အခန်း ၆၉- ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်ချက်- တိုက်ခိုက်ရေးလမ်းစဉ်!

သွေးတွေအန်ကာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တတွတ်တွတ်ရွတ်နေသည့် နောက်ဆုံးယှဉ်ပြိုင်သူကို လူနာတင်ခုတင်ဖြင့် ဆွဲထုတ်သွားကြချိန်တွင်တော့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ပထမအဆင့် လူရွေးချယ်ပွဲ စမ်းသပ်ချက်သည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်သူ သောင်းနှင့်ချီရှိသည့်အနက် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအောင်မြင်သူ အနည်းငယ်ထဲတွင် လင်းရွှမ်သည် အထူးခြားဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူက အသန်မာဆုံးမို့ မဟုတ်ဘဲ အမျှော်လင့်မထားရဆုံးသူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

မည်သူမည်ဝါမှန်းမသိသည့် လူတစ်ယောက်။ ယခင်က အောက်ခြေအလုပ်သမား တစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတွင်မူ? သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ စွန့်ပစ်ခံအင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုတွင် အပြင်စည်းတပည့် ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

အောင်မြင်သွားသည့် အခြားသူများသည် မည်သည့်နေရာသို့သွားသည်ဖြစ်စေ ပါရမီရှင်များအဖြစ် ချီးကျူးခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အမည်နာမများသည်လည်း တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လူသားအရေခြုံထားသည့် ဘီလူးသတ္တဝါများ ကျင်လည်ရာ ဤကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတွင်မူ ထိုပါရမီရှင်ဆိုသူများသည် အမှုန်အမွှားမျှသာ ရှိသေးသည်။

"ပထမအဆင့် အောင်မြင်သူအားလုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် စမ်းသပ်ဖို့ ဗဟိုစင်မြင့်ဆီကို လာခဲ့ကြ!"

ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များထဲမှ ဟိန်းထွက်လာသည့် နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံသည် ကျောက်စိမ်းမျှော်စင်ထက်တွင် ရပ်နေသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ တံဆိပ်ကို ထိုးနှံထားပြီး လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေသည်။

လင်းရွှမ်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

လူအများ၏ အကြည့်များသည် မိမိထံသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။

တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပျံ့နှံ့လာပြန်သည်။

"သူ ပထမအဆင့်ကို အမှားအယွင်းမရှိ အောင်သွားတာပဲ... ဒုတိယအဆင့်ကိုရော အောင်ပါ့မလား?"

"ဟွန့်... မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားပါနဲ့။ ပထမစမ်းသပ်ချက်မှာ သူ ကံကောင်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် နောက်တစ်ဆင့်က တကယ့်လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရမှာကွ။"

"ဒီစမ်းသပ်ပွဲအတွက် ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို သုံးမယ်လို့ ငါကြားထားတယ်။ တကယ့်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှာပဲ!"

"ဘယ်သူဂရုစိုက်လဲ? ဘယ်သူအရင်ဆုံး အစားခံရမလဲဆိုတာပဲ ငါကြည့်ချင်တာ။"

...

လင်းရွှမ်သည် ထိုပြောဆိုသံအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ထရပ်လိုက်ပြီး အခြားအောင်မြင်သူများနောက်မှ လိုက်ပါကာ ဗဟိုကွင်းပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

***

ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်ချက်ကို မြင့်မားသော ကျောက်နံရံကြီးများ ဝန်းရံထားသည့် အားကစားကွင်းသဏ္ဌာန် ကျင်းကြီးထဲတွင် ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနံရံများပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်များ အပြင်သို့ မလျှံထွက်စေရန် အစီရင်များနှင့် စာတန်းများစွာကို ထွင်းထုထားသည်။

ဗဟိုတွင် အခိုင်အမာ ပိတ်ထားသည့် တံခါးအချို့ ရှိနေသည်။

ဝေါင်းးး!

ထိုတံခါးများနောက်မှ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်သားနံရံကို ကုတ်ခြစ်နေသည့် ခြေသည်းသံများလည်း ကြားနေရသည်။

ထိုအသံများသည် စိတ်ဓာတ်မခိုင်မာသည့် ကျင့်ကြံသူများကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။

ဒုန်း!

ကျယ်လောင်သော ထုရိုက်သံတစ်ခု။

ဒုန်း! ဒုန်း!

နောက်ထပ် အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် စမ်းသပ်ခြင်း!"

အကြီးအကဲက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ ကြေညာလိုက်သည်။

"မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ အဆင့်-၄ နဲ့ ညီမျှတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရမယ်။ အဲဒါကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် မင်းတို့ အောင်ပြီ။"

ဝိညာဉ်သားရဲများကိုလည်း လူသားကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ပင် အဆင့်-၁၊ အဆင့်-၂ စသည်ဖြင့် အဆင့်အတန်း ခွဲခြားထားသည်။

အဆင့်-၁ သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှပြီး၊ အဆင့်-၂ သည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၊ အဆင့်-၃ သည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် နှင့် အဆင့်-၄ သည် အမြုတေခဲစေခြင်းအဆင့် တို့နှင့် အသီးသီး ညီမျှကြသည်။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် အဆင့်-၁ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်သည် ချီသန့်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ခွန်အားချင်း တူညီရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ...

လူသားများနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တူညီသော ဝိညာဉ်သားရဲများသည် များစွာ ပိုမိုသန်မာကြသည်။

သားရဲများတွင် ပိုမိုထူထဲသော အရေပြား၊ ပိုမိုထက်မြက်သော ခြေသည်းများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရက်စက်သော ဗီဇများ ရှိကြသည်။

သူတို့၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲများနှင့် ရှင်သန်မှုတိုက်ပွဲများကြားတွင် ပုံဖော်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

မျိုးနွယ်စုများနှင့် ဂိုဏ်းများ၏ အလိုလိုက်မှုကို ခံထားရသည့် လူသားများသည် ၎င်းတို့နှင့်ယှဉ်လျှင် အလွန်နုနယ်လွန်းလှသည်။

ထူးချွန်ထက်မြက်သူများသာလျှင် မိမိနှင့် အဆင့်တူညီသော ဝိညာဉ်သားရဲကို အနိုင်ယူနိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိသည်။

"မင်းတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တော့... ကံကောင်းရင် ဒဏ်ရာရရုံပဲ ရှိမယ်။"

အကြီးအကဲက လှောင်ပြောင်သလို အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မည်သူမျှ မရယ်မောနိုင်ကြပေ။

အခြေအနေက အလွန်ပင် တင်းမာလွန်းနေသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲများကိုသာ အသုံးပြုသည့် ဤတိုက်ခိုက်ရေး စမ်းသပ်ချက်သည် အောင်မြင်နှုန်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း အန္တရာယ်အရှိဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသားရဲများ ဘာလုပ်မည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းက ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူရဲဘောကြောင်သူ သို့မဟုတ် ပျော့ညံ့သူများကို တပည့်အဖြစ် အလိုမရှိပေ။

အကြီးအကဲက ဆက်လက်၍ "ဒီဝိညာဉ်သားရဲတွေကို ဒီစမ်းသပ်ပွဲအတွက် သီးသန့် ဖမ်းဆီးထားတာ။ တချို့က အရမ်းကြမ်းတမ်းတယ်၊ တချို့ကတော့ အင်မတန် ပါးနပ်ကြတယ်။ မင်းတို့ကို ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် မဟုတ်ဘဲ နည်းစနစ်၊ သတိထားမှုနဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ဗီဇတွေအပေါ်မှာပါ မူတည်ပြီး အကဲဖြတ်သွားမှာ ဖြစ်တယ်။"

သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"နံပါတ် (၁)! ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့!"

ပထမဆုံး ယှဉ်ပြိုင်သူသည် လက်ဖျားများ အနည်းငယ် တုန်ယင်လျက် ရှေ့သို့ လျှောက်လာသည်။

ဂိတ်တံခါး ပွင့်သွားသည်နှင့် အတူ မျက်လုံးများ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော အမွှေးအမျှင်များရှိသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် ဟိန်းဟောက်ကာ ထိုသူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

သွေးများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံသွားသည်။

ထိုလူသည် ဝတ်ရုံများ စုတ်ပြတ်ကာ ရင်ဘတ်တွင် ကုတ်ခြစ်ရာများဖြင့် လဲကျသွားပြီးမှ မနည်းရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... သူ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် အားလုံးတော့ မဟုတ်ပေ။

ယှဉ်ပြိုင်သူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျင်းထဲသို့ ပစ်ချခံရသည်။

အချို့က ဇွဲရှိမှုနှင့် နည်းစနစ်များကြောင့် မနည်း ရုန်းကန်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ အချို့မှာမူ မသေဆုံးမီ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦး အလှည့် ရောက်လာသည်။

"နံပါတ် (၆၁)! ရန်ရှိုး!"

လူအုပ်ကြီးထံမှ ထောက်ခံအားပေးသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။

"ဟာ... သူပဲ! ရန်မျိုးနွယ်စုက ဓားမင်းသားပဲ!"

"သူ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က တောထဲမှာ အဆင့်-၃ သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်!"

"ဒီအသုတ်ထဲမှာတော့ သူ့ရဲ့ ဓားပညာက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ!"

"နောက်ဆုံးတော့ စမ်းသပ်ပွဲကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူမယ့်သူ ပေါ်လာပြီ!"

လင်းရွှမ်ပင်လျှင် ထိုလူ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

အရပ်ရှည်ရှည်၊ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အကြည့်များ ရှိနေသည်။ ကျောတွင်လည်း အဆင့်မြင့်ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားသည်။

ရန်ရှိုးသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ အကြီးအကဲများကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်ပင် သပ်ရပ်လှသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလည်း မြင့်မားလှသည်။

ဂိတ်တံခါး ပွင့်သွားသည်။

ခေါင်းနှစ်လုံးပါသည့် မီးတောက်ဝက်ဝံတစ်ကောင်သည် တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးထွက်လာပြီး ၎င်း၏နောက်တွင် မီးတောက်များက မုန်တိုင်းကဲ့သို့ လိုက်ပါလာသည်။

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည်။

ရန်ရှိုးသည် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ဓားအလင်းတန်းသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ လှပသော်လည်း သေစေနိုင်သော စွမ်းအားပါရှိသည်။

သို့သော် သားရဲက မရှောင်တိမ်းပေ။

၎င်းသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ခံယူလိုက်ပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်ကာ ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ရန်ရှိုးကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ဝုန်း!

မီးတောက်များနှင့် ဖုန်မှုန့်များ အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဖုန်မှုန့်များ စင်သွားချိန်တွင်တော့...

ရန်ရှိုးသည် နံရံတွင် ကပ်နေကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ကျနေပြီး သူ၏ဓားမှာလည်း နှစ်ပိုင်းကျိုးနေခဲ့သည်။

သူသည် ကြိုးပြတ်သွားသည့် ရုပ်သေးရုပ်ကဲ့သို့ နံရံမှ လျှောကျလာကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။

လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အကြီးအကဲပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ကာ စိတ်ပျက်သွားဟန် ရှိသည်။

အကယ်၍ ရန်ရှိုးသာ ပိုမိုသတိထားခဲ့လျှင် ထိုခေါင်းနှစ်လုံး မီးတောက်ဝက်ဝံကို နှိမ်နင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခဲ့ပြီး လက်တွေ့ကျသည့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံလည်း လိုအပ်နေခဲ့သည်။

"သူ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့။"

အကြီးအကဲက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ရန်ရှိုးတောင် ရှုံးသွားခဲ့ပြီ။

တောင်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး။

ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွစွာ လျှောက်လှမ်းပြီး ရန်သူများကို မြက်ပင်များကဲ့သို့ ခုတ်ထွင်နိုင်သူ။

သူတောင် မအောင်မြင်နိုင်ဘူးဆိုရင်...

သူတို့တွေ ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်နိုင်မှာလဲ?

ထိုသို့သော အတွေးများသည် အားနည်းသည့် ယှဉ်ပြိုင်သူများထံတွင်သာ ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ပိုမိုသန်မာသူများကမူ ရန်ရှိုး၏ ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်မသွားကြပေ။

သူတို့တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သိက္ခာများရှိပြီး မိမိတို့ကိုယ်ကို ပိုမိုသာလွန်သည်ဟု ယူဆထားကြသည်။

"နံပါတ် (၇၀)! လင်းရွှမ်!"

လူအုပ်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်သက်ဝင်လာပြန်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူ့အလှည့် ရောက်လာပြီပဲ။ ငါ စောင့်နေတာ။"

"သူက တကယ့်လူလား ဒါမှမဟုတ် သားရဲတွေ အရှင်လတ်လတ် စားတာခံရမယ့် ကံကောင်းတဲ့ကောင်လားဆိုတာ အခုကြည့်ရတော့မယ်။"

"ဟွန့်! ရန်ရှိုးတောင် ရှုံးသွားတာပဲ။ အောက်ခြေအလုပ်သမားက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ? ငါ့လောင်းကြေးကတော့ သူ သတိမလစ်ခင်မှာ ကြောက်လို့ ဘောင်းဘီထဲ သေးထွက်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာပဲ!"

...

လူအများစုက လင်းရွှမ် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေကြသည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ထိုသို့ထင်မြင်ခြင်းမှာ ယုတ္တိတန်ပါသည်။

ပထမအချက်မှာ ပထမစမ်းသပ်ပွဲကို အောင်မြင်ခြင်းက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ဒုတိယစမ်းသပ်ပွဲသည် တကယ့်လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်သည်။

လင်းရွှမ်မှာမူ နောက်ခံလည်းမရှိ၊ မျိုးနွယ်စုလည်းမရှိ။ ထိုအရင်းအမြစ်များကို သူ ဘယ်ကရနိုင်မှာလဲ?

ဒုတိယအချက်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များ ဖြစ်သည်။

အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုများနှင့် ဂိုဏ်းများကသာ ကောင်းမွန်သော နည်းစနစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

လင်းရွှမ်ကဲ့သို့ အောက်ခြေအလုပ်သမားတစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ အနိမ့်ဆုံး အဝါရောင်နည်းစနစ်များကိုသာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် အဆင့်-၄ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ယှဉ်လျှင် အသုံးမဝင်လှပေ။

လင်းရွှမ် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု သူတို့အားလုံး အသေအချာ ယုံကြည်ထားကြသည်။

သို့သော် လင်းရွှမ်ကိုယ်တိုင်ကမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကြောက်ရွံ့မှု မရှိ! တွန့်ဆုတ်မှု မရှိ!

သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ကွင်းပြင်ဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားတော့သည်။