အခန်း ၁ သွေးဆာသော တံခါးဝ နှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား စနစ်

စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြမပြနိုင်လောက်အောင် ခါးသီးမှောင်မိုက်လှသည့် ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးဝ။

အရှေ့သွမ်းနယ်မြေ လီပြည်ထောင်၏ ငရဲဘုံသဖွယ်ဖြစ်သော "ကောင်းကင်ထောင်နံရံ"။

ထိုနေရာသည် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသည့် သွေးညှီနံ့ မကောင်းပုပ်နံ့တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သေခြင်းတရား၏ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းမိုးထားသည်။

ချူးဟန် သည် ခြောက်ကပ်နေသည့် ကောက်ရိုးပုံပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မရှိတော့သည့်အလား စွမ်းအားမဲ့စွာ မှီထိုင်နေသည်။ သူ၏ အရိုးပေါ် အရေတင် ခြောက်ကပ်နေသော အနက်ရောင်အဆင်းရှိသည့် အကွက်လိုက် အကွက်လိုက် ခွာကျနေပြီး အတွင်းမှ နီရဲနေသည့် အသားစများ ပေါ်ထွက်နေသည်။

သူ၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ပခုံးအရင်းမှစ၍ ရိုးပြတ်အောင် ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီး သွေးနီရဲရဲတို့သည် ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးဆစ်များအတိုင်း စီးကျကာ မြေကြီးပေါ်သို့ "စက်... စက်..." ဟု အသံမြည်လျက် စက်ဆက်ကျနေခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ဘေး ဘက်သို့ အားနည်းစွာ စိုက်ထားသည်။ မျက်ဝန်းတို့မှာ သက်မဲ့အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ သေဆုံးနေပြီး နှုတ်ခမ်းလွှာတို့မှာလည်း သစ်ခေါက်ခြောက်ကဲ့သို့ ကွဲအက်နေသည်။

ထိုစဉ် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ထောင်အရာရှိတစ်ဦးက လျှောက်လာသည်။ အေးစက်လှသော သူ၏မျက်ဝန်းများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့် ချူးဟန်ကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မထီမဲ့မြင် သနားစရာအကြည့်ဖြင့် အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် လာခဲ့ကြစမ်း"

ခြေသံဗလပွနှင့်အတူ ပြင်ပမှ ထောင်အရာရှိ လေးငါးဦး ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"စတုတ္ထ မင်းသားက ဒီကောင်နဲ့ တွေ့ချင်နေတယ်။ အပြင်ကို ဆွဲထုတ်သွားကြစမ်း"

"အနက်ရောင်ဝတ် ထောင်အရာရှိရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ"

အမိန့်ရသည်နှင့် ထောင်အရာရှိများသည် ချူးဟန်၏ ပခုံးများကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ခွေးတစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်သည့်အလား အပြင်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ဒရွတ်တိုက် ဆွဲထုတ်သွားကြသည်။ ချူးဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သဲအိတ်တစ်ခုလို မြေကြီးနှင့် ပွတ်တိုက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ သက်မဲ့အကြည့်တို့က မြေကြီးပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးကိုသာ အငေးသား စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ အမှန်တရားတစ်ခုမှာ... သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင်မှ လာသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် လီပြည်ထောင်၏ စွမ်းအားအကြီးဆုံး မြင့်မြတ်သည့် မိသားစုကြီးလေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဆူမိသားစု၏ အကြီးဆုံးသား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ယခင်ဘဝက မခံစားခဲ့ရဖူးသည့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ အပေါင်းကို စိတ်ကြိုက် ခံစားခဲ့ရပြီး စိမ်ခံလူတန်းစားအဖြစ် သက်တောင့်သက်သာ နတ်ဘုံနတ်နန်းသဖွယ် နေထိုင်ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

ဆိုးရွားလှသည့် အိပ်မက်ဆိုးကြီးတစ်ခုက သူ၏ ကမ္ဘာကို တိတ်တဆိတ် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ဘဝတစ်ခုလုံး ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ စစ်သူကြီး လောင်ဝူး အား သစ္စာဖောက်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြင့် ခေါင်းဖြတ် ကွပ်မျက်ခဲ့သည်။

လီပြည်ထောင်၏ ဧကရာဇ်သည် ဆူမိသားစု တစ်စုလုံးကို ကိုးဆက်တိုင်တိုင် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ချူးဟန်၏ ဆွေမျိုးသားချင်း အပေါင်းတို့သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

လီပြည်ထောင်၏ အလှပဆုံး အမျိုးသမီးအဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့သော သူ၏ ညီမလေး ချူးဝမ်ရို သည်လည်း မင်းသားမျိုးစုံ၏ မတရားစော်ကားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် ဤညစ်ပစ်လှသည့် ထောင်ထဲတွင်ပင် ထောင်ဝန်ထမ်းများ၏ ရိုက်နှက်စော်ကားမှုကြောင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ချူးဟန် သည်သာ ဆူမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အသက်ရှင်နေသော်လည်း သေဆုံးနေသူနှင့် မခြားပေ။

သူ၏ လက်အစုံမှာ ဖြတ်တောက်ခံထားရသည်။ ဒူးဆစ် အကြောများ ပျက်စီးနေပြီး သွေးကြောများ အားလုံး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးပဲ့နေခဲ့သည်။ ပြည်ထောင်၏ ရက်စက်လှသော နှိပ်စက်နည်းမျိုးစုံကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အထပ်ထပ်အခါခါ ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နာမည်ကြီး မင်းညီမင်းသားများနှင့် လူကြီးလူကောင်း အမည်ခံများက သူ့ကို လူပြက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှောင်ပြောင် သရော်ကြသည်။

ယခုအခါ ချူးဟန်သည် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသည့် အလောင်းကောင် တစ်ကောင်သဖွယ် ဤနေရာတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ထိပါး စော်ကားခြင်း ခံနေရသည်။

ငါ... ငါ ဘာကြောင့် ဒီလို နာကျင်မှုကို ခံစားနေရတာလဲ

သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူသည် တိုင်းပြည်ကို မည်သည့်အခါမျှ သစ္စာဖောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ အပြည့်အဝ သိထားသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် လီပြည်ထောင် ရာဇပလ္လင်က ဆူမိသားစုကို အမြစ်ဖြတ်ရန် အကြောင်းပြချက်ရှာခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား ဒါက ဆူမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံး သားကြီးတဲ့လား"

"ဘာလို့ ခွေးတစ်ကောင်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ ဟားဟားဟား"

ဝတိုတို စတုတ္ထ မင်းသားက ချူးဟန်ကို ရက်စက်လှသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသော အလိုလိုက်ခံ ထားရသည့် သခင်လေးများကလည်း ကျယ်လောင်စွာ ဟားတိုက်လိုက်ကြသည်။

ချူးဟန်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တိတ်ဆိတ် မှေးမှိန်နေဆဲ။ ထိုလှောင်ပြောင်သံများကို မကြားရသည့်အလား။

ထိုသခင်လေးများထဲတွင် ယခင်က သူ၏ "သူငယ်ချင်း" အမည်ခံအချို့ပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

"သူငယ်ချင်းတဲ့လား"

အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ

"ဒါကို ကြည့်စမ်းပါဦး ဟားဟား ငါ ဆူမိသားစု အကြီးဆုံးသားရဲ့ ခေါင်းကို တက်နင်းထားတယ်ကွ ဟားဟားဟား"

ထောင်အရာရှိ နှစ်ဦးက ချူးဟန်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ချိန်တွင် စတုတ္ထ မင်းသားက သူ၏ ခေါင်းကို ဖိနပ်ဖြင့် အားကုန် တက်နင်းလိုက်သည်။ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုက ဦးနှောက်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

ဘာလို့လဲ...

ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေရတာလဲ

"ခွမ်း"

စတုတ္ထ မင်းသားက ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ချူးဟန်၏ ပါးပြင်ကို အားကုန် ကန်ထည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေအတော်ဝေးဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူက သူ၏ ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲထုတ်နေသည့်အလား ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်လက် ရယ်မောနေသည်။

"စကားပြောစမ်းပါဦး မင်း သေနေတာလား"

စတုတ္ထ မင်းသားက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ချူးဟန်၏ ကော်လာစကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲကိုင်မြှောက်လိုက်ကာ ရက်စက်သည့် ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းသားရှို့ သူ့လျှာကို ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီလေ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် စကားပြောနိုင်တော့မှာလဲ ဟားဟားဟား"

အနီးအနားရှိ သခင်လေးများက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ထိန်းချုပ်မရအောင် ရယ်မောနေကြသည်။

စတုတ္ထ မင်းသား၏ မျက်နှာတွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ချူးဟန်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ထည့်လိုက်သည်။ စွမ်းအားက အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ချူးဟန်၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ သွေးစများကို ဝှက်ခနဲ ထွေးထုတ်လိုက်ရသည်။

ဒီကောင်တွေ...

ဒီကောင်တွေ အားလုံး သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်

မဟုတ်ဘူး...

ဒီကောင်တွေတင် မကဘူး ဒီတိုင်းပြည်တစ်ခုလုံး ဒီကမ္ဘာတစ်ခုလုံး သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တာ

ချူးဟန်၏ ရင်ထဲတွင် ရူးသွပ်သော မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သွေးဆာသော ရူးသွပ်မှုများ ဝင်းလက်သွားသည်။

[ဒင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမလို အနိုင်မခံ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား စနစ်အား စတင် အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုတိုင်းအတွက် အမှတ်များ ရရှိပါမည်]

[ပိုင်ရှင်အတွက် အခြေခံအမှတ် ၁၀ မှတ် ပေးအပ်လိုက်ပါသည်။ လက်ရှိ အမှတ်ပမာဏ - ၁၀ မှတ်]

[ပိုင်ရှင်သည် သေလုမျောပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသဖြင့် စနစ်မှ ကုသမှု စတင်ပါမည်]

ရုတ်တရက်ဆိုသလို နားထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော အသံတစ်ခု ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချူးဟန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲမှ ရူးသွပ်မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်အမင်း အေးစက်တည်ငြိမ်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

စနစ်...

သူသည် ဤဝေါဟာရနှင့် အလွန် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။

စိတ်ထဲမှ အသာအယာ စိစစ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရိပ်သဖွယ် ပြသနေသော အချက်အလက်ဇယားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

[ပိုင်ရှင် - ချူးဟန်]

ခွန်အား - ၀.၅ (+)

ဝိညာဉ် - ၅.၀ (+)

လျင်မြန်မှု - ၀.၄ (+)

[ပုံမှန် လူကြီးတစ်ဦး၏ အခြေခံ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ၁ ဖြစ်ပါသည်။ ခွန်အား ၁ မှတ်တိုးတိုင်း ပေါင် ၂၀၀ ခန့်ရှိသော စွမ်းအားကို တိုးတက်စေပါမည်။]

[သတ်ဖြတ်မှု တစ်ခုတိုင်းအတွက် အမှတ် ၁ မှတ် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သန်မာသော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ပါက ပိုမိုများပြားသော အမှတ်များ ရရှိပါမည်]

ဇယားမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး စာသားဖော်ပြချက် မများလှပေ။

ခွန်အား ၁ မှတ်သည် ပေါင် ၂၀၀ နှင့် ညီမျှသည်။ စနစ်မှ ပေးအပ်ထားသော ၁၀ မှတ်လုံးကို ခွန်အားထဲသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက...

ပေါင် ၂၀၀၀ ရှိသော စွမ်းအားကြီး

ထိုစွမ်းအားမျိုးသည် ဒုတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ခွန်အားနှင့် ညီမျှပေသည်။

သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ စစ်သူကြီး လောင်ဝူး ပင်လျှင် ပြည်ထောင်၏ စွမ်းအားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပေါင် ၈၀၀၀ မျှသာ မနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ့အနေဖြင့်မူ လူအနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ရုံမျှဖြင့် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

"ဟဲဟဲ..."

"စနစ်... အမှတ်အားလုံးကို ခွန်အားထဲ ထည့်လိုက်စမ်း"

ချူးဟန်သည် စိတ်ထဲမှ ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေသော မာန်တက်နေသည့် လူများကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာတွင် ရူးသွပ်မှုနှင့် သွေးဆာမှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ကလဲ့စားချေရမည် သတ်ဖြတ်ရမည်

"မင်းသား... ဒီကောင့် လက်က နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလိုပဲ။"

သခင်လေးတစ်ဦးက ချူးဟန်၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိသွားပြီး အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအသံကြောင့် အခြားသော သခင်လေးများသည်လည်း ချူးဟန်၏ လက်အစုံထံသို့ အကြည့်များ စုစည်းသွားကြသည်။

ကျိုးပဲ့ပြတ်တောက်နေသော လက်မောင်းကြီးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ဆက်စပ်လာနေပြီး ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးများနှင့် ဒဏ်ရာများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကုသသွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သခင်လေးများ အားလုံးသည် မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ချူးဟန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်လှသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အကန့်အသတ်မရှိသော မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သခင်လေးများသည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မျက်နှာများတွင် လွန်စွာ တုန်လှုပ်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။

ချူးဟန်တွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ရတနာများ ရှိနေသလား။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို စတုတ္ထ မင်းသား၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ချူးဟန်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များထဲတွင် လောဘရောင်များ တောက်ပလာခဲ့သည်။

"သူ့လက်နဲ့ ခြေထောက်တွေကို အကုန် ဖြတ်ပစ်ကြစမ်း ငါကိုယ်တော်တိုင် သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းမယ်"

"မှန်လှပါ မင်းသား"

စတုတ္ထ မင်းသားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ထောင်အရာရှိတစ်ဦးက ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

"ဟဲဟဲ..."

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချူးဟန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော ရယ်မောသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ် စိတ္တဇဆန်သော သွေးဆာပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စတုတ္ထ မင်းသားမှာ မှင်သက်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို စူးရှစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဂျိန်း—"

စူးရှသော အသံနှင့်အတူ ချူးဟန်၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ထောင်အရာရှိများအလယ်သို့ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထောင်အရာရှိတစ်ဦး၏ ခေါင်းကို ကျောခိုင်းလျက် ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုင်ဆွဲလိုက်ပြီး အားကုန် ညှစ်ချလိုက်တော့သည်။

"ဗုန်း—"

တမုဟုတ်ချင်းဆိုသလို ထောင်အရာရှိ၏ ဦးခေါင်းမှာ ရွှံ့စိမ်းကဲ့သို့ ကြေမွသွားခဲ့ပြီး နီရဲလှသော သွေးစများနှင့် ဦးနှောက်အမြှေးများမှာ အနီးအနားရှိ သခင်လေးများ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စက်ဆုပ်ဖွယ် စပလတ်စပလင်း စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။

[ဒင်း သတ်ဖြတ်မှုအတွက် အမှတ် ၁ မှတ် ရရှိလိုက်ပါသည်။]

"ဟဲဟဲဟဲ..."

ချူးဟန်သည် သူ၏ လက်ပေါ်တွင် ပေကျံနေသော သွေးစများကို လျှာဖြင့် လျက်ယူလိုက်သည်။ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးညှီနံ့က သူ့ကို ပုံမှန်မဟုတ်သော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားရစေသည်။

သူသည် တုန်လှုပ်နေကြသော သခင်လေးများကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းပါးကို သွေးဆာစွာ ကွေးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့..."

"မင်းတို့ အားလုံး သေရမယ်"