အခန်း ၉၉- ဂန္တဝင်မြောက် စိန်ခေါ်မှု။

မေယွင်ဟယ်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။

သူသည် လျှပ်စီးပမာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး မိုရီချန်းနှင့် ပိုင်ဇီဟန်တို့ကြားတွင် အပြေးအလွှား ဝင်ရပ်လိုက်သည်။ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသော်လည်း အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်ရင်း—

"သ... သခင်လေးပိုင်! ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ! ဒီလူငယ်က... သူက မိုရီချန်းပါ! ကျွန်တော်တို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ မိတ်ဆွေရင်း တစ်ယောက်ပါ၊ တကယ်တော့ ကျေးဇူးရှင်လို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်! တစ်ခါက ကျွန်တော်တို့ တပည့်တွေကို မိစ္ဆာသားရဲရန်ကနေ ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးလို့ပါ! သူ ဘာလို့ အခုလိုတွေ လျှောက်လုပ်နေရတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ နားမလည်တော့ပါဘူး!"

သူက အံကြိတ်ကာ မိုရီချန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ အသံကို နှိမ့်ထားသော်လည်း တုန်ယင်နေဆဲပင်။

"မိုရီချန်း! ဒီရူးနှမ်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ချက်ချင်းရပ်စမ်း! ပိုင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မြင့်မြတ်လှတဲ့ သခင်လေးကို မင်းက ဘယ်လိုတောင် ရဲရဲတင်းတင်း ရိုင်းစိုင်းရတာလဲ?"

မိုရီချန်းမှာ မေယွင်ဟယ်၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း လေးစားသမှု ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ မေမျိုးနွယ်စုကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ကူညီပေးခဲ့ဖူးသလို ယခုအချိန်တွင်လည်း သူတို့အတွက်ပင် ကြိုးစားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မေယွင်ဟယ်က ဘာကြောင့် အခုလို ပြောနေရသနည်း?

ထိုစဉ် သူ နားလည်သွားသည်။ ပိုင်ဇီဟန်ကြောင့် ဖြစ်ရမည်။ မေယွင်ဟယ်၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ထိတ်လန့်မှုများမှာ ဒေါသကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... မိုရီချန်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးနေသည်ဟု ထင်နေသော်လည်း မေယွင်ဟယ်ကသာ သူ့ကို ပြန်လည်ကာကွယ်ပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ စေတနာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဘာသာ ကျွန်တော် ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်" ဟု မိုရီချန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မေယွင်ဟယ်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ တွန့်ရှုံ့သွားသည်။ (ငါ့စေတနာကို နားလည်တယ် ဟုတ်လား? ကျေးဇူးပြုပြီး ပိုင်ဇီဟန်ကို ဒေါသထွက်အောင် ထပ်မလုပ်ပါနဲ့တော့!)

သို့သော် မေယွင်ဟယ် တစ်ခုခု ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် မိုရီချန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြန်သည်။

"သူ့မှာ ဘယ်လို အာဏာကြီးတဲ့ နောက်ခံပဲရှိရှိ ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး"

သူက ပိုင်ဇီဟန်ကို တည့်တည့်ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အာဏာရှင်တစ်ယောက်လို တခြားသူတွေကို နှိမ်ချနေတာကိုတော့ ကျွန်တော် ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး"

ထိုစကားလုံးများသည် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း ပါးရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မေမျိုးနွယ်စုဝင်များကြားတွင် အံ့သြတကြီး ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မေယွင်ဟယ်မှာလည်း ကိုယ့်တံတွေးကိုယ် သီးမလို ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေသော်လည်း ဂုဏ်ယူခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဒေါသအလိပ်လိုက် ထွက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

(ဒီလူအ! သူက ဘာလို့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို သွားပြီး ရန်စနေရတာလဲ?! သူက သူတော်ကောင်းကြီး လုပ်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား?! မင်းလို ငတုံးကြောင့် ငါတို့အားလုံးပါ ဒုက္ခရောက်ကုန်တော့မှာပဲ!)

မေယွင်ဟယ်သည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိသော်လည်း ပိုင်ဇီဟန် ရှေ့တွင်မူ အတင်းအကျပ် ပြုံးပြနေရသည်။ သူက ဒူးထောက်ပြီး ကရုဏာသက်ရန် တစ်ဖန် ပြန်လည်တောင်းပန်ဖို့ ပြင်လိုက်သော်လည်း မိုရီချန်းက လက်မြှောက်ကာ တားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောပြီးပြီပဲ"

ထို့နောက် သူက ပိုင်ဇီဟန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတွင်း၌မူ မီးလျှံတစ်ခု တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

"ငါ မင်းကို စိန်ခေါ်တယ်။ တစ်ဦးချင်းပဲ။ ဒီနေရာမှာ၊ အခုချက်ချင်း!"

မိုရီချန်းက တရားမျှတဟန်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

"ငါ နိုင်ရင် မေမျိုးနွယ်စုကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးရဘူး!"

တစ်ခန်းမလုံး သင်္ချိုင်းကုန်းပမာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲများပင်လျှင် သူ့ကို လူအတစ်ယောက်လို ကြည့်နေကြသည်။ ဒီကောင်လေး ရူးနေတာလား?

ပိုင်ဇီဟန်က ဘာကြောင့် ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရမှာလဲ? လူတိုင်းက ပိုင်ဇီဟန်ကို အမြုတေအဆင့် မှာပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ယုံကြည်နေကြပြီး မိုရီချန်းကတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

ခွန်အားကွာခြားချက်က သိသာလွန်းလှသည်။ လက်ခံလိုက်လို့လည်း ဘာအကျိုးမှ မရှိ။ ရလဒ်ကလည်း ကြိုသိနေပြီးသားဖြစ်ရာ ဘာလို့ အပင်ပန်းခံမှာလဲ? ပိုင်ဇီဟန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် မိုရီချန်းကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ထားကြသည်။

ပိုင်ဇီဟန်ကတော့ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ကာ အခြေအနေမှာ ပုံသေကားကျ ဖြစ်နေသည်ကို သဘောကျနေပုံရသည်။

ဇာတ်လိုက်ဆိုသည်မှာ အင်အားကြီး နောက်ခံမရှိဘဲ အခြေအနေမဟန်မှန်း သိလျှင် နောက်ဆုံးလှည့်ကွက်ကို သုံးလေ့ရှိသည်။ ရန်သူဘက်မှ "အားနည်းသော" သခင်လေးကို စိန်ခေါ်မည်၊ သူတို့၏ မာနကို ဆွပေးမည်၊ လက်ခံလာအောင် လုပ်မည်၊ ထို့နောက် ထိုသခင်လေးကို နှိပ်ကွပ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာအပြည့်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သခင်လေးမှာ အရှက်ရပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည်။

သခင်လေးဘက်က အသာစီးရနေသင့်သော်လည်း ကံကြမ္မာက ဇာတ်လိုက် စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်လာစေသည်။ မိုရီချန်းကတော့ ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်း ကွက်တိ လိုက်လုပ်နေခြင်းပင်။ သူသာ အောင်မြင်သွားပါက မေမျိုးနွယ်စု၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာလည်း မြင့်တက်လာကာ ပိုင်ဇီဟန်မှာတော့ ရယ်စရာအဖြစ် ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်က ထိုင်ခုံတွင် နောက်သို့ မှီလိုက်ပြီး အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အော်... ဟုတ်လား?"

သူက လက်ဖက်ရည်ခွက် အနားသတ်ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် တောက်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဒီနေ့ ငါက ကစားဖို့ စိတ်မကူးထားဘူး။ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို မြေလှန်ပစ်ဖို့ ကိစ္စနဲ့ အလုပ်နည်းနည်း ရှုပ်နေလို့လေ၊ မင်းသိတယ်မလား?"

မိုရီချန်း၏ ဓားဆီမှ ဓားအသိစိတ် အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကြောက်နေတာလား?"

ပိုင်ဇီဟန်က တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်ပြန်သည်။

"ချစ်စရာလေးပဲ!"

မိုရီချန်းကတော့ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရှိသည့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလာအောင် သူ့ကို အတင်းဆွနေဆဲပင်။ အကယ်၍ သူသာ ဦးနှောက်ထက် မာနက ပိုကြီးသည့် တတိယတန်းစား လူယုတ်မာတစ်ယောက် ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက မျက်နှာသာရဖို့အတွက် ဇာတ်လိုက်ဆိုသူကို အထင်သေးပြီး ဒီထောင်ချောက်ထဲကို ခုန်ဆင်းမိလောက်သည်။

ထိုစဉ် ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အရေးတကြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သတိထားပါ သခင်လေး။ ဒီကောင်က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သူ့အကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်— မိုရီချန်း တဲ့။ သူက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနိုင်ယူခဲ့ဖူးတယ်လို့ သတင်းထွက်နေတာ။ သူက ဘယ်ဂိုဏ်းဝင်မှလည်း မဟုတ်တော့ သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ဘက် ဆွဲဆောင်ဖို့တောင် စဉ်းစားခဲ့သေးတာပါ"

ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲသည် ပိုင်ဇီဟန် ဒေါသတကြီးဖြင့် စိန်ခေါ်မှုကို လက်မခံမိစေရန် အစွမ်းကုန် တားဆီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပိုင်ဇီဟန်သာ လက်ခံလိုက်ပါက ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှာ အရှက်ရသွားနိုင်သည်ကို သူနှင့် အခြားသူများပါ ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ မေမျိုးနွယ်စုကို တခြားသူတွေအတွက် သတိပေးချက်အဖြစ် သုံးမည့်အစား သူတို့ကိုယ်တိုင်က အရှက်ရသူတွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

"အော်... ဟုတ်လား?"

ပိုင်ဇီဟန်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဒါက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီ။ မိုရီချန်း၏ ဇာတ်လမ်းလမ်းကြောင်းက အရှိန်တက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါက ပုံမှန်အဆင့်ပဲ— တကယ့် ခေါင်းဆောင် နှင့် မတွေ့ခင်မှာ သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတတ်တာမျိုး။

ပိုင်ဇီဟန်က ထို ခေါင်ဆောင် လား? သူ့ကိုယ်သူတော့ ထိုသို့ မထင်ပါ။ အများဆုံးရှိလှ တတိယတန်းစား လူယုတ်မာ လောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးပိတ် ခေါင်းဆောင် အဆင့်တော့ မဟုတ်နိုင်ပါ။

ပိုင်ရှင်းယွဲ့၏ ဇာတ်လမ်းမှာတောင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာတွေက နီးကပ်နေပေမဲ့ သူက သူမ၏ အဓိကရန်သူဟု မထင်မိပါဘူး။ တကယ့် ရန်သူကြီးနှင့် မတွေ့ခင်မှာ သူမ ခွန်အားတက်ဖို့အတွက် နင်းကျော်သွားရမည့် လှေကားထစ်တစ်ခုလောက်သာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်တာက ပိုင်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကသာ နောက်ဆုံးစိန်ခေါ်မှု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဒါပေမဲ့ သူလား? မဖြစ်နိုင်တာ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိုရီချန်းက အနှိုင်းမဲ့သူ ဖြစ်လာဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကတော့ တတိယတန်းစား လူယုတ်မာတစ်ယောက်လိုပဲ မောက်မာလွန်းနေပြီ။ သူက တစ်ခါမှ အဆုတ်အတန့် မကြုံဖူးလို့ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူ၏ ခွန်အား... ဒါမှမဟုတ် သူ၏ လက်နက်အပေါ်မှာ အရမ်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ပိုင်စီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အန္တရာယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီလေ" သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီမှ ဖုန်များကို ခါလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ယှဉ်ပြိုင်ချင်တယ်ဆိုတော့လည်း ကောင်းပြီလေ။ ငါ မင်းကို အဖော်ပြုပေးတာပေါ့"

ပိုင်ဇီဟန် လက်ခံလိုက်ပြီ။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် ဇာတ်လိုက်၏ ဂိမ်းထဲသို့ ဝင်ကစားမည့်သူ မဟုတ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် ကံကြမ္မာ၏ ရွေးချယ်ခံရသူ ကို တကယ် အနိုင်ယူနိုင်မလား?

ကံကြမ္မာက သူ့ကို အနိုင်ပေးပါ့မလား? ဒါမှမဟုတ် အကာအကွယ် တစ်ခုခုကြောင့် သူ ရှုံးနိမ့်သွားရမလား? ဇာတ်လိုက်က နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုခုကို သုံးပြီး သွေးတစ်ပေါက်ကျန်ရုံနှင့် အနိုင်ယူသွားဦးမလား?

ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးက— သူ ဒီကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူကို သတ်လို့ရမလား?

ဒီအဖြေကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ဒါ့အပြင် မိုရီချန်းမှာ ကံကြမ္မာကြယ် တစ်ပွင့်ပဲ ရှိသေးသည်။ သူ့ကို သတ်လိုက်လို့ အကျိုးဆက် တစ်ခုခု ရှိလာခဲ့ရင်တောင် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ကို သတ်သလောက်တော့ ဆိုးရွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲဟု ပိုင်ဇီဟန် တွေးလိုက်မိသည်။