အခန်း ၄၁ - ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ ထွက်ခွာခြင်း

နံနက်ခင်း၏ နေရောင်ခြည်သည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းပေါ်သို့ အသာအယာဖြာကျလာပြီး ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်တော်ကြီးပေါ်တွင် အရိပ်ရှည်ကြီးများ ကျရောက်နေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအချိန်၌ အိမ်တော်ကြီးသည် အေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်လှသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဆူညံလှုပ်ရှားနေသည်။ စောစီးစွာပင် ပိုင်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးမှာ ထူးထူးခြားခြား အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ သခင်လေး ပိုင်ဇီဟန် ထွက်ခွာရန်အတွက် အစေခံများမှာ ဟိုပြေးဒီလွှား ပြင်ဆင်နေကြသည်။ စေ့စပ်ပွဲအခမ်းအနားအပြီးတွင် သူသည် ‘ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း’ သို့ တက်ရောက်ရန် ကြေညာခဲ့ပြီး ယခုအခါ သတ်မှတ်ထားသောနေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

လေထုထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျံ့လွင့်နေသည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်စုဝင် အများစုအတွက် ပိုင်ဇီဟန် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် ဝမ်းသာစရာ အခါသမယတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ၏ အတိတ်က မောက်မာမှုနှင့် စိတ်အလိုလိုက်မှုများကြောင့် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည့် အစေခံအများအပြားမှာ သူတို့၏ သခင်လေး နှိပ်စက်ရန် အနီးအနားမှာ ရှိတော့မည်မဟုတ်သည့်အတွက် သက်ပြင်းချကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဆီကို အေးချမ်းမှု ပြန်ရောက်လာတော့မယ်" ဟု အစေခံတစ်ဦးက သူ၏ပခုံးပေါ်မှ လေးလံသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျသွားသည့်အလား သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပ" ဟု နောက်တစ်ဦးက ခေါင်းကို အမြန်ငြိမ့်ကာ ထောက်ခံသည်။ "သခင်လေး ဇီဟန် ဘယ်အချိန်မှာ ဒေါသထွက်ဦးမလဲဆိုပြီး စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မနေရတော့ဘူးပေါ့။"

ပိုင်မျိုးနွယ်စုထဲတွင် အလုပ်ဝင်သည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် အကြောင်းစုံ မသိသေးသော အစေခံငယ်လေးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ "သူက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်တောင် ဆိုးတာလား?"

သက်ကြီးအစေခံတစ်ဦးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဟား! ငါတို့ကို ပုရွက်ဆိတ်တွေလို သဘောထားပြီး အမိန့်ပေးခဲ့တာတွေကို မင်းမှ မတွေ့ဖူးတာ။ မင်းသာ လက်ဖက်ရည် တစ်စက်လောက် ဖိတ်မိကြည့်ပါလား၊ ရက်ပေါင်းများစွာ တုန်ရင်နေရမှာ။"

"ဦးလေး လျို ကို မှတ်မိသေးလား?" ဟု နောက်အစေခံတစ်ဦးက ဝင်ပြောသည်။ "ခင်းဗျားကြီးခမျာ ဟင်းရည်က အရမ်းငန်လို့ဆိုပြီး တစ်နာရီလုံးလုံး အဆူခံလိုက်ရတာ။ နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒီကိစ္စနဲ့ပဲ အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရတယ်လေ!"

"ဒါပေမဲ့ သူ လီဖုန်းကို လုပ်လိုက်တဲ့ပုံစံနဲ့ဆိုရင်တော့..." ဟု အစေခံမလေးတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဝင်ပြောသည်။ "သူ ပြောင်းလဲသွားတာများလား?"

"ပြောင်းလဲသွားတာ?" ဟု သက်ကြီးအစေခံက ခါးခါးသီးသီး ရယ်လိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့လိုလူမျိုးတွေက ရုတ်တရက်ကြီး လိမ္မာသွားဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။ သူ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှာလည်း ပြဿနာတွေ သွားရှာဦးမှာ သေချာတယ်။"

လူအုပ်စုသည် ရယ်မောလိုက်ကြပြီး အချို့က ခေါင်းငြိမ့်ကာ သဘောတူကြသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ အဲ့ဒါ ငါတို့ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု အစေခံတစ်ဦးက သက်သာရာရစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကပဲ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ပါစေတော့။"

ထိုသို့ဖြင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုအပေါ် နှစ်ပေါင်းများစွာ လွှမ်းမိုးထားသော တင်းမာမှုများမှာ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့အတွက် ပေါ့ပါးသွားပုံရသည်။

သို့သော် လူတိုင်းက ထိုသို့ မခံစားရပေ။ စားဖိုဆောင် ဝန်ထမ်းများမှာမူ ‘အစားအသောက်ဘုရားသခင်’ ဟု သူတို့ သတ်မှတ်ထားသည့် ပိုင်ဇီဟန် မရှိတော့ပါက ဟင်းလျာအသစ်များကို ချက်ပြမည့်သူ မရှိတော့သည့်အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြသည်။

အခြားသူများထက် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်နေသူမှာ သူ၏ ကိုယ်ရံအစေခံမလေး ‘လော့ချင်း’ ပင် ဖြစ်သည်။ လော့ချင်းသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို ကလေးဘဝကတည်းက ခစားခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ၏ ခန့်မှန်းရခက်သော စိတ်အခြေအနေများကို အမြဲကြောက်ရွံ့ခဲ့ရသော်လည်း အခြားဘဝမျိုးကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ သူ ထွက်ခွာသွားမည်ကို တွေးမိသည်နှင့် သူမ စိတ်ထဲတွင် မရေရာမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် ရင်ပြင်အလယ်တွင် လက်ပိုက်ကာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်အနက်ရောင်ကို သေသေသပ်သပ် စည်းထားပြီး ဝတ်ရုံဖြူပေါ်တွင် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်ကို ထိုးထားသည်။ အပြင်လူတစ်ဦးအဖို့ သူသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ၏စိတ်ထဲ၌ တွက်ချက်မှုများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတွင် သူ့အား မည်သည့်အရာများ စောင့်ကြိုနေမည်ကို သူ အများကြီး စဉ်းစားခဲ့ပြီးပြီ။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များ မှန်ကန်ပါက ‘ဇာတ်လိုက်’ အချို့နှင့် ရှောင်လွှဲမရဘဲ တွေ့ဆုံရပေလိမ့်မည်။ ကံကြမ္မာ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားသော ထိုသူများသည် မယုံနိုင်စရာ ကံကောင်းမှုများ၊ အဆုံးမရှိသော ဝှက်ဖဲများနှင့် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားနိုင်သည့် အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်များ အမြဲရှိနေတတ်သည်။

သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်သည် ယခင်က လူမျိုးမဟုတ်တော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ လိုအပ်ပါက ထွက်ပြေးနိုင်မည့် စွမ်းရည်ရှိရန် သူ သေချာပြင်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ ‘ကောင်းကင်အဆင့်’ မဟုတ်သော်လည်း အဖိုးတန်သော ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းများစွာကို ယူဆောင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မကြာသေးမီက လီဖုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် စနစ် ဆီမှ မျှော်လင့်မထားသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိခဲ့သည်။

[ ထုတ်ယူရန် ဆုလာဘ်များ ]

လီမျိုးနွယ်စု၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း - [ ကျင့်ကြံမှုအရှိန် ၁၀ ဆမြှင့်တင်သည့်ကတ် (၃ ရက်) ]

ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း - [ ကျင့်ကြံမှုအရှိန် ၁၀ ဆမြှင့်တင်သည့်ကတ် (၃ ရက်) ]

လီဖုန်းကို အနိုင်ယူခြင်း - [ ၂၀၀၀ ပွိုင့် ]

သဘာဝကျစွာပင် ပိုင်ဇီဟန်သည် ထိုဆုလာဘ်များကို အသုံးချရန် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။ စေ့စပ်ပွဲအခမ်းအနားအပြီး နေ့ရက်များကို သူ၏လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲ၌ တင်းကျပ်စွာ သီးသန့်ကျင့်ကြံရင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကြိုးစားမှုများမှာ အရာထင်ခဲ့သည်။

[ လက်ခံသူ အချက်အလက် ]

အမည် - ပိုင်ဇီဟန်

အသက် - ၁၆ နှစ်

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့်

ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ - မရှိ

ကိုယ်ခံပညာ - အရိပ်ကိုးပါး လျှပ်စီးဓားသိုင်း (အဆင့်နိမ့် တတ်မြောက်မှု)

၁၀ ဆ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မြှင့်တင်မှု၊ စေ့စပ်ပွဲလက်ဆောင်များအဖြစ် ရရှိခဲ့သော အရင်းအမြစ်များနှင့် သူ၏ ‘အသက်ရှူခြင်းသိုင်း’ တို့ကြောင့် သူသည် ‘အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့်’ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံရေးလမ်းစဉ်တွင် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်တိုင်းသည် အနည်းဆုံး အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ရှိကြသည်။ သူ့ထက် ငယ်သူများပင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်နေကြပြီး သူ့အရွယ်များမှာမူ ‘ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်’ မှာ အများစုဖြစ်သည်။ သူတို့နှင့်ယှဉ်လျှင် သူသည် နောက်ကျနေဆဲပင်။ သို့သော် သူသည် အောက်ခြေတွင် ကြာရှည်နေရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ မကြာမီ အားလုံးကို ကျော်တက်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ပိုင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ပိုင်ထျန်းဟန်သည် သူ၏ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ပိုင်ဇီဟန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ပိုင်ထျန်းဟန်သည် ဤအချိန်၌ သူ၏သားကို ပြဿနာမရှာရန်နှင့် မျိုးနွယ်စုကို အရှက်မခွဲရန် သတိပေးနေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် စေ့စပ်ပွဲ၌ ပိုင်ဇီဟန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ပိုင်ထျန်းဟန်သည် သူ၏သားအပေါ် ပြန်လည်သုံးသပ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ပိုင်ဇီဟန်သည် လူကြီးလူကောင်း ဖြစ်လာပြီဟု သူ ထင်မြင်လာသည်။

ပြစ်တင်ရှုတ်ချမည့်အစား ပိုင်ထျန်းဟန်က အားပေးစကားသာ ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "မင်းက တခြားသူတွေ ထင်သလို အသုံးမကျတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ" ဟု ပိုင်ထျန်းဟန်က တည်ငြိမ်သော်လည်း ခိုင်မာသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းဟာ မောက်မာရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီက အပြင်စည်းတပည့်တွေ ကြားထဲမှာတောင် မင်း ခုထိတွေ့ခဲ့ဖူးတာတွေထက် သာလွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးရှိတယ်။"

ပိုင်ဇီဟန်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိပါတယ်!"

ဤကမ္ဘာကြီးသည် မည်မျှ မတရားသနည်းဆိုသည်ကို သူက အခြားသူများထက် ပို၍ သိထားပေလိမ့်မည်။ နည်းစနစ်တစ်ခုကို တတ်မြောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုန်းကန်နေရသူများ ရှိသလို၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ တတ်မြောက်သွားသူများလည်း ရှိသည်။ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်တစ်ခုကို မမြင်ဖူးသူများ ရှိသလို၊ လမ်းလျှောက်ရင်းပင် ကောက်ရတတ်သူများလည်း ရှိသည်။ သူသည် ထိုအချက်ကို နားလည်ပြီးသားဖြစ်သည်။

ပိုင်ထျန်းဟန်က အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ! ဒါဆိုရင် မင်း သူတို့ထက် သာလွန်အောင် လုပ်ပြနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။" သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစေခံတစ်ဦးက အနက်ရောင် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တက်လာသည်။ "ဒါက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်မယ့် ဆေးရည်တွေ၊ မန္တန်စက္ကူတွေနဲ့ ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းတွေ ဖြစ်တယ်။ အကျိုးရှိရှိ သုံးစွဲပါ။"

ပိုင်ဇီဟန်က လက်စွပ်ကိုယူကာ စိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်း၌ ကောင်းကင်အဆင့် သို့မဟုတ် အဆင့် ၆ ဆေးလုံးများ မရှိသော်လည်း အဆင့်မြင့် ရတနာအချို့ ပါဝင်နေသည်။ "အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပို့ပေးသားပဲ" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ထျန်းဟန်က ထိုစကားကို လျစ်လျူရှုကာ အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ပိုင်ရွှေချင်းနှင့် ချူးဇီယန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ရွှေချင်း၊ ဇီယန်... မင်းတို့က ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေပဲ။ ဇီဟန် ပြဿနာတက်ရင် ကူညီပေးလိုက်ကြဦး။"

ပိုင်ရွှေချင်းက သူမဖခင်၏စကားကို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ကျွန်မက သူ့ကို ကလေးထိန်းပေးရမှာလား?"

သူ၏ စေ့စပ်ထားသူ ချူးဇီယန်ကမူ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဦးလေး မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ဇီဟန်က ကျွန်မနဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာဆိုရင် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူတို့ မထွက်ခွာမီ တုံ့ဆိုင်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဘေးမှ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထိုသူမှာ လော့ချင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရင်ပြင်၏ အစွန်းတွင် ရပ်ကာ သူမ၏ အင်္ကျီစကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း စကားလုံးများမှာ ထွက်မလာပေ။

ပိုင်ဇီဟန် သူမကို သတိထားမိကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဘာလဲ?"

လော့ချင်း တုန်သွားသည်။ "ကျွန်မ... ဟို..." သူမ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ "သခင်လေး... ဂရုစိုက်ပါနော်။"

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ပိုင်ဇီဟန်သည် သူမ ဤသို့ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက တောက်တစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်။ "တောက်! ငါက ပြန်မလာတော့မယ့်အတိုင်း ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက် အရေးတကြီး လုပ်နေတာလဲ? ဇာတ်နာအောင် မလုပ်စမ်းနဲ့။"

ပိုင်ဇီဟန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ သူမ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ "ငါပြန်လာမှာကိုပဲ စောင့်နေပါ" ဟု သူက ထူးထူးခြားခြား သိမ်မွေ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း မသိလိုက်ခင်မှာပဲ ငါ ပြန်ရောက်လာမှာပါ။"

လော့ချင်း အံ့သြကာ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ သူသည် ဤမျှအထိ သိမ်မွေ့ခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ။ သူမ သူ့ကို ခဏမျှ ငေးကြည့်နေပြီးမှ ခေါင်းကို အမြန်ပြန်ငုံ့လိုက်ကာ အင်္ကျီစကို ပို၍ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ဟု-ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး!" ဟု သူမ တိုးတိုးလေး ဖြေလိုက်သည်။

ပိုင်ဇီဟန် လက်ကို ပြန်ရုတ်ကာ ဘာစကားမှ ထပ်မပြောဘဲ ခမ်းနားလှသော ပျံသန်းသည့် ရထားလုံးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ "ကဲ... သွားကြရအောင်!"

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ သုံးဦးလုံး ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး ရထားလုံးသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ ပိုင်ဇီဟန်သည် အောက်တွင် ကျန်ရစ်ကာ သေးငယ်သွားသော ပိုင်မျိုးနွယ်စု အိမ်တော်ကြီးကို ကြည့်ရင်း စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် မျှော်လင့်စောင့်စားမှုတို့ ရောထွေးနေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက စောင့်ကြိုနေသည်။ သူ ရင်ဆိုင်ရမည့် နောက်ထပ် ဒုက္ခများလည်း စောင့်ကြိုနေပေလိမ့်မည်။