။
ဒီကောင်မလေးက မိုးကြိုးပစ်တာ ကြောက်တာပဲ... မူဟန် ဤအချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အပြင်ဘက်မှ မိုးကြိုးသံများမှာ ခေတ္တမျှသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ယာယီ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ရွှီပင်းနင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြစ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။
ရွှီရိုသည် ဟင်းပွဲများကို အကြံကုန် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် တက်ကြွလှုပ်ရှားစွာဖြင့် ညစာစားပွဲကို စတင်ရန် စီစဉ်တော့သည်။
မူဟန် ဟင်းများကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ… "အန်တီ့ရဲ့ လက်ရာက တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲဗျာ… ဟင်းတွေက အရမ်း အရသာရှိတယ်"
"မောင်ရင် ကြိုက်လို့ အန်တီ ဝမ်းသာပါတယ်ကွယ်…ဟင်းတွေက မောင်ရင့်အကြိုက်နဲ့ မကိုက်ညီမှာကို စိုးရိမ်နေတာ" ရွှီရိုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်… "အားမနာပါနဲ့၊ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ရာလိုပဲ သဘောထားပြီး စားနော်"
မူဟန် ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှီရိုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အကဲခတ်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် ပိုကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည် "အန်တီ... တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် အန်တီက မနေ့ကထက်စာရင် ပိုပြီးတော့တောင် လှလာသလို ကျွန်တော် ခံစားရတယ်ဗျာ"
ရွှီရိုသည် သူမကိုယ်သူမ ပိုမိုလှပလာကြောင်း သေချာပေါက် သိထားသော်လည်း တိုက်ရိုက် ဝန်မခံရဲချေ… "မဟုတ်တာပဲ... မောင်ရင်ကလည်း စနောက်မနေပါနဲ့"
"တကယ်ပြောတာပါ အန်တီ… အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ အန်တီ့ကို ကြိုမသိထားဘူးဆိုရင် အန်တီက မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီ… ပြီးတော့ သမီးကတောင် ဒီလောက်အထိ ကြီးနေပြီဆိုတာကို လုံးဝ တွေးမိမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု မူဟန်က ရိုးသားလှသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ရွှီရိုသည် ထိုချီးမွမ်းစကားကြောင့် မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားရပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်… "အန်တီက ပုံမှန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်လေ့ရှိလို့ နည်းနည်း ပိုနုပျိုနေတာပါကွယ်။"
"ဒါက သာမန် အသားအရေ ထိန်းသိမ်းရုံ၊ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရုံနဲ့ ရနိုင်တဲ့ အဆင့်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ အန်တီ့မှာ ထူးခြားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတာ ဒါမှမဟုတ်ရင် အန်တီက အချိန်ရဲ့ တိုက်စားမှုကို သဘာဝအတိုင်း ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးမျိုး ဖြစ်ရမယ်။ အန်တီက ဘယ်တော့မှ မအိုမင်းမယ့် သဘာဝအလှပိုင်ရှင်မျိုးပါပဲ" ဟု မူဟန်က ခန့်မှန်းသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်၍ ပြောလိုက်သည်။
ရွှီရိုတစ်ယောက် နားရွက်ချိတ်မတတ် ပြုံးပျော်သွားရတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် မူဟန်ကလည်း မနေ့ကထက် ပို၍ ရုပ်ချောလာသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည် — "အန်တီ့ကိုပဲ ပြောမနေပါနဲ့ဦး မောင်ရင်ကကော... မနေ့ကထက် ပိုပြီးတော့တောင် ချောလာသလိုပဲနော်"
"မျက်စိမှားတာ နေမှာပါ" မူဟန်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါ လုံးဝ မျက်စိမှားတာ မဟုတ်ဘူး။" ရွှီရိုသည် မူဟန့်ကို စိုက်ကြည့်ကာ သေသေချာချာ အကဲခတ်နေမိသည်။
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် မိတ်ကပ်လိမ်းထားလို့ပါ အန်တီ" မူဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လား... ဘာလို့ မိတ်ကပ်လိမ်းထားတဲ့ အရာတစ်ခုမှ မတွေ့ရတာလဲ" ရွှီရိုသည် ခေါင်းကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်ကာ မူဟန့်မျက်နှာကို အနီးကပ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အန်တီ မယုံရင်... ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ကိုင်ကြည့်မလား" မူဟန် သူ၏မျက်နှာကို ဘေးသို့ အနည်းငယ် စောင်းကာ ရွှီရို၏ အနားသို့ တိုးပေးလိုက်သည်။
ရွှီရိုသည် အလွန်အမင်း စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။ မူဟန် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားရသောအခါ သူမအနေဖြင့် တကယ်ပဲ အတည်ပြုလိုသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ မူဟန့်မျက်နှာကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကိုင်မိသွားသည်။
သိပ်ပြီး နူးညံ့ချောမွေ့တာပဲ...
၎င်းက ရွှီရို၏ ပထမဆုံး ခံစားချက် ဖြစ်သည်။ သူမ ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားရပြီး ၎င်းက စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေမည် စိုးသဖြင့် လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်မရုပ်သိမ်းဘဲ မူဟန့်၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ ဆိတ်ဆွဲကြည့်လိုက်သည်။
ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ ခံစားချက်က မှန်ကန်ကြောင်း လုံးဝ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မူဟန်သည် မိတ်ကပ် လုံးဝလိမ်းမထားဘဲ ၁၀၀% သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အသားအရေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ ကောင်းမွန်နေရတာလဲ။
ရွှီရို အလွန်အမင်း မနာလိုဖြစ်သွားရပြီး လက်ကိုပင် ပြန်မလွှတ်ချင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ၏ လက်မှာ မူဟန့်မျက်နှာပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရွေ့လျားခြင်းမရှိဘဲ တည်ရှိနေခဲ့သည်။
ဘေးနားတွင် တိတ်တဆိတ် ထမင်းစားနေသော ရွှီပင်းနင်းမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်းကြီး ဖြစ်နေရတော့သည်။
မူဟန်နှင့် မိခင်ဖြစ်သူ ရွှီရိုတို့၏ စကားပြောဆိုသံများကို နားထောင်ရင်း၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ အနည်းငယ် ရင်းနှီးလွန်းလှသော အပြုအမူများကို ကြည့်ရင်း... သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမကိုယ်သူမ "လူပိုကြီး (တတိယဘီး)" တစ်ယောက် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
မေမေက သမီးနဲ့ မူဟန့်ကို အောင်သွယ်ပေးချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား...
ဒါက ဘာဖြစ်လို့...
မူဟန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာကတည်းက သူမကို စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ ရွှီရိုနှင့်မူ အလွန် အဆင်ပြေပြေ စကားစမြည်ပြောဆိုကာ တဟားဟား ရယ်မောနေခဲ့ကြသည်။
ဤမြင်ကွင်းက ရွှီပင်းနင်းကို ယခင်က အွန်လိုင်းပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသော သတင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားစေသည်။
၎င်းသတင်း၏ အကြောင်းအရာမှာ—လူငယ် မောင်မယ်နှစ်ဦး အောင်သွယ်စကားပြော ကြရာတွင် အမျိုးသားဖြစ်သူက အမျိုးသမီးကို သဘောမကျဘဲ အမျိုးသမီး၏ မိခင်ဖြစ်သူနှင့်သာ စကားလက်ဆုံကျပြီး သဘောတူသွားကြသည့် အကြောင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီပင်းနင်းတစ်ယောက် အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် လျှောက်တွေးနေစဉ်မှာပင် ရွှီရိုသည် သူမ၏ အပြုအမူမှာ မသင့်တော်ကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး မူဟန့်မျက်နှာပေါ်မှ လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ရွှီရို အနည်းငယ် နေရခက်သွားကာ ခေါင်းငုံ့၍ တိတ်တဆိတ် ထမင်းဆက်စားနေမိသည်။ ရွှီပင်းနင်းကလည်း ယခင်ကတည်းက စကားမပြောခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်တွင်လည်း မည်သည့်စကားမျှ ဆိုမည်မဟုတ်ချေ။
လေထုမှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသိမ်မွေ့သွားခဲ့သည်။ မူဟန်ကတော့ နေရခက်ခြင်းမျိုး မရှိဘဲ သူ၏ဦးနှောက်ထဲတွင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော မေးခွန်းတစ်ခုသာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ရွှီပင်းနင်း၏ သူ့အပေါ် ထားရှိသော နှစ်သက်မှုမှာ ၃၅ ရှိပြီး ရွှီရို၏ နှစ်သက်မှုမှာ ၅၀ ရှိသည်။ နှစ်သက်မှု ၅၀ ဆိုသည်မှာ သူငယ်ချင်းကောင်း အဆင့်နှင့် ညီမျှသည်။ အကယ်၍ ၎င်းက ဆက်လက် မြင့်တက်နေဦးမည်ဆိုပါက ထိုခင်မင်မှု၏ သဘောသဘာဝက ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။
ရွှီပင်းနင်းထက် ရွှီရိုက ငါ့အပေါ် အရင် စိတ်ဝင်စားသွားမလား သိချင်မိသားပဲ...
ထိုထူးဆန်းသော လေထုမှာ ခေတ္တမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရွှီရိုသည် စကားဝိုင်းကို ကိတ်မုန့်လုပ်သည့် ကိစ္စအစစ်အမှန်ဆီသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်ခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသော လေထုမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ညစာ စားသောက်ပြီးနောက် ရွှီရိုနှင့် ရွှီပင်းနင်းတို့သည် စားပွဲကို ရှင်းလင်းလိုက်ကြပြီး မူဟန့်ကို လက်တွေ့ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။
၎င်းမှာ ကိတ်မုန့်လုပ်နည်း သင်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီရိုသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်စေရန်အတွက် ရွှီပင်းနင်းကိုပါ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီပင်းနင်းကမူ ၎င်းကို အတော်လေး ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ယူဆကာ အချိန်အတော်ကြာ ငေးငိုင်နေခဲ့သည်။
မူဟန်ကတော့ စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ယူနေပြီး နည်းစနစ်များကို အလျင်အမြန်ပင် အမိအရ ဖမ်းဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။
ရွှီရို စိတ်ထဲမှနေ၍ ခေါင်းညိတ်မိသွားပြီး ပထမဆုံး သင်ခန်းစာကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် မူဟန့်ကို အမှတ်ပေး အကဲဖြတ်ရန်အတွက် ရိုးရှင်းသော ကိတ်မုန့်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် "တာဝန်" တစ်ခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပေးအပ်လိုက်သည်။
"သမီးက ဘေးကနေ ကူညီပေးတဲ့ လက်ထောက် လုပ်လိုက်ဦး" ရွှီရိုသည် သမီးဖြစ်သူကိုပါ တာဝန်တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်သည်။
ပါဝင်ပစ္စည်းများ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဖြစ်ရာ မူဟန် ကိတ်မုန့်စတင်လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီရို၏ ဖုန်းမြည်လာခဲ့သည်။
"ဘာ… ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."
"စိတ်မပူပါနဲ့… ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့ပါ့မယ်"
ရွှီရို ဖုန်းထဲသို့ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်သည်။
"မေမေ... ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်" မိခင်ဖြစ်သူ၏ လေးနက်လှသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ရွှီပင်းနင်းက မေးလိုက်သည်။
"အန်တီလင်းတို့အိမ်မှာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လို့ အမေ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်…သမီးနဲ့ မူဟန် ကိတ်မုန့်ဆက်လုပ်နေကြနော်… အမေ အမြန်ပြန်လာခဲ့မယ်" ရွှီရို ဤသို့ပြောပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခါးစည်ကို ချွတ်ကာ ဧည့်ခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
ရွှီပင်းနင်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကာ မိခင်ဖြစ်သူ၏ နောက်သို့ လိုက်လံပြေးထွက်ခဲ့ပြီး မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရင်း … "မေမေ... သမီးပါ အတူတူ လိုက်ခဲ့မယ်လေ"
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်မှာလဲသမီးရဲ့… အိမ်မှာ ဧည့်သည်ရှိနေတာကို... အဲဒါက မယဉ်ကျေးရာ ရောက်လိမ့်မယ်" ဟု ရွှီရိုက ပြောလိုက်သည်။
"ဧည့်သည်ရှိနေလို့ကို ပြောတာပေါ့ မေမေရဲ့… သမီးကို အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့မလို့လား… သမီး... သမီး ကြောက်တယ်" ဟု ရွှီပင်းနင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲကွယ်…မူဟန်က လူဆိုးမဟုတ်ပါဘူး အမေ ရဲရဲကြီး အာမခံတယ်" ဟု ရွှီရိုက ပြောသည်။
"မေမေက သူ့ကို အဲလောက်တောင် လူကောင်းလို့ ထင်နေရင်... သမီး အန်တီလင်းတို့အိမ်ကို သွားလိုက်မယ်၊ မေမေကပဲ အိမ်မှာနေပြီး သူ့ကို အဖော်လုပ်ပေးလိုက်လေ..." ရွှီပင်းနင်းက ပွစိပွစိ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရွှီရို ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားရပြီးနောက် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ ရွှီပင်းနင်း၏ နဖူးကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရင်း ပြန်လည် ချေပလိုက်သည် "ဒီကောင်မလေးကတော့... ကိုယ့်မိခင်အပေါ်ကိုတောင် မနာလိုဖြစ်နေသေးတယ်ဟယ်"
သူမကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် ရွှီရိုသည် သမီးဖြစ်သူကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်လက် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင် လိုက်တော့သည် …
"မူဟန့်ရဲ့ မိသားစု အသိုင်းအဝိုင်းက ဒီလောက်အထိ ကောင်းတာ၊ သူက မိန်းကလေးတွေကို မတွေ့ဖူးဘူးလို့ ထင်နေတာလား… သူက သမီးကိုတောင် သဘောကျချင်မှ ကျမှာပါ…သမီးက အတွေးလွန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ… ကဲ... ဒီလိုလုပ်၊ အမေ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ကျိန်ဆိုရဲတယ်။ အကယ်၍ သူက သမီးအပေါ် အဓမ္မ တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားလာရင် အမေ မြစ်ထဲ ခုန်ချပြီး အဆုံးစီရင်လိုက်မယ်… ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား"