အခန်း ၁ ပျက်စီးနေတဲ့ ဂိုဏ်းနဲ့ စတင်ခြင်း
“ငါးပါးမှောက်မယ့် အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျားမှာ တကယ်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောတဲ့ စကားတစ်ခွန်းမှ မရှိဘူးပဲ။”
“ဒီလို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း သေသွားအောင်လို့တောင် ငါက မိန်းမပျိုလေး ဆယ်ဂဏန်းမက ရှာပြီး ပြုစုခိုင်းခဲ့တာကို။”
ရှောင်ထျန်းတိုက်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်ဒေသ၊ ရှောင်ယွန်းတောင်တန်းတွင် တည်ရှိသော လင်းရှောင်ဂိုဏ်း။
လင်းယွမ်သည် ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ပင်မဆောင်၏ တံခါးခုံပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မကျေမနပ် ရေရွတ်နေသည်။
လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပုံမှန် ရုံးတက်ရုံးဆင်း လုပ်ကိုင်နေသည့် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်၏။
ညဘက်တွင် ခြေထောက်နှိပ်နယ်ရင်း အနားယူနေစဉ် ရုတ်တရက် ဒေယွန်းတံဆိပ် ထရပ်ကားတစ်စီး၏ တိုက်ခံရကာ လေထဲတွင် ၃၆၀ ဒီဂရီ လည်ထွက်သွားပြီး ရှောင်ထျန်းတိုက်ကြီးဟု ခေါ်သော စုပေါင်းစွမ်းအားရှင်တို့၏ ကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဒီကမ္ဘာသို့ ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် လင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟု မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်သည့် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ရုပ်ရည်ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။
အဘိုးအိုသည် သူ့ကို မြင်မြင်ချင်းပင် နှစ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းသည့် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်ဟု ကြွေးကြော်ကာ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။
သူလည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပင်ပန်းကြီးစွာ ရှာဖွေထားသော ငွေကြေးများကို ထုတ်ယူကာ အဘိုးအိုကို မြို့ထဲရှိ ကျူးချွန်းမျှော်စင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပူဇော်ပွဲအဖြစ် မိန်းမပျိုလေး ဆယ်ဂဏန်းမက ခေါ်ပေးခဲ့၏။
သို့သော်လည်း တစ်ညတာ လွန်မြောက်ပြီးနောက် အဘိုးအိုမှာ အသက်ရှူရုံမျှသာ ကျန်တော့သည်အထိ သေခါနီးအခြေအနေ ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။
မသေဆုံးမီ အိပ်ရာပေါ်တွင် အဘိုးအိုသည် လင်းယွမ်၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။
“တပည့်လေး၊ ဆရာတော့ မရတော့ဘူး။”
“ငါတို့ လင်းရှောင်ဂိုဏ်းဆိုတာ ရှေးခေတ်ကတည်းက ဆင်းသက်လာတဲ့ ရုပ်ဖုံးဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ။ နောက်ခံအခြေခံအုတ်မြစ်ဆိုတာ မနိမ့်ကျဘူး။ ရှေးတုန်းကဆို တံခါးစောင့်တွေကအစ မဟာဧကရာဇ်တွေချည်းပဲ၊ မီးမွှေးတဲ့သူတွေကလည်း တကယ့် နတ်ဘုရားတွေချည်းပဲ။”
“ဆရာ့တစ်သက်လုံးမှာ ပေါ်လွင်ချင်တဲ့ စိတ်မရှိခဲ့လို့သာ ဂိုဏ်းက ခေတ္တခဏ မှေးမှိန်ခဲ့ရတာ။ အခု ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်ရမယ့် တာဝန်ကြီးက မင်းရဲ့ ပခုံးပေါ် ကျရောက်သွားပြီ။”
ထိုစဉ်က လင်းယွမ်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်ရည်များပင် ကျခဲ့ရကာ သူ့အစပြုမှုက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး လျှို့ဝှက်အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ လက်သီးတစ်ဖက်ဖြင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေမြေများကို အုပ်စိုးပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေများကို ခြေကန်ကာ ဘဝ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဟု အိပ်မက်များစွာ မက်ခဲ့၏။
အဆုံးသတ် ရလဒ်က ဘာဖြစ်သွားသနည်း။
မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ ဒီအတိုင်း ဖြစ်သည်။
ဒီလင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် မဟာဧကရာဇ် မပြောနှင့်၊ တံခါးစောင့်ပင် မရှိပေ။
သူ့ကိုယ်သူမှလွဲ၍ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါဟူ၍ တစ်ကောင်မျှ ရှာမတွေ့ပေ။
ဒီဟာက ရုပ်ဖုံးဂိုဏ်း မဟုတ်ဘဲ မွဲတေနေသည့် ဂိုဏ်းပျက်ကြီးသာ ဖြစ်သည်။
“ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်ရမယ် ဟုတ်လား။ ဒီလို ပြိုကျတော့မယ့် အိမ်စုတ်အနည်းငယ်ကို လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ရုံနဲ့ လွင့်ပါသွားနိုင်တာကို။ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။”
လင်းယွမ်သည် စဉ်းစားလေလေ ပိုဒေါသထွက်လေဖြစ်ပြီး ပါးစပ်ထဲရှိ မြက်ပင်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
ကတိအမှားများစွာပေးကာ သူ့ကို ဒုက္ခပုံကြီး လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည့် ထိုအကျင့်ပျက် အဘိုးအို၏ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံလိုက်ရမှန်း သူ အပြည့်အဝ နားလည်သွားသည်။
ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုသို့ သွားရောက်ကာ ပြင်ပတပည့်အဖြစ် စတင်ရမည်လား၊ သို့မဟုတ် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ပြီး ကျန်ရှိသော ဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်း ကုန်ဆုံးရမည်လားဟု လင်းယွမ် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်…
အေးစက်သော စက်ရုပ်အသံတစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
[ဒင်း။ ပိုင်ရှင်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိပါပြီ။ သင်သည် ဂိုဏ်းတံခါးသို့ ရောက်ရှိပြီး လင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည်။]
[စကြဝဠာအနန္တ၏ အနဂ္ဃဂိုဏ်းစနစ်ကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပါပြီ။]
[ဒီစနစ်သည် ပိုင်ရှင်အား စကြဝဠာအနန္တတွင် အသန်မာဆုံး ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာစေရန်နှင့် လင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို စကြဝဠာအနန္တ၏ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးပါမည်။]
“ဟင်…”
လင်းယွမ် ရုတ်တရက် မတ်မတ်ထထိုင်လိုက်ပြီး သုံးစက္ကန့်ခန့် ကြောင်အံ့သွားခဲ့သည်။
စနစ် ဟုတ်လား။
ကမ္ဘာကူးသူတွေအတွက် မရှိမဖြစ် နတ်လမ်းညွှန်ပစ္စည်း… နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့။
“စနစ်လား၊ မင်းလား။ ငါပြောတာ ကြားရရဲ့လား။” လင်းယွမ်က သူ့စိတ်ထဲတွင် စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
[ဒင်း။ မင်္ဂလာပါ ပိုင်ရှင်။ ဒီစနစ်က သင့်အတွက် အဆင်သင့်ရှိနေပါပြီ။]
[လက်ဆောင်အိတ်ကြီးကို ဖြန့်ဝေပေးထားပါသည်။ ဖွင့်လှစ်လိုပါသလား။]
“ဖွင့်မယ်။ အခုချက်ချင်း။ အခုဖွင့်မယ်”
လင်းယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ တံခါးခုံပေါ်မှပင် ခုန်ဆင်းမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ စိတ်ထဲရှိ မကျေနပ်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။
တကယ်ပါပဲ၊ ထွက်ပေါက်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပဲ။
ထိုအဘိုးအိုသည် လူလိမ်တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ စနစ်ကို စတင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့တာပဲ။
သူ့ကို နောက်ထပ် ဆဲဆိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။
[ဒင်း။ လက်ဆောင်အိတ်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။]
[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်။ သင်သည် ကျင့်ကြံခြင်း ဟာရီကိန်းစနစ်ကို ရရှိခဲ့ပါပြီ။ သင့်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ယခုကမ္ဘာ၏ ထိပ်သီးအဆင့်သို့ မည်သည့် ရင်းနှီးမှုမှ မလိုဘဲ အတားအဆီးမရှိ လွတ်လပ်စွာ တိုးမြှင့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။]
[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်။ သင်သည် အနန္တနည်းဗျူဟာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရရှိခဲ့ပါပြီ။ စကြဝဠာအနန္တမှ မန္တန်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများအားလုံးကို သင်လေ့လာပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်မည် ဖြစ်သည်။]
[ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်။ သင်သည် အကန့်အသတ်မရှိသော ဂိုဏ်းသယံဇာတများကို ရရှိခဲ့ပါပြီ။ ဂိုဏ်းတည်ဆောက်ရေး၊ ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် အကာအကွယ်အစီအရင် ပြင်ဆင်ခြင်းတို့အတွက် လိုအပ်သော သယံဇာတများအားလုံးကို အကန့်အသတ်မရှိ ထောက်ပံ့ပေးမည် ဖြစ်သည်။]
သတင်းအချက်အလက်များစွာသည် လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။
စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ ခေါင်းနားထဲတွင် မြည်ဟီးကာ သွေးများပင် ဆူပွက်လာစေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို စိတ်ကြိုက် တိုးမြှင့်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။ နည်းဗျူဟာတွေကို ချက်ချင်း လေ့လာပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရောက်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။ သယံဇာတတွေက မကုန်ခန်းနိုင်ဘူး ဟုတ်လား။
ဒါ… ဒါ ဘယ်လိုတောင် ကောင်းမွန်တဲ့ စနစ်မျိုးလဲ။
“စနစ်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အခုချက်ချင်း ဒီကမ္ဘာရဲ့ ထိပ်သီးအဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် တိုးမြှင့်နိုင်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား။”
လင်းယွမ်၏ အသံသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး ရင်ဘတ်ထဲရှိ နှလုံးသားမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေသည်။
ကမ္ဘာကူးလာကတည်းက ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ရသော်လည်း ဒီကမ္ဘာ၏ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများကို သူ ကြားဖူးခဲ့သည်။
ရှောင်ထျန်းတိုက်ကြီးတွင် အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး အသက်တမ်း သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိကြသည့် မဟာဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဒဏ္ဍာရီများက ဆိုကြသည်။
စနစ်က သူ့ကို မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲပေးနိုင်လျှင် သူသည် တကယ်ကို ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
(ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ခိုင်မာသောစွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်ပင်လယ်၊ နတ်ဘုရားနန်းတော်၊ ဘုရင်၊ ဧကရာဇ်၊ သူတော်စင်၊ မဟာသူတော်စင်၊ အကြိုဧကရာဇ်၊ မဟာဧကရာဇ်)
[ဟုတ်ပါတယ် ပိုင်ရှင်။ သင့်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုးမြှင့်လိုပါသလား။ ယခုကမ္ဘာတွင် လက်ရှိ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ဖြစ်ပါသည်။]
“တိုးမြှင့်မယ်။ မြှင့်လိုက်… မဟုတ်ဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်း အဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအထိ အရင်မြှင့်မယ်။” လင်းယွမ်သည် အခြေအနေကို စမ်းသပ်လိုသေးသဖြင့် သတိတရား အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။
[အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပါပြီ။ ပိုင်ရှင်အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း တိုးမြှင့်မှုကို စတင်နေပါပြီ…..]
စနစ်၏ အသံပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လင်းယွမ်သည် ဖော်ပြ၍မရသော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအားတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ချက်ချင်း စီးဝင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏ ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ်သည် အံ့ဩဖွယ်ရာ မြန်နှုန်းဖြင့် ပြောင်းလဲသွားကာ ကြွက်သားများ၊ အရိုးများနှင့် အသားမျှင်များပင် တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာသည်။
ဒိုင်း။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပင်မဆောင်ရှေ့ရှိ ပေါင်းပင်များကို ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားစေခဲ့သည်။
လင်းယွမ်သည် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မကြုံစဖူးသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရကာ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
“ဆက်တိုးမြှင့်လိုက်။ မရပ်လိုက်နဲ့။”
[အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပါပြီ။]
ဒိုင်း။ ဒိုင်း။ ဒိုင်း။
လင်းယွမ်၏ စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး အသက်ရှူတိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရှူသွင်းရှူထုတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် မည်သည့် အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ဒုံးပျံကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့၏။
ဝိညာဉ်ပင်လယ်… ဘုရင်… သူတော်စင်… မဟာသူတော်စင်… အကြိုဧကရာဇ်။
မဟာဧကရာဇ်အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိမှသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ကြယ်ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော နောက်ဆုံး စွမ်းအားကြီး စီးဝင်လာစဉ် လင်းယွမ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မတ်တပ်ရပ်နေရုံမျှဖြင့် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ နိယာမများသည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ကျရှုံးသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှိုင်းတံပိုးများ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားကိုပင် မခံနိုင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ့စိတ်ထဲရှိ အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ဒီတောင်ကြီးကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ပြိုကျသွားစေနိုင်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒါဟာ လူ့လောက၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော မဟာဧကရာဇ်အဆင့်၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
“ဟားဟားဟား… ဟားဟားဟား”
ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း လင်းယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်လောင်သည့် ရယ်မောသံကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
တစ်စက္ကန့်အလိုကမှ ဒေဝါလီခံထားရသည့် ဂိုဏ်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ရုန်းကန်နေရသော ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ခဏတာအတွင်းမှာပင် ဒီကမ္ဘာတွင် အနန္တတန်ခိုးကြီးသော မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
“ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့သူ ဖြစ်သွားပြီ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီအရှေ့ဘက်ဒေသမှာ ငါ့ကို အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ မပြောရဲကြတော့ဘူး။”
လင်းယွမ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် အနက်ရောင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒီလို အံ့ဩဖွယ်ရာ စနစ်မျိုးဖြင့် လင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ကောင်းကင်အပေါင်း၏ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်တော့ပေ။