အခန်း ၅၀ - ဇာတ်လိုက်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်း

[ကံကြမ္မာအလိုအရ ရွေးချယ်ခံရသူ ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

ရွှေရောင်စာသားများသည် ပိုင်ဇီဟန်၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ အမိန့်တော်တစ်ခုကဲ့သို့ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ခြေလှမ်းများ လမ်းခုလတ်မှာတင် ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်ထပ်စာတန်းတစ်ခု ထပ်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

[စစ်ဆေးနေသည်...]

[ရွေးချယ်ခံရသူ၏ အချက်အလက်များကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။]

အမည် - လင်းရွှမ်း

အသက် - ၁၇ နှစ်

ကံကြမ္မာအဆင့် - ကြယ်သုံးပွင့်

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - အမြုတေဖြစ်တည်မှုအဆင့် (အလယ်အလတ်)

ကံကြမ္မာ - လင်းရွှမ်းသည် သာမန်လူသားတို့၏ အကန့်အသတ်ကို များစွာကျော်လွန်သော သဘာဝလွန် သင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သူ၏စိတ်သည် ကိုယ်ခံပညာ၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ အစီအရင်အတတ် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရှေးကျဆုံးနှင့် အနက်နဲဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်များကိုပင် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်သည့် ကျယ်ပြောသော လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်။

ထိုသို့သော ပါရမီထူးခြားသည့် သင်ယူနိုင်စွမ်းအပြင် လင်းရွှမ်း၏ ဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပြီး မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှည့်စားမှု သို့မဟုတ် မှော်ရိပ်ယောင်ကိုမဆို သဘာဝအတိုင်း ခုခံနိုင်သည်။ သူ၏စိတ်ကို လွယ်လွယ်နှင့် မယိမ်းယိုင်စေနိုင်သလို၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖိအားပေးမှုများနှင့် ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေသော နည်းစနစ်များကိုပါ လုံးဝနီးပါး ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။

"လင်းရွှမ်း?"

ပိုင်ဇီဟန်သည် ထိုအမည်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် သိသာထင်ရှားခြင်းမရှိစေရန် ကြိုးစားရင်း ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများကမူ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ပိုက်စိပ်တိုက်ကာ ပထမဆုံးသော သားကောင်ကို ရှာတွေ့သွားသည့် မုဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီးကို စစ်ဆေးနေမိသည်။

(စနစ်က ဒါမျိုးပါ လုပ်ပေးနိုင်တာလား?)

ပိုင်ဇီဟန် ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။ စနစ်တွင် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက် ပါဝင်နေသည်ကို သူ ယခုမှ သိလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်က အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ထိုဇာတ်လိုက်များနှင့် မပတ်သက်မိစေရန် သူ၏ဗီဇ၊ သတိနှင့် ဂရုတစိုက် လှုပ်ရှားမှုများအပေါ်တွင်သာ အားကိုးရမည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ယူဆထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် လျိုထျန်း သို့မဟုတ် ရှန်လျန်ကဲ့သို့ မိမိ၏အစွမ်းနှင့် ရည်မှန်းချက်ကို ဗြောင်ကျကျနှင့် ဟိတ်ဟန်ကြီးကြီး ထုတ်ကြွားနေသူများကို ဘယ်တော့မှ မကြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူမျိုးမှာ လူသိများလွန်းပြီး စစ်မှန်သော ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်၏ စတိုင်မဟုတ်သည်မှာ အလွန်ပင် "ဆူညံ" လွန်းလှသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေတတ်သောသူများကိုသာ သူ ပို၍ ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

ယခုမူ... သူသည် သူ၏ဗီဇတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးနေရန် မလိုတော့ပေ။

မလိုတော့ဘူး!

စနစ်က ရွေးချယ်ခံရသူများကို ရှာဖွေပေးနိုင်ရုံသာမက သူတို့၏ ကံကြမ္မာများကိုပါ ဖော်ပြပေးနိုင်သည်။

၎င်းအပြင် သူတို့သည် မည်သို့သော ဇာတ်လိုက်မျိုးဖြစ်သည်ကိုပါ ပြောပြပေးနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော အားသာချက်ပင်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံးသော အတည်ပြုပြီးသား ဇာတ်လိုက်နှင့် ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ်တော့ သတိထားမိသည်။

ဤလင်းရွှမ်းသည် ရုတ်တရက် ဒေါသတွက်လာပြီး သူ့ကို ရန်သူဟု သတ်မှတ်ကာ တိုက်ခိုက်လာနိုင်မလား?

ဒါပေမဲ့... ဘာရန်လိုမှုမှ ရှိနေပုံမရပါဘူး။

ပိုင်ဇီဟန်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ တပည့်များသည် ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်နေကြသည်၊ ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည်၊ တရားထိုင်နေကြသည်။

တူညီသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူပေါင်းများစွာ ရှိသော်လည်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မည်သူမျှ ထင်ထင်ရှားရှား ရှိမနေပေ။

သို့သော် ထိုအမည်မှာမူ... သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲထင်သွားပြီဖြစ်သည်။

လင်းရွှမ်း!

သူသည် စနစ်မှ ရွှေရောင်စာသားများကို စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်စေရင်း ထိုအမည်ကို တိတ်တဆိတ် ထပ်ခါထပ်ခါ ရေရွတ်နေမိသည်။

ထိုလူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ သို့မဟုတ် တလက်လက်တောက်ပနေသော ကံကြမ္မာ အမှတ်အသားများ ရှိမနေပေ။

စနစ်ကလည်း သူ့ကို မြားနီဖြင့် ထိုးပြမထားသလို ပစ်မှတ်အဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ပေးမထားပေ။

ပိုင်ဇီဟန်သည် ပြန်ရန် ပြင်နေသော ချူးဇီယန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဟေ့" ဟု သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနားမှာ လင်းရွှမ်း ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို သိလား?"

ချူးဇီယန်သည် ရုတ်တရက် မေးခွန်းကြောင့် အံ့သြသွားပုံရကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"လင်းရွှမ်း?"

သူမက ထပ်မေးရင်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"နင်က ဘာလို့ သူ့အကြောင်းကို မေးတာလဲ?"

(မိပြီ!)

သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ချူးဇီယန်သည် ထိုလူကို ကောင်းကောင်းသိကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ပြောနေတာ ကြားလိုက်လို့ပါ။ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပုံရလို့"

ပိုင်ဇီဟန်က ချောချောမွေ့မွေ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချူးဇီယန်သည် လုံးဝ ယုံကြည်သွားပုံ မရသော်လည်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်သလို ပိုင်ဇီဟန်အနေဖြင့် အခြားတပည့်များထံမှလည်း အလွယ်တကူ စုံစမ်း၍ ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သူက... သာမန်အားဖြင့်ဆိုရင် သတိထားမိမှာ မဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ" ဟု သူမက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။

"သူက အပြင်စည်းတပည့်တောင် မဟုတ်ဘူး။ တရားဝင် ပြောရရင်တော့ သူက အစေခံ တစ်ယောက်ပဲ။ အထွေထွေ အလုပ်သမားပေါ့။"

ထိုစကားက ပိုင်ဇီဟန်၏ အာရုံကို သေချာပေါက် ဖမ်းစားသွားသည်။

(အပြင်စည်းတပည့်တောင် မဟုတ်ဘူးလား? ဒါဆို အမြုတေဖြစ်တည်မှု အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူက အစေခံအဖြစ် ဘာလုပ်နေတာလဲ?)

သူ့ကို လူတွေက အသုံးမကျသူဟု ခေါ်ခဲ့ကြသည်မှာ မဆန်းပေ။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ အစေခံတစ်ယောက်သည်ပင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ မရခင်ကထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုမြင့်နေသည်။

၎င်းအပြင် သူသည် လင်းရွှမ်းထက် အရင်းအမြစ်၊ အဆင့်အတန်းနှင့် အဆက်အသွယ်များ ပို၍ ရှိခဲ့သော်လည်း လင်းရွှမ်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူ မှတ်ဉာဏ်မရခင်ကထက် ပို၍ မြင့်မားနေသည်။

ချူးဇီယန်က ဆက်ပြောသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က အရှေ့ဘက်စစ်မျက်နှာမှာ နယ်မြေရှင်းလင်းရေး လုပ်တုန်းက ဆရာက သူ့ကို ကောက်ရလာခဲ့တာ။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုက ရွာငယ်လေးတစ်ရွာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ။ ဆရာ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ၊ အားလုံး သေကုန်ကြပြီ။ သူတစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တာ။"

(ဇာတ်လိုက်ဆိုတဲ့ အတိုင်းပဲ။)

ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် ဇာတ်လိုက်များသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တတ်ကြသည်။ သူတို့၏ ကြေကွဲစရာ အတိတ်များက သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပုံဖော်ပေးသည်။

ရွာတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားချိန်တွင် လူတစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းမှာ မထူးဆန်းပေဘူးလား။

သူ၏ အတိတ်ဇာတ်ကြောင်းကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် လင်းရွှမ်းသည် "ဇာတ်လိုက်" ဖြစ်ကြောင်း အော်ဟစ်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။

ယခု လက်ရှိ အစေခံဘဝမှာလည်း...

သေချာပေါက် ယာယီပါပဲ။

မကြာမီတွင် လင်းရွှမ်းသည် တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရပြီး၊ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံတက်ကာ အပြာရောင်ကောင်းကင် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလာမည်ကို ပိုင်ဇီဟန် သေချာပေါက် သိနေသည်။

"ဒါဆို... သနားလို့ ခေါ်ထားတာပေါ့?"

ပိုင်ဇီဟန်က စိတ်ဝင်စားဟန်ဆောင်၍ မေးလိုက်သည်။

ချူးဇီယန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"အဲ့ဒီလိုပါပဲ။ သူက အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တယ်။ ဂိုဏ်းထဲမှာ အောက်ခြေသိမ်း အလုပ်တွေ လုပ်ပေးရတယ်။ သန့်ရှင်းရေး လုပ်တာတို့၊ ပစ္စည်းပို့တာတို့ပေါ့။"

ပိုင်ဇီဟန်သည် ခြံဝင်း၏ အစွန်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သူက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား?"

ချူးဇီယန်က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"အခုထိတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ သူက ပါရမီရော နောက်ခံရော မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ အချို့ကတော့ သူ့ကို သတိထားမိနေကြတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် တပည့်ရွေးချယ်ပွဲမှာသာ အောင်မြင်ရင် သူ တရားဝင် တပည့် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်။"

ပိုင်ဇီဟန်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူမ၏ စကားများကို ပြန်စဉ်းစားနေသည်။

(ဒီလိုနဲ့ စတာပေါ့...)

ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော်လည်း အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိသည့် ပုံစံမျိုးပင်။ ကြေကွဲစရာ အတိတ်၊ နှိမ့်ချခံရသော အစေခံဘဝ။ အနှိမ်ခံနေရသူ။

သို့သော် တစ်နေ့တွင် သူသည် ရွှံ့နွံထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ဓားကို ကိုင်စွဲပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို တုန်လှုပ်စေလိမ့်မည်။

ထိုအရာမှာ သူ၏ ကံကြမ္မာ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများသည် စိတ်ဝင်တစား ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။

(စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ!)

ချူးဇီယန်သည် သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"နင်က ဘာလို့ သူ့ကို စိတ်ဝင်စားနေတာလဲ?"

ပိုင်ဇီဟန်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးနှင့် အပြုံးနုနုလေးဖြင့် သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့... ဂိုဏ်းသူဂိုဏ်းသားတွေ အကြောင်းကို သိချင်ရုံပါ။"

သူမ ယုံကြည်ပုံ မရပေ။

ပိုင်ဇီဟန်သည် သူ၏ အစေခံများကိုပင် လူလို မဆက်ဆံတတ်သူဟု ကောလာဟလ ထွက်နေသူ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအရာသည် အစေခံများအတွက်တင် မဟုတ်ဘဲ လူတိုင်းအတွက် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤမျှ ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားပြနေခြင်းမှာ လင်းရွှမ်းက ပိုင်ဇီဟန်၏ အာရုံကို မည်သို့ ဖမ်းစားသွားသနည်းဟု ချူးဇီယန်ကို တွေးတောမိစေသည်။

သို့သော် သူမ ဆက်မမေးတော့ပေ။

"သူ့ကို ပြဿနာ သွားမရှာနဲ့ဦး" ဟု သူမက သတိပေးသည်။ "သူ့ဘဝက တော်တော်လေး ခက်ခဲခဲ့ပြီးသား။"

ပိုင်ဇီဟန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များသည် တောင်တက်လမ်း၏ အရိပ်များဆီသို့ လွင့်မျောသွားသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့" ဟု သူက အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရခက်သော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... ငါ့ရဲ့ သတိထားမိမှုကို ခံရတာက သူ့အတွက် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သွားနိုင်တာပဲ။"

ချူးဇီယန်သည် သူ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို နားမလည်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း သူမ၏ နေအိမ်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် ရင်ပြင်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဝေးကွာသော နေရာမှ ပုံရိပ်တစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

လင်းရွှမ်း။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။ အပြင်ဘက် ရင်ပြင်တွင် အနိမ့်ကျဆုံးသော အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်နေသည်။

တပည့်အချို့သည် သူ့ကို ကိရိယာတစ်ခုလို ဆက်ဆံနေကြပြီး၊ လေးစားမှု အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ ခိုင်းစေနေကြသည်။

သို့သော် လင်းရွှမ်းသည် ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ပေ။ ကြမ်းပြင်တိုက်ခြင်း၊ ရေပုံးကြီးများကို သယ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ကျောက်ပြားများကို ဆေးကြောခြင်း စသည့် အလုပ်များကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် လက်ခံလုပ်ဆောင်နေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် နာကျည်းမှု သို့မဟုတ် ဒေါသရိပ်မှ မတွေ့ရပေ။

ရိုးသားစွာ ကြိုးစားအားထုတ်နေရုံမျှသာ။

ညစ်ပတ်နေသော အဝတ်အစားများနှင့် ဖုန်ပေနေသော မျက်နှာရှိသော်လည်း ပိုင်ဇီဟန်သည် ထူးခြားချက်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

လင်းရွှမ်းသည် အလွန်ပင် ချောမောလှသည်။ ထူးထူးခြားခြားပင်။

ဖုန်မှုန့်များနှင့် ချွေးများကြားတွင်ပင် သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ကျော့ရှင်းနေပြီး တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါ ရှိသည်။ သူ၏ ဆံနွယ်နက်များသည် နဖူးပေါ်တွင် ကပ်နေပြီး၊ မေးရိုးမှာ စူးရှကာ မျက်ဝန်းများမှာ မယိမ်းမယိုင် တည်ငြိမ်နေသည်။

ဤသည်မှာပင် အခြားသော အမျိုးသား တပည့်များက သူ့ကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံနေကြသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မနာလိုစိတ်!

အချို့သော အမျိုးသမီး တပည့်များက သူ့အပေါ် ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံပြီး ပြုံးပြကြသည်ကို သူတို့ မြင်နေရသည်။

ထိုမနာလိုစိတ်ကြောင့်ပင် သူ့ကို အစေခံများထက် ပို၍ ဆိုးရွားစွာ ဆက်ဆံနေကြပြီး ကြမ်းတမ်းသော စကားများဖြင့် ခိုင်းစေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းရွှမ်းမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် သည်းခံနေရုံသာ။

ပိုင်ဇီဟန်သည် အားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

လင်းရွှမ်း၏ အခြေအနေမှာ သနားစရာ ကောင်းသော်လည်း ပိုင်ဇီဟန်မှာမူ ကျေနပ်နေမိသည်—အကြောင်းမှာ သူ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများမှာ ပိုင်ဇီဟန်အတွက် အကူအညီပေးရန်နှင့် သူ့အပေါ် ကျေးဇူးကြွေး တင်ရှိစေရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

(အခုအချိန်မှာ... သူက အားနည်းနေတယ်။ အနှိမ်ခံနေရတယ်။ ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြဘူး။ ငါသာ အခု သူ့ဆီကို ချဉ်းကပ်ပြီး သူငယ်ချင်းအဖြစ် ပေါင်းသင်းကာ ကြင်နာမှု ပြလိုက်ရင်... သူ့ကို ငါ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။)

ဤသည်မှာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးပင်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် ဘာမှ ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ရင်ပြင်ကို ဖြတ်၍ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူသည် အလောတကြီး မဟုတ်ဘဲ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်သွားသည်။

သူ ရင်ပြင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တီးတိုးပြောသံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ဟေ့ ကြည့်စမ်း—ပိုင်ဇီဟန်ပဲ။"

"တောက်! ကြည့်စမ်းပါဦး၊ သူ့ရဲ့ မောက်မာမှုကို။ အဆက်အသွယ်နဲ့ အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာရုံနဲ့ သူကိုယ်သူ အဟုတ်ကြီး မှတ်နေတာ။"

"ဟွန်း! ငါကတော့ သူ့လို လူမျိုးကို ဘယ်တော့မှ မလေးစားဘူး။"

"နေပါဦး... သူ လင်းရွှမ်းဆီကို သွားနေတာလား?"

"အေး ဟုတ်တယ်! ဘာဖြစ်တာလဲ? လင်းရွှမ်းက သူ့ကို စော်ကားလိုက်လို့လား?"

ပိုင်ဇီဟန် လျှောက်လှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ ကောလာဟလများမှာ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လင်းရွှမ်းပင်လျှင် သူ၏ အလုပ်ကို ခေတ္တရပ်ကာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပိုင်ဇီဟန် လာနေသည်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အားလုံးက စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

စိတ်ဝင်တစား။ သတိရှိရှိ။ စိုးရိမ်တကြီး။

ပိုင်ဇီဟန်သည် လင်းရွှမ်း၏ ရှေ့တွင် နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ ဘာမှ မပြောပေ။

သူသည် ထိုလူကိုသာ အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။