အခန်း (၄၆) - လူငယ်ဘဝဆိုတာ တကယ်ကို လှပလွန်းပါတယ်

"ကောင်းပြီ... ငါ မျက်စိမှိတ်ထားလိုက်ပြီ"

ရွှီရိုသည် နံရံတွင် နားကိုကပ်ထားရာ မကြာမီမှာပင် မူဟန်၏ စကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

စက္ကန့် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရွှီပင်းနင်း၏ အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့နေသော စကားသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် - "ရှင်... ရှင် မျက်စိဖွင့်လို့ရပြီ"

ရွှီရိုသည် နံရံတစ်ခုခြားနေသဖြင့် ဘေးအခန်းတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင်မမြင်ရသော်လည်း ပုံရိပ်ကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ကြည့်နိုင်ပေသည်။

ရွှီပင်းနင်း စကားပြောပြီးနောက် ဘေးအခန်းမှာ ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ထပ်မံတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"အခန်းထဲက အရမ်းမှောင်နေတယ်၊ မီးဖွင့်လိုက်ပါလား" မူဟန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အပြင်က လမင်းအလင်းရောင် ရှိနေတာပဲဥစ္စာ" ရွှီပင်းနင်းက ဆိုသည်။

"ငါ ပိုပြီးတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ချင်လို့ပါကွာ…ခဏလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ်"

"ဒါဆိုရင်လည်း... ခဏပဲ မီးဖွင့်မယ်နော်"

"ကောင်းပါပြီ"

မူဟန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက် ဘေးအခန်းတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ထပ်မံတိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ စောင်အောက်တွင် မည်သည့်အရာများ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်ဆောင်နေကြပါသနည်း။

"ရှင်က ကတိမတည်ဘူး"

"မီးပိတ်လိုက်ပြီ... ငါ အခုချက်ချင်း မီးပြန်ပိတ်လိုက်ပြီ"

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ရွှီပင်းနင်း၏ နုညံ့သော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် - "မူဟန်..."

"ငါ ဒီမှာ ရှိနေပါတယ်"

"ကျွန်မတို့ တွဲခဲ့ကြတာ မကြာသေးဘူးလေ၊ အခုလိုမျိုး ဖြစ်တာက အရမ်းကြီး မြန်ဆန်လွန်းမနေဘူးလားဟင်"

ရွှီရိုသည် ရွှီပင်းနင်း၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ အလွန်ပင် အကျိုးအကြောင်းသင့်လျော်သည်ဟု ယူဆသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံမိသည်။ သူမ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်တုန်းကဆိုလျှင် လက်ကိုင်ရုံမျှဖြင့်ပင် အလွန်ရှက်ရွံ့ခဲ့ရဖူးပြီး ယခုခေတ် လူငယ်များကဲ့သို့ ရဲတင်းခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

"မင်းပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ငါနားလည်ပါတယ်…ကဲ... လာလေ"

"ဘာလဲ..."

"ဒါက အပြန်အလှန် ဖြစ်ရမှာပေါ့…ငါက အလကားကြည့်တာ မဟုတ်ပါဘူး…ငါ့ရဲ့ ဗိုက်ကြွက်သားတွေကိုလည်း မင်းကို ပြန်ကြည့်ခွင့်ပေးမှာပါ" ဤကဲ့သို့သော တည်ကြည်လေးနက်သည့် အကြောင်းအရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မူဟန်သည် သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ စကားကို လေးနက်သော ပုံစံဖြင့် ဆက်မပြောဘဲ ဘေးချော်ကာ လွှဲရှောင်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ရွှီပင်းနင်း ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးမှ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောခဲ့သည် - "ယောက်ျားလေးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေ အပေါ်အင်္ကျီ ဗလာကျင်းတာချင်းက ဘယ်လိုလုပ် တူနိုင်မှာလဲ…ရှင်ပြောသလိုဆိုရင် လမ်းပေါ်မှာလည်း အင်္ကျီဗလာနဲ့ အမျိုးသားတွေကို မြင်တွေ့နိုင်တာပဲ"

မူဟန်၏ စကားလမ်းကြောင်းလွှဲမှုကြောင့် ရွှီပင်းနင်းမှာမူ လမ်းကြောင်းလွဲမှားခြင်းသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

"ငါက လမ်းပေါ်မှာ အင်္ကျီဗလာနဲ့ လျှောက်သွားလေ့မရှိပါဘူး… မင်းကလည်း ရင်ခွဲအင်္ကျီတွေကို ဘယ်တော့မှ မဝတ်သလိုမျိုးပေါ့"

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်မအမေက ရှင့်ကို အင်္ကျီဗလာနဲ့ မြင်ဖူးတယ်လေ"

"အဲဒါကတော့ ဟုတ်ပါတယ်… ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်... ငါ့ရဲ့ ဗိုက်ကြွက်သား တွေကို မင်းကို အသာအယာ ကိုင်ကြည့်ခွင့်ပေးမယ်…ဒါဆိုရင် တို့နှစ်ယောက် သရေပဲပေါ့"

"မကိုင်ပါဘူး…ကျွန်မ စိတ်မဝင်စားဘူး"

"တကယ်ပဲ စိတ်မဝင်စားဘူးလား… ဒါဆိုရင် အခွင့်အရေးရတဲ့အခါကျရင် အန်တီ့ကိုပဲ သွားမေးကြည့်ရတော့မယ်.. အန်တီကော စိတ်ဝင်စားမလားလို့"

ရွှီပင်းနင်း ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်မိပြီး - "ရှင်သာ ကျွန်မအမေကို အဲဒီလို သွားပြောရဲရင် အမေက ရှင့်ကို သေချာပေါက် ရိုက်နှက်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

နံရံနောက်ကွယ်မှ နားစွင့်နေသော ရွှီရိုသည် ဤစကားကို ကြားရသည့်အခါ အကြောင်းအရာမှာ မိမိထံသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ မူဟန်သာ သူမကို တကယ်လာမေးမည်ဆိုပါက သူမအနေဖြင့် အလွန်ဆုံးရှိမှ စိတ်ဆိုးချင်ယောင်ဆောင်ရုံမျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

"အန်တီက ဒီလောက်အထိ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ လူတစ်ဦးပဲဥစ္စာ.. ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူကို ရိုက်နှက်မှာလဲ"

"အဲဒါကတော့ ပြောရခက်တယ်နော်"

"ဒါဆို နောက်တစ်နေ့ကျရင် ငါ တကယ်ပဲ စမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

"ရှင် သွားမစမ်းရဘူးနော်"

"ငါက စတာပါကွာ… တကယ် ဘယ်လိုလုပ် သွားစမ်းရဲမလဲ.. ဒါနဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ ဗိုက်ကြွက်သားတွေကို တကယ်ပဲ မကိုင်ကြည့်ချင်ဘူးလား… တကယ် စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့"

"နေဦး... အခြားမိန်းကလေးတွေကော ရှင့်ရဲ့ ဗိုက်ကြွက်သားတွေကို ကိုင်ဖူးကြလား"

"မေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား"

"ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ… ဟို... ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်မ တစ်ချက်လောက်ပဲ ကိုင်ကြည့်မယ်နော်"

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် မူဟန်က သဘောကျစွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည် - "မင်းကလည်း ကတိမတည်ဘူးပဲ..  တို့နှစ်ယောက်က တစ်ချက်ပဲ ကိုင်ကြည့်ရမယ်လို့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်လား"

"ကျွန်မက..." ရွှီပင်းနင်းတစ်ယောက် ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ အချိန်အတော်ကြာ ထစ်အငေါ့ဖြစ်သွားပြီးနောက်၊ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် စောင်ကို ခေါင်းမြီးခြုံလိုက်တော့သည်။

ဘေးအခန်းမှ ချစ်သူမောင်နှံနှစ်ဦး၏ ချိုမြိန်လှသော စကားပြောသံများကို နားထောင်ရင်း ရွှီရိုသည် မိခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်မိပြီး၊ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည် — လူငယ်ဘဝဆိုတာ တကယ်ကို လှပလွန်းလှပေသည်။

ထို့နောက်တွင်လည်း ချစ်သူမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ ဆက်လက်၍ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသေးသည်။ ၎င်းတို့ ရံဖန်ရံခါ ပြောဆိုလိုက်သော အကြောင်းအရာအချို့ကြောင့် ရွှီရို၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားရပြီး နှလုံးခုန်သံများပင် မြန်ဆန်လာခဲ့ရသည်။

ညဉ့်နက်ပိုင်း ၂ နာရီခန့် ရောက်ရှိသည့်အခါမှသာ ရွှီပင်းနင်းသည် အချိန်အတော် နှောင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် မနက်ဖြန်တွင် အလုပ်သွားရမည်ကို သတိရရှိသွားသဖြင့် စကားဝိုင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် အိပ်ခန်းတံခါး ဖွင့်လှစ်သံနှင့် ပြန်လည်ပိတ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ မူဟန် မိမိ၏ အိပ်ခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ရွှီရိုသည် သူမကိုယ်တိုင် နံရံတွင် နားကပ်လျက် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နားစွင့်နေခဲ့မိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ ခြေထောက်များပင် ထုံကျဉ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်လှဲလျောင်းကာ အနားယူခဲ့သော်လည်း မည်သို့မျှ အိပ်ပျော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

မနက်ခင်း ၅ နာရီဝန်းကျင်ခန့် ရောက်ရှိသည့် အချိန်တွင်မှသာ သူမသည် ဆက်လက်၍ အိပ်မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ အိပ်ငိုက်လာခဲ့ကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး ချိုမြိန်သော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်မောနေခဲ့တော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီဟေ့… ဟားဟား... ဟားဟား..."

နက်ရှိုင်းလှသော အမည်မသိ တောင်တန်းကြီးအတွင်း…ချင်ဖုန်းသည် တောင်တံခါးအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် အားရပါးရ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ ငါးနှစ်တာ ကျင့်ကြံခြင်း သက်တမ်းအတွင်း သူသည် ဒုက္ခသုက္ခများစွာကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရပြီး အကြိမ်ကြိမ်ပင် လက်လျှော့အရှုံးပေးလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။ 

သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူသာ တောင်ပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ဆက်လက်ရှိနေမည်ဆိုပါက သူ၏ အစ်မ/ညီမဖြစ်သူများမှာ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာပြီး ချစ်သူရှာဖွေရမည့် ကိစ္စရပ်များ၊ အိမ်ထောင်ပြု၍ သားသမီးမွေးဖွားရမည့် ကိစ္စရပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို တွေးမိသည့်အခါတိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြည့်ဝလာခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် အခြားသောအချက်တစ်ခုမှာ သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသေးကြောင်းကို မိခင်ဖြစ်သူ ရွှီရိုအား အမြန်ဆုံး သိရှိစေလိုခြင်းမှာလည်း သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ငါးနှစ်တာ ကာလပတ်လုံး ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူ မည်မျှအထိ ပူဆွေးသောကရောက်နေမည်ကို ချင်ဖုန်း စိတ်ကူးပင် မယဉ်ရဲပေ။ 

မိခင်ဖြစ်သူသည် မိမိကို လွမ်းဆွတ်လွန်းသဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျကာ အိုမင်းရင့်ရော်သွားပြီး မိမိကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေမည်လော။ 

ချင်ဖုန်း အိမ်သို့ အလွန်ပင် ပြန်ချင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဆရာသခင်နှင့် အခြားသော အကြီးအကဲများကို နှုတ်ဆက်ပြီးသည်နှင့် တောင်အောက်သို့ ချက်ချင်းပင် ဆင်းသက်ခဲ့တော့သည်။

မနက်ခင်း ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ အနည်းငယ် လင်းပွင့်စပြုလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော အိပ်ခန်းတစ်ခုအတွင်း ဖုန်းတုန်ခါသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှီရိုသည် ခန္ဓာကိုယ်လေး အနည်းငယ် တုန်ရင်လျက် အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးထလာခဲ့သည်။ 

သူမသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ဆွံ့အမှင်တက်နေခဲ့ပြီးမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် စောစောက အိပ်မက်မက်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝေဝေဝါးဝါး သတိပြုမိလိုက်သည်။

အိပ်မက်ထဲက မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည့်အခါ ရွှီရို၏ စိတ်ထဲတွင် အပြစ်မကင်းသည့် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာရပြီး ရှက်ရွံ့မိတော့သည်။

'ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုတင်ပဲဥစ္စာ… ငါ သမီးပင်းနင်းအပေါ် တကယ်ကြီး သစ္စာဖောက်မိတာမှ မဟုတ်တာပဲ'

ရွှီရို မိမိကိုယ်ကိုယ် ဤအတွေးဖြင့် နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး အခန်းတွင်း မီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ 

ထို့နောက် သူမသည် နီမြန်းနေသော မျက်နှာလေးဖြင့် အိပ်ခန်းအတွင်းရှိ ရေချိုးခန်းထဲသို့ သွားရောက်ကာ အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်လိုက်သည်။ 

ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်ရှိ အိပ်ရာခင်းကို အလျင်အမြန် လိပ်ယူလိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းအတွင်းရှိ ဇလုံထဲတွင် ရေစိမ်ထားလိုက်တော့သည်။ ခေတ္တမျှ ရေစိမ်ပြီးနောက် သူမသည် အိပ်ရာခင်းကို လက်ဖြင့် အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်ပြီးမှ အဝတ်လျှော်စက်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ လျှော်ဖွပ်လိုက်သည်။

မနက်ခင်း ၇ နာရီခန့်တွင် ရွှီရိုသည် မနက်စာ ပြင်ဆင်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူဟန်နှင့် ရွှီပင်းနင်းတို့မှာမူ ထမနိုးကြသေးသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အိပ်ခန်းတံခါးများကို သွားရောက်ခေါက်၍ နှိုးလိုက်တော့သည်။

ရွှီပင်းနင်းသည် မနေ့ညက အိပ်ရေးပျက်ထားသဖြင့် လူမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည့် ပုံစံ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ မူဟန်မှာမူ စိတ်ရွှင်လန်းတက်ကြွနေသည့် ပုံစံ ရှိနေသည်။ 

မူဟန်သည် မနေ့ညက ရွှီပင်းနင်း၏ အခန်းမှ ပြန်လာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အနည်းငယ် ပူလောင်နေခဲ့သော်လည်း ဒိုက်ထိုး အချက် နှစ်ရာခန့် ပြုလုပ်လိုက်သည့်အခါမှ စိတ်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး မကြာမီ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မနက်စာ စားသောက်ပြီးနောက် သုံးဦးသား အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ရွှီရိုသည် အိပ်ရာခင်းများမှာ အဝတ်လျှော်စက်အတွင်း၌ ရှိနေသေးကြောင်း သတိရသွားသည်။ အကယ်၍ အိပ်ရာခင်းများကို အဝတ်လျှော်စက်အတွင်း တစ်နေကုန် ပစ်ထားမည်ဆိုပါက အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သဖြင့်၊ သူမသည် အိပ်ရာခင်းများကို ထုတ်ယူကာ ဝရံတာတွင် သွားရောက်လှန်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"အမေ... ဘာလို့ မနက်စောစောစီးစီး အိပ်ရာခင်းတွေ လျှော်နေရတာလဲဟင်" ရွှီပင်းနင်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှီရို၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားခဲ့ရပြီး သမီးဖြစ်သူအပေါ် အပြစ်မကင်းသည့် ခံစားချက်များ ချက်ချင်း တိုးပွားလာခဲ့ရသည်။ သူမသည် မျက်လုံးချင်း မဆုံဝံ့ဘဲ ဘေးသို့ လွှဲရှောင်ကြည့်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည် -

"မနေ့ညက အိပ်တော့ ခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်း ယားယံပြီး အနီစက်တွေ ထွက်လာသလိုပဲကွယ်… အဲဒါနဲ့ အိပ်ရာခင်းတွေ မသန့်ရှင်းလို့ ဖြစ်မယ်ဆိုပြီး မနက်ခင်းမှာ အလျင်အမြန် လျှော်လိုက်တာပါ"

ရွှီပင်းနင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ အိပ်ရာခင်းကို ဝရံတာတွင် နေရောင်ခြည် အပြည့်အဝရရှိစေရန်နှင့် ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်  ဖြင့် ပိုးမွှားများကို သေစေရန်အတွက် အတူတကွ ဖြန့်ခင်းလှန်းပေးလိုက်သည်။

မူဟန်သည် ရွှီရို၏ နှိုးမှုကြောင့် နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အသေးစိတ် မသိရှိသော်လည်း၊ ရွှီရိုသည် မိမိ၏ အကြည့်များကို တမင်တကာ ရှောင်လွှဲနေကြောင်းကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။ ဤအချက်က သူ့ကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မြင်စေသည်။

【ပိုင်ရှင်အပေါ် ထားရှိသော လက်ရှိ နှစ်သက်မှုအမှတ်  - ၇၂ (လေးစားအားကျခြင်း)】

မူဟန်သည် ရွှီရို၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါ အသစ်သော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရရှိလိုက်သည်။ သူ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိသည်မှာ ရွှီရို၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော နှစ်သက်မှုအမှတ်မှာ ယခင်က ၆၀ သာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ လက်ရှိတွင်မူ ၇၂ အထိ တိုးပွားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စနစ်သည် တစ်ကြိမ်တည်းတွင် နှစ်သက်မှုအမှတ် ၅ မှတ်အောက် တိုးပွားခြင်းမျိုးကို သီးသန့် အကြောင်းကြားစာ ပေးပို့လေ့မရှိပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤအမှတ်များမှာ ရွှီရိုနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသည့် အချိန်ကာလအတွင်း တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးပွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မူဟန်အတွက်မူ ဤအချက်က ဝမ်းမြောက်စရာကောင်းသလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း အနည်းငယ် အပြစ်မကင်းသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ 

သို့သော်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရွှီရို၏ စိတ်ခံစားချက်များ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခြင်းမှာ သူ အလိုချင်ဆုံး အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ 

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီရိုသည် သူ၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖြစ်သလို၊ အနာဂတ်တွင် ဇာတ်လိုက် ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို စိတ်ကြိုက် လှည့်ပတ်ခြယ်လှယ်နိုင်ရန်အတွက်လည်း အလွန်ပင် အသုံးဝင်မည့် အချက်တစ်ချက် မဟုတ်ပါလား။