အခန်း ၉၆ - မေဟွားမြို့​တော်

မေမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ပြင်ဆင်ထားသည့် တပ်ဖွဲ့သည် နောက်တစ်နေ့တွင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုတပ်ဖွဲ့တွင် အကြီးအကဲ အနည်းငယ်နှင့် မျိုးဆက်သစ်တပည့်များစွာ ပါဝင်သည်။

အမှန်စင်စစ် မေမျိုးနွယ်စုကို သုတ်သင်ရန်အတွက် အကြီးအကဲများရှိလျှင်ပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ လူငယ်များကို ခေါ်ဆောင်လာရခြင်းမှာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်မသွားစေရန်နှင့် အတွေ့အကြုံသစ်များ ရရှိစေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသူများထဲတွင် လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားထားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။

"အကြီးအကဲချုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

ပိုင်ဇီဟန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင် ကိုယ်တိုင် လိုက်ပါလာခြင်းဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင် အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင်သာ ရှိနေမည်ဆိုပါက အခြားသူများပင် မလိုအပ်တော့ဟု ပိုင်ဇီဟန် ခံစားမိသည်။

"ဟားဟားဟား... မင်း စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုခု လုပ်တော့မယ်လို့ ကြားလို့လေ၊ ငါက ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ"

အဖိုးအိုက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲချုပ်ကြီးသည် အပျော်သဘောဖြင့် လိုက်ပါလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာပင် အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်မိနေသဖြင့် သူ ပျင်းရိနေပုံရသည်။

သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်အနေဖြင့်မူ ကန့်ကွက်စရာမရှိပေ။ အကြီးအကဲချုပ်ကြီး ပါလာမှတော့ ဘာများ အမှားအယွင်း ရှိနိုင်တော့မည်နည်း။

"အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

ပိုင်ဇီဟန်က စုရုံးရောက်ရှိနေသော အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များကို လှည့်မေးလိုက်သည်။

"အဆင်သင့်ပါပဲ!"

အားလုံးက တစ်သံတည်း ဟစ်ကြွေးကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ထွက်ခွာကြစို့။ မေမျိုးနွယ်စုကို ချေမှုန်းဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

***

မေမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေသို့ သွားရသည့်ခရီးမှာ မနီးလှပေ။

ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ တပ်ဖွဲ့များသည် ဝေဟင်သင်္ဘောကြီးဖြင့် တောင်တန်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်နေ့ဝက်ခန့် ပျံသန်းခဲ့ရသည်။ ဝေဟင်သင်္ဘောဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် မောင်းနှင်ပြီး ပျံသန်းခြင်းနှင့် တည်ငြိမ်ခြင်းဆိုင်ရာ အစီအရင်များ ရေးထိုးထားသည့် ကြီးမားသော ကောင်းကင်ပျံယာဉ်ကြီးဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ယံအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ခရီးသည် ရာနှင့်ချီ တင်ဆောင်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် သွားလာရေးယာဉ်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ အရှိန်အဟုန်၊ အကာအကွယ်နှင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် စစ်လက်နက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

မေမျိုးနွယ်စု၏ မေဟွာမြို့တော်သည် မြင့်မားသော တောင်ကုန်းများနှင့် တောက်ပသော မြစ်များဝန်းရံထားသည့် သာယာသော နေရာတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ အလွန်လှပသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သော်လည်း အထက်ကောင်းကင်မှ သေခြင်းတရားများ ကျရောက်လာချိန်တွင် ထိုအလှတရားမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

မေဟွာမြို့သည် ထိုဒေသတွင် အင်အားကြီးမြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး မေမျိုးနွယ်စုကသာ အုပ်ချုပ်သည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့သည် ဘုရင်များကဲ့သို့ပင်။ တံခါးတိုင်းတွင် သူတို့၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော "ဇီးပန်းနီ သုံးပွင့်" အလံများ တလူလူလွင့်နေပြီး တပည့်များကလည်း မောက်မာစွာ လမ်းသလားနေကြသည်။ မြို့စောင့်စစ်သည်အားလုံးမှာ မေမျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများတွင် ဇီးပန်းတံဆိပ်များ ပါရှိသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ထိုအရာအားလုံးက အရေးမပါတော့ပေ။ ယနေ့သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု ရောက်ရှိလာသည့်နေ့ဖြစ်သည်။

ဧရာမ ဝေဟင်သင်္ဘောကြီး မြို့အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ချိန်၌ ဝိညာဉ်ဖိအားများက ဆည်ကျိုးသကဲ့သို့ အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသည်။ မြို့သူမြို့သားများသည် ထိတ်လန့်တကြား အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ကြသည်။ အရပ်သားများ ထွက်ပြေးကြပြီး ကုန်သည်များ ဆိုင်ပိတ်ကြကာ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြေးတက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူရိပ်တစ်ခုသည် ဝေဟင်သင်္ဘောပေါ်မှ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။ ဝတ်ရုံစများက လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး ဆံပင်နက်များက စစ်အလံတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်နေသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ပျင်းရိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လေထဲတွင် ရပ်နေသည်။

သူကား ပိုင်ဇီဟန်ပင် ဖြစ်သည်!

"မေမျိုးနွယ်စု!"

သူ၏အသံမှာ အတွင်းအားများကြောင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"မင်းတို့ သက်တမ်းက တော်တော်ရှည်ခဲ့ပြီပဲ!"

ရေတွက်မရနိုင်သော မျက်လုံးများက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မေမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များသည် ခန်းမများထဲမှ ပြေးထွက်လာကြပြီး မျက်နှာများတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချို့က နောက်ပြောင်နေသည်ဟု ထင်ကာ ရယ်မောကြသော်လည်း အချို့ကမူ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ဇီဟန်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ဒီနေ့ ငါ ပိုင်ဇီဟန်ဟာ မင်းတို့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ကနေ ဆွဲနှုတ်ဖို့ တံခါးဝကို ရောက်လာပြီ။ မင်းတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲရှိတယ်။ အခုပဲ အညံ့ခံမလား၊ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ မင်းတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်"

သူက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ပြန်ခုခံမလား... ဒါဆိုရင်တော့ အသက်ရှင်ဖို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်နဲ့တော့"

မြို့တစ်မြို့လုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လေးလံမွန်းကြပ်သော တိတ်ဆိတ်မှုက မေဟွာမြို့ပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ထို့နောက် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ တပ်ဖွဲ့များသည် ပိုင်ဇီဟန်၏ နောက်ကွယ်တွင် စစ်နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

ဦးနှောက်ရှိသူတိုင်း သိနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ခြိမ်းခြောက်ရုံသက်သက်မဟုတ်ပေ။ ထိုဝေဟင်သင်္ဘောမှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ သင်္ဘောဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပြီး အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသူမှာလည်း သူတို့၏ အမွေဆက်ခံသူ ပိုင်ဇီဟန်ပင် ဖြစ်သည်။

မေဟွာမြို့၏ အတွင်းပိုင်းခရိုင်မှနေ၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လှိုင်းထသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူရိပ်အချို့ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်လာကြသည်။ သူတို့အုပ်စုကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ငွေရောင်မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် အတွင်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည့် မျက်လုံးများရှိသော အဖိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံတွင် ရွှေချည်ထိုးထားသည့် ဇီးပန်းသုံးပွင့်တံဆိပ် ပါရှိသဖြင့် မေမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သူသည် အောက်ခြေမှ လူများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားရင်း ရှေ့သို့ တိုးထွက်ကာ ပိုင်ဇီဟန်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"သခင်လေးပိုင်..." သူ၏အသံက လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ "ဒါက... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စပဲ"

သူ့လက်များ တုန်ရီနေသော်လည်း ယဉ်ကျေးစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်ုပ်တို့ မေမျိုးနွယ်စုဟာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်တုန်းကမှလည်း စော်ကားခဲ့တာမျိုး မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် မေးပါရစေ... ဘာဖြစ်လို့ အခုလို သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ တံခါးဝကို ရောက်လာရတာလဲ"

ပိုင်ဇီဟန်က သူ့ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား..."

မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော ရယ်သံပင်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို မစော်ကားခဲ့ဘူး ဟုတ်လား"

သူက လှောင်ပြောင်သည့်လေသံဖြင့် ထပ်ပြောသည်။

"မင်းတကယ်ပဲ မသိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သိလျက်နဲ့ ဟန်ဆောင်နေတာလား"

ပိုင်ဇီဟန်၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားသည်။

"မေရုလန်က မင်းတို့ကို သတိမပေးဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့က တကယ်ပဲ အမှောင်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့တာလား။ အလေးအနက်မေးပါရစေ... ငါ့ရဲ့ စကားတွေက ဘယ်တုန်းက နောက်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားလို့လဲ"

​ပိုင်ဇီဟန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မေမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

"ရုလန်(မေရုလန်)...?"

မေရုလန်သည် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှု အချို့လုပ်ခဲ့ကြောင်း သူသိသော်လည်း ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူကို ရန်စခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။ သူမက ထိုကိစ္စကို မျိုးနွယ်စုထံကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပုံရသည်။

"သခင်လေး..." မေမျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အသေးစိတ်ကို မသိပေမဲ့ သူမကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်။ သူမက ငယ်ရွယ်ပြီး လူမမယ် ဖြစ်နေလို့ပါ"

သူ အခြေအနေကို အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း မေရုလန်သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပိုင်ဇီဟန်ကို စော်ကားမိခဲ့ပြီး ယခုအခါ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက ထိုအဖိုးအခကို ပေးနေရပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ တတ်နိုင်သမျှ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်က သဘောကျနေပုံရသည်။ ဤအဖိုးကြီးများက လူငယ်များထက်စာလျှင် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို ပိုသိကြသည်။

"ငါ လူတိုင်းရှေ့မှာ ပြောခဲ့ပြီးသားပဲ။ မေရုလန်က ငါ့အပေါ် မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲတာတွေကို မရပ်ဘူးဆိုရင် သူမရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့။ ဘာပြောရမလဲ... ကတိဆိုတာ ကတိပဲလေ"

မေမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားသည်။ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကြောင့် သူတို့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးမည့်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်—

"ပိုင်ဇီဟန်!"

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု မေမျိုးနွယ်စု စံအိမ်တော်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မေမျိုးနွယ်စု စံအိမ်အတွင်းပိုင်းမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ် သွယ်လျကာ ဆံပင်နက်ရှည်များကို ကျစ်ဆံမြီးကျစ်ထားသည်။ ဝတ်ရုံပေါ်မှ ဇီးပန်းတံဆိပ်များ၏ အနားသတ်များမှာ အနီရောင်ဖြစ်သည်။

သူမကား မေရုလန်ပင် ဖြစ်သည်!

သူမ မေမျိုးနွယ်စုထံ ပြန်ရောက်နေပုံရသည်။ ပိုင်ဇီဟန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဆင်ခြင်တုံတရားဂူတွင် ရှိနေရမည် မဟုတ်ပါလား။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ သူမ ဆန္ဒအလျောက် ထွက်လာခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ခြင်းလော။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းက ပိုင်ဇီဟန်အတွက် ပိုကောင်းသည်။ ကိစ္စရပ်များက ပို၍ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

သူမသည် လေထဲတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။

"ရှင် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ!"

ပိုင်ဇီဟန်က ပို၍ ပြုံးလိုက်ကာ—

"အော်... ငါ မင်းကို ကတိပေးခဲ့တာ မှတ်မိသေးတယ်မလား။ အခု အဲ့ဒီကတိကို တည်ဖို့ ငါ ရောက်လာတာလေ"