အခန်း ၇၄- လင်းရွှမ်း နက်နဲသောလမင်းတောင်ထွတ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

အကဲဖြတ်စစ်ဆေးပွဲတစ်လျှောက်လုံး ခပ်စိမ်းစိမ်း အေးတိအေးစက် နေခဲ့သော အကြီးအကဲ ချင်းလန်မှာ ယခုမူ ဝင်းပတောက်ပသော မျက်နှာထား ရှိနေလေပြီ။

သူမသည် လင်းရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ချီးကျူးထောက်ခံသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်ပြလိုက်ရာ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များက လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အနည်းငယ် ဝေ့ဝဲသွားသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး လင်းရွှမ်ဟာ 'နက်နဲသောလမင်းတောင်ထွတ်' ရဲ့ တပည့်ပဲ။ သူ့ကို ရန်ပြုစော်ကားဝံ့တဲ့သူဟာ ငါ့ကို ရန်ပြုတာနဲ့ အတူတူပဲလို့ မှတ်လိုက်ကြ" ဟု သူမက ကြေညာလိုက်သည်။

သူမ၏ စကားလုံးများမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသော ဖိအားများ ပါဝင်နေသည်။

ကြည့်ရှုနေသူ လူအုပ်ကြီးမှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ကြရသည်။

အခြားသော အကြီးအကဲများမှာမူ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ နေနိုင်ကြတော့သည်။ ဤမျှ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ပြီးနောက် မည်သူမျှ သူမကို စိန်ခေါ်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

အကြီးအကဲ ရှန့်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း သူလည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ လှောင်ပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းရွှမ်သည် ပိုင်ဇီဟန်နှင့် ပဋိပက္ခရှိခဲ့သဖြင့် လက်စားချေချင်လိမ့်မည်ဟု သူ အသေအချာ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ လင်းရွှမ်က မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ ပိုင်ဇီဟန်ရှိရာ တောင်စဉ်သို့ ဝင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လင်းရွှမ်သည် နက်နဲသောလမင်းတောင်စဉ်သို့ ဝင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ဆန့်ကျင်ရေး အဖွဲ့အစည်းများအတွက် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အကြီးအကဲ ချင်းလန်သည် အပေါ်ယံတွင် ကြားနေကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း၊ သူမ၏ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်မှုကြောင့် သူမနှင့် သူမ၏ တောင်စဉ်ကို အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် သူတို့က ရှုမြင်ထားကြသည်။

ယခုကဲ့သို့ သူမကိုယ်တိုင် လင်းရွှမ်ကို လက်ခံလိုက်ခြင်းမှာ သူတို့ဘက်ခြမ်းအတွက် နိမိတ်မကောင်းသည့် အလားအလာပင်။

ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်းယွီဟန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး..."

သူက ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် အသံကို မြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးပွဲကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ။ ရလဒ်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး တပည့်သစ်တွေကို စာရင်းသွင်းလိုက်ကြ။"

သူသည် ကွင်းအတွင်းရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

"ကျရှုံးခဲ့တဲ့သူတွေအနေနဲ့လည်း နောက်နှစ်မှာ ထပ်ကြိုးစားလို့ ရသေးတယ်ဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့။ အားလုံးပဲ ကြိုးစားကျင့်ကြံကြဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သူ၏ အချက်ပြမှုနှင့်အတူ အကြီးအကဲများ စတင်ထွက်ခွာသွားကြပြီး လူအုပ်ကြီးလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း လူစုကွဲသွားခဲ့သည်။ စစ်ဆေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများကမူ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

"သူ တကယ်ပဲ နက်နဲသောလမင်းတောင်ထွတ်ကို ရွေးလိုက်တာလား..."

"သူ ပိုင်ဇီဟန်ကို ရှောင်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပိုင်ဇီဟန်ရှိတဲ့ တောင်စဉ်ကိုမှ ရွေးလိုက်တယ်..."

"လင်းရွှမ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုင်ဇီဟန်အပေါ် ထွက်နေတဲ့ ကောလာဟလတွေက အမှားတွေထင်တယ်..."

...

လင်းရွှမ်သည် ဤအကဲဖြတ်စစ်ဆေးပွဲမှ သူရလိုသည့် အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိသွားပုံရသည်။

ပိုင်ဇီဟန်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလများကို ဆက်လက် ယုံကြည်နေသူများ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ အချို့မှာမူ စတင်သံသယဝင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နက်နဲသောလမင်းတောင်ထွတ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပိုင်ဇီဟန်နှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်ခြင်းအားဖြင့်၊ ပိုင်ဇီဟန်သည် သူ့အပေါ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အမှန်တရားကို မကြာမီ အားလုံး သိရှိသွားကြပေလိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ်တွင် ထိုကောလာဟလများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပင် ဖြစ်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ပိုင်ဇီဟန်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းရွှမ်သည် အကြီးအကဲ ချင်းလန်၏ ဘေးတွင်ရပ်ကာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံယူနေချိန်တွင်၊ ပိုင်ဇီဟန်၏ လက်ချောင်းများက သူ့ဘေးတွင် အသာအယာ ဆုပ်မိသွားသည်။

ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်သည် အရှိန်အဟုန် ရသွားသည်နှင့် မည်မျှ လျင်မြန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်သည်ကို ပြသနေခြင်းပင်။

သူ့ဘက်က ကူညီပေးခဲ့မှုများ ရှိသော်လည်း၊ သူ မကူညီခဲ့လျှင်ပင် လင်းရွှမ်က ထွန်းတောက်လာမည့်သူ ဖြစ်သည်ဟု ပိုင်ဇီဟန်က ယူဆထားသည်။

လင်းရွှမ်သည် တစ်နေရာရာတွင် ရတနာ သို့မဟုတ် အမွေအနှစ်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် တက်လှမ်းရန် ကံပါလာသူ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူသည် လင်းရွှမ်ကို ကျေးဇူးကြွေး တင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် ထိုကျေးဇူးများကို အသုံးချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီး တဖြည်းဖြည်း လူစုကွဲသွားသော်လည်း လင်းရွှမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် ပြောဆိုသံများကမူ ကွင်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အများစုကတော့ နက်နဲသောလမင်းတောင်ထွတ်မှာ လူတိုင်း ဝင်ချင်သည့် နေရာဖြစ်သောကြောင့် သိပ်ထူးဆန်းသည်ဟု မယူဆကြပေ။

သို့သော် သူသည် ပိုင်ဇီဟန်ရှိသည့် တောင်စဉ်သို့ အဘယ်ကြောင့် တမင်တကာ ရွေးချယ်ဝင်ရောက်ခဲ့သနည်း ဆိုသည့်အချက်ကိုမူ လူအသီးသီးက ကွဲပြားစွာ တွေးတောနေကြသည်။ အချို့က လက်စားချေရန်ဟု ထင်ကြသော်လည်း၊ အချို့က ကျေးဇူးဆပ်ရန်ဟု မြင်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အကြီးအကဲ ချင်းလန်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားသောကြောင့် လင်းရွှမ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားတော့မည်ဟု သူတို့ ယူဆကြသည်။

အကြီးအကဲ ချင်းလန်သည် သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော လူငယ်လေးအား အသာအယာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် လင်းရွှမ်ကို မှတ်မိသည်။ အကြောင်းမှာ သူမကိုယ်တိုင်ကပင် သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကယ်တင်ခဲ့တိုင်း မှတ်မိနေမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ အကယ်၍ သူမ ကယ်တင်ခဲ့သမျှ လူတိုင်းကို မှတ်မိနေရမည်ဆိုပါက နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူမ ကူညီခဲ့သည့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော သူများကို မှတ်မိနေရပေလိမ့်မည်။

လင်းရွှမ်သည် အနည်းငယ် ထူးခြားနေရခြင်းမှာ သူ၏ ကျေးရွာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ အမည်မသိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ အလွန်အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ... သူမက သူ့ကို ကံကောင်းသည့် ကလေးတစ်ဦးဟု အမြဲတွေးခဲ့သော်လည်း၊ 'မိုးကောင်းကင်အဆင့် တာအို ပဲ့တင်ထပ်မှု' ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူမသည် စစချင်းတွင် စကားမပြောသေးဘဲ သူ့ကို အကဲခတ်နေသည်။

တည်ငြိမ်သော ကိုယ်နေဟန်ထား၊ မတုန်မလှုပ်သော မျက်ဝန်းများ၊ မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိခြင်း။

သူသည် လောကကြီးကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သော အကူအညီမဲ့ လူငယ်လေးဘဝမှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရင့်ကျက်သော အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ငါးနှစ်မှ ခုနစ်နှစ်ခန့် ကြာခဲ့သော်လည်း သူမကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထိုနှစ်များမှာ သဲပွင့်လေးများမျှသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမက ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ငါ စကားမပြောခင်ကတည်းက မင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသား ဖြစ်နေတာပဲ" ဟု သူမက အေးစက်တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

"ငါက ကန့်ကွက်ချင်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို သိချင်တယ်"

သူမ အသက်ကယ်ခဲ့တာကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ကျော်ကြားမှုကြောင့်လား။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်စေ သူမအတွက် သိပ်အရေးမကြီးသော်လည်း သူမ သိချင်နေမိသည်။

လင်းရွှမ်က သူမ၏ အကြည့်ကို လေးစားစွာဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ချင်းလန်သည် ဂိုဏ်းအတွင်း အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာမက၊ သူ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

သူ မည်မျှပင် ကြီးပြင်းလာပါစေ၊ မည်မျှပင် အောင်မြင်ပါစေ၊ ထိုအချက်က ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။

"အကြီးအကဲ ချင်းလန် မှတ်မိမလားတော့ မသိဘူး" ဟု လင်းရွှမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့... အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ကို ကယ်ခဲ့တာ အကြီးအကဲပဲ။"

သူသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မပြုဘဲ အမှန်တရားကိုသာ ပြောပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အသက်ငင်နေတဲ့ အချိန်၊ ရွာသားတွေအားလုံး သေဆုံးကုန်တဲ့အချိန်မှာ... အကြီးအကဲ ပေါ်လာခဲ့တာပါ။ အကြီးအကဲက ဘာမှပြန်မတောင်းဆိုဘဲ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ခဲ့တာ။"

"ကျွန်တော့်အသက်ဟာ အကြီးအကဲနဲ့ ဆိုင်ပါတယ်" ဟု လင်းရွှမ်က ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒီကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဘဝကို အကြီးအကဲကို ကူညီဖို့နဲ့ နက်နဲသောလမင်းတောင်ထွတ်အတွက် အသုံးချဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။ ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တာ ဘာမဆို ခိုင်းစေနိုင်ပါတယ်။"

ဤသည်မှာ တာဝန်အရ ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ချင်းလန်သည် သူ့ကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် ပြုံးမပြသလို ချီးကျူးစကားများလည်း မပြောခဲ့ပေ။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ သူမ၏ ပုံစံမဟုတ်ပေ။

ထိုအစား သူမက ခေါင်းတစ်ချက်သာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ရော?"

သူမက မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်လား?"

လင်းရွှမ်က ခေတ္တမျှ တိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်" ဟု သူက ဝန်ခံလိုက်သည်။

"အဲဒါက သခင်လေး ပိုင်ဇီဟန် ဒီမှာရှိနေလို့ပါပဲ။"

အကြီးအကဲ ချင်းလန်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သံသယကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤအဖြေကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူမ၏ မျက်နှာထားက သိပ်မပြောင်းလဲသော်လည်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားခြင်းက တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"ပိုင်ဇီဟန်?"

သူမက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက သူနဲ့ တောင်စဉ်တစ်ခုတည်းမှာ နေချင်တာလား?"

"ဟုတ်ပါတယ် အကြီးအကဲ!"

သူမ၏ မျက်ခုံးများ စုကျုံ့သွားပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ စိတ်မအေးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ထိုကောလာဟလများကို မှတ်မိနေသည်။

ပိုင်ဇီဟန်က လင်းရွှမ်အပေါ် နှုတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်ထိလက်ရောက်လည်းကောင်း နှိပ်စက်နေသည်ဆိုသော စကားများ၊ သူ၏ အာဏာနှင့် အဆင့်အတန်းကို သုံးပြီး အကူအညီမဲ့ အစေခံတစ်ဦးကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ဆိုသော ကောလာဟလများ။

သို့သော် ကောလာဟလဟူသည် အမြဲရှိနေတတ်ပြီး၊ လက်ပူးလက်ကြပ် မိသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ခိုင်လုံသော သက်သေရှိသည်ဖြစ်စေ မဟုတ်လျှင် သူမသည် ထိုသို့သော စကားများကို အယုံအကြည်မရှိပေ။

အမှန်စင်စစ် သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် ကောလာဟလများကို လူတစ်ဦးအား လှည့်ဖြားရန်နှင့် ကြိုးကိုင်ရန် မည်သို့ အသုံးချနိုင်သည်ကို ကောင်းစွာ သိထားသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် တပည့်ဘဝတုန်းက ထိုသို့သော အကွက်များ၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခု လင်းရွှမ်ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဇီဟန်၏ အမည်ကို ထုတ်ဖော်လာသောအခါ...

သူမသည် လင်းရွှမ်ကို အနီးကပ် ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။

(အဲဒီကောလာဟလတွေက တကယ်ပဲလား? လင်းရွှမ်က ပိုင်ဇီဟန်ကို လက်စားချေချင်လို့လား?) ဟု အကြီးအကဲ ချင်းလန် တွေးနေမိသည်။

အကယ်၍ ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့်သာ ဆိုပါက၊ ကောလာဟလများက မှန်နေလျှင်ပင် သူမ စိတ်ပျက်မိပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ တောင်ထွတ်ကို သုံးပြီး အခြားသူတစ်ဦးအပေါ် လက်စားချေမည့် တပည့်မျိုးကို သူမ လက်မခံနိုင်ပေ... ထိုသူမှာ ပိုင်ဇီဟန် ဖြစ်နေလျှင်ပင်။

"...နားလည်ပြီ။ ဘာကြောင့်လဲလို့ မေးလို့ရမလား?"

သူမက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတာ လက်စားချေဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြဿနာရှာဖို့ မဟုတ်ပါဘူး"

လင်းရွှမ်က သူမ၏ အတွေးကို ရိပ်မိသည့်အလား ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သူ့အပေါ် ကျေးဇူးကြွေးရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှမရှိတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကို ပထမဆုံး လက်ကမ်းပေးခဲ့တာ သူပါ။ သနားလို့လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဟန်ပြလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတာကို သူမြင်လို့ ကူညီခဲ့တာပါ။"

သူသည် မိမိ၏ လက်ဖဝါးများကို ကြည့်ကာ တစ်ချက်ဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြေလျှော့လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ကျွန်တော် သူ့ကို မတွေ့ခဲ့ရင် အခုထိ ကြမ်းတိုက်နေရပြီး အပျော်အပျက် အရိုက်နှက်ခံနေရဦးမှာပါ။ သူက ကျွန်တော့်ကို ကျင့်စဉ်တွေ၊ ဆေးလုံးတွေ၊ ဓားတစ်လက်နဲ့ အကြံဉာဏ်တွေပါ ပေးခဲ့တာ။ ကျွန်တော် အဲဒါကို ပြန်ဆပ်ချင်ပါတယ်။"

အကြီးအကဲ ချင်းလန်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ ကွင်းတစ်ဖက်ရှိ ပိုင်ကဇီဟန်ရှိရာဘက်သို့ အသာအယာ လှည့်ကြည့်ကာ လင်းရွှမ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည်။

"ဒါဆို မင်း နက်နဲသောလမင်းတောင်ထွတ်ကို ဝင်ချင်တာက ပိုင်ဇီဟန်ကြောင့်ပေါ့။"

"ဟုတ်ပါတယ်" ဟု လင်းရွှမ်က ဆိုသည်။

"တောင်ထွတ်တစ်ခုတည်းမှာ ရှိနေရင် သူ့ကို ကူညီဖို့နဲ့ ထောက်ပံ့ဖို့ ပိုလွယ်ကူမယ်လို့ ထင်လို့ပါ။ ပြီးတော့... သူ့ဆီကနေ ဆက်ပြီး သင်ယူချင်ပါသေးတယ်။"

သူတို့ကြားတွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲ ချင်းလန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤအကြောင်းပြချက်ကြောင့်သာ ဆိုလျှင် သူမ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ သူမ၏ တပည့်များ အချင်းချင်း သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နေထိုင်ကြခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ" ဟု သူမက ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးက ဖြူစင်နေသရွေ့ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ လက်ခံပါတယ်။"

သူမသည် လှည့်ထွက်လိုက်ရာ သူမ၏ ဝတ်ရုံစများမှာ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ပေါ်မှ လရောင်ကဲ့သို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။

"လာခဲ့။ မင်းနေရမယ့်နေရာကို ငါ လိုက်ပြမယ်။"