အခန်း (၆) - တာဝန်အသစ် - စက္ကန့် ၃၀ ထက်မနည်း ဖက်လဲတကင်း ရှိစေရန်
ရွှီပင်းနင်း သည် မနက်ခင်း အလုပ်များကို အမြန် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူ၏ မုန့်တိုက်သို့ သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မုန့်တိုက်တွင် မုန့်ပို့ရန် အသုံးပြုသည့် ကိုယ်ပိုင်ကားကို မောင်းနှင်ကာ မိခင်ဖြစ်သူ ဖုန်းထဲသို့ ပို့ပေးထားသော လိပ်စာဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
နံနက် ၁၁ နာရီခွဲအချိန်တွင် ရွှီပင်းနင်းသည် ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသော စံအိမ်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထန်ကျိုး မြို့၏ မြေဈေး၊ အိမ်ဈေးနှုန်းများအရ ဤစံအိမ်ကြီး၏ တန်ဖိုးမှာ အနည်းဆုံး ဘီလီယံတစ်ဝက် ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ ဤနေရာသည်ပင် သူမ ကိတ်မုန်ု့လာပို့ ရမည့် ပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။
ရွှီပင်းနင်း ဖုန်းကို ထုတ်ကာ နံပါတ်တစ်ခုကို နှိပ်၍ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ချောမောလှပသော လူငယ်တစ်ဦး စံအိမ်တံခါးဝသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
သဘာဝကျစွာပင် ရွှီပင်းနင်း သူ့ကို မှတ်မိသည်…ဤလူငယ်မှာ မူဟန် ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မူဟန်သည် ယခင်ကထက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသလို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကြည့်ရသည်မှာ ပို၍ မျက်စိပသာဒဖြစ်လာပြီး ပို၍ပင် ရုပ်ချောလာခဲ့သည်။ အချစ်ဝတ္ထုများထဲတွင် ဖော်ပြလေ့ရှိသည့် ဇာတ်လိုက်မင်းသားတစ်ယောက်အလား တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသကဲ့သို့ပင်။
ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...
ရွှီပင်းနင်း ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီး မူဟန့်ကို အကဲခတ်ကာ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ရာ အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။
သူ မိတ်ကပ်လိမ်းထားတာလား...
ယောက်ျားရင့်မကြီးတစ်ယောက်က မိတ်ကပ်လိမ်းထားသည်ဆိုလျှင် ဤအရာက တကယ့်ကို... ရွှီပင်းနင်းသည် မိန်းမဆန်သော စရိုက်ရှိသည့် အမျိုးသားများကို မနှစ်သက်ချေ။
သို့သော်လည်း မူဟန် အနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူမ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ... ရွှီပင်းနင်း သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်မှသာ သူမ အထင်လွဲသွားကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
မူဟန့်မျက်နှာပေါ်တွင် မိတ်ကပ်အရာ လုံးဝမရှိဘဲ သဘာဝအတိုင်း ရှင်းလင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ နူးညံ့ချောမွေ့နေပြီး အပြစ်ပြောစရာ အနာအဆာ တစ်ခုမျှ မရှိချေ။
အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရွှီပင်းနင်းပင်လျှင် အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်သွားရသည်။
【မင်းသမီး ရွှီပင်းနင်း၏ ပိုင်ရှင် အပေါ် ထားရှိသော နှစ်သက်မှု +၅ တိုးလာပါသည်။ လက်ရှိ စုစုပေါင်း နှစ်သက်မှုမှာ ၃၅ (ခင်မင်မှု) ဖြစ်ပါသည်။】
မူဟန်သည် စနစ်ထံမှ အသိပေးချက် မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခုကို ရုတ်တရက် လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
သေချာပေါက်ပင် ဤအရာသည် ဆွဲဆောင်မှုအမှတ် တိုးလာခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်ရပေမည်။ မူဟန်သည် စနစ်ထံမှတစ်ဆင့် နှစ်သက်မှု အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို အသေးစိတ် လေ့လာထားပြီးဖြစ်သည်။
နှစ်သက်မှု အတိုင်းအတာမှာ အနည်းဆုံး -၁၀၀ မှ အမြင့်ဆုံး ၁၀၀ အထိ ရှိသည်။
၀ (0) : "သူစိမ်း" (အခြေအနေ နှစ်ခုရှိသည်…ပထမတစ်ခုမှာ တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးခြင်းနှင့် ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဆုံဖူးသော်လည်း မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိခြင်း)
၁၀ - ၂၀ : "အကျွမ်းတဝင်ရှိခြင်း" (အစောပိုင်း သိကျွမ်းရုံအဆင့်)
၃၀ - ၄၀ : "ခင်မင်မှု"
၅၀ : "ရင်းနှီးမှု" (သူငယ်ချင်းကောင်းများအကြား ရှိတတ်သော ခံစားချက်)
၆၀ : "ရင်ခုန်ခြင်း"
၇၀ : "မြတ်နိုးခြင်း"
၈၀ : "နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်" (သံယောဇဉ် အလွန်ခိုင်မြဲပြီး ခွဲမရအောင် ချစ်ခင်စုံမက်ခြင်း)
၉၀ : "သေတပန်သက်ဆုံး မပြောင်းလဲခြင်း" (တံမြက်စည်းဖြင့် ရိုက်နှိပ်မောင်းထုတ်လျှင်တောင် မထွက်သွားဘဲ…မည်မျှပင် ဆိုးရွားသော အမှားမျိုး လုပ်မိပါစေ လွယ်လွယ်ကူကူ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ခြင်း)
၁၀၀ : "အသက်ပေး၍ သစ္စာစောင့်သိခြင်း" (တစ်နည်းအားဖြင့် သင်သေလျှင် သူမလည်း အသက်ရှင်မနေတော့ဘဲ အတူတူ လိုက်သေမည့် အဆင့်)
၀ အောက်ဘက်ရှိ အနုတ်လက္ခဏာပြ နှစ်သက်မှုများမှာ -
-၁၀ : "ဂရုမစိုက် / လျစ်လျူရှုခြင်း"
-၂၀ မှ -၃၀ : "အနည်းငယ် ရွံရှာမုန်းတီးခြင်း"
-၄၀ မှ -၆၀ : "အလွန်အမင်း ရွံရှာမုန်းတီးခြင်း"
-၇၀ မှ -၈၀ : "နာကျည်းမုန်းတီးခြင်း"
-၉၀ : "အသေအလဲ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း"
-၁၀၀ : "သေရာပါ ရန်သူ"
"မေမေက ကိတ်မုန့်လာပို့ခိုင်းလိုက်လို့ပါ" ရွှီပင်းနင်းသည် မူဟန့်ကို စကားပြောရာတွင် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူမ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် တင်းတောင့်နေခဲ့သည်။
သူမသည် လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် မကျွမ်းကျင်ဘဲ လူအများကြားတွင် နေရခက်တတ်သော စရိုက်ရှိသည်။
သူမ အလွန်အမင်း ရင်းနှီးသောသူများ၏ ရှေ့တွင်သာ အပြည့်အဝ စိတ်လျော့ပြီး သူမ၏ စရိုက်အမှန်ကို ထုတ်ပြတတ်သည်။
ဤသည်မှာလည်း လူအများက သူမကို အလွန်အေးစက်စက် နိုင်လှသည်ဟု အမြဲတမ်း အထင်လွဲရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
"သြော်... အန်တီပြောတာ ကြားလိုက်ပါတယ်" မူဟန်က အေးဆေးစွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး၊ စံအိမ်မှ အစေခံအချို့ကို လှမ်းခေါ်ကာ ကိတ်မုန့်ကြီးကို အထဲသို့ သယ်ဆောင်ခိုင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် ရွှီပင်းနင်း ကမ်းပေးလာသော လက်ခံလွှာပေါ်တွင် လက်မှတ်ထိုးပေးလိုက်ပြီး စံအိမ်ထဲသို့ ပြန်လှည့်ဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သူက ရွှီပင်းနင်းကို ဖားနေရမည် ဟုတ်လား ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုး လုံးဝမရှိချေ။ နည်းနည်းလေးတောင် မရှိ။ မိန်းကလေးများက သူ့ကို ပြန်ဖားရခြင်းကသာ ပို၍ သဘာဝကျပေလိမ့်မည်။
"ဟို... ခဏ... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး" မူဟန် သူမ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီပင်းနင်း အလျင်အမြန်ပင် လှမ်းတားလိုက်ရသည်။
"တခြားကိစ္စ ရှိသေးလို့လားခင်ဗျ" မူဟန် မေးလိုက်သည်။
"မေမေ့ကို ကယ်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ရွှီပင်းနင်းသည် စိတ်ထဲမှ အလွန်ကျေးဇူးတင်နေသော်လည်း စကားပြောသည့်အခါ လေသံမှာ အနည်းငယ် တင်းတောင့်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ဝတ္တရားအရသာ ပြောနေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။
ရွှီပင်းနင်း၏ မူဟန့်အပေါ် ထားရှိသော နှစ်သက်မှုမှာ ယခုအခါ "ခင်မင်မှု" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်မှာ သာမန်သူငယ်ချင်းများအကြား ရှိတတ်သော သံယောဇဉ်မျိုးနှင့် ညီမျှသည်။
မူဟန်သည် ရွှီပင်းနင်း၏ စရိုက်အမှန်ကို သိထားသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ရင်းခံစားချက်ကို နားလည်နိုင်ပြီး သူမ တကယ် စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း၊ အပြင်ပန်းတွင်မူ အေးစက်စက် "သြော်" ဟုသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
မူဟန် စကားပြောပြီးနောက် စကားဝိုင်းမှာ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ရွှီပင်းနင်းသည် ယခင်က ကိစ္စကို သတိရသွားပြီး ရှင်းပြလိုက်သည် - "အရင်တုန်းက ရှင် ကျွန်မကို ထမင်းစားဖို့ ဖိတ်ခဲ့တာက... အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မ အလုပ်တွေ အရမ်းရှုပ်နေလို့ပါ"
"သြော်... ကိစ္စမရှိပါဘူး" မူဟန် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မနက်ဖြန် နေ့လယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ အချိန်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်"
ဤစကားလုံးများ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပြီး မူဟန် သဘောပေါက်လိမ့်မည်ဟု ရွှီပင်းနင်း ယုံကြည်နေသည်။
"သြော်... ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေကိုလည်း စိတ်ပူနေရတယ် အမေ့ကိုလည်း ကူပြီး ကိတ်မုန့်လိုက်ပို့ပေးရသေးတယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို အလုပ်များ နေတာပဲ" မူဟန်က ချီးမွမ်းလိုက်သည်။
ရွှီပင်းနင်း ခေတ္တမျှ စကားအမ်းသွားရသည်။
သို့သော် သူမဘက်ကနေ စတင်ပြီး မူဟန့်ကို ထမင်းစားရန် တိုက်ရိုက်ဖိတ်ခေါ်ဖို့ကျတော့လည်း ရှက်ရွံ့နေမိသည်။
ဤသို့ဖြင့် မူဟန် သူမ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ မတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့ရတော့သည်။
သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မတတ်သာဘဲ ချလိုက်ရင်း ကားမောင်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
မူဟန် ကားမောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရွှီပင်းနင်း ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
သဘာဝကျစွာပင် ရွှီပင်းနင်း ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သူနားလည်သော်လည်း သူ့တွင် အခြားအစီအစဉ်များ ရှိနေပြီး နေ့လယ်ခေါင်ကြီးတွင် သူမနှင့်အတူ စားသောက်ဆိုင် ရှာကာ ထမင်းစားမနေလိုပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော သာမန်ထမင်းတစ်နပ် စားရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို သိသိသာသာ တိုးတက်လာစေမည် မဟုတ်ဟု သူခံစားရသောကြောင့်ပင်။
ရွှီရို ဘက်ကနေ ပံ့ပိုးပေး ခိုင်းလိုက်ခြင်းက ပို၍ ထိရောက်ပြီး ရလဒ်က ပို၍ ထင်ရှားပေလိမ့်မည်။
မကြာမီမှာပင် မုန့်တိုက်တွင် အလုပ်လုပ်နေသော ရွှီရိုသည် စနစ်ထံမှ တာဝန်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာကြောင်း အသိပေးချက်ကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။
【မူဟန်ကို အိမ်တွင် ထမင်းစားရန် ဖိတ်ခေါ်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေပါ၊ သမီးဖြစ်သူ ရွှီပင်းနင်းနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ပါ၊ ထို့အပြင် သူတို့နှစ်ဦးအား စက္ကန့် ၃၀ ထက်မနည်း ဖက်လဲတကင်း (ပွေ့ဖက်) ရှိစေရမည်】
【တာဝန် အချိန်ကန့်သတ်ချက် : ၂၄ နာရီ】
【တာဝန် ဆုလာဘ် : ဆွဲဆောင်မှု +၃】
ရွှီရိုသည် တာဝန်အသစ် ဖြစ်လာမည့်အချိန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ထိုအသိပေးချက်ကို ရရှိပြီးနောက် မည်သို့မျှ ထပ်မံမစဉ်းစားတော့ဘဲ တာဝန်ကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်တော့သည်။
ဒီနေ့ သူမ ဆိုင်ကို လာခဲ့စဉ်က ဝန်ထမ်းများအားလုံးက သူမ၏ အသားအရေမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး ပို၍ လှပလာကြောင်း ဝိုင်းဝန်းချီးမွမ်းခဲ့ကြသည်။
ထိုချီးမွမ်းစကားများအကြား ရွှီရိုတစ်ယောက် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် မြောက်ကြွသွားမိပြီး သဘာဝကျစွာပင် အားအင်များ ပြည့်ဝနေကာ တာဝန်အသစ်ကို ပြီးမြောက်ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။
ယခင်တာဝန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤတာဝန်မှာ အနည်းငယ် ပို၍ ခက်ခဲလှသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမအနေဖြင့် မူဟန်နှင့် ရွှီပင်းနင်းတို့ကို စက္ကန့် ၃၀ ထက်မနည်း ပွေ့ဖက်ခိုင်းရမည် ဖြစ်သည်လေ။
ရွှီရိုသည် လက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားနေစဉ်၊ မုန့်တိုက်ထဲသို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် ဝေ့တိုက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးတွင်လည်း အမှောင်ထု မှိုင်းညို့ကာ တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။
ရာသီဥတုက မကြာမီ ပြောင်းလဲတော့မည့်ပုံပင်။
ရွှီရို ဖုန်းကို ဖွင့်ကာ အသေးစိတ် မိုးလေဝသခန့်မှန်းချက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ယနေ့ည ၈ နာရီခွဲနောက်ပိုင်းတွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း အပြင်းထန်ဆုံးသော မိုးသက်မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အကြံဉာဏ်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ရွှီပင်းနင်းသည် မုန့်ပို့ရာမှ ပြန်ရောက်လာပြီး မုန့်တိုက်သို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
"ရှောင်ချီ... ဘယ်လိုလဲသမီး" ရွှီရိုက သမီးဖြစ်သူ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။
"မူဟန့်ဆီ ကိတ်မုန့် ပို့ပေးခဲ့ပါပြီ မေမေ" ရွှီပင်းနင်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ပြီးတော့ကော... သမီးတို့ နှစ်ယောက် ဘာတွေ စကားပြောခဲ့ကြသေးလဲ"
"စကားစပ်မိလို့ အနည်းငယ် ပြောဖြစ်ရုံပါပဲ၊ ပြီးတော့ သမီးက သူ့ကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးချင်တဲ့ သဘောမျိုး အရိပ်အမြွက် ပြောကြည့်ပေမယ့် သူက စိတ်ဝင်စားပုံ မရဘူး"
"သမီးက မျက်နှာကြီး တင်းထားပြီး ပြောလိုက်တာ နေမှာပေါ့ သမီးအနေနဲ့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ပြောရမှာလေ"
"သမီး မျက်နှာကြီး တင်းမထားပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် မပြုံးမိတာတော့ အမှန်ပဲ"
"သမီးကတော့ တကယ်ပဲ... အဲဒီအချစ်ဝတ္ထုတွေကို အလကား ဖတ်နေတာပဲ အမေက သမီးကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှာခိုင်းတာကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းတောင် မသိဘူး" ရွှီရိုက ညည်းတွားလိုက်သည်။
"သမီးဖတ်တဲ့ အချစ်ဝတ္ထုတွေထဲမှာက ဇာတ်လိုက်မင်းသားကပဲ မင်းသမီးနောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်တာလေ…သမီးက ဒီလိုကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ..."
ရွှီပင်းနင်း အနည်းငယ် မခံချင်ဖြစ်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ပွစိပွစိ ရေရွတ်လိုက်ကာ…ထို့နောက် ဤသို့ပြောခြင်းမှာ မသင့်တော်ကြောင်း သတိရသွားသဖြင့် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည် -
"သြော်... သမီးက သူ့ကို ရည်းစားအဖြစ် သေချာပေါက် တွဲမယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး…လောလောဆယ် သူငယ်ချင်းအဖြစ် စတင်ပြီး အရင်သိကျွမ်းအောင် လုပ်ကြည့်လို့ ရတယ်လို့ ပြောတာပါ"
"ဒါဆို အခုပဲ သူ့ဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး ဒီနေ့ည အိမ်မှာ ထမင်းလာစားဖို့ ဖိတ်လိုက်ပါ" ရွှီရိုက ပြောလိုက်သည်။
"အမ်… ဒါက သိပ်ပြီး မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား မေမေ" ရွှီပင်းနင်း အံ့သြသွားရသည်။
"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ အိမ်မှာ အမေလည်း ရှိတာပဲ…သမီးကို တစ်ယောက်ယောက်က ကိုက်စားပစ်မှာ စိုးလို့လား ဒါ့အပြင် အဲဒီလူငယ်လေးက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး" ရွှီရိုက ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမယ့် သမီးကို ဖုန်းဆက်ခိုင်းတာကျတော့... သမီး... သမီး တိုက်ရိုက်ပြောဖို့ အားနာတယ်"
ရွှီပင်းနင်း မျက်နှာ ပျက်သွားရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ မူဟန့်ကို ထမင်းဖိတ်စဉ်ကပင် အရိပ်အမြွက်သာ ပြောခဲ့ရပြီး တိုက်ရိုက်ပြောရန် အလွန်ရှက်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ညဘက်တွင် အိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်၍ ထမင်းကျွေးရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ရှက်စရာကောင်းနေသည်လေ။
ပြီးတော့ အဓိကအချက်က သူမ မူဟန့်ကို သိရသည့်အချိန်က အလွန်တိုတောင်းပြီး တွေ့ဖူးသည့်အကြိမ်အရေအတွက်မှာလည်း ငါးကြိမ်ပင် မပြည့်သေးချေ။
သမီးဖြစ်သူ၏ "သတ္တိမရှိသော" ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီရိုသည် သူမကို အားကိုး၍ ရမည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး၊ သူမကိုယ်တိုင်သာ ဝင်ရောက်လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ဖုန်းကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လိုက်လေတော့သည်။