အခန်း ၈၄ - ပိုင်စီဟန်၏ စီရင်ချက်

အခန်း ၈၄ - ပိုင်ဇီဟန်၏ စီရင်ချက်

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားသည်။ မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟရဲကြသလို၊ အသက်ရှူသံပင် အကျယ်ကြီး မထွက်ရဲကြပေ။

ထိုခဏတွင် လူတိုင်း အချက်တစ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ပိုင်ဇီဟန်သည် လုံးဝခွင့်လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ဆိုသည့် အချက်ပင်။ မည်သူပင်ဖြစ်စေ၊ မည်မျှပင် အဆင့်အတန်းမြင့်မားကာ နောက်ခံနှင့် ပါရမီ မည်မျှပင် ကောင်းပါစေ၊ ဘိုင်ဇီဟန်က လက်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးလျှင် မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုတွင် ပို၍ အရေးပေးခံရသည့် သူ၏ပါရမီရှင်ညီမ ပိုင်ရွှယ်ချင်းပင်လျှင် ပိုင်ဇီဟန်ကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

အကျိုးဆက် ကြီးကြီးမားမား မရှိဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင်သာ ရှိသည်။ သူသာ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်တားဆီးပါကလည်း မည်သူမျှ ဘာမှပြောနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အကြီးအကဲချုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ပိုင်ဇီဟန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အဆင်အခြင်မဲ့သည်ဟု ယူဆပါက တားဆီးပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ သို့သော် ထိုသို့တားဆီးရန်မှာ သူ၏ဆန္ဒပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

တားဆီးမည့်အစား ပိုင်ရင်၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူသည် ပိုင်ဇီဟန်၏ စကားများကို ထောက်ခံသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြနေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင်လည်း — ဤသည်မှာ သူတို့ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူ ပြုမူရမည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့ခြင်း၊ ပြတ်သားခြင်းနှင့် ရန်သူများအပေါ် သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့ခြင်းတို့ပင်။

ရှန်မျိုးနွယ်စုကို ရန်စမိမှာလား? ရန်သူဖြစ်သွားမှာလား? ဘာဖြစ်လဲ။

အလိုရှိပါက ပိုင်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ရှန်မျိုးနွယ်စုကို အလွယ်တကူ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်နိုင်သည်။ အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင်သည် အလုပ်တစ်ခုကို အကြွေးမကျန်စေဘဲ အပြတ်ရှင်းတတ်သည့်ဝါဒကို အမြဲလက်ကိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ပိုင်ဇီဟန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီနှင့် နာမည်ပျက်များကြောင့် သူ့အပေါ် အမြင်မကြည်လင်ခဲ့ဘဲ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သည့် ပြဿနာရှာဖွေသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုအမြင်များ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီ သိပ်မရှိလျှင်ပင် ပိုင်ဇီဟန် ယခုပြသခဲ့သည့် စရိုက်လက္ခဏာမှာ သူတို့ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သည့် စံနမူနာမျိုးဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်သွားသည်။

ထျန်းယွိဟန်သည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ အဆုံးတွင်တော့ ရွေးချယ်စရာမှာ ရိုးရှင်းပါသည် - ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ရန်စမလား သို့မဟုတ် ရှန်မျိုးနွယ်စုကို ရန်စမလား။

နှစ်ခုအနက် ရှန်မျိုးနွယ်စုကို ရန်စခြင်းက ပို၍ သိသာထင်ရှားသည့် ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှန်လျန်ကိုယ်တိုင်က အမှားလုပ်ထားသူ မဟုတ်ပါလား။ ရှန်လျန် ခံယူရမည့် ပြစ်ဒဏ်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှန်မျိုးနွယ်စုဘက်မှ အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ပြနိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း ထျန်းယွိဟန် မထင်မိပေ။ ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အမှားသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို စစ်ကြေညာရန်အတွက်လည်း ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ဘက်က တိုက်ခိုက်လာလျှင်ပင် ရှန်မျိုးနွယ်စုတွင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အင်အားမရှိပါ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုတွင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်ရော၊ စွမ်းအားပါ ရှိသည်။ သူတို့သာ အလိုရှိပါက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကိုပင် ရန်စတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်၏ အကြည့်က အကြီးအကဲယွိ ဖမ်းချုပ်ထားသည့် ရှန်းလျန်ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူသည် ရှန်းလျန်၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူ၏ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ရှန်းလျန်က သူ့ကို နာကျည်းမှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ပိုင်ဇီဟန်၊ မင်း တကယ်ပဲ ငါ့လက်ကို ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား? မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးမနေနဲ့!"

သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဥ်သန္ဓေအဆင့် စွမ်းအားများကို ပြင်းထန်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဂိုဏ်းစည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်မှုနှင့် တပည့်တစ်ဦးအပေါ် လုပ်ကြံမှုများကြောင့် အရှက်ကွဲပြီး ဖမ်းချုပ်ခံထားရသော်လည်း သူသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို အထင်သေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်ကို လူညံ့တစ်ယောက်ဟုသာ ရှန်လျန် ယူဆထားသည်။ ဉာဏ်ကစားရာတွင် သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကောင်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့မည်ဖြစ်သော်လည်း ခွန်အားချင်း ယှဉ်လျှင်မူ ပိုင်ဇီဟန်ကဲ့သို့သောသူကို သူ လုံးဝမရှုံးနိုင်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ သူသည် အကြီးအကဲယွိ၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး ပိုင်ဇီဟန်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စိုက်ကြည့်ကာ အနားတိုးလာရန် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်း၊ သူ၏ဦးလေးနှင့် သူ၏အောက်နိမ့်သည်ဟု သူယူဆထားသောသူ၏ ရှေ့တွင် သူ ဤအတိုင်း အရှုံးပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အကြီးအကဲယွိမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မဝေခွဲနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ရှန်းလျန်ကို ယခင်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ပြန်လည် ဖမ်းချုပ်လိုသော်လည်း သူမ မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် ပိုင်ဇီဟန်က စတင်လိုက်သည်။ ပိုင်ဇီဟန်သည် သူ၏အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် ရှန်းလျန်ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိပေ။

"အကြီးအကဲချုပ်!"

သူ ဘာမှထပ်ပြောရန် မလိုတော့ပေ။

ခန်းမထောင့်တွင် အိပ်ပျော်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုင်နေသော အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင်က နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဝုန်း!

ရှန်းလျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုကြီးမားလှသော ဖိအားအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ အကြီးအကဲယွိသည် ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး မေရုလန်ကိုပါ အတင်းဆွဲခေါ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုမြင်ကွင်းနှင့် အနီးအနားတွင် မရှိချင်တော့ပေ။

"အားးးး!"

ရှန်းလျန်မှာ ထိုဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားကာ အော်ဟစ်နေရတော့သည်။

"အခုကော ဘယ်လိုလဲ?"

ပိုင်ဇီဟန်က သူ့ထံသို့ လျှောက်သွားရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ရှန်းလျန်၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ကလေးတစ်ယောက်ပင် သူ့ကို သတ်နိုင်သည့် အနေအထား ဖြစ်နေသည်။ ရှန်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"မလုပ်နဲ့! မလုပ်နဲ့! မင်း ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး! ငါက အမာခံတပည့်တစ်ယောက်ပဲ! ငါက ရှန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင်! ငါ—!"

သူသည် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အဆင့်အတန်းနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများကြားမှ အော်ဟစ်ရင်း တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ပိုင်ဇီဟန်၊ သေချာစဉ်းစားစမ်း!" သူသည် အသက်ရှူမဝဘဲ အသည်းအသန် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုက အနိုင်မရနိုင်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး! မင်းသာ ဒါကိုလုပ်ရင် ရှန်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားလိမ့်မယ်! မင်းမှာ ရန်သူ့အစား မဟာမိတ်တစ်ယောက် ရှိလာနိုင်တာပဲလေ!"

သူသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဖြားယောင်းကာ စျေးဆွေးနွေးရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်က နားမထောင်ပေ။ သူသာ ရှန်မျိုးနွယ်စု၏ အမြင်ကို ဂရုစိုက်ပါက ယခုအဆင့်အထိ ရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏အတွက်မူ လက်စားချေရခြင်းက ရှန်မျိုးနွယ်စုထက် ပို၍ အရေးပါသည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဓားကို ပျင်းရိစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အေးစက်သော ဓားသွားမှာ ခန်းမမီးရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

"ဟင့်အင်း! ဟင့်အင်း! မလုပ်နဲ့—!"

ရှန်လျန်၏ အော်ဟစ်သံက ခန်းမတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ပိုင်ဇီဟန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင်... အကြီးအကဲရှန်ထံမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"တော်တော့—!"

အကြီးအကဲရှန်သည် သူ၏တူဖြစ်သူကို ကယ်တင်ရန် အားကုန်သုံးကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ သို့သော်...

ဝုန်း!!

သူ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းပင် မလှမ်းရသေးမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင်က သူ၏လက်အင်္ကျီစကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ အကြီးအကဲရှန်မှာ ရှန်လျန်ကဲ့သို့ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေးသေတစ်ကောင်အလား ဝပ်ဆင်းသွားရတော့သည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း" ပိုင်ရင်က မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အေးစက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ခေါင်းကို မဖြတ်ဘဲ လက်တစ်ဖက်တည်း ဖြတ်တာကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်"

အကြီးအကဲရှန်မှာ စွမ်းအားကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ရင်၏ရှေ့တွင်မူ တောင်ကြီးကို ရင်ဆိုင်နေရသော ကလေးငယ်တစ်ဦးအလား ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ သွေးများ အန်ထုတ်ရင်း သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဘိုင်ဇီဟန်ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။ ရှန်လျန်သည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

"ပိုင်ဇီဟန်၊ သေချာစဉ်းစားပါဦး! တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ တောင်းပန်ပါ့မယ်! ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ လွှတ်ပေးပါ!"

ပိုင်ဇီဟန် အနားတိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်လျန်သည် သူ၏မာန်မာနများကို ဘေးဖယ်ထားကာ အရှက်မရှိ အသနားခံတော့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး! ငါ မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်!"

သူသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများ၏ အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဒုက္ခိတတစ်ယောက် မဖြစ်လိုပါ။ ပိုင်ဇီဟန်က သူ့ကို တစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဓားကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

ဇွပ်—!!

ငွေရောင်ဓားအလင်းတစ်ချက်။

ဖျတ်—!

သွေးစက်များ လေထဲသို့ ပန်းထွက်သွားသည်။ ရှန်လျန်၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးမှာ လက်ကောက်ဝတ်မှနေ၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တဗုန်းဗုန်း ပြုတ်ကျသွားသည်။

"အားးးးးးးး!!"

ရှန်လျန်သည် ဒဏ်ရာရထားသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ကာ အော်ဟစ်ငိုယိုနေတော့သည်။ တပည့်အချို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မကြည့်ရက်သဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်မှာမူ မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။ သူ၏အတွက်မူ ဤသည်မှာ ရက်စက်မှုမဟုတ်ဘဲ တရားမျှတမှုသာ ဖြစ်သည်။

သွေးနံ့များ ခန်းမတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လက်ပြတ်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရင်ကလည်း ရှန်လျန်အပေါ် ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အကြီးအကဲယွိသည် ချက်ချင်း အနားသို့ရောက်လာပြီး သွေးတိတ်စေရန် ရှန်လျန်၏ သွေးကြောများကို ပိတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် သူ၏အင်္ကျီပေါ်မှ ဖုန်ခါလိုက်သည့်အလား သူ၏ဓားပေါ်မှ သွေးစက်များကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ ခါထုတ်လိုက်သည်။ ကိစ္စအားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်မြဲ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည် - ပိုင်ဇီဟန်သည် သူပြောသည့်အတိုင်း တကယ်လုပ်ရဲသည့်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် တပည့်အများအပြား လေးစားကြောက်ရွံ့ရသည့် ပါရမီရှင် ရှန်လျန်၏ လက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပြီ။

ပိုင်ဇီဟန်ကဲ့သို့ လုပ်ကြံခံရလျှင်ပင် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ယခုကဲ့သို့ လုပ်ရဲမည့် သတ္တိရှိလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ကြပေ။ အများစုမှာ ရှန်လျန်၏ အဆင့်အတန်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကျေနပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်ကမူ တစ်ဆင့်တက်ခဲ့သည်။ သူသည် ရှန်လျန်၏ ညာဘက်လက်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏အနာဂတ်ကိုပါ ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်က ပိုင်ဇီဟန်အပေါ် ထားရှိသည့် လူတိုင်း၏ အမြင်ကို လုံးဝပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူတို့ တစ်ချိန်က အထင်သေးခဲ့သည့် မျိုးနွယ်စုကြီးမှ အလိုလိုက်ခံထားရသော သခင်လေးမှာ ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

ဖြစ်ပျက်သမျှကို လူတိုင်း ရင်သပ်ရှုမောစွာဖြင့် ကြည့်နေကြရသည်။ မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။ ပြစ်ဒဏ်ပေးရာ ခန်းမအတွင်း၌ ရှန်လျန်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

"အားးးးး!"

ရှန်လျန်သည် သူတစ်သက်တွင် မခံစားဖူးသည့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သို့သော် လက်ဖြတ်ခံရသည့် နာကျင်မှုထက် ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ — ဤအရာသည် အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ဖြစ်နေသည်ဆိုသည့် အချက်ပင်။ သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို အမှန်တကယ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ။ သူသည် ဒုက္ခိတတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ရှန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်၊ တောက်ပသော အနာဂတ်နှင့် ကောင်းကင်အထိ ကျော်ကြားခဲ့သော သူ၏ ဂုဏ်သတင်းများမှာ ယနေ့တွင် အားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ။

အကြီးအကဲယွိ၏ ကုသမှုကြောင့် နာကျင်မှု အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားချိန်တွင် ရှန်လျန်၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုင်ဇီဟန်အပေါ် နာကျည်းမှုများဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

"ပိုင်ဇီဟန်!"

ရှန်လျန်သည် အားကုန်ဟစ်အော်လိုက်သည်။ "မင်းနဲ့ငါက ဘယ်တော့မှ မတည့်နိုင်တဲ့ ရန်သူတွေပဲ! ငါ မင်းကို မသတ်ရမချင်း လက်လျှော့မှာမဟုတ်ဘူး!"

သူသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို အဆိပ်အတောက် ပြည့်နေသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ အံကြိတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်က လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒုက္ခိတတစ်ယောက်က ဘာများ လုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ?" ဟု ပြန်လည် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ထိုစကားများမှာ ရှန်လျန်၏ နှလုံးသားကို ဓားနှင့်မွှန်းလိုက်သကဲ့သို့ နာကျင်စေပြီး သူ၏လက်ရှိဘဝကို အရက်စက်ဆုံး သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။