အခန်း (၄၁) - ယောက္ခထီး ဖြစ်သူက သမက်ကို ထိုးနှက်ခြင်း

​ရှောင်ပေ့သည် မူဟန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မူဟန်တစ်ယောက် မိမိဘက်မှနေ၍ ရှေ့နေလိုက်ကာ စကားပြောပေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​'ဒါဆို... ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲ သူ့နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တာများလား'

​ရှောင်ပေ့၏ စိတ်ထဲတွင် ဤမေးခွန်းကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း... သူ ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် မတွေးတောနိုင်ခင်မှာပင်၊ ဘေးနားရှိ ကျန်းမင်း၏ ဒေါသအရှိန်ကြောင့် မီးတောက်မတတ် ဖြစ်နေသော မျက်ဝန်းအစုံနှင့် ဆုံစည်းလိုက်ရတော့သည်။

​"ကျွန်တော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုဝံ့ပါတယ် ဖေဖေ... အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ ဒီလိုမျိုး မဟုတ်တာတွေကို တကယ်လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော်တစ်သက်လုံး မိန်းမလျာ အဖြစ်နဲ့ပဲ ဘဝပျက်ပါစေဗျာ" ရှောင်ပေ့လည်း မူဟန်၏ နည်းလမ်းအတိုင်းပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြရန် အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ကျိန်စာကြီးကို ဆိုလိုက်တော့သည်။

​ဤကျိန်စာမှာ သူကဲ့သို့သော အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက်မူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။ ကာမဂုဏ်အာရုံများနှင့် ပျော်ပါးရခြင်းကို အလွန်အမင်း စွဲလန်းနှစ်သက်သော အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက်မူ... မိန်းမလျာတစ်ဦး ဖြစ်သွားရခြင်းထက် ပိုမို၍ နာကျင်စရာကောင်းသော အရာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိပါဦးမည်လော။

​မူဟန်နှင့် ရှောင်ပေ့တို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်များနှင့် ခိုင်လုံလှသော ကျိန်ဆိုမှုများ ရှိနေကြသဖြင့်... ကျန်းမင်းတစ်ယောက် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သော်လည်း၊ မည်သူ့ကို မည်သို့ စွပ်စွဲပြစ်တင်ရမည်နည်းဟူသည်ကို ဘယ်လိုမှ မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ အခြေအနေကြီးမှာ ကာလအတန်ကြာအောင် လိပ်ခဲတည်းလည်း ဖြစ်နေခဲ့တော့သည်။

​"ဦးလေး... ကျွန်တော့်မှာ အတွေးတစ်ခု ရှိပါတယ်… ဒါပေမယ့် မှန်ချင်မှလည်း မှန်မှာပါ"

​မူဟန် ရှောင်ပေ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည် - "ရှောင်ပေ့က... သူ အိပ်မောကျနေတဲ့ အချိန်မှာ အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားတတ်တဲ့ ရောဂါ ကြောင့်... ဒီအိပ်ခန်းထဲကို မသိစိတ်နဲ့ သတိမထားမိဘဲ လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့တာမျိုး ကော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"

​ဤအကြောင်းပြချက်မှာ အခြားသော အရာအားလုံးထက်စာလျှင် ပိုမို၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိလှပေသည်။ ပြင်ပလူများ၏ အမြင်တွင်မူ... မူဟန်၏ ဘေး၌ ကျန်းရုန်ဖေးဟူသော သက်သေခိုင်ခိုင်လုံလုံ ရှိနေသည့်အပြင်၊ မူဟန်တွင် ရှောင်ပေ့ကဲ့သို့သော သန်မာထွားကြိုင်းသည့် လူတစ်ယောက်ကို ချီပိုးသယ်ဆောင်လာနိုင်လောက်သည့် ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမျိုးလည်း မရှိချေ။

​တစ်ဖက်တွင်လည်း... ရှောင်ပေ့သည် သမက်တစ်ဦးဖြစ်ရာ သူသည် စိတ္တဇဝေဒနာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ပါက၊ မိမိ၏ ယောက္ခမအိမ်သို့ လာရောက်၍ ဤကဲ့သို့သော သိက္ခာမဲ့လှသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို တမင်သက်သက် လုပ်ဆောင်ရန် အကြောင်းမရှိချေ။ ထို့အပြင် ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ရှောင်ပေ့မှာ ထွက်ခွာမသွားဘဲ ဤနေရာ၌ပင် ဆက်လက်၍ အိပ်ပျော်နေခဲ့သဖြင့် ယွီဟုန်တစ်ယောက် အိပ်ရာမှ နိုးလာသည့်အခါတွင်မှ လက်ပူးလက်ကျပ် မြင်တွေ့သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ 

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ရှောင်ပေ့သည် အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားခြင်း ကြောင့်သာ ဤအခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါက... အရာအားလုံးမှာ အလိုအလျောက် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သွားပေတော့မည်။

​မူဟန်၏ စကား ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်... အခန်းအတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော လူများအားလုံး၏ အကြည့်မှာ ရှောင်ပေ့ထံသို့ တညီတညွတ်တည်း ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြတော့သည်။

​ရှောင်ပေ့တစ်ယောက် ခေတ္တမျှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ တစ်သက်တာတွင် ဘယ်သောအခါမှ အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားသည့် အလေ့အထမျိုး မရှိခဲ့ဖူးချေ။ 

သို့သော်လည်း သူသည်  ဘရုစ် ပြောကြားခဲ့ဖူးသော စကားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။ ဘရုစ်က သူသောက်သုံးနေသော ဆေးဝါးများတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို နုံးခွေစေပြီး အလွန်အမင်း အိပ်မောကျစေတတ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်။

​'ဒါဆို... အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားခြင်းကလည်း အဲဒီဆေးရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်မလား'

​"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်မှာ အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားတတ်တဲ့ အလေ့အထ ရှိပါတယ် အဖေ" ရှောင်ပေ့ စိတ်ထဲတွင် ဤကိစ္စကို အလွန်ပင် သံသယဖြစ်မိသော်လည်း... လက်ရှိတွင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေမပြနိုင်သဖြင့်၊ မိမိအပေါ် ကျရောက်လာမည့် ဆိုးရွားလှသော ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်မှုများကို အမြန်ဆုံး လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် မူဟန်၏ စကားအတိုင်းသာ အလိုက်သင့် အယုံသွင်း၍ လိမ်ညာလိုက်ရတော့သည်။

​"ဒါဆိုရင်တော့... သေချာသွားပါပြီ ဦးလေး။ ဒါက သာမန် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းတစ်ခု သက်သက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်" မူဟန်က အလိုက်သင့်ပင် စကားကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

​ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ကျန်းမင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ စိုးစဉ်းမျှ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိချေ။ ယွီဟုန်၏ လင်ယောက်ျားတစ်ဦးအနေဖြင့်... သူ အလိုအပ်ဆုံးနှင့် အသိချင်ဆုံးအချက်မှာ မိမိ၏ ဇနီးဖြစ်သူအား ဤကောင်က မည်မျှအထိ စော်ကားမြတ်ထုတ်သွားခဲ့သနည်း ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​"ဖေးဖေး... နင့်အမေကို ငါ့ဆီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်တော့။ နင် မူဟန့်ကို ခေါ်ပြီးတော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ အရင်သွားပြီး စောင့်နေနှင့်ချေ" ကျန်းမင်း ယခုအချိန်တွင် သမီးဖြစ်သူ၏ အချစ်ရေး ကိစ္စရပ်များကို အလေးမထားနိုင်တော့ဘဲ... လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြေအနေမှန်ကို ဇနီးဖြစ်သူနှင့်အတူ အမြန်ဆုံး စစ်ဆေးအတည်ပြုရန်သာ စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။

​ကျန်းရုန်ဖေး ခေါင်းငြိတ်ပြလိုက်ပြီး မူဟန်နှင့်အတူ ဧည့်ခန်းမကြီးဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

​ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေခဲ့သော ရှောင်ပေ့သည်လည်း... ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျရောက်နေခဲ့သော မိမိ၏ အင်္ကျီကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ဝတ်ဆင်ကာ ဧည့်ခန်းသို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူ ယခုအချိန်တွင် အိမ်ပြင်ပသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွား၍ မရနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ စောစောက ယွီဟုန်၏ အဝတ်အစားများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အင်္ကျီဗလာဖြင့် ရှိနေခဲ့သဖြင့်... ကျန်းမင်းအနေဖြင့် သံသယဖြစ်ပွားရခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

​သို့သော်လည်း ရှောင်ပေ့သည် မိမိအနေဖြင့် ယွီဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုးစဉ်းမျှ မထိပါးခဲ့ဖူးကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ခိုင်လုံသော သက်သေများပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ အင်္ကျီချွတ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... သူ၏ ဘောင်းဘီခါးပတ်မှာမူ စနစ်တကျ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ထိတွေ့ထားခြင်း မရှိချေ။

​ထို့အပြင်... အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော အကျင့်ပျက် နှာဘူးကိစ္စရပ်မျိုး တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်အာရုံတွင် အနည်းဆုံးတော့ ခံစားချက် အရသာ တစ်စုံတစ်ရာ ကျန်ရှိနေရမည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းအပြင်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းပကားမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှရာ၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယွီဟုန်တစ်ယောက် အစကတည်းက နိုးထလာခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။

​သူ အင်္ကျီချွတ်ထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာလည်း အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်၌ အိပ်စက်သည့် အခါတိုင်း အင်္ကျီချွတ်၍ အိပ်လေ့ရှိသော အလေ့အထ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားစဉ်အတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကိုယ်ပိုင်အိမ်၌ ရောက်ရှိနေသည်ဟု မသိစိတ်က ထင်မှတ်ကာ ဤကဲ့သို့ ပြုမူမိခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

​ယွီဟုန်၏ အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေရသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ ရှောင်ပေ့အနေဖြင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ (၂) ခုကို ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

​ပထမအချက်မှာ - သူ အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း မသိစိတ်ဖြင့် လက်ခြေများ လှုပ်ရှားမိရာမှတစ်ဆင့် မရည်ရွယ်ဘဲ သွားရောက် ထိမိခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

​ဒုတိယအချက်မှာ - ယွီဟုန်ကိုယ်တိုင် အိပ်မောကျနေစဉ်အတွင်း မသိစိတ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမိရာမှတစ်ဆင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

​မူဟန်၊ ကျန်းရုန်ဖေးနှင့် ရှောင်ပေ့တို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက်... ကျန်းမင်းသည် အိပ်ခန်းတံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လိုက်ပြီး ဇနီးဖြစ်သူ ယွီဟုန်နှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်အား အသေးစိတ် စစ်ဆေးမှု  ကို စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်တော့သည်။

​မိနစ် (၃) မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်... အိပ်ခန်းအတွင်းမှနေ၍ ယွီဟုန်၏ အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

​ကျန်းမင်း လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး... မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ဒေါသအရှိန်ကြောင့် နီမြန်းလျက် ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ ဝုန်းခနဲ ပြေးဝင်လာခဲ့ကာ၊ ရှောင်ပေ့၏ မျက်နှာပြင်တည့်တည့်ဆီသို့ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို လွှဲ၍ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

​ရှောင်ပေ့ စိုးစဉ်းမျှ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ထိုလက်သီးချက်ကို အမိအရ ခံယူလိုက်သည်။ သူသည် ထိပ်တန်း စစ်သားကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ရာ အကြိမ်ကြိမ် အရိုက်အနှက် ခံဖူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှရာ ဤမျှလောက်သော လက်သီးချက်ကိုမူ အေးဆေးစွာ တောင့်ခံနိုင်ပေသည်။

​သို့သော်လည်း ကျန်းမင်းမှာမူ ထိုတင် ရပ်တန့်မသွားဘဲ... ရှောင်ပေ့၏ မျက်နှာတည့်တည့်ကိုပင် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် မနားတမ်း ဆက်တိုက် ထိုးနှက်တော့ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ပေ့၏ နှာခေါင်းမှ သွေးများပင် ပန်းထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။

​ရှောင်ပေ့ မိမိ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျန်းမင်း၏ လက်သီးများကို ကာကွယ်လိုက်ရင်း အလွန်ပင် မကျေမနပ်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည် -

​"အဖေ... ကျွန်တော်က အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားမိတာပါ… တမင်သက်သက် လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်နဲ့ အမေ့ကို အနည်းငယ်ပဲ ထိမိမိတာပါဗျာ... ဖေဖေလည်း ကျွန်တော့်ကို တော်တော်လေး ထိုးနှက်ပြီးပြီ မဟုတ်လား"

​"မင်းလို တိရစ္ဆာန်ကောင်... တိရစ္ဆာန်ထက် ယုတ်ညံ့တဲ့ကောင်" ကျန်းမင်း ဒေါသအရှိန်ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေခဲ့ရသည်။ သူသည် ရှောင်ပေ့တစ်ယောက် မိမိ၏ ဇနီးအပေါ် မည်ကဲ့သို့သော အကျင့်ပျက် ညစ်ညမ်းမှုမျိုးကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို သမီးဖြစ်သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် အလွန်ပင် အရှက်ရနေခဲ့သဖြင့်... ဘာမှမပြောဘဲ လက်သီးကိုသာ မြှောက်၍ ရှောင်ပေ့ကို မနားတမ်း ဆက်လက် ထိုးနှက်နေခဲ့တော့သည်။

​ကျန်းမင်း၏ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း... ရှောင်ပေ့တစ်ယောက် စိတ်ထဲတွင် ဝုန်းခနဲ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကိစ္စရပ်များမှာ မိမိထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ သာမန် လက်ခြေထိမိရုံမျှ အရေမရအဖတ်မရ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်နိုင်တော့ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

​'ဒါဆို... ငါ တကယ်ပဲ... ယောက္ခမကို...'

​ရှောင်ပေ့ စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံ၍ မတွေးတောနိုင်ခင်မှာပင်၊ ကျန်းမင်း၏ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်မှာ သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထပ်မံ၍ ကျရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ရှောင်ပေ့တစ်ချက်တည်းဖြင့်တင် မျက်စိထဲတွင် ကြယ်စင်များ ဝေဒနာဖြာသွားခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲ၌ ဒေါသတရားများ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရသော်လည်း... သူသည် ယောက္ခမကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုသော အာသီသများကို အတတ်နိုင်ဆုံး အတင်းအကျပ် နှိပ်ကွပ်ထားလိုက်ရသည်။

​သူသည် အကယ်၍ မိမိဘက်မှ လက်လွန်၍ ယောက္ခမကို ပြန်လည်ထိုးနှက်မိပါက... ဤကိစ္စမှာ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ပြန်လည်စေ့စပ်၍ ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤနေရာ၌ အလကားသက်သက် အထိုးခံနေရန်လည်း မလိုလားချေ။

​သူသည် ကျန်းမင်း၏ နောက်ထပ် လက်သီးချက်ကို အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက်... ခြံဝင်းပြင်ပဆီသို့ လျင်မြန်စွာပင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လိုက်တော့သည်။

​"ဖေဖေ... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အဲလိုမျိုး အောက်တန်းကျတဲ့ ကိစ္စရပ်မျိုးကို လုံးဝ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး ဖေဖေ..  ကျွန်တော် ဤကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖေဖေ့ကို သေချာပေါက် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ပြန်ပေးပါ့မယ်"

​မထွက်ခွာမီအတွင်း ရှောင်ပေ့သည် ဤစကားလုံးများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

​ကျန်းမင်း ကာလအတန်ကြာအောင် အနောက်မှနေ၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သော်လည်း... သူ၏ အိုမင်းရင့်ရော်လှသော အရိုးအဆစ်များဖြင့်  စစ်သားကောင်းကြီး ရှောင်ပေ့ကို မည်သို့မှ မှီအောင် လိုက်နိုင်ပါမည်နည်း။ ခြံဝင်းအပြင်ဘက် တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ... သူသည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်ရင်း ရှောင်ပေ့၏ ပုံရိပ်မှာ အဝေးတစ်နေရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ မတတ်နိုင်ဘဲ ငေးကြည့်နေခဲ့ရတော့သည်။

​【ပိုင်ရှင်သည် ဇာတ်လိုက် ရှောင်ပေ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကျော်ကြားမှုကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ရှောင်ပေ့၏ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါအမှတ် -၃၀ ကျဆင်းသွားပြီး၊ ပိုင်ရှင်၏ ဗီလိန်အရှိန်အဝါအမှတ် +30 တိုးပွားလာခဲ့ပါပြီ။】

​မူဟန် စနစ်ထံမှ အဖိုးတန်လှသော ဆုလာဘ်များကို ထပ်မံ၍ လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

​ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်... ကျန်းမင်းသည် စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ကျဆင်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

​ကျန်းရုန်ဖေးသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြေအနေဆိုးကြီးကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရိပ်မိထားခဲ့သဖြင့်... အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ သွားရောက်ကာ မိခင်ဖြစ်သူ ယွီဟုန်အား အသာအယာ ဖျောင်းဖျနှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ 

ယွီဟုန်သည် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ငိုကြွေးနေခဲ့သော်လည်း... သူမသည် ငယ်ရွယ်နုပျိုသော ကောင်မလေးတစ်ဦး မဟုတ်တော့သဖြင့်…မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခြင်းကဲ့သို့သော မိုက်မဲသည့် ကိစ္စရပ်မျိုးကိုမူ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

​တစ်ဖက်တွင်မူ... လင်ယောက်ျားဖြစ်သူ ကျန်းမင်းမှာမူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရရှာသည်။ မည်သို့သော သာမန်အမျိုးသားတစ်ဦးက မိမိ၏ ဇနီးသည်အား အခြားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက စော်ကားမြတ်ထုတ်သွားခြင်းကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။ 

ကျန်းမင်း တွေးရင်းတွေးရင်းဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတရားများ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ရပြီး... ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် မြင်ကွင်းအားလုံး မှောင်အတိကျသွားခဲ့ကာ၊ လဲပြို၍ သတိလစ်  သွားခဲ့ရရှာတော့သည်။

​မူဟန် ကျန်းမင်း၏ လက်ကောက်ဝတ် သွေးကြောကို ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ... သူသည် ပြင်းထန်လှသော ဒေါသအရှိန်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သွေးလေဆောင့်တက်ကာ သတိလစ်သွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ အချိန်ကိုက် စနစ်တကျ မကုသနိုင်ပါက... အသက်အန္တရာယ်ပင် စိုးရိမ်ရနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

​ကျန်းရုန်ဖေး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး မျက်ရည်များ ဝုန်းခနဲ ဝဲလည်လျက် ငိုကြွေးတော့သည်။

​မူဟန် သူမအား စိတ်အေးအေးထားရန်အတွက် အလျင်အမြန်ပင် အသာအယာ နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီးနောက်... ကျန်းမင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရေးကြီးသော သွေးကြောမှတ် အချို့ကို စနစ်တကျ ဖိနှိပ်လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်တော့သည်။

​ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်... ကျန်းမင်းတစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သွေးလေများ ပြန်လည် ညီညွတ်မျှတသွားခဲ့သလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ သတိအာရုံများ လုံးဝ ပြန်လည်ပွင့်လန်း လာခဲ့တော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းရုန်ဖေး၏ ပူပန်သောက ရောက်နေသော မျက်နှာပြင်လေးမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ကြည်နူးဖွယ် ကောင်းလှသော အပြုံးလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

​【ဇာတ်ဆောင်မင်းသမီး ကျန်းရုန်ဖေး၏ ပိုင်ရှင်အပေါ် ထားရှိသော နှစ်သက်သဘောကျမှုအမှတ်  +၅ တိုးပွားလာခဲ့ပါပြီ။ လက်ရှိ စုစုပေါင်း နှစ်သက်သဘောကျမှုအမှတ်မှာ ၈၅ ဖြစ်ပြီး... (နက်ရှိုင်းစွာ သံယောဇဉ်တွယ်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ။】

​ကျန်းမင်း သတိပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီးနောက်... မိမိအား အချိန်မီ ကယ်တင်ပေးခဲ့သူမှာ မူဟန် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည့်အခါ မူဟန့်ထံသို့ အလွန်ပင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်တော့သည်။

​မူဟန် အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိတော့သည် - 'အဖိုးကြီး... ဒီလောက်အထိ အားနာပြီး ကျေးဇူးတင်မနေပါနဲ့ဗျာ…ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ဇနီးသည်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး ကစားခဲ့ပေမယ့်... အခု ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကိုလည်း ပြန်ပြီး ကယ်တင်ပေးခဲ့တာဆိုတော့... ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် သရေပဲပေါ့...'

​ဟုတ်ပေသည်… သူသည် ယွီဟုန်ကိုသာ ထောင်ချောက်ဆင်၍ ကစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး... ကျန်းမင်းအပေါ်ကိုမူ ဖောက်ပြန်ခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ…ယွီဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ညိုမည်းရာများနှင့် စော်ကားခံထားရသည့် သဲလွန်စ လက္ခဏာများအားလုံးမှာ... မူဟန်၏ လျှို့ဝှက်လက်အောက်ခံဖြစ်သူ လင်းရော့က ကြိုတင်၍ အကွက်ချ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ အိပ်မောကျနေသော ရှောင်ပေ့ကိုလည်း လင်းရော့ကိုယ်တိုင် ထိုအိပ်ခန်းထဲသို့ လျှို့ဝှက်စွာ သယ်ဆောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​တစ်ဖက်တွင်မူ... တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များနှင့် ပြည့်နှံနေခဲ့သော ရှောင်ပေ့သည်  ဗီလာအိမ်ရာဝင်းကြီး ပြင်ပသို့ အသည်းအသန် ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သံသယပေါင်း မြောက်အမြားဖြင့် ပြည့်နှံနေခဲ့သည်။ 

သူသည် ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ဆရာဝန် ဘရုစ်ထံသို့ ဖုန်းဆက်သွယ်လိုက်ပြီး... မိမိသောက်သုံးနေသော ဆေးဝါးများကြောင့် တကယ်ပဲ အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားတတ်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သလားဟု အသေးစိတ် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

​ဘရုစ်သည် လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေမှန်ကို မသိရှိသော်လည်း... ရှောင်ပေ့၏ လေသံအတွင်းရှိ ထူးခြားလှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို အာရုံခံမိသဖြင့်၊ အလွန်ပင် ဝေဝါးလှသော ဆေးပညာဆိုင်ရာ အဖြေတစ်ခုကိုသာ ပေးလိုက်တော့သည် - "ဆေးဝါးတွေရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဆိုတာ လူတစ်ဦးနဲ့တစ်ဦးပေါ်မူတည်ပြီး ကွဲပြားခြားနားတတ်တာကြောင့်... တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေအရ မတူညီတဲ့ လက္ခဏာမျိုးတွေတော့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်"

​တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော်... အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားခြင်း  ဟူသည်မှာလည်း သေချာပေါက် ဖြစ်ပွားနိုင်ချေရှိသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

​ဤစကားကို ကြားရပြီးနောက်... ရှောင်ပေ့တစ်ယောက် အလွန်ပင် နက်နက်နဲနဲ တွေးတောမိသွားခဲ့ပြီး၊ မိမိသည် တကယ်ပဲ ဆေးအရှိန်ကြောင့် အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားမိကာ ယွီဟုန်၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ထိပါးမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို... ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ဘောင်းဘီခါးပတ်ကို သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ပတ်ထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ယွီဟုန်ကိုယ်တိုင်လည်း အိပ်မောကျနေခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို အိပ်မက်တစ်ခုဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်မိတော့သည်။

​ဤကိစ္စကို ပိုမို၍ သေချာစွာ အတည်ပြုနိုင်ရန်အတွက်... ရှောင်ပေ့သည်  လင်းရော့ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

​ကျန်းရုန်ဖေး ပြောကြားချက်အရ... ထိုဖြစ်ပျက်မှု ဖြစ်ပွားနေသည့် အချိန်အတောအတွင်း သူမသည် မူဟန်နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လင်းရော့မှာမူ ကျန်းရုန်ဖေး၏ ဖုန်းလိုင်းအတွင်းမှနေ၍ သူတို့နှစ်ဦး၏ အသံများကို လျှို့ဝှက်စွာ နားထောင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မူဟန်သည် ထိုအချိန်အတောအတွင်း ကျန်းရုန်ဖေး၏ ဘေးနားတွင် တစ်ချိန်လုံး တကယ်ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက... လင်းလော့အနေဖြင့် ဖုန်းလိုင်းအတွင်းမှနေ၍ သေချာပေါက် ကြားသိနေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

​တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော်... အကယ်၍ ထိုအချိန်အတွင်း မူဟန်တစ်ယောက် အခန်းပြင်ပသို့ ခဏတာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ရှိပါက ဤသည်မှာ မူဟန်က သူ့ကို တမင်သက်သက် ထောင်ချောက်ဆင် လုပ်ကြံခြင်း ဖြစ်ပြီး... အကယ်၍ မူဟန် လုံးဝ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိခဲ့ပါကမူ၊ သူသည် တကယ်ပဲ အိပ်ပျော်လျက် လျှောက်သွားမိကာ ယွီဟုန်၏ အခန်းထဲသို့ မသိစိတ်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမည်။

​ကိစ္စရပ်များကို ဤကဲ့သို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ အကွက်ချ စဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပြီးနောက်... ရှောင်ပေ့တစ်ယောက် မိမိ၏ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော ဦးနှောက်နှင့် ပါးနပ်မှုကို ပြန်လည်တွေးတောမိကာ၊ စိတ်ထဲမှနေ၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် လက်မထောင်ပြလျက် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမိလိုက်တော့သည်။